مراجعه به متن

مراجعه به فهرست مطالب

حکم داوری الٰهی بر ضدّ شریران

حکم داوری الٰهی بر ضدّ شریران

 حکم داوری الٰهی بر ضدّ شریران

‏«خویشتن را مهیا ساز تا با خدای خود ملاقات نمایی.‏» —‏ عاموس ۴:‏۱۲‏.‏

۱،‏ ۲.‏ چرا می‌توانیم مطمئن باشیم که خدا به شرارت خاتمه خواهد داد؟‏

آیا یَهُوَه ظلم و شرارت روی زمین را سرانجام از میان برخواهد داشت؟‏ با آغاز قرن بیست و یکم،‏ این سؤال بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است.‏ امروزه،‏ به هر نقطهٔ دنیا که می‌نگریم،‏ جز ظلم و ستم و جنایت چیزی نمی‌بینیم.‏ همهٔ ما در آرزوی دنیایی عاری از جنایت و فساد و تروریسم هستیم!‏

۲ خوشبختانه می‌توانیم اطمینان داشته باشیم که یَهُوَه خدا شرارت روی زمین را محو خواهد کرد.‏ چه دلایلی در این خصوص وجود دارد؟‏ دلیل اوّل خصوصیات نیکوی اوست.‏ یَهُوَه خدایی عادل و باانصاف است و می‌گوید:‏ «عدالت و انصاف را دوست می‌دارد.‏» (‏ مزمور ۳۳:‏۵‏)‏ مزمورنویس در مورد یَهُوَه می‌گوید:‏ «از شریر و ظلم‌دوست،‏ جان او نفرت می‌دارد.‏» (‏ مزمور ۱۱:‏۵‏)‏ آیا دلیلی وجود دارد که خدای قادر مطلق که عدالت و انصاف را دوست می‌دارد،‏ تا ابد متحمّل این اوضاع اسفبار شود؟‏

۳.‏ با بررسی نبوّت‌های عاموس به چه نکاتی پی می‌بریم؟‏

۳ دلیل دیگری که به ما اطمینان می‌دهد یَهُوَه به شرارت پایان خواهد داد،‏ رفتاری است که او در گذشته با شریران داشته و در کتاب عاموس نیز نمونه‌هایی از آن برای ما عنوان شده است.‏ از بررسی نبوّت‌های عاموس سه نکته برای ما روشن می‌شود.‏ اوّلاً اینکه داوری‌های یَهُوَه همیشه منصفانه است.‏ دوّماً شریران نمی‌توانند از محکومیت خود بگریزند.‏ و سوّماً نابودی فقط دامنگیر کسانی می‌شود که سزاوار آن هستند.‏ آری،‏ یَهُوَه شریران را به سزای اَعمالشان می‌رساند،‏ اما صالحان را از رحمت بی‌کران خود برخوردار می‌سازد.‏ —‏ رومیان ۹:‏۱۷-‏۲۶‏.‏

داوری‌های یَهُوَه همیشه بجاست

۴.‏ یَهُوَه عاموس را به کجا فرستاد،‏ و چه وظیفه‌ای به او محوّل کرد؟‏

۴ امّت اسرائیل قبل از دوران عاموس به دو حکومت تقسیم شده بود.‏ حکومت اَسباط دوگانهٔ یهودا در جنوب و حکومت اَسباط ده‌گانهٔ اسرائیل در شمال.‏ یَهُوَه عاموس را موظف ساخت تا از مکان خود در یهودا به اسرائیل برود و در آنجا حکم داوری الٰهی را ابلاغ نماید.‏

۵.‏ عاموس نخست حکم داوری چه امّت‌هایی را اعلام کرد،‏ و چرا آن‌ها سزاوار چنین حکمی بودند؟‏

۵ جالب است که عاموس پیام خود را با اعلام محکومیت اَسباط اسرائیل آغاز نکرد.‏ وی اوّل حکم داوری شش امّت همسایه را عنوان نمود.‏ این امّت‌ها عبارت بودند از اَرام،‏ فلسطیا،‏ صور،‏ اَدوم،‏ عَمّون و مُوْآب.‏ آیا این امّت‌ها واقعاً سزاوار نابودی بودند؟‏ بله!‏ زیرا همگی آنان سرسختانه با امّت خدا دشمنی می‌کردند.‏

۶.‏ چرا یَهُوَه اَرام،‏ فلسطیا و صور را دچار بلا کرد؟‏

۶ برای مثال،‏ یَهُوَه اَرامیان را به جرم نابود کردن جِلْعاد محکوم کرد.‏ (‏ عاموس ۱:‏۳‏)‏ اَرامیان قسمتی از جِلْعاد را که  جزو زمین اسرائیل و در مشرق رود اردن بود تسخیر کردند و امّت خدا را تحت آزار شدید قرار دادند.‏ فلسطیا و صور چطور؟‏ گناه این دو امّت،‏ اسیر کردن اسرائیلیان و فروختن آن‌ها به اَدومیان بود که سبب شد شماری از اسرائیلیان به دست برده‌فروشان صور بیفتند.‏ (‏ عاموس ۱:‏۶،‏ ۹‏)‏ تصوّرش را بکنید،‏ آن‌ها امّت یَهُوَه را به بردگی می‌فروختند.‏ آیا تعجبی دارد که یَهُوَه حکم نابودی اَرام،‏ فلسطیا و صور باستان را اعلام کرد.‏

۷.‏ اَدومیان،‏ عَمّونیان و مُوْآبیان چه وجه مشترکی با یکدیگر و با اسرائیلیان داشتند،‏ و رفتارشان با اسرائیلیان چگونه بود؟‏

۷ قابل ذکر است که اَدومیان،‏ عَمّونیان،‏ و مُوْآبیان با یکدیگر و همچنین با اسرائیلیان خویشاوند بودند.‏ اَدومیان از نسل ابراهیم و از برادر دوقلوی یعقوب یعنی عیسو بودند.‏ در واقع آنان برادران اسرائیلیان محسوب می‌شدند.‏ عَمّونیان و مُوْآبیان نیز از نسل لوط،‏ برادرزادهٔ ابراهیم بودند.‏ آیا این قوم‌ها با اسرائیلیان رفتاری برادرانه داشتند؟‏ به هیچ وجه.‏ اَدومیان بی‌رحمانه ‹برادران› اسرائیلی خود را با شمشیر قلع و قمع می‌کردند.‏ عَمّونیان با اسرای اسرائیلی رفتاری بسیار ظالمانه داشتند.‏ (‏ عاموس ۱:‏۱۱،‏ ۱۳‏)‏ و مُوْآبیان نیز دست کمی از بقیه نداشتند.‏ درست است که در کتاب عاموس صریحاً در مورد رفتار بد مُوْآبیان با امّت خدا صحبت نشده است لیکن تاریخ از آن به کرّات سخن گفته است.‏ مجازات سنگینی در انتظار این سه امّت بود.‏ یَهُوَه در نظر داشت با آتشی سهمگین آن‌ها را نابود کند.‏

از حکم داوری یَهُوَه نمی‌توان گریخت

۸.‏ چرا شش امّت همجوار اسرائیل از حکم داوری یَهُوَه راه گریزی نداشتند؟‏

۸ شکی نیست که شش امّت همسایهٔ اسرائیل مستحق نابودی بودند.‏ آیا راه فراری از این حکم الٰهی داشتند؟‏ در کتاب عاموس از باب ۱ آیهٔ ۳ تا باب ۲ آیهٔ ۱‏،‏ یَهُوَه شش مرتبه می‌گوید:‏ «عقوبتش را نخواهم برگردانید.‏» یَهُوَه سر حرف خود ایستاد و حکم داوری‌اش را بر ضدّ آنان به اجرا گذاشت.‏ تاریخ گواهی می‌دهد که این امّت‌ها یکی پس از دیگری نابود شدند.‏ اقلاً چهارتای آن‌ها یعنی فلسطیا،‏ مُوْآب،‏ عَمّون و اَدوم دیگر حتی وجود ندارند.‏

۹.‏ ساکنان یهودا مستحق چه حکمی بودند،‏ و چرا؟‏

۹ عاموس پس از اعلام حکم داوری یَهُوَه بر ضدّ شش امّت همسایهٔ اسرائیل،‏ حکم الٰهی را در مورد قوم خودش یعنی یهودا اعلام کرد.‏ کسانی که سخنان او را می‌شنیدند احتمالاً متعجب بودند که چرا این نبی یهودی حکم داوری قوم خود را اعلام می‌کند!‏ براستی،‏ چرا ساکنان یهودا سزاوار محکومیتی شدید بودند؟‏ زیرا آنان «شریعت خداوند را ترک نموده» بودند.‏ (‏ عاموس ۲:‏ ۴‏)‏ یَهُوَه نمی‌توانست بی‌توجهی یهودیان به شریعتش را نادیده بگیرد.‏ لذا پیشگویی کرد:‏ «آتش بر یهودا خواهم فرستاد تا قصرهای اورشلیم را بسوزاند.‏» —‏ عاموس ۲:‏۵‏.‏

۱۰.‏ چرا یهودا نتوانست از حکم داوری الٰهی بگریزد؟‏

۱۰ آیا امّت عهدشکن یهودا می‌توانست از مصیبتی که در انتظارش بود بگریزد؟‏ خیر،‏ زیرا یَهُوَه برای هفتمین بار تکرار کرد:‏ «عقوبتش را نخواهم برگردانید.‏» (‏ عاموس ۲:‏۴‏)‏ آری،‏ یهودا در سال ۶۰۷ ق.‏د.‏م.‏ به دست بابلیان ویران شد و به عقوبت خود رسید.‏ به این ترتیب بار دیگر ثابت شد که شریران نمی‌توانند از حکم داوری الٰهی بگریزند.‏

۱۱-‏۱۳.‏ وظیفهٔ عاموس در اصل نبوّت کردن بر ضدّ چه قومی بود،‏ و این قوم چه ظلم و ستمی روا می‌داشتند؟‏

۱۱ بعد از اعلام حکم داوری هفت امّت همجوار اسرائیل شاید برخی تصوّر می‌کردند که سخنان عاموس به پایان رسیده است.‏ در این صورت،‏ آنان کاملاً در اشتباه بودند.‏ عاموس در اصل برای اعلام محکومیت اَسباط ده‌گانهٔ اسرائیل به آنجا رفته بود.‏ اسرائیل براستی سزاوار این حکم بود چرا که از لحاظ اخلاقی در وضعیتی اسفبار به سر می‌برد و به ارتداد کشیده شده بود.‏

۱۲ آنچه عاموس نبوّت کرد پرده از جور و ستم‌های قوم اسرائیل برداشت.‏ وی چنین نبوّت کرد:‏ ‏«خداوند چنین می‌گوید:‏ ‹به سبب سه و چهار تقصیر اسرائیل،‏ عقوبتش را نخواهم برگردانید زیرا که مرد عادل را به نقره و مسکین را به زوج نعلین فروختند.‏ و به غبار زمین که بر سر مسکینان است،‏ حرص دارند و راه حلیمان را منحرف می‌سازند.‏› » —‏ عاموس ۲:‏۶،‏ ۷‏.‏

۱۳ ‏‹مرد عادل به نقره فروخته می‌شد› شاید به این  مفهوم بود که به داوران رشوه می‌دادند تا فردی بی‌گناه را محکوم کنند.‏ طلبکاران فقرا را احتمالاً برای قرض‌های ناچیزشان به بهای یک جفت نعلین به بردگی می‌فروختند.‏ مردان بی‌رحم و طمّاع «مسکینان» را به قدری خوار می‌کردند که آن‌ها به نشانهٔ دردمند بودن و حقارت خود خاک بر سر خویش می‌ریختند.‏ فساد آنچنان گسترش یافته بود که «حلیمان» امیدی به اجرای عدالت نداشتند.‏

۱۴.‏ چه کسانی در اسرائیل مورد ظلم قرار داشتند؟‏

۱۴ به سه واژه‌ای که مظلومان را توصیف می‌کند توجه کنید:‏ «عادل،‏» «مسکین» و «حلیم.‏» یَهُوَه در شریعت به اسرائیلیان فرمان داده بود که کمک خود را از ضعفا و محتاجان دریغ نکنند.‏ اما وضعیت این مظلومان در اسرائیل بسیار اسفبار بود.‏

‏«خویشتن را مهیا ساز تا با خدای خود ملاقات نمایی»‏

۱۵،‏ ۱۶.‏ الف)‏ چرا به اسرائیل هشدار داده شد که ‹خویشتن را مهیا ساز تا با خدای خود ملاقات نمایی›؟‏ ب)‏ چگونه عاموس ۹:‏۱،‏ ۲ نشان می‌دهد که شریران نمی‌توانند از عقوبت اَعمال خود بگریزند؟‏ پ)‏ در سال ۷۴۰ ق.‏د.‏م.‏ چه اتفاقی برای اسرائیل افتاد؟‏

۱۵ در اسرائیل فحشا و گناهان دیگر همچنان رو به افزایش بود.‏ از این رو،‏ عاموس به قوم اسرائیل چنین هشدار داد:‏ «خویشتن را مهیا ساز تا با خدای خود ملاقات نمایی.‏» (‏ عاموس ۴:‏۱۲‏)‏ قوم عهدشکن اسرائیل از حکم داوری الٰهی راه گریزی نداشت چرا که یَهُوَه برای هشتمین بار به آن‌ها اعلام کرد:‏ «عقوبتش را نخواهم برگردانید.‏» (‏ عاموس ۲:‏۶‏)‏ یَهُوَه در مورد شریرانی که تلاش می‌کنند از غضب الٰهی بگریزند می‌گوید:‏ «فراری‌ای از ایشان نخواهد گریخت و باقی‌مانده‌ای از ایشان نخواهد رَست.‏ اگر به هاویه فرو روند،‏ دست من ایشان را از آنجا خواهد گرفت و اگر به آسمان صعود نمایند،‏ ایشان را از آنجا فرود خواهم آورد.‏» —‏ عاموس ۹:‏۱،‏ ۲‏.‏

۱۶ شریران حتی در «هاویه» یعنی اعماق زمین نمی‌توانند خود را از یَهُوَه پنهان کنند.‏ یا اگر به «آسمان صعود» کنند یعنی به بلندترین کوه‌ها پناه ببرند نمی‌توانند از عقوبت خود بگریزند.‏ هشدار یَهُوَه به آنان روشن است؛‏ هیچ پناهگاهی از دسترس یَهُوَه دور نیست.‏ اسرائیل می‌بایست به دلیل اَعمال شرورانه‌اش مجازات می‌شد.‏ سرانجام،‏ حکومت اَسباط ده‌گانهٔ اسرائیل در سال ۷۴۰ ق.‏د.‏م.‏ یعنی حدود ۶۰ سال پس از نبوّت عاموس مغلوب آشوریان شد.‏

یَهُوَه فقط شریران را نابود می‌کند

۱۷،‏ ۱۸.‏ باب ۹ کتاب عاموس چه موضوعی را در مورد رحمت یَهُوَه نشان می‌دهد؟‏

۱۷ تا اینجا دیدیم که داوری الٰهی همیشه بجاست و برای شریران راه گریزی از آن وجود ندارد.‏ ولی کتاب عاموس درس دیگری نیز به ما می‌آموزد؛‏ اینکه داوری یَهُوَه فقط شامل کسانی می‌شود که سزاوار آن هستند.‏ زیرا اگر یَهُوَه می‌تواند شریران را در هر پناهگاهی بیابد،‏ مطمئناً می‌تواند کسانی را که لایق رحمت هستند نیز پیدا کند.‏ این نکته به نحو زیبایی در آخرین باب کتاب عاموس بیان شده است.‏

۱۸ در عاموس باب ۹ آیهٔ ۸ یَهُوَه در خصوص محکومیت اسرائیل می‌گوید:‏ «خاندان یعقوب را بالکل هلاک نخواهم ساخت.‏» در آیات ۱۳ تا ۱۵ یَهُوَه وعده می‌دهد که ‹اسیران قوم خود را بازمی‌گرداند› به ایشان رحمت نشان می‌دهد و آنان را از امنیت و رفاه برخوردار می‌سازد.‏ یَهُوَه پیشگویی می‌کند که «ایّامی می‌آید که شیارکننده به دروکننده خواهد رسید.‏» تصوّرش را بکنید،‏ محصول آنچنان زیاد خواهد بود که قبل از اینکه کار درو به پایان برسد،‏ زمین باید برای بذرپاشی شیار شود!‏

۱۹.‏ یَهُوَه با کسانی که از اَسباط اسرائیل و یهودا توبه کردند چگونه رفتار کرد؟‏

۱۹ یَهُوَه در یهودا و اسرائیل فقط کسانی را محکوم کرد که سزاوار آن بودند چرا که به توبه‌کاران و پاکدلان رحمت نشان داد.‏ در تحقق وعده‌ای که در باب ۹ آمده است اسرائیلیان و یهودیان نادم در سال ۵۳۷ ق.‏د.‏م.‏ از اسارت بابل آزاد شده به سرزمین خود بازگشتند.‏ آن‌ها در وطن عزیزشان پرستش پاک را دوباره برقرار کردند و بار دیگر خانه‌ها و تاکستان‌ها و باغ‌ها ساخته در امنیت ساکن شدند.‏

 یَهُوَه حکم نابودی شریران را صادر کرده است

۲۰.‏ از نبوّت‌های عاموس چه اطمینانی حاصل می‌کنیم؟‏

۲۰ بررسی نبوّت‌های عاموس به ما اطمینان می‌دهد که یَهُوَه به شرارت‌های روزگار ما نیز پایان خواهد داد.‏ چرا می‌توانیم از این موضوع مطمئن باشیم؟‏ به دو دلیل.‏ دلیل اوّل رفتار او با شریران می‌باشد.‏ ما از شیوهٔ عملِ یَهُوَه با شریران دوران باستان متوجه می‌شویم که چه رفتاری با شریران دوران حاضر خواهد داشت.‏ دوّم اینکه همان طور که یَهُوَه حکومت اَسباط ده‌گانهٔ اسرائیل را که به ارتداد کشیده شده بود محکوم کرد،‏ مسیحیت کاذب را نیز که بخش اعظم «بابلِ عظیم» یعنی امپراتوری جهانی مذهب کاذب است محکوم به نابودی کرده است.‏ —‏ مکاشفه ۱۸:‏۲‏.‏

۲۱.‏ چرا مسیحیت کاذب مستحق نابودی است؟‏

۲۱ آیا شکی وجود دارد که مسیحیت کاذب مستحق نابودی الٰهی است؟‏ مسلّماً خیر،‏ چرا که وضعیت اسفبار مذهبی و اخلاقی آن جای شکی باقی نگذاشته است.‏ یَهُوَه مسیحیت کاذب و بخش‌های دیگر نظام شیطان را مستحق نابودی می‌داند و هیچ راه فراری برای شریران باقی نمی‌گذارد.‏ هنگام اجرای حکم داوری الٰهی،‏ این سخنان یَهُوَه تحقق می‌یابد:‏ «فراری‌ای از ایشان نخواهد گریخت و باقی‌مانده‌ای از ایشان نخواهد رَست.‏» (‏ عاموس ۹:‏۱‏)‏ آری،‏ شریران در هیچ پناهگاهی نمی‌توانند خود را از دید یَهُوَه مخفی کنند.‏

۲۲.‏ در دوّم تَسّالونیکیان ۱:‏۶-‏۸ چه موضوعاتی در مورد شیوهٔ داوری الٰهی روشن می‌شود؟‏

۲۲ حکم داوری یَهُوَه همواره عادلانه است و فقط دامنگیر شریران می‌شود و هیچ کس نمی‌تواند از آن بگریزد.‏ این موضوع را از سخنان پولُس رسول به خوبی می‌توان دریافت:‏ «این انصاف است نزد خدا که عذاب‌کنندگانِ شما را عذاب دهد و شما را که عذاب می‌کشید،‏ با ما راحت بخشد در هنگامی که عیسی خداوند از آسمان با فرشتگان قوّت خود ظهور خواهد نمود در آتش مشتعل و انتقام خواهد کشید از آنانی که خدا را نمی‌شناسند و انجیل خداوند ما عیسی مسیح را اطاعت نمی‌کنند.‏» (‏ ۲تَسّالونیکیان ۱:‏۶-‏۸‏)‏ آری،‏ عدل و ‹انصاف خدا› حکم می‌کند که شریران نابود شده،‏ دیگر مسح‌شدگان او را آزار نرسانند.‏ شریران از آن نابودی راه گریزی نخواهند داشت زیرا نمی‌توانند از دست قدرتمند ‹عیسی که همراه با فرشتگان نیرومند خویش با آتشی فروزان ظهور می‌کند› بگریزند.‏ حکم داوری الٰهی فقط دامنگیر شریران خواهد شد زیرا فقط از کسانی انتقام گرفته می‌شود که ‹خدا را نمی‌شناسند و انجیل را اطاعت نمی‌کنند.‏› وقتی این احکام به مرحلهٔ اجرا درآیند خادمان خدا از اینکه دیگر مورد آزار و شکنجه قرار نمی‌گیرند تسلّی بسیار خواهند یافت.‏

امید برای صالحان

۲۳.‏ از کتاب عاموس چه امید و دلگرمی‌ای می‌یابیم؟‏

۲۳ نبوّت‌های عاموس برای صالحان حاوی پیامی بسیار دلگرم‌کننده است.‏ همان طور که در کتاب عاموس گفته شد،‏ یَهُوَه امّت خود را تنبیه کرد،‏ اما آن را کلاً نابود نساخت.‏ او سرانجام اسیران اسرائیل و یهودا را به موطنشان بازگردانید و آنان را برکت داده در امنیت و رفاه مسکن داد.‏ از این موضوع چه می‌آموزیم؟‏ درمی‌یابیم که هنگام اجرای حکم داوری الٰهی هیچ شریری از نابودی نخواهد گریخت و همچنین یَهُوَه افراد شایسته و مستحق را نیز در هر جای دنیا که باشند خواهد یافت و آنان را مورد رحمت خود قرار خواهد داد.‏

۲۴.‏ یَهُوَه امروزه خادمان خود را به چه صورت برکت داده است؟‏

 ۲۴ آیا یَهُوَه پیش از نابود کردن شریران نیز امّت خود را برکت می‌دهد؟‏ بله.‏ یَهُوَه به امّت خود رفاه روحانی داده است!‏ او به ما پرستش صحیح را آموخته است؛‏ پرستشی عاری از ریاکاری و دروغ‌های مسیحیت کاذب.‏ یَهُوَه همچنین ما را از وفور خوراک روحانی برخوردار ساخته است.‏ البته،‏ باید به خاطر داشته باشیم این برکات مسئولیتی نیز بر دوش ما می‌گذارد.‏ یَهُوَه از ما انتظار دارد که دیگران را از حکمی که او برای شریران صادر کرده است باخبر سازیم.‏ آرزوی ما این است که همهٔ انسان‌های مستعدِ حیات جاودانی را بیابیم.‏ (‏ اَعمال ۱۳:‏۴۸‏)‏ آری،‏ ما می‌خواهیم شمار هر چه بیشتری در این رفاه روحانی با ما شریک شوند.‏ همچنین می‌خواهیم آنان را از نابودی‌ای که دامنگیر شریران خواهد شد نجات دهیم.‏ واضح است که یَهُوَه فقط پاکدلان را از چنین برکاتی برخوردار می‌سازد.‏ در مقالهٔ بعدی خواهیم دید که این موضوع نیز در نبوّت‌های عاموس به خوبی به چشم می‌خورد.‏

مرور

‏• چگونه از نبوّت‌های عاموس درمی‌یابیم یَهُوَه تنها کسانی را محکوم به نابودی می‌کند که مستحق آن هستند؟‏

‏• عاموس چگونه نشان داده است که شریران به هیچ وجه نمی‌توانند از محکومیت خود بگریزند؟‏

‏• چگونه کتاب عاموس نشان می‌دهد که هنگام اجرای حکم داوری یَهُوَه،‏ نابودی فقط دامنگیر شریران می‌شود نه صالحان؟‏

‏[سؤالات مقالهٔ مطالعه‌ای]‏

‏[تصویر در صفحهٔ ۱۲]‏

در سال ۵۳۷ ق.‏د.‏م.‏ شماری از اسرائیلیان و یهودیان از اسارت بابلیان آزاد شده به موطن خود بازگشتند