مراجعه به متن

مراجعه به فهرست مطالب

چرا شاهدان یَهُوَه در جنگ شرکت نمی‌کنند؟‏

چرا شاهدان یَهُوَه در جنگ شرکت نمی‌کنند؟‏

 پاسخ به سؤالات خوانندگان

چرا شاهدان یَهُوَه در جنگ شرکت نمی‌کنند؟‏

شاهدان یَهُوَه در سراسر جهان از شرکت در جنگ‌های بین ملت‌ها و همچنین جنگ‌های داخلی خودداری می‌کنند و در این امر سابقه‌ای طولانی دارند.‏ حدود پنجاه سال پیش «دایرة‌المعارف استرالیایی» در بارهٔ آنان چنین نوشت:‏ «شاهدان یَهُوَه هنگام جنگ موضع بی‌طرف خود را حفظ می‌کنند.‏»‏

دلیل اصلی این که شاهدان یَهُوَه از شرکت در جنگ خودداری می‌کنند این است که این کار خلاف وجدان مسیحی آنان است.‏ وجدان آنان مطابق با فرامین و الگوی عیسی مسیح تعلیم یافته است.‏ عیسی به شاگردانش فرمان داد که به همسایهٔ خود محبت ورزند.‏ همچنین گفت:‏ «دشمنان خود را دوست دارید و با کسانی که از شما نفرت کنند،‏ احسان کنید.‏» (‏لوقا ۶:‏۲۷؛‏ متّیٰ ۲۲:‏۳۹‏)‏ هنگامی که یکی از شاگردانش سعی نمود که با شمشیر از او دفاع کند عیسی چنین گفت:‏ «شمشیر خود را غلاف کن،‏ زیرا هر که شمشیر گیرد،‏ به شمشیر هلاک گردد.‏» (‏متّیٰ ۲۶:‏۵۲‏)‏ عیسی به این ترتیب در عمل و صراحتاً به پیروانش آموخت که باید از به‌کارگیری هر نوع سلاح جنگی اجتناب کنند.‏

دلیل دیگر این که شاهدان یَهُوَه در جنگ شرکت نمی‌کنند این است که اعضای این گروه مذهبی از مردم سراسر دنیا تشکیل شده‌اند.‏ برای آنان جنگ به معنی برادرکشی است که با فرمان عیسی مبنی بر ‹محبت به یکدیگر› مغایرت دارد.‏ —‏ یوحنّا ۱۳:‏۳۵‏.‏

برای شاهدان یَهُوَه محبت به همنوع تنها یک اعتقاد در حد حرف نیست،‏ بلکه به آن عمل نیز می‌کنند.‏ برای مثال،‏ مختصری به وضعیت آنان در جنگ جهانی دوّم (‏۱۹۳۹-‏۱۹۴۵)‏ می‌پردازیم.‏ در ایالات متحدهٔ آمریکا بیش از ۴۳۰۰ نفر از شاهدان به دلیل اجتناب از رفتن به خدمت سربازی به زندان افتادند.‏ در بریتانیا بیش از ۱۵۰۰ نفر از جمله ۳۰۰ زن به دلیل عدم همکاری در فعالیت‌های مربوط به جنگ زندانی شدند.‏ در کشور آلمان نازی متجاوز از ۲۷۰ نفر از شاهدان به دلیل امتناع در شرکت در جنگ از طرف دولت این کشور اعدام شدند.‏ همچنین در این کشور بیش از ۱۰٬۰۰۰ شاهد به زندان یا اردوگاه‌های نظامی افکنده شدند.‏ در ژاپن نیز شاهدان با رنج و آزار شدیدی روبرو بودند.‏ داغدیدگانی که در جنگ جهانی دوّم یا جنگ‌های پس از آن عزیزانشان را از دست داده‌اند می‌توانند اطمینان داشته باشند که شاهدان یَهُوَه هیچ گونه نقشی در مرگ عزیزانشان نداشته‌اند.‏

دیدگاه شاهدان یَهُوَه به جنگ را می‌توان در بیانات پایانی وُلفگانگ کوسِرُ به روشنی دید.‏ این مرد ۲۰ سالهٔ آلمانی به دلیل امتناع از شرکت در جنگ در سال ۱۹۴۲ اعدام شد.‏ (‏اِشَعْیا ۲:‏۴‏)‏ او در مقابل دادگاه نظامی چنین اظهار کرد:‏ «من شاهد یَهُوَه هستم و بر طبق تعالیم کلام خدا تعلیم و تربیت یافته‌ام.‏ مهم‌ترین و بزرگ‌ترین فرمان خدا به ما این است که ‹خدای خود را بیشتر از هر کس و هر چیز محبت نما و همسایهٔ خود را هم محبت کن.‏› فرمان دیگر خدا این است که ‹قتل نکن.‏› مگر آفریدگارمان این فرامین را نداده است که به آن‌ها عمل کنیم؟‏» —‏ مَرقُس ۱۲:‏۲۹-‏۳۱؛‏ خروج ۲۰:‏۱۳‏.‏

شاهدان یَهُوَه معتقدند که تنها یَهُوَه،‏ خدای متعال،‏ قادر است که صلح و آرامش را برای همیشه به زمین بازگرداند.‏ آنان در انتظار روزی هستند که او وعدهٔ خود را عملی سازد و جنگ‌ها را در سراسر جهان خاتمه دهد.‏ —‏ مزمور ۴۶:‏۹‏.‏