مراجعه به متن

مراجعه به فهرست مطالب

نور الٰهی تاریکی را مغلوب می‌سازد!‏

نور الٰهی تاریکی را مغلوب می‌سازد!‏

 نور الٰهی تاریکی را مغلوب می‌سازد!‏

‏«خداوند،‏ تاریکی مرا به روشنایی مبدّل خواهد ساخت.‏» —‏ ۲سموئیل ۲۲:‏۲۹‏.‏

۱.‏ حیات چگونه به نور وابسته است؟‏

‏«خدا گفت:‏ ‹روشنایی بشود.‏› و روشنایی شد.‏» (‏ پیدایش ۱:‏۳‏)‏ سِفر پیدایش با این چند عبارت کوتاه و گویا یَهُوَه را سرچشمهٔ نور معرفی می‌کند؛‏ نوری که بدون آن حیات از روی زمین ناپدید می‌گردد.‏ یَهُوَه همچنین سرچشمهٔ نور روحانی است و راهمان را در مسیر پر فراز و نشیب زندگی روشن می‌سازد.‏ (‏ مزامیر ۴۳:‏۳‏)‏ داود پادشاه در مورد رابطهٔ نزدیک بین نور روحانی و حیات نوشت:‏ «نزد تو چشمهٔ حیات است و در نور تو نور را خواهیم دید.‏» —‏ مزمور ۳۶:‏۹‏.‏

۲.‏ بر طبق اظهارات پولُس نور با چه چیزی رابطه دارد؟‏

۲ حدود ۱۰۰۰ سال بعد از زمان داود،‏ پولُس رسول با اشاره به روایت آفرینش خطاب به مسیحیان قُرِنتُس نوشت:‏ ‹خدا گفت که نور از ظلمت بدرخشد.‏› سپس به رابطهٔ نزدیک نور با معرفت الٰهی اشاره نموده گفت:‏ «همان است که در دلهای ما درخشید تا نور معرفت جلال خدا در چهرهٔ عیسی مسیح از ما بدرخشد.‏» (‏ ۲قُرِنتیان ۴:‏۶‏)‏ این نور چگونه به ما می‌رسد؟‏

کتاب مقدّس رسانندهٔ نور

۳.‏ یَهُوَه از طریق کتاب مقدّس چه نوری را به ما ارزانی می‌دارد؟‏

۳ یَهُوَه نور روحانی را بخصوص از طریق کلام وحی‌شدهٔ کتاب مقدّسش به ما می‌رساند.‏ ما می‌توانیم با مطالعهٔ کتاب مقدّس و کسب معرفتی که خدا بدین وسیله در اختیارمان می‌گذارد خود را در معرض نور الٰهی قرار دهیم.‏ یَهُوَه در پرتو کتاب مقدّس اهداف و مقاصد خود را بر ما مکشوف می‌سازد و ما را برای به جا آوردن اراده‌اش راهنمایی می‌کند و بدین سان به زندگی‌مان معنا می‌بخشد،‏ و نیازهای روحانی‌مان را سیراب می‌کند.‏ (‏ جامعه ۱۲:‏۱؛‏ متّیٰ ۵:‏۳‏)‏ عیسی با اشاره به شریعت موسی اهمیّت توجه به نیاز روحانی را چنین نشان داد:‏ «مکتوب است انسان نه محض نان زیست می‌کند،‏ بلکه به هر کلمه‌ای که از دهان خدا صادر گردد.‏» —‏ متّیٰ ۴:‏۴؛‏ تثنیه ۸:‏۳‏.‏

۴.‏ عیسی از چه نظر «نورِ عالَم» است؟‏

۴ هویّت عیسی نیز با نور روحانی رابطهٔ نزدیک دارد.‏ عیسی خود را «نورِ عالَم» معرفی کرد و گفت:‏ «کسی که مرا متابعت کند،‏ در ظلمت سالک نشود بلکه نور حیات را یابد.‏» (‏ یوحنّا ۸:‏۱۲‏)‏ این عبارت به ما کمک می‌کند تا نقش اساسی عیسی را در رساندن حقیقت کلام یَهُوَه به انسان‌ها درک کنیم.‏ اگر بخواهیم از تاریکی اجتناب کنیم و در نور الٰهی سلوک نماییم،‏ می‌باید  دقیقاً مطابق فرامین عیسی عمل نموده،‏ رفتار و تعالیم او را آنطور که در کتاب مقدّس ثبت شده است سرمشق قرار دهیم.‏

۵.‏ پس از مرگ عیسی چه مسئولیّتی بر دوش پیروان او قرار گرفت؟‏

۵ عیسی چند روز پیش از مرگش،‏ بار دیگر خود را به نور تشبیه کرد و به شاگردانش گفت:‏ «اندک زمانی نور با شماست.‏ پس مادامی که نور با شماست،‏ راه بروید تا ظلمت شما را فرو نگیرد؛‏ و کسی که در تاریکی راه می‌رود نمی‌داند به کجا می‌رود.‏ مادامی که نور با شماست به نور ایمان آورید تا پسران نور گردید.‏» (‏ یوحنّا ۱۲:‏۳۵،‏ ۳۶‏)‏ کسانی که پسران نور شدند با الگوی «سخنان صحیح» کتاب مقدّس آشنا شدند.‏ (‏ ۲تیموتاؤس ۱:‏۱۳،‏ ۱۴‏)‏ ایشان سپس از همین سخنان صحیح استفاده نمودند تا دیگر انسان‌های راست‌دل را از بطن تاریکی به نور الٰهی رهنمون کنند.‏

۶.‏ در اوّل یوحنّا ۱:‏۵ به چه واقعیّتی در خصوص نور و ظلمت اشاره شده است؟‏

۶ یوحنّای رسول نوشت:‏ «خدا نور است و هیچ ظلمت در وی هرگز نیست.‏» (‏ ۱یوحنّا ۱:‏۵‏)‏ در اینجا یوحنّا نور را متضاد ظلمت به کار برده است.‏ یَهُوَه منشأ نور روحانی است و به هیچ وجه نمی‌توان ظلمت روحانی را به او نسبت داد.‏ پس مسبب تاریکی حاکم بر دنیا کیست؟‏

عامل تاریکی روحانی

۷.‏ چه کسی در پس ظلمت روحانی دنیاست،‏ و چگونه اِعمال نفوذ می‌کند؟‏

۷ وقتی پولُس رسول در سخنان خود به «خدای این جهان» اشاره کرد،‏ منظور وی کسی جز شیطان ابلیس نبود.‏ او در ادامهٔ سخنانش گفت که شیطان ‹فهم‌های بی‌ایمانان را کور گردانیده است که مبادا تجلّی بشارت جلال مسیح که صورت خداست،‏ ایشان را روشن سازد.‏› (‏ ۲قُرِنتیان ۴:‏۴‏)‏ برخی از کسانی که به وجود خدا معترف‌اند،‏ از پذیرفتن موجودیّت ابلیس طفره می‌روند.‏ دلیل آن چیست؟‏ ایشان نمی‌خواهند این واقعیّت را بپذیرند که وجودی قدرتمند،‏ شریر،‏ و مافوق بشری قادر است افکار و اندیشه‌های ایشان را تحت نفوذ خود قرار دهد.‏ امّا،‏ چنانکه پولُس گفت،‏ ابلیس وجود دارد،‏ و واقعاً می‌تواند مانع دیدن نور حقیقت شود.‏ در نبوّتی راجع به شیطان،‏ قدرت نفوذ او بر افکار انسان‌ها چنین توصیف شده است:‏ «[شیطان] تمام ربع مسکون را می‌فریبد.‏» (‏ مکاشفه ۱۲:‏۹‏)‏ اکنون به سبب فعالیّت‌های شیطان تاریکی‌ای که اِشَعْیا پیشگویی کرد،‏ جز بر شاهدان یَهُوَه،‏ بر همهٔ انسان‌ها حکمفرماست.‏ او گفت:‏ «اینک تاریکی جهان را و ظلمت غلیظ طوایف را خواهد پوشانید.‏» —‏ اِشَعْیا ۶۰:‏۲‏.‏

۸.‏ سرگردانی کسانی که در ظلمت روحانی به سر می‌برند چگونه نمایان می‌شود؟‏

۸ در تاریکی و ظلمت غلیظ انسان چیزی نمی‌بیند و براحتی راه خود را گم کرده،‏ سرگردان می‌شود.‏ به همین شکل،‏ ظلمت روحانی نیز قدرت تشخیص فرد را از بین می‌برد و باعث می‌شود که از لحاظ روحانی سرگردان شود.‏ در چنین موقعیّتی انسان غالباً نمی‌تواند حق را از باطل،‏ و خوب را از بد تشخیص دهد.‏ اِشَعْیای نبی گفت:‏ «وای بر آنانی که بدی را نیکویی و نیکویی را بدی می‌نامند،‏ که ظلمت را به جای نور و نور را به جای ظلمت می‌گذارند،‏ و تلخی را به جای شیرینی و شیرینی را به جای تلخی می‌نهند.‏» (‏ اِشَعْیا ۵:‏۲۰‏)‏ کسانی که در ظلمت روحانی به سر می‌برند تحت نفوذ خدای ظلمت،‏ شیطان ابلیس قرار می‌گیرند،‏ و در نتیجه از سرچشمهٔ نور و حیات بیگانه می‌شوند.‏ —‏ اَفَسُسیان ۴:‏۱۷-‏۱۹‏.‏

دشواری‌های خروج از ظلمت

۹.‏ چگونه می‌توان تمایل خطاکاران به تاریکی فیزیکی و روحانی را توضیح داد؟‏

۹ ایّوب وفادار تمایل خطاکاران به تاریکی را چنین توصیف کرد:‏ «چشم زناکار نیز برای شام انتظار می‌کشد و می‌گوید که چشمی مرا نخواهد دید،‏ و بر روی خود پرده می‌کشد.‏» (‏ ایّوب ۲۴:‏۱۵‏)‏ خطاکاران همچنین در ظلمت روحانی و در چنگال قوی آن گرفتار هستند.‏ پولُس رسول گفت فَحشا،‏ دزدی،‏ طمع،‏ و اخاذی در میان کسانی که در چنگال ظلمت روحانی گرفتار هستند اَعمالی معمول است.‏ امّا هر کسی در نور کلام خدا قدم گذارد می‌تواند خود را اصلاح کند.‏ پولُس در رسالهٔ خود به قُرِنتیان صحّت این موضوع را بخوبی نشان داد.‏ بسیاری از مسیحیان قُرِنتُس سابقاً در اَعمال ظلمت غرق بودند،‏ لیکن چنانکه پولُس  گفت:‏ ‹غسل یافته و مقدّس گردیده و عادل کرده شدند،‏ به نام عیسی خداوند و به روح خدای ما.‏› —‏ ۱قُرِنتیان ۶:‏۹-‏۱۱‏.‏

۱۰،‏ ۱۱.‏ الف)‏ عیسی چگونه هنگام شفا دادن مردی نابینا رعایت حال وی را کرد؟‏ ب)‏ چرا بسیاری از نور گریزانند؟‏

۱۰ وقتی شخصی از تاریکی غلیظ به روشنایی قدم می‌گذارد مدّتی طول می‌کشد تا چشمانش به نور عادت کند.‏ در بیت‌صیدا عیسی با رعایت این موضوع مردی نابینا را مرحله به مرحله شفا داد.‏ عیسی «دست آن کور را گرفته،‏ او را از قریه بیرون برد و آب دهان بر چشمان او افکنده،‏ و دست بر او گذارده از او پرسید که ‹چیزی می‌بینی؟‏› او بالا نگریسته گفت:‏ ‹مردمان را خرامان.‏ چون درختها می‌بینم.‏› پس بار دیگر دستهای خود را بر چشمان او گذارده،‏ او را فرمود تا بالا نگریست و صحیح گشته،‏ همه چیز را به خوبی دید.‏» (‏ مَرقُس ۸:‏۲۳-‏۲۵‏)‏ ظاهراً عیسی به این دلیل بینایی آن مرد را به صورت تدریجی به او بازگرداند که چشمانش بتواند به نور شدید خورشید عادت کند.‏ بخوبی می‌توان شادی آن مرد را وقتی چشمانش به نور عالَم گشوده شد تصوّر کرد.‏

۱۱ امّا فراتر از شادی آن مرد،‏ شادی کسانی است که تدریجاً از ظلمت روحانی به نور حقیقت گام می‌نهند.‏ دیدن شادی این افراد این سؤال را به ذهن می‌آورد که چرا افراد بیشتری جذب این نور نمی‌شوند.‏ عیسی دلیل آن را چنین عنوان کرد:‏ «حکم این است که نور در جهان آمد و مردم ظلمت را بیشتر از نور دوست داشتند،‏ از آنجا که اَعمال ایشان بد است.‏ زیرا هر که عمل بد می‌کند،‏ روشنی را دشمن دارد و پیش روشنی نمی‌آید،‏ مبادا اَعمال او توبیخ شود.‏» (‏ یوحنّا ۳:‏۱۹،‏ ۲۰‏)‏ آری،‏ بسیارند کسانی که ‹اَعمال بدی› همچون فَحشا،‏ ظلم،‏ دروغ،‏ شیادی و دزدی را دوست می‌دارند و در فضای تاریک روحانی‌ای که شیطان به وجود آورده است براحتی می‌توانند دست به هر کاری بزنند.‏

در نور پیش رویم

۱۲.‏ گام نهادن در نور چه فوایدی برای ما داشته است؟‏

۱۲ از زمانی که در نور معرفت قدم گذارده‌ایم چه تغییراتی در خود به وجود آورده‌ایم؟‏ گاهی خوب است مروری بر احوال گذشتهٔ‌مان بکنیم و پیشرفت روحانی‌مان را بررسی کنیم.‏ چه عادت‌های بدی را ترک کرده‌ایم؟‏ بر چه مشکلاتی در زندگی غلبه یافته‌ایم؟‏ چه تغییری در اهداف و مقاصدمان به وجود آورده‌ایم؟‏ با قدرت یَهُوَه و به مدد روح‌القدس او،‏ می‌توانیم روند اصلاح شخصیّت و طرزفکرمان را ادامه داده،‏ نشان دهیم که در نور سلوک می‌کنیم.‏ (‏ اَفَسُسیان ۴:‏۲۳،‏ ۲۴‏)‏ پولُس این مطلب را چنین عنوان کرد:‏ «پیشتر ظلمت بودید،‏ لیکن الحال در خداوند نور می‌باشید.‏ پس چون فرزندان نور رفتار کنید.‏ زیرا که میوهٔ نور در کمال،‏ نیکویی و عدالت و راستی است.‏» (‏ اَفَسُسیان ۵:‏۸،‏ ۹‏)‏ پیروی از نور یَهُوَه امیدبخش است و به زندگی معنا می‌دهد و حتّی بر زندگی اطرافیان شخص تأثیر مطلوب می‌گذارد.‏ تصوّر کن،‏ ایجاد چنین تغییراتی چقدر دل یَهُوَه را شاد می‌کند!‏ —‏ امثال ۲۷:‏۱۱‏.‏

۱۳.‏ چگونه می‌توانیم قدردانی خود را از بابت نور یَهُوَه نشان دهیم،‏ و برای این منظور چه طریقی را باید در پیش بگیریم؟‏

۱۳ یَهُوَه به زندگی ما سعادت بخشیده است و ما برای سپاسگزاری از وی نور او را منعکس می‌سازیم؛‏ بدین معنا که آنچه را از کلام خدا آموخته‌ایم با اعضای خانواده،‏ دوستان،‏ و همسایگان در میان می‌گذاریم.‏ (‏ متّیٰ ۵:‏۱۲-‏۱۶؛‏ ۲۴:‏۱۴‏)‏ موعظه و رفتار نیکوی مسیحی ما برای کسانی که  نمی‌خواهند به کلام خدا گوش فرا دهند،‏ حالت نکوهش و مذمّت دارد.‏ پولُس در این خصوص توضیح داد:‏ «تحقیق نمایید که پسندیدهٔ خداوند چیست.‏ و در اَعمال بی‌ثمر ظلمت شریک مباشید بلکه آنها را مذمّت کنید.‏» (‏ اَفَسُسیان ۵:‏۱۰،‏ ۱۱‏)‏ باید اذعان کرد که کمک به دیگران برای دل کندن از تاریکی و گام نهادن در نور مستلزم شهامت بسیار است.‏ ولی از آن مهم‌تر،‏ این کار مستلزم دلسوزی،‏ علاقه،‏ و میل قلبی به در میان گذاشتن نور حقیقت با انسان‌هاست،‏ تا ایشان نیز از منفعت ابدی آن برخوردار گردند.‏ —‏ متّیٰ ۲۸:‏۱۹،‏ ۲۰‏.‏

از نورهای منحرف‌کننده برحذر باش!‏

۱۴.‏ چه هشداری در مورد نور در خور توجه است؟‏

۱۴ برای دریانوردانی که هنگام شب نزدیک خشکی می‌رسند هر شعاع نوری از ساحل ارزش دارد.‏ در دوران قدیم در انگلستان،‏ برای هدایت دریانوردان در هوای توفانی،‏ بر فراز صخره‌های بلند ساحلی آتش بر پا می‌کردند تا آنان را به سلامت به ساحل راهنمایی کنند.‏ دریانوردان از بابت این نور راهنما که ایشان را به لنگرگاهی امن هدایت می‌کرد بسیار سپاسگزار بودند.‏ امّا برخی نیز برای منحرف کردن کشتی‌ها آتش بر پا می‌کردند.‏ چه بسیار کشتی‌ها که بدین طریق به صخره اصابت می‌کردند و محمولهٔ آنها به غارت می‌رفت!‏ در این دنیای پر از نیرنگ و فریب نیز باید از نورهای منحرف‌کننده‌ای که موجب در هم شکستن کشتی روحانیّتمان می‌شود برحذر باشیم.‏ کتاب مقدّس می‌گوید:‏ «شیطان هم خویشتن را به فرشتهٔ نور مشابه می‌سازد.‏» همینطور،‏ خدمتگزاران شیطان،‏ منجمله مرتدان،‏ دست به ‹اَعمال مکّارانه› می‌زنند و ‹خویشتن را به خدّام عدالت مشابه می‌سازند.‏› اگر بر استدلال‌های نادرست ایشان تأمّل کنیم،‏ اعتماد ما از کلام بحق یَهُوَه،‏ کتاب مقدّس،‏ رفته رفته سلب شده،‏ ایمانمان می‌میرد.‏ —‏ ۲قُرِنتیان ۱۱:‏۱۳-‏۱۵؛‏ ۱تیموتاؤس ۱:‏۱۹‏.‏

۱۵.‏ چه چیزی به ما کمک می‌کند تا در طریق مؤدّی به حیات بمانیم؟‏

۱۵ مزمورنویس می‌نویسد:‏ «کلام تو برای پایهای من چراغ،‏ و برای راههای من نور است.‏» (‏ مزامیر ۱۱۹:‏۱۰۵‏)‏ آری،‏ یَهُوَه خدا «می‌خواهد جمیع مردم نجات یابند و به معرفت راستی گرایند» لذا با نور خود ‹طریق تنگ مؤدّی به حیات› را برای ما روشن ساخته است.‏ (‏ متّیٰ ۷:‏۱۴؛‏ ۱تیموتاؤس ۲:‏۴‏)‏ به جا آوردن دستورات و فرامین کتاب مقدّس به ما کمک می‌کند تا از راه دشواری که به زندگی ابدی منتهی می‌شود منحرف نگردیم،‏ و به ورطهٔ تاریکی کشیده نشویم.‏ پولُس نوشت:‏ «تمامی کتب از الهام خداست و بجهت تعلیم و تنبیه و اصلاح و تربیّت در عدالت مفید  است.‏» (‏ ۲تیموتاؤس ۳:‏۱۶‏)‏ هر چه بیشتر از لحاظ روحانی رشد می‌کنیم،‏ بیشتر از کلام خدا درس می‌گیریم.‏ در نور کلام خدا می‌توانیم خود را توبیخ و نکوهش کنیم.‏ گاهی نیز لازم می‌شود شبانان بامحبّت جماعت در پرتو این کلام ما را نکوهش کنند.‏ همچنین،‏ می‌توانیم در این نور معایب خود را اصلاح کنیم و با تواضع تأدیب عادلانهٔ آن را بپذیریم و گام‌های خود را در طریق حیات حفظ کنیم.‏

با قدرشناسی در نور گام برداریم

۱۶.‏ چگونه می‌توانیم از بابت عطیهٔ نور از یَهُوَه قدردانی کنیم؟‏

۱۶ چگونه می‌توانیم از بابت عطیهٔ پرارزش نور از یَهُوَه قدردانی کنیم؟‏ در یوحنّا باب ۹ آمده است که عیسی مردی را که کور مادرزاد بود شفا داد.‏ آن مرد چگونه از عیسی قدردانی کرد؟‏ او ایمان آورد که عیسی پسر خداست و او را در حضور دیگران «نبی» خواند.‏ همچنین با شهامت در مقابل کسانی که در صدد بودند معجزهٔ عیسی را کم‌اهمیّت جلوه دهند ایستاد.‏ (‏ یوحنّا ۹:‏۱۷،‏ ۳۰-‏۳۴‏)‏ پِطْرُس رسول اعضای مسح‌شدهٔ جماعت مسیحی را ‹قومی که مِلک خاصّ خدا› هستند می‌خواند.‏ زیرا مانند آن مرد نابینا که شفا یافت از خود قدردانی نشان می‌دهند.‏ آنان از ولی‌نعمت خود یَهُوَه قدردانی می‌کنند و ‹فضایل او را که ایشان را از ظلمت،‏ به نور عجیب خود خوانده است،‏ اعلام می‌نمایند.‏› (‏ ۱پِطْرُس ۲:‏۹؛‏ کُولُسیان ۱:‏۱۳‏)‏ کسانی که امید زمینی دارند نیز همین قدرشناسی را از خود نشان می‌دهند و برادران مسح‌شدهٔ خود را در اعلام عمومی «فضایل» یَهُوَه حمایت می‌کنند.‏ براستی که خدا چه موهبت بی‌نظیری نصیب ما انسان‌های ناکامل کرده است!‏

۱۷،‏ ۱۸.‏ الف)‏ هر یک از ما چه مسئولیّتی دارد؟‏ ب)‏ مسیحیان در تقلید از تیموتاؤس می‌باید از انجام چه کارهایی بپرهیزند؟‏

۱۷ قدردانی عمیق از بابت نورِ حقیقت اهمیّت بسزایی دارد.‏ به خاطر داشته باش که هیچ یک از ما از ابتدای تولّد با حقیقت آشنایی نداشته است.‏ برخی در بزرگسالی با حقیقت و برتری نور بر ظلمت آشنا شده‌اند.‏ برخی نیز این سعادت را داشته‌اند که به دست والدین خداترس پرورش یابند.‏ برای کسانی که در چنین خانواده‌هایی بزرگ شده‌اند گاهی نور روحانی ارزشش را از دست می‌دهد و معمولی جلوه می‌کند.‏ شاهدی اذعان کرد که برای وی پی بردن به معنای کامل و اهمیّت حقیقتی که از بدو طفولیّت آموزش دیده بود مستلزم وقت و زحمت بسیار بود.‏ (‏ ۲تیموتاؤس ۳:‏۱۵‏)‏ هر یک از ما چه پیر و چه جوان،‏ باید هر چه بیشتر قدر حقایقی را که یَهُوَه بر ما آشکار ساخته است بدانیم.‏

۱۸ تیموتاؤس جوان با اینکه با تعالیم «کتب مقدّسه» بزرگ شده بود،‏ تنها با تلاش و زحمت بسیار در خدمت،‏ توانست به بلوغ مسیحی دست یابد.‏ (‏ ۲تیموتاؤس ۳:‏۱۵‏)‏ وی به چنان بلوغی رسید که می‌توانست به پولُس رسول کمک کند.‏ پولُس به او توصیه کرد:‏ «سعی کن که خود را مقبول خدا سازی،‏ عاملی که خجل نشود و کلام خدا را بخوبی انجام دهد.‏» باشد که همهٔ ما همچون تیموتاؤس از انجام هر کاری که موجب شرمساری‌مان شود یا یَهُوَه را از ما خجل سازد بپرهیزیم!‏ —‏ ۲تیموتاؤس ۲:‏۱۵‏.‏

۱۹.‏ الف)‏ ما همچون داود به چه چیز اذعان می‌کنیم؟‏ ب)‏ چه موضوعی در مقالهٔ بعدی مورد بررسی قرار خواهد گرفت؟‏

۱۹ چقدر باید از یَهُوَه به خاطر نور حقیقت سپاسگزار باشیم!‏ ما نیز همچون داود پادشاه می‌گوییم:‏ «تو ای خداوند،‏ نور من هستی و خداوند،‏ تاریکی مرا به روشنایی مبدّل خواهد ساخت.‏» (‏ ۲سموئیل ۲۲:‏۲۹‏)‏ عامل دیگری که ما را دوباره به سوی تاریکی‌ای که از آن نجات یافته‌ایم می‌کشاند رخوت و سستی است.‏ برای پرهیز از آن مقالهٔ بعدی به ما کمک می‌کند به ارزش واقعی حقایق الٰهی در زندگی پی ببریم.‏

چه آموخته‌ای؟‏

‏• یَهُوَه چگونه نور روحانی را به ما می‌رساند؟‏

‏• تاریکی روحانی‌ای که دنیا را فرا گرفته است چه مشکلاتی به وجود می‌آورد؟‏

‏• می‌باید از چه خطراتی دوری کنیم؟‏

‏• چگونه می‌توانیم قدردانی خود را از نور حقیقت ابراز کنیم؟‏

‏[سؤالات مقالهٔ مطالعه‌ای]‏

‏[تصویر در صفحهٔ ۲۲]‏

یَهُوَه سرچشمهٔ نور فیزیکی و روحانی است

‏[تصویر در صفحهٔ ۲۴]‏

عیسی همانطور که مردی نابینا را به تدریج شفا داد ما را نیز از ظلمت روحانی بیرون می‌آورد

‏[تصویر در صفحهٔ ۲۵]‏

نور کاذب شیطان روحانیّت ما را در هم می‌شکند