مراجعه به متن

مراجعه به فهرست مطالب

نکاتی از رساله‌های پولُس به تَسّالونیکیان و تیموتاؤس

نکاتی از رساله‌های پولُس به تَسّالونیکیان و تیموتاؤس

 کلام یَهُوَه زنده است

نکاتی از رساله‌های پولُس به تَسّالونیکیان و تیموتاؤس

جماعت تَسّالونیکی از بدو تأسیس زمانی که پولُس به آنجا رفت با مخالفت روبرو بود.‏ وقتی تیموتاؤس که احتمالاً بیست و چندساله بود،‏ گزارشی خوب از مسیحیان تَسّالونیکی به پولُس داد،‏ پولُس بر آن شد برای تحسین و تشویق جماعت تَسّالونیکی نامه‌ای به آنان بنویسد.‏ به احتمال قوی در اواخر سال ۵۰ م.‏ پولُس این نامه را نوشته است که اوّلین نوشتهٔ الهامی اوست.‏ مدت کوتاهی بعد از آن،‏ نامهٔ دوّم خود را به مسیحیان تَسّالونیکی می‌نویسد.‏ این بار،‏ نگرش غلط برخی را تصحیح و برادران را به پایدار ماندن در ایمانشان تشویق می‌کند.‏

حدود ده سال بعد،‏ پولُس از مَکادونیه نامه‌ای برای تیموتاؤس که در اَفَسُس مشغول به خدمت است می‌نویسد.‏ پولُس تیموتاؤس را تشویق می‌کند که در اَفَسُس بماند و برادران و خواهران را حمایت کند تا با وجود تأثیرات معلّمان کاذب در جماعت رابطه‌شان را با یَهُوَه حفظ کنند.‏ بعد از آتش‌سوزی شهر رم در سال ۶۴ م.‏ مسیحیان با موجی از آزار و ستم روبرو می‌شوند.‏ در آن موقع است که پولُس دوّمین نامهٔ خود را به تیموتاؤس می‌نویسد.‏ این آخرین نوشتهٔ الهامی وی است.‏ امروزه ما هم می‌توانیم از تشویق و نصایح این چهار نامهٔ پولُس فایده ببریم.‏ —‏ عبر ۴:‏۱۲‏.‏

‏‹بیدار باشیم›‏

‏(‏۱تسا ۱:‏۱–‏۵:‏۲۸‏)‏

پولُس ‹اَعمال ایمان،‏ محنتِ محبت و صبر› مسیحیان تَسّالونیکی را تحسین می‌کند و می‌گوید که آنان ‹امید،‏ سُرور و تاج فخر› او می‌باشند.‏ —‏ ۱تسا ۱:‏۳؛‏ ۲:‏۱۹‏.‏

پولُس بعد از این که مسیحیان تَسّالونیکی را تشویق می‌کند که یکدیگر را با امید به رستاخیز تسلّی دهند،‏ می‌افزاید:‏ ‹روز یَهُوَه چون دزد در شب می‌آید.‏› و به آنان خاطر نشان می‌کند که ‹بیدار و هوشیار بمانند.‏› —‏ ۱تسا ۴:‏۱۶-‏۱۸؛‏ ۵:‏۲،‏ ۶‏.‏

پاسخ به پرسش‌های مربوط به آیات:‏

۴:‏۱۵-‏۱۷ ‏—‏ چه کسانی برای استقبال عیسی در آسمان «در ابرها ربوده خواهند شد» و این واقعه چگونه صورت می‌گیرد؟‏ اینان مسیحیان مسح‌شده‌ای هستند که طی حضور مسیح یعنی حکمرانی او در ملکوت،‏ روی زمین زندگی می‌کنند.‏ این مسح‌شدگان پس از مرگ به صورت مخلوقات روحی برمی‌خیزند تا عیسی را در قلمرو نادیدنی آسمان ملاقات کنند.‏ (‏روم ۶:‏۳-‏۵؛‏ ۱قر ۱۵:‏۳۵،‏ ۴۴‏)‏ حضور مسیح مدتی است که آغاز شده،‏ بنابراین مسح‌شدگانی که در این دوران می‌میرند در مرگ نخواهند خوابید،‏ بلکه «گرفته خواهند شد» یعنی فوراً رستاخیز می‌یابند.‏ —‏ ۱قر ۱۵:‏۵۱،‏ ۵۲‏.‏

۵:‏۲۳ ‏—‏ هنگامی که پولُس دعا می‌کرد منظورش از این که ‹روح و نَفْس و بدن برادران محفوظ باشد› چه بود؟‏ منظور پولُس اشاره به روح و نَفْس و بدنِ کلِ جماعت مسیحی است که مسح‌شدگان تَسّالونیکی را نیز شامل می‌شود.‏ به جای این که پولُس برای محفوظ بودن جماعت دعا کند،‏ برای محفوظ بودن «روح» یا وضعیت درونی آن دعا می‌کند.‏ او نیز برای «نَفْس» یعنی جان یا وجود جماعت و «بدن» آن که کلّ مسح‌شدگان باشد دعا می‌کند.‏ (‏۱قر ۱۲:‏۱۲،‏ ۱۳‏)‏ دعای پولُس نگرانی عمیق وی را نسبت به جماعت نشان می‌دهد.‏

 از این آیات چه می‌آموزیم؟‏

۱:‏۳،‏ ۷؛‏ ۲:‏۱۳؛‏ ۴:‏۱-‏۱۲؛‏ ۵:‏۱۵‏.‏ پندی که همراه با تحسین و تشویق باشد مؤثرتر خواهد بود.‏

۴:‏۱،‏ ۹،‏ ۱۰‏.‏ پرستندگان یَهُوَه باید همواره رابطهٔ خود را با یَهُوَه قوی‌تر سازند.‏

۵:‏۱-‏۳،‏ ۸،‏ ۲۰،‏ ۲۱‏.‏ همچنان که روز یَهُوَه نزدیک‌تر می‌شود،‏ باید «هوشیار بوده،‏ جوشن ایمان و محبت و خُودِ امید نجات را بپوشیم.‏» به علاوه،‏ باید به دقت به کلام نبوی خدا،‏ کتاب مقدّس،‏ گوش فرا دهیم.‏

‏«استوار باشید»‏

‏(‏۲تسا ۱:‏۱–‏۳:‏۱۸‏)‏

ظاهراً برخی در جماعت گفته‌های پولُس را در نامهٔ اوّلش تحریف کرده بودند و استدلال می‌کردند که ‹روز یَهُوَه رسیده است.‏› برای اصلاح دیدگاه آنان پولُس می‌گوید که چه چیز باید ‹اوّل واقع شود.‏› —‏ ۲تسا ۲:‏۱-‏۳‏.‏

پولُس آن برادران را چنین ترغیب می‌کند:‏ ‹استوار باشید و آن روایات را که آموخته‌اید نگاه دارید.‏› به آن‌ها حکم می‌کند ‹که از هر برادری که بی‌نظم رفتار می‌کند اجتناب نمایند.‏› —‏ ۲تسا ۲:‏۱۵؛‏ ۳:‏۶‏.‏

پاسخ به پرسش‌های مربوط به آیات:‏

۲:‏۳،‏ ۸ ‏—‏ منظور از «مرد شریر» کیست و چگونه هلاک می‌گردد؟‏ منظور از «مرد» روحانیون جهان مسیحیت است.‏ آن کسی که اقتدار یافته حکم خدا را در مورد آن مرد شریر اعلام و اجرا کند «کلمه،‏» یعنی سخنگوی ارشد خدا،‏ عیسی مسیح است.‏ (‏یو ۱:‏۱‏)‏ بنابراین می‌توان گفت که عیسی آن مرد شریر را «به نَفَس [روح یا قدرت] دهان خود هلاک خواهد کرد» چون در واقع حکم نابودی او را اعلام می‌کند.‏

۲:‏۱۳،‏ ۱۴ ‏—‏ منظور از عبارت ‹خدا مسح‌شدگان را از ابتدا برای نجات برگزید› چیست؟‏ منظور این است که یَهُوَه از ابتدا مقرّر کرده بود که گروهی برای کوبیدن سر شیطان انتخاب شوند.‏ این گروه ذریّت زن خوانده شده‌اند.‏ (‏پیدا ۳:‏۱۵‏)‏ یَهُوَه همچنین انتظارات خویش را از ایشان،‏ کاری را که انجام می‌دادند و مشقّاتی را که می‌کشیدند اظهار داشته است.‏ بنابراین می‌توان گفت که یَهُوَه آن‌ها را مقرّر کرده است.‏

از این آیات چه می‌آموزیم؟‏

۱:‏۶-‏۹‏.‏ یَهُوَه فردفرد انسان‌ها را عادلانه داوری خواهد کرد.‏

۳:‏۸-‏۱۲‏.‏ نزدیک شدن روز یَهُوَه نباید بهانه‌ای باشد که امرار معاش و تأمین مخارج خدمتمان را نادیده بگیریم.‏ بیکاری شخص را تنبل می‌کند که نتیجهٔ آن دخالت در کار دیگران یا «فضولی» خواهد بود.‏ —‏ ۱پطر ۴:‏۱۵‏.‏

‏«آن امانت را محفوظ دار»‏

‏(‏۱تیمو ۱:‏۱–‏۶:‏۲۱‏)‏

پولُس به تیموتاؤس توصیه می‌کند که ‹جنگ نیکو کند،‏ و ایمان و ضمیر صالح را نگاه دارد.‏› این رسول خصوصیاتی را برمی‌شمارد که مردان برای منصوب شدن در جماعت باید دارا باشند.‏ پولُس همچنین به تیموتاؤس نصیحت می‌کند که ‹از افسانه‌های حرام دوری نماید.‏› —‏ ۱تیمو ۱:‏۱۸،‏ ۱۹؛‏ ۳:‏۱-‏۱۰،‏ ۱۲،‏ ۱۳؛‏ ۴:‏۷‏.‏

پولُس به تیموتاؤس می‌نویسد:‏ «مرد پیر را توبیخ منما.‏» او چنین تأکید می‌کند:‏ «آن امانت را محفوظ دار و از بیهوده‌گویی‌های حرام و از مباحثات معرفت دروغ اعراض نما.‏» —‏ ۱تیمو ۵:‏۱؛‏ ۶:‏۲۰‏.‏

پاسخ به پرسش‌های مربوط به آیات:‏

۱:‏۱۸؛‏ ۴:‏۱۴ ‏—‏ چه «نبوّت‌هایی» در بارهٔ تیموتاؤس شده بود؟‏ این پیشگویی‌ها احتمالاً در رابطه با نقش تیموتاؤس در جماعت مسیحی بوده است که در سفر دوّم میسیونری پولُس به شهر لِسْتَرَه الهام شده بود.‏ (‏اعما ۱۶:‏۱،‏ ۲‏)‏ بر مبنای آن ‹نبوّت‌ها،‏› پیران جماعت «دست‌های» خود را بر تیموتاؤس نهاده،‏ او را برای خدمتی مخصوص منصوب کردند.‏

۲:‏۱۵ ‏—‏ چگونه زن «به زاییدن رستگار خواهد شد»؟‏ زایمان،‏ نگهداری از بچه و رسیدگی به امور خانه زن را از  بیکاری و خصوصیاتی مثل «بیهوده‌گویی و فضولی» یا دخالت در امور دیگران حفظ می‌کند.‏ —‏ ۱تیمو ۵:‏۱۱-‏۱۵‏.‏

۳:‏۱۶ ‏—‏ سرّ عظیم دینداری چیست؟‏ این سؤال که آیا جانبداری و اطاعت کامل از سلطنت یَهُوَه برای انسان‌ها مقدور می‌بود یا نه،‏ مدت‌ها به صورت یک راز بود.‏ عیسی با اطاعت کامل از یَهُوَه و وفاداری به او تا پای مرگ پرده از این راز برداشت.‏

۶:‏۱۵،‏ ۱۶ ‏—‏ این آیات اشاره به یَهُوَه خدا دارند یا به عیسی مسیح؟‏ این آیات اشاره به آن کسی دارند که ظهورش توصیف شده است؛‏ یعنی عیسی مسیح.‏ (‏۱تیمو ۶:‏۱۴‏)‏ در مقایسه با انسان‌هایی که به عنوان پادشاه و سَرور فرمانروایی می‌کنند،‏ عیسی «قادر وحید» است و تنها او فناناپذیر می‌باشد.‏ (‏دان ۷:‏۱۴؛‏ روم ۶:‏۹‏)‏ از زمان صعود عیسی به آسمان‌های نادیدنی هیچ انسانی بر زمین او را «نمی‌تواند دید.‏»‏

از این آیات چه می‌آموزیم؟‏

۴:‏۱۵‏.‏ هر مسیحی صرف‌نظر از این که چه مدت به یَهُوَه خدمت می‌کند باید همچنان در قوی‌تر و استوارتر ساختن رابطه‌اش با او تلاش کند.‏

۶:‏۲‏.‏ اگر در استخدام هم‌ایمانی هستیم،‏ نباید از این فرصت برای نفع شخصی استفاده کنیم.‏ حتی باید در خدمت به او رغبت بیشتری داشته باشیم تا در خدمت به شخصی خارج از جماعت مسیحی.‏

‏‹به کلام موعظه کن›‏

‏(‏۲تیمو ۱:‏۱–‏۴:‏۲۲‏)‏

پولُس برای این که تیموتاؤس را برای روزهای سخت آماده کند چنین می‌نویسد:‏ «خدا روح جُبْن [ترس] را به ما نداده است بلکه روح قوّت و محبت و تأدیب را.‏» و به او می‌نویسد که ‹بندهٔ خدا نباید نزاع کند،‏ بلکه باید با همه کس ملایم و راغب به تعلیم باشد.‏› —‏ ۲تیمو ۱:‏۷؛‏ ۲:‏۲۴‏.‏

پولُس،‏ تیموتاؤس را چنین ترغیب می‌کند:‏ «اما تو در آنچه آموختی و ایمان آوردی قائم باش.‏» پولُس رسول با آگاهی از این که تعالیم مرتدانه در حال پخش شدن بود تیموتاؤس،‏ سرپرست جوان را چنین نصیحت می‌کند:‏ ‹کلام را موعظه کن و در فرصت و غیرفرصت مواظب باش و تنبیه و توبیخ و نصیحت نما.‏› —‏ ۲تیمو ۳:‏۱۴؛‏ ۴:‏۲‏.‏

پاسخ به پرسش‌های مربوط به آیات:‏

۱:‏۱۳ ‏—‏ منظور از ‹نمونه گرفتن از سخنان صحیح› چیست؟‏ ‏«سخنان صحیح،‏» ‹کلام سَرور ما عیسی مسیح› یعنی تعالیم مسیحیت حقیقی است.‏ (‏۱تیمو ۶:‏۳‏)‏ هر آنچه عیسی تعلیم و انجام می‌داد در هماهنگی با کلام خدا بود.‏ پس می‌توان گفت که عبارت «سخنان صحیح» اشاره به تمامی تعالیم کتاب مقدّس دارد.‏ این تعالیم انتظارات یَهُوَه را برای ما روشن می‌کند.‏ ما با به کار بستن آن‌ها از «سخنان صحیح» نمونه می‌گیریم‏.‏

۴:‏۱۳ ‏—‏ «رُقوق» یا نسخه‌های پوستی چه بودند؟‏ منظور از «رُقوق» دست نوشته‌هایی است که روی پوست دباغی‌شده نوشته شده بود.‏ احتمالاً پولُس طومارهایی از نوشته‌های عبری را درخواست کرده بود تا بتواند طی حبس آن‌ها را مطالعه کند.‏ بعضی از آن طومارها از جنس پاپیروس و بعضی از جنس پوست بودند.‏

از این آیات چه می‌آموزیم؟‏

۱:‏۵؛‏ ۳:‏۱۵‏.‏ دلیل اساسی ایمان تیموتاؤس به عیسی مسیح و هر آنچه بر اساس آن انجام می‌داد شناختی بود که از کودکی در بارهٔ نوشته‌های مقدّس کسب کرده بود.‏ بنابراین بسیار مهم است که اعضای خانواده در مورد به اجرا گذاشتن مسئولیت خود در قبال خدا و فرزندانشان به طور جدّی فکر کنند.‏

۱:‏۱۶-‏۱۸‏.‏ هنگامی که هم‌ایمانانمان تحت آزمایش یا آزار و اذیت قرار می‌گیرند یا زندانی می‌شوند،‏ برای آن‌ها دعا کنیم و در کمک به آن‌ها از هیچ کاری دریغ نکنیم.‏ —‏ امث ۳:‏۲۷؛‏ ۱تسا ۵:‏۲۵‏.‏

۲:‏۲۲‏.‏ مسیحیان،‏ به خصوص جوانان مسیحی نباید چنان به زیبایی‌اندام،‏ ورزش،‏ موسیقی،‏ تفریح و سرگرمی،‏ سفر،‏ گفتگوی بیهوده و امثال آن مشغول شوند که برایشان وقت کمی برای امور روحانی بماند.‏

‏[تصویر در صفحهٔ ۱۰]‏

آخرین نامهٔ الهامی پولُس کدام نامه است؟‏