مراجعه به متن

مراجعه به فهرست مطالب

آیا از چشم یَهُوَه به دیگران نگاه می‌کنیم؟‏

آیا از چشم یَهُوَه به دیگران نگاه می‌کنیم؟‏

 آیا از چشم یَهُوَه به دیگران نگاه می‌کنیم؟‏

‏‹نباید جدایی در بدن بیفتد،‏ بلکه اعضا به برابری در فکر یکدیگر باشند.‏› —‏ ۱قُرِنتیان ۱۲:‏۲۵‏.‏

۱.‏ آیا احساس خود را زمانی که قدم به بهشت روحانی گذاشتید به خاطر می‌آورید؟‏

آیا هنوز خاطرهٔ شیرین روزهایی را به یاد دارید که با گام‌هایی استوار از پهنهٔ سرد و تاریک نظام شریر شیطان قدم بیرون گذاشتید و به فضای گرم و پرمهر شاهدان واقعی خدا پا نهادید؟‏ به راستی که چه تفاوت فاحشی است میان دنیایی که اکثر مردم آن خود را به دست ستیزه‌جویی‌ها و پلیدی‌های شیطان سپرده‌اند،‏ و بهشتی روحانی که مردمان آن از پروردگار مهربان خود صلح و اتحاد را می‌آموزند.‏ —‏ اِشَعْیا ۴۸:‏۱۷،‏ ۱۸؛‏ ۶۰:‏۱۸؛‏ ۶۵:‏۲۵‏.‏

۲.‏ الف)‏ چه عاملی ممکن است دید ما را نسبت به برادرانمان تغییر داده باشد؟‏ ب)‏ برخی از ما چه باید بکنیم؟‏

۲ اما،‏ شاید با گذشت زمان تصویر بهشت‌گونه‌ای که از این جمع در نظرمان داشتیم رنگ باخته باشد.‏ شاید به دلیل ناکاملی‌ها و ضعف‌های خود با ذرّه‌بینی به وارسی ناکاملی‌ها و ضعف‌های برادرانمان مشغول شده باشیم؛‏ به عبارت ساده‌تر فراموش کرده باشیم از دیدگاه یَهُوَه به آنان نگاه کنیم و خصوصیات روحانی‌شان را نیز مد نظر قرار دهیم.‏ اگر ما نیز چنین ذرّه‌بینی به دست گرفته‌ایم بجاست آن را کنار بگذاریم و سعی کنیم نگاهی دیگر به برادران و خواهران خود بیندازیم؛‏ اما این بار از دیدگاه یَهُوَه.‏ —‏ خروج ۳۳:‏۱۳‏.‏

یَهُوَه چه دیدی نسبت به اعضای جماعت دارد

۳.‏ کتاب مقدّس جماعت مسیحی را به چه تشبیه کرده است؟‏

۳ پولُس رسول در اوّل قُرِنتیان ۱۲:‏۲-‏۲۶ جماعت مسح‌شدگان را به بدن انسان که ‹اعضای متعددی› دارد تشبیه می‌کند.‏ چنان که اعضای بدن با یکدیگر متفاوتند،‏ اعضای جماعت نیز از لحاظ شخصیت و قابلیت‌هایشان با یکدیگر تفاوت دارند.‏ این تنوع شخصیت به هیچ وجه خلاف نظر یَهُوَه نیست.‏ یَهُوَه به فردفرد اعضای جماعت محبت دارد و برایشان احترام قائل است.‏ پولُس می‌گوید که ما نیز باید ‹به برابری در فکر یکدیگر باشیم.‏› دشواری این امر گاه از این جهت است که خصوصیات اعضای جماعت با یکدیگر متفاوت است.‏

۴.‏ چرا ممکن است لازم باشد دید خود را نسبت به برادرانمان تغییر دهیم؟‏

۴ شاید ما تمایل داشته باشیم روی نقطه‌ضعف‌های برادرانمان انگشت بگذاریم.‏ این کار مثل این است که با ذرّه‌بینی فقط بخش کوچکی از یک تصویر را بزرگ کنیم و به آن بنگریم.‏ اما یَهُوَه کل تصویر را نگاه می‌کند.‏ ما معمولاً روی خصوصیاتی انگشت می‌گذاریم که در نظرمان خوشایند نیست.‏ اما،‏ یَهُوَه تمام خصوصیات شخص را در نظر می‌گیرد و ویژگی‌های خوب او را از نظر دور نمی‌دارد.‏ تلاش ما در جهت الگو قرار دادن یَهُوَه،‏ تلاشی است برای ترویج روحیهٔ محبت و وحدت در جماعت.‏ —‏ اَفَسُسیان ۴:‏۱-‏۳؛‏ ۵:‏۱،‏ ۲‏.‏

۵.‏ چرا درست نیست برادر خود را قضاوت کنیم؟‏

۵ عیسی کاملاً واقف بود که انسان ناکامل تمایل دارد دیگران را قضاوت کند.‏ او چنین فرمود:‏ «حکم مکنید تا بر شما حکم نشود.‏» (‏متّیٰ ۷:‏۱‏)‏ عبارتی که در این آیه «حکم مکنید» ترجمه شده است،‏ در واقع در زبان یونانی به این مفهوم است:‏ «دیگر در مورد یکدیگر قضاوت نکنید.‏» این سخن عیسی نشان می‌دهد که او به خوبی از این عادت بد بسیاری از مخاطبانش آگاه بود.‏ آیا این عادت در ما هم به وجود آمده است؟‏ اگر چنین است باید نهایت تلاش خود را بنماییم تا آن را ترک کنیم.‏ در غیر این صورت به همان ترتیب بر خود ما قضاوت می‌شود.‏ به راستی ما که هستیم که بخواهیم کسی را که یَهُوَه مسئولیتی به وی واگذار کرده است محکوم کنیم یا بگوییم که اصلاً جای او در جماعت نیست؟‏ شاید یَهُوَه از یکی از برادرانمان که ضعف‌هایی دارد همچنان استفاده می‌کند.‏ آیا درست است که ما او را مردود بدانیم؟‏ (‏یوحنّا ۶:‏۴۴‏)‏ آیا حقیقتاً باور داریم که یَهُوَه از عهدهٔ رهبری جماعت مسیحی بر می‌آید و اگر تغییری لازم باشد می‌داند که بهترین زمان برای اِعمال آن چه هنگام است؟‏ —‏ رومیان ۱۴:‏۱-‏۴ خوانده شود.‏

۶.‏ یَهُوَه با چه دیدی به خادمانش نگاه می‌کند؟‏

 ۶ به این نکتهٔ مهم توجه کنید.‏ یَهُوَه می‌داند خادمش وقتی در دنیای جدید به کاملیت برسد از چه ویژگی‌ها و قابلیت‌هایی برخوردار خواهد شد.‏ او همچنین پیشرفتی را که شخص تا به حال داشته است مد نظر قرار می‌دهد.‏ به همین سبب نمی‌خواهد تک‌تک نقطه‌ضعف‌های بندهٔ ناکاملش را بزرگ جلوه دهد.‏ در مزمور ۱۰۳:‏۱۲ آمده است:‏ «به اندازه‌ای که مشرق از مغرب دور است،‏ به همان اندازه گناهان ما را از ما دور کرده است.‏» چقدر باید از این بابت از خدای بخشنده‌مان سپاسگزار باشیم.‏ —‏ مزمور ۱۳۰:‏۳‏.‏

۷.‏ از دیدگاه یَهُوَه نسبت به داود چه می‌آموزیم؟‏

۷ نمونه‌های بسیاری در کتاب مقدّس است که نشان می‌دهد یَهُوَه به خصوصیات خوب شخص بیشتر اهمیت می‌دهد.‏ مثلاً یَهُوَه در مورد داود گفت:‏ «بندهٔ من،‏ داود .‏ .‏ .‏ با تمامی دل خود مرا پیروی می‌نمود،‏ و آنچه در نظر من راست است،‏ معمول می‌داشت و بس.‏» (‏۱پادشاهان ۱۴:‏۸‏)‏ خطاهای داود از هیچ یک از ما پنهان نیست.‏ اما جالب اینجاست که یَهُوَه تنها نیکویی‌های داود را منظور نظر داشته است،‏ زیرا از راستی دلِ بندهٔ خود آگاه بود.‏ —‏ ۱تواریخ ۲۹:‏۱۷‏.‏

برادر خود را از چشم یَهُوَه بنگریم

۸،‏ ۹.‏ الف)‏ از چه نظر همهٔ ما می‌توانیم یَهُوَه را الگو قرار دهیم؟‏ ب)‏ با تشبیهی نشان دهید که یَهُوَه به چه خصوصیاتی می‌نگرد،‏ و چه درسی می‌توانیم از آن بیاموزیم؟‏

۸ ما مثل یَهُوَه از دل انسان‌ها آگاه نیستیم و نمی‌توانیم دقیقاً انگیزهٔ دیگران را از انجام عملی بدانیم.‏ پس چه خوب است که هیچ کس را قضاوت نکنیم.‏ مصمم باشیم که همچون آفریدگار پرمهرمان ناکاملی‌هایی را که به هر حال روزی از میان خواهند رفت زیر ذرّه‌بین نگذاریم.‏ این یکی از اهدافی است که هر فرد مسیحی می‌تواند برای خود قرار دهد.‏ این کار در ایجاد فضایی آرام و روابطی مسالمت‌آمیز در جماعت تأثیر بسزایی خواهد داشت.‏ —‏ اَفَسُسیان ۴:‏۲۳،‏ ۲۴‏.‏

۹ بگذارید مثالی بزنیم.‏ خانه‌ای را تصوّر کنید که ناودان‌های آن آویزان،‏ پنجره‌هایش شکسته و گچ‌های سقفش نم‌کشیده و ریخته است.‏ اغلبِ مردم با دیدن ظاهر آن می‌گویند این خانه کلنگی است و باید خراب شود.‏ اما فردی در آن میان با دیدی کاملاً متفاوت به آن می‌نگرد.‏ او بدون توجه به ظاهر خراب خانه،‏ به اسکلت محکم آن نگاه می‌کند و متوجه می‌شود که کاملاً قابل ترمیم است.‏ پس خانه را می‌خرد و با کمی تعمیرات آن را به عمارتی زیبا مبدّل می‌کند و همهٔ عابرین را مجذوب آن می‌سازد.‏ چقدر خوب است ما نیز مانند این شخص روی ضعف‌های بارز و مشخص برادر خود قضاوت نکنیم،‏ بلکه ببینیم در رابطه‌اش با یَهُوَه تا چه حد پیشرفت داشته است و چه خصوصیات بالقوّه‌ای در او وجود دارد.‏ چنین دیدی نسبت به برادرمان به ما کمک می‌کند تا بتوانیم همچون یَهُوَه زیبایی‌های معنوی او را ببینیم.‏ —‏ عبرانیان ۶:‏۱۰ خوانده شود.‏

۱۰.‏ نصیحت پولُس در فیلِپّیان ۲:‏۳،‏ ۴ از چه جهت برای ما مفید است؟‏

۱۰ پولُس رسول نصایحی می‌کند که در ایجاد روابط مسالمت‌آمیز در جماعت بسیار مفید است.‏ پولُس به ما مسیحیان چنین اندرز می‌دهد:‏ «هیچ چیز را از راه تعصب و عُجب مکنید،‏ بلکه با فروتنی دیگران را از خود بهتر بدانید.‏ و هر یک از شما ملاحظهٔ کارهای خود را نکند،‏ بلکه هر کدام کارهای دیگران را نیز.‏» (‏فیلِپّیان ۲:‏۳،‏ ۴‏)‏ فروتنی سبب می‌شود دیدی معقول نسبت به برادر خود پیدا کنیم،‏  خصوصیات خوب او را بیشتر مد نظر قرار دهیم و به مصلحت او بیندیشیم.‏ به این طریق می‌توانیم با دید یَهُوَه به برادر خود بنگریم.‏

۱۱.‏ چه تغییری در برخی جماعات به وجود آمده است؟‏

۱۱ امروزه،‏ تغییر و تحوّلات جهانی سبب مهاجرت بسیاری از مردم دنیا به کشورهای دیگر شده است.‏ در نتیجه در برخی از شهرها شمار کثیری از ملیت‌های مختلف سکنی گزیده‌اند.‏ شاید شما نیز در منطقهٔ زندگی خود افرادی از «هر امّت و قبیله و قوم و زبان» دیده باشید که به کتاب مقدّس علاقه نشان داده،‏ برای پرستش یَهُوَه به جماعات شاهدان پیوسته‌اند.‏ (‏مکاشفه ۷:‏۹‏)‏ وجود این عزیزان چهره‌ای بین‌المللی به بسیاری از جماعات مسیحی بخشیده است.‏

۱۲.‏ باید همواره چه دیدی نسبت به برادران خود داشته باشیم،‏ و چرا این امر گاه دشوار است؟‏

۱۲ اعضای این گونه جماعات باید بیشتر توجه کنند که با چه دیدی به برادران خود می‌نگرند.‏ پِطْرُس رسول ما را ترغیب می‌کند که «محبت برادرانهٔ بی‌ریا» داشته باشیم و ‹یکدیگر را از دل به شدّت محبت نماییم.‏› (‏۱پِطْرُس ۱:‏۲۲‏)‏ البته،‏ نشان دادن محبتی از ته دل و خالی از هر گونه ظاهرسازی همیشه آسان نیست.‏ تفاوت‌های فرهنگی میان اعضای این جماعات ممکن است زیاد باشد و اعضای آن شاید از لحاظ قومی و سطوح تحصیلی و اقتصادی متفاوت باشند.‏ آیا برای شما نیز گاه درک نگرش و عکس‌العمل برخی برادرانتان دشوار است؟‏ آنان نیز ممکن است همین نظر را نسبت به شما داشته باشند.‏ قدر مسلّم آن است که یَهُوَه از ما می‌خواهد ‏‹همهٔ برادران را محبت نماییم.‏› —‏ ۱پِطْرُس ۲:‏۱۷‏.‏

۱۳.‏ گهگاه لازم است چه تغییری در طرز فکر خود ایجاد کنیم؟‏

۱۳ گهگاه لازم است تغییری در طرز فکر خود ایجاد کنیم.‏ مثلاً،‏ شاید لازم باشد دامنهٔ محبت خود را گسترش دهیم و همهٔ برادرانمان را محبت نماییم.‏ (‏۲قُرِنتیان ۶:‏۱۲،‏ ۱۳ خوانده شود.‏‏)‏ آیا گاهی شده است که بگوییم:‏ «البته نمی‌خواهم پیشداوری کنم.‏ ولی .‏ .‏ .‏ » و بعد خصوصیتی منفی را به تمام مردمان یک قوم و مملکت نسبت دهیم؟‏ چنین طرز فکری بیانگر این حقیقت است که ریشه‌های تعصب و پیشداوری هنوز کاملاً در وجودمان خشک نشده است.‏ می‌توانیم از خود چنین سؤال کنیم:‏ ‹آیا تلاش می‌کنیم با برادرانی در جماعت آشنا شویم که فرهنگی متفاوت دارند؟‏› این کار به ما کمک می‌کند تا قدر برادران خود را بیشتر بدانیم و راحت‌تر نگرش آن‌ها را بپذیریم.‏

۱۴،‏ ۱۵.‏ الف)‏ کسانی را نمونه بیاورید که دیدگاه خود را تغییر دادند.‏ ب)‏ چگونه می‌توانیم آنان را الگو قرار دهیم؟‏

۱۴ در کتاب مقدّس شرح‌حال کسانی را می‌خوانیم که طرز فکر خود را تغییر دادند.‏ یکی از آن‌ها پِطْرُس رسول است.‏ پِطْرُس مانند هر یهودی دیگر از رفت و آمد با شخصی غیریهودی امتناع می‌ورزید.‏ می‌توان تصوّر کرد که وقتی از او خواسته شد به خانهٔ کُرنیلیوس که شخصی غیریهودی و نامختون بود برود چقدر برایش دشوار بوده است!‏ اما پِطْرُس نگرش خود را اصلاح کرد و پی برد که خواست خداست که مردم تمام قوم‌ها و نژادها به جماعت مسیحی بپیوندند.‏ (‏اَعمال ۱۰:‏۹-‏۳۵‏)‏ سَوْلُس نیز که بعدها پولُس رسول خوانده شد می‌بایست تعصبات و پیشداوری‌های خود را کنار می‌گذاشت.‏ او اذعان کرد که چنان نفرتی از مسیحیان داشت که به جماعات خدا ‹بی‌نهایت جفا می‌نمود و آن را ویران می‌ساخت.‏› اما،‏ وقتی عیسی نگرش پولُس را اصلاح کرد،‏ او دیدگاه خود را نسبت به کسانی که پیش از آن اذیت و آزار می‌رساند تغییر داد و حتی از آن‌ها راهنمایی و فرمان می‌گرفت.‏ —‏ غَلاطیان ۱:‏۱۳-‏۲۰‏.‏

۱۵ تردیدی وجود ندارد که با قدرت روح‌القدس قادر خواهیم بود هر تغییری در نگرش خود ایجاد کنیم.‏ اگر حس می‌کنیم که هنوز اثراتی از تعصب و پیشداوری در ما باقی مانده است باید با تلاشی پیگیر ریشه‌های آن را در خود بخشکانیم و ‹سعی کنیم که یگانگی روح را در رشتهٔ سلامتی [صلح و آرامش] نگاه داریم.‏› (‏اَفَسُسیان ۴:‏۳-‏۶‏)‏ کتاب مقدّس ما را ترغیب می‌کند:‏ ‹محبت را که کمربند کمال است بپوشیم.‏› —‏ کُولُسیان ۳:‏۱۴‏.‏

در موعظه یَهُوَه را الگو قرار دهیم

۱۶.‏ مقصود خدا در خصوص مردم دنیا چیست؟‏

۱۶ پولُس رسول نوشته است:‏ «نزد خدا طرفداری نیست.‏» (‏رومیان ۲:‏۱۱‏)‏ مقصود یَهُوَه این است که مردمی از همهٔ ملیت‌ها و قوم‌ها به پرستش او روی آورند.‏ (‏۱تیموتاؤس ۲:‏۳،‏ ۴ خوانده شود.‏‏)‏ به همین دلیل ترتیباتی منظور داشته است تا «انجیل جاودانی» به مردمی ‹از هر امّت و قبیله و زبان و قوم  بشارت داده شود.‏› (‏مکاشفه ۱۴:‏۶‏)‏ عیسی در مورد وسعت این فعالیت می‌گوید:‏ «مزرعه،‏ این جهان است.‏» (‏متّیٰ ۱۳:‏۳۸‏)‏ حال،‏ شما و خانواده‌تان چه نقشی می‌توانید در این مقصود عظیم خدا ایفا کنید؟‏

۱۷.‏ چگونه می‌توانیم به مردم ملیت‌های دیگر کمک کنیم؟‏

۱۷ لازم به ذکر است که همهٔ برادران نمی‌توانند به مناطق دوردست سفر کنند و مژدهٔ ملکوت خدا را به مردمان آن مناطق برسانند.‏ اما شاید بتوانیم این پیام را به کسانی که از کشورهای دیگر به منطقهٔ ما نقل مکان کرده‌اند موعظه کنیم.‏ آیا چنین موقعیتی را برای موعظه به مردم همهٔ ملت‌ها غنیمت می‌شماریم،‏ یا این که طبق عادت فقط پیش کسانی می‌رویم که سال‌هاست به ایشان موعظه می‌کنیم؟‏ خوب است در این مورد تصمیمی قاطع اتخاذ کنیم و تلاش کنیم به کسانی که هنوز مژدهٔ ملکوت را نشنیده‌اند بشارت دهیم.‏ —‏ رومیان ۱۵:‏۲۰،‏ ۲۱‏.‏

۱۸.‏ عیسی به مردم چه توجهی نشان می‌داد؟‏

۱۸ عیسی به خوبی نیاز مردم را به کمک می‌دید.‏ لذا،‏ موعظهٔ خود را به یک منطقه محدود نکرد.‏ کتاب مقدّس می‌گوید که او «در همهٔ شهرها و دهات» موعظه می‌کرد و «چون جمعی کثیر دید،‏ دلش بر ایشان بسوخت.‏» او خاطر نشان کرد که برای کمک به این مردم نیاز به افراد بیشتری است.‏ —‏ متّیٰ ۹:‏۳۵-‏۳۷‏.‏

۱۹،‏ ۲۰.‏ ما به چه طریق‌هایی می‌توانیم همان نگرشی را نسبت به مردم داشته باشیم که یَهُوَه و عیسی دارند؟‏

۱۹ ما چگونه می‌توانیم با همان نگرش به مردم خدمت کنیم؟‏ برخی تصمیم گرفته‌اند که در منطقهٔ خود در مکان‌هایی موعظه کنند که کمتر این فعالیت صورت گرفته است؛‏ مثلاً در فروشگاه‌ها و بازارها،‏ پارک‌ها،‏ ایستگاه‌ها و یا نزدیک آپارتمان‌هایی که برای داخل شدن به آن‌ها محدودیت‌هایی وجود دارد.‏ مبشّران دیگری هستند که تلاش می‌کنند زبان مردم یکی از ملیت‌های منطقهٔ خود را یاد بگیرند یا به گروه‌هایی موعظه کنند که کمتر به آنان بشارت داده شده است.‏ حتی یاد گرفتن سلام و احوال‌پرسی به زبان ایشان نشانگر حسن نیّت و توجه ما به این عزیزان است.‏ حال اگر ما خود امکان آموختن یک زبان دیگر را نداریم شاید بتوانیم دیگران را به این کار ترغیب کنیم.‏ قدر مسلّم آن است که نمی‌خواهیم کسانی را که در این راه همّت به خرج می‌دهند دلسرد کنیم و از تلاشی که برای موعظه به مردم ملیت‌های دیگر انجام می‌دهند انتقاد کنیم.‏ یَهُوَه برای زندگی فردفرد مردم روی زمین ارزش قائل است و ما هم می‌خواهیم با همین دید به آنان بنگریم.‏ —‏ کُولُسیان ۳:‏۱۰،‏ ۱۱‏.‏

۲۰ مسیحیان می‌باید در خدمت موعظه نیز همه را از دید یَهُوَه بنگرند.‏ گاه افرادی را می‌بینیم که ژولیده،‏ بی‌خانمان یا شاید حتی از لحاظ اخلاقی ناپاک باشند.‏ گاهی هنگام موعظه کردن با ما بد رفتاری می‌شود.‏ ولی هرگز نباید رفتار ناپسند شخص را به تمام قوم و ملیت او نسبت دهیم.‏ پولُس هنگام موعظه گاهی با بدرفتاری برخی ملیت‌ها و قوم‌ها روبرو می‌شد،‏ اما این مسئله او را از دوباره موعظه کردن به آنان باز نمی‌داشت.‏ (‏اَعمال ۱۴:‏۵-‏۷،‏ ۱۹-‏۲۲‏)‏ او می‌دانست که برخی در آن میان به پیام او گوش خواهند داد.‏

۲۱.‏ شما از دیدگاهی که یَهُوَه نسبت به انسان‌ها دارد چه درسی آموختید؟‏

۲۱ برای ما روشن است که بهترین دیدگاه نسبت به برادران در جماعت،‏ چه با ما هم ملیت باشند چه نباشند،‏ دیدگاه یَهُوَه است.‏ ما همین دیدگاه را باید نسبت به مردمی که به ایشان موعظه می‌کنیم داشته باشیم.‏ تلاش ما در جهت الگو قرار دادن یَهُوَه،‏ تلاشی است برای ایجاد وحدت و آرامش.‏ بدین سان بهتر می‌توانیم به دیگران کمک کنیم که قدر آفریدگار مهربانمان یَهُوَه را بدانند.‏ پی ببرند که یَهُوَه خدایی است که میان بندگان خود تبعیض قائل نمی‌شود و محبت خود را از هیچ کس دریغ نمی‌دارد،‏ چون «جمیع ایشان عمل دست‌های وی‌اند.‏» —‏ ایّوب ۳۴:‏۱۹‏.‏

مرور

‏• ما باید از داشتن چه نگرشی نسبت به برادرمان اجتناب کنیم؟‏

‏• چگونه می‌توانیم همان دیدگاهی را نسبت به برادرانمان داشته باشیم که یَهُوَه دارد؟‏

‏• ما باید نسبت به برادرانی که از ملیت‌های دیگرند چه نگرشی داشته باشیم؟‏

‏• چگونه می‌توانیم در خدمت موعظه مردم را از دید یَهُوَه بنگریم؟‏

‏[سؤالات مقالهٔ مطالعه‌ای]‏

‏[تصویر در صفحهٔ ۲۶]‏

چگونه می‌توانیم با مردم فرهنگ‌های دیگر آشنا شویم؟‏