مراجعه به متن

مراجعه به فهرست مطالب

آیا ما نیازی به دیگران داریم؟‏

آیا ما نیازی به دیگران داریم؟‏

 آیا ما نیازی به دیگران داریم؟‏

به گفتهٔ آلبرت اَینشتین «اگر نظری دقیق به زندگی و تلاش‌های خود بیندازیم متوجه می‌شویم که تقریباً تمام اَعمال و آرزوهایمان به نحوی به دیگران وابسته است.‏ محصولی را می‌خوریم که دیگران کاشته‌اند،‏ لباسی را می‌پوشیم که دیگران دوخته‌اند،‏ در خانه‌ای زندگی می‌کنیم که دیگران ساخته‌اند.‏ .‏ .‏ .‏ فرد جدا از اجتماع ارزش چندانی ندارد.‏ ارزش وی در رابطه با اجتماعی است که موجودیت جسمی و فکری او را از بدو تولّد تا لحظهٔ مرگ شکل می‌دهد.‏»‏

گونه‌هایی از حیوانات نیز به صورت اجتماعی زندگی می‌کنند.‏ فیل‌ها برای محافظت از بچه‌هایشان به صورت گلّه‌ای حرکت می‌کنند.‏ شیرهای ماده به شکل گروهی به شکار می‌روند و شکار خود را با شیرهای نر تقسیم می‌کنند.‏ دولفین‌ها گروهی شنا می‌کنند و حتی دیده شده است که از حیوانات دیگر و شناگرانی که در خطر بوده‌اند محافظت کرده‌اند.‏

اما در میان نوع بشر اخیراً روندی آغاز شده است که نگرانی بسیاری از دانشمندان را برانگیخته است.‏ روزنامه‌ای چاپ مکزیک،‏ نظر برخی از دانشمندان را چنین نقل می‌کند:‏ «در ده‌های اخیر در جامعهٔ آمریکا انزواطلبی و انحطاطِ زندگی اجتماعی تأثیر مخرّبی بر این جامعه داشته است.‏» در همان مقاله همچنین آمده است:‏ «رفاه ملت آمریکا مستلزم تغییری اساسی در جامعه و احیای زندگی اجتماعی در آن است.‏»‏

این مشکل بویژه دامنگیر کشورهای صنعتی و پیشرفته شده است.‏ در چنین جوامعی مردم بیش از پیش تمایل دارند خود را از جامعه منزوی کنند.‏ به اصطلاح معروف ‹هر کس سرش در لاک خودش است و نمی‌خواهد دیگران کاری به کارش داشته باشند.‏›‏

در این خصوص،‏ دکتر دَنیِل گُلمن اظهار می‌دارد:‏ «در میان افراد منزوی از جامعه که مونس و غمخواری برای صحبت و درد دل ندارند احتمال بروز بیماری،‏ مرگ و میر،‏ و خودکشی دوبرابر است.‏» در گزارشی در مجلهٔ سایِنس آمده است که انزوا از جامعه به اندازهٔ عواملی همچون دخانیات،‏ چربی و فشار خون بالا،‏ و عدم تحرّک در افزایش مرگ و میر تأثیر داشته است.‏

عوامل بسیاری ما انسان‌ها را به یکدیگر نیازمند و محتاج می‌کند.‏ انسان نمی‌تواند در انزوا به سر برد.‏ اما چگونه می‌توان از تنهایی و انزوا و اثرات سوء آن اجتناب کرد؟‏ چگونه برخی به هدفی خوب در زندگی رسیده‌اند؟‏ مقالهٔ بعدی این سؤالات را مورد بررسی قرار می‌دهد.‏

‏[نکتهٔ برجسته‌شده در صفحهٔ ۳]‏

‏«اگر نظری دقیق به زندگی و تلاش‌های خود بیندازیم متوجه می‌شویم که تقریباً تمام اَعمال و آرزوهایمان به نحوی به دیگران وابسته است.‏»—‏آلبرت اَینشتین