مراجعه به متن

مراجعه به فهرست مطالب

آیا میراث پرارزش خویش را ارج می‌نهی؟‏

آیا میراث پرارزش خویش را ارج می‌نهی؟‏

 آیا میراث پرارزش خویش را ارج می‌نهی؟‏

‏«بیایید ای برکت یافتگان از پدر من و ملکوتی را که از ابتدای عالم برای شما آماده شده است،‏ به میراث گیرید.‏»—‏متّیٰ ۲۵:‏۳۴‏.‏

۱.‏ انسانها چه چیزهایی را به میراث برده‌اند؟‏

هر انسانی فرداً میراثی برده است.‏ یکی ثروت و رفاه،‏ دیگری فقر و فلاکت،‏ و هستند کسانی که نفرت از قوم و نژادی خاص را سینه به سینه از پدران خویش به میراث برده‌اند.‏ با وجود این،‏ همهٔ ما در یک ارث مشترکیم.‏ همگی از نخستین انسان،‏ آدم،‏ گناه را به ارث برده‌ایم.‏ میراثی که ثمرهٔ شوم آن مرگ است.‏—‏جامعه ۹:‏۲،‏ ۱۰؛‏ رومیان ۵:‏۱۲‏.‏

۲،‏ ۳.‏ یَهُوَه در ابتدا چه میراثی را در مقابل نوادگان آدم و حَوّا قرار داده بود،‏ و چرا بدان دست نیافتند؟‏

۲ البته میان میراثی که پدر آسمانی ما،‏ یَهُوَه،‏ در ابتدا در مقابل همهٔ انسانها قرار داد،‏ و آنچه از آدم به ما به ارث رسیده است تفاوتی بسیار وجود دارد.‏ یَهُوَه،‏ حیات ابدی در بهشت را میراث آدمیان ساخته بود.‏ او بدنی کامل و عاری از گناه به آدم و حَوّا عطا کرد و کرهٔ زمین را هدیهٔ بشر ساخت.‏ (‏ مزمور ۱۱۵:‏۱۶‏)‏ او باغ عدن را روی زمین غَرس نمود تا الگویی برای آنان باشد.‏ همچنین مأموریتی بسیار شورانگیز و فوق‌العاده به والدین اولیهٔ ما داد.‏ آنان می‌بایست صاحب فرزندان می‌شدند،‏ از انواع گیاهان و حیوانات مراقبت می‌کردند،‏ و کل زمین را به بهشت مبدل می‌ساختند.‏ (‏ پیدایش ۱:‏۲۸؛‏ ۲:‏۸،‏ ۹،‏ ۱۵‏)‏ فرزندان و نوادگان ایشان نیز قرار بود در این کار با آنان همکاری کنند.‏ براستی،‏ آدم و حَوّا چه میراث پرارزشی را می‌توانستند به نوادگان خویش انتقال دهند!‏

۳ البته برای حفظ آن میراث،‏ آدم و حَوّا و سپس نوادگانشان می‌بایست رابطه‌ای صمیمانه با خدا می‌داشتند.‏ آدم و حَوّا با آنکه مدیون محبتهای یَهُوَه بودند و می‌بایست از او اطاعت می‌کردند،‏ میراث خویش را ارج ننهادند و از فرمان یَهُوَه سرپیچی کردند.‏ آنان به خانهٔ بهشتی و آن چشم‌انداز پرجلالی که یَهُوَه پیش روی ایشان قرار داده بود دست رد زدند.‏ بدین ترتیب،‏ دیگر نتوانستند آن میراث از دست رفته را به نوادگان خود انتقال دهند.‏—‏پیدایش ۲:‏۱۶،‏ ۱۷؛‏ ۳:‏۱-‏۲۴‏.‏

۴.‏ چگونه می‌توانیم به میراثی که آدم آن را رد کرد دست یابیم؟‏

۴ یَهُوَه از سر رحمت امکانی فراهم ساخت تا نوادگان آدم و حَوّا بتوانند آن میراث از دست رفته را دوباره به دست آورند.‏ چگونه؟‏ او زمانی را معین کرد تا پسرش،‏ عیسی مسیح،‏ زندگی کامل انسانی خود را برای نوادگان آدم بدهد و بدین طریق آدمیان را باز خرید نماید.‏ لازم به ذکر است که یَهُوَه آن میراث را به هر کسی نمی‌دهد.‏ برای نیل به آن باید یَهُوَه را خوشنود ساخت،‏ لازمهٔ خوشنود ساختن یَهُوَه ایمان ورزیدن به قربانی کفّاره‌دهندهٔ عیساست،‏ و لازمهٔ ایمان ورزیدن به آن قربانی اطاعت است.‏ (‏ یوحنّا ۳:‏۱۶،‏ ۳۶؛‏ ۱تیموتاؤس ۲:‏۵،‏ ۶؛‏ عبرانیان ۲:‏۹؛‏ ۵:‏۹‏)‏ آیا رفتار و کردار تو ارزش آنچه را یَهُوَه برای ما انسانها انجام داده است نشان می‌دهد؟‏

میراثی که از طریق ابراهیم داده شد

۵.‏ ابراهیم به چه طریق رابطهٔ خود را با یَهُوَه ارج نهاد؟‏

۵ یَهُوَه در اجرای مقصود خویش،‏ نقشی اساسی به ابراهیم وفادار داد.‏ یَهُوَه او را راهنمایی کرد تا شهر و دیار خود را رها کند و به سرزمینی که به او نشان می‌داد برود.‏ ابراهیم با رضا و رغبت پذیرفت.‏ وقتی به آنجا رسید،‏ یَهُوَه به ابراهیم گفت که آن زمین میراث نوادگان او خواهد شد،‏ نه خود او.‏ (‏ پیدایش ۱۲:‏۱،‏ ۲،‏ ۷‏)‏ عکس‌العمل ابراهیم چه بود؟‏ او حاضر شد یَهُوَه را در هر کجا و به هر ترتیب که ارادهٔ خداست خدمت نماید تا نوادگانش بتوانند وارث آن زمین گردند.‏ ابراهیم به مدت ۱۰۰ سال یعنی تا پایان عمرش در آن دیار غربت یَهُوَه را خدمت کرد.‏ (‏ پیدایش ۱۲:‏۴؛‏ ۲۵:‏۸-‏۱۰‏)‏ آیا تو نیز چنین می‌کردی؟‏ یَهُوَه حتی ابراهیم را «دوست» خود نامید.‏—‏اِشَعْیا ۴۱:‏۸‏.‏

۶.‏ الف)‏ ابراهیم با اطاعت از امر یَهُوَه چه چیزی را نشان داد؟‏ ب)‏ ابراهیم چه میراث پرارزشی به ذریت خود منتقل ساخت؟‏

 ۶ ابراهیم سالها برای داشتن پسری انتظار کشید.‏ اسحاق متولد شد،‏ عزیز و نور چشم پدر.‏ آن پسر پرورش یافت،‏ بزرگ شد،‏ و احتمالاً هنگامی که جوانی برومند شده بود یَهُوَه ابراهیم را امر کرد که او را قربانی کند.‏ ابراهیم بی‌آنکه بداند یَهُوَه نیز با تقدیم پسرش او را فدیه خواهد ساخت،‏ امر او را اطاعت نمود.‏ همینکه دست برد تا اسحاق را ذبح کند فرشتهٔ یَهُوَه او را از آن کار بازداشت.‏ (‏ پیدایش ۲۲:‏۹-‏۱۴‏)‏ یَهُوَه به ابراهیم گفته بود که از طریق اسحاق به وعده‌اش وفا خواهد کرد.‏ از این رو،‏ ابراهیم کاملاً ایمان داشت که چنانچه لازم باشد خدا اسحاق را از میان مردگان رستاخیز خواهد داد—‏گرچه چنین امری تا آن زمان هرگز دیده نشده بود.‏ (‏ پیدایش ۱۷:‏۱۵-‏۱۸؛‏ عبرانیان ۱۱:‏۱۷-‏۱۹‏)‏ از آنجایی که ابراهیم پسر یگانهٔ خود را دریغ نداشت،‏ یَهُوَه به او چنین گفت:‏ «از ذریت تو،‏ جمیع امتهای زمین برکت خواهند یافت.‏» (‏ پیدایش ۲۲:‏۱۵-‏۱۸‏)‏ این گفته نشان می‌دهد ذریتی که در پیدایش ۳:‏۱۵ بدان اشاره شده است،‏ یعنی ناجی مسیحایی بشر،‏ از دودمان ابراهیم می‌باشد.‏ حقیقتاً ابراهیم چه میراث پرقدری به نوادگان خود انتقال داد!‏

۷.‏ ابراهیم،‏ اسحاق،‏ و یعقوب چگونه میراث خویش را ارج نهادند؟‏

۷ ابراهیم مفهوم آنچه را که یَهُوَه در نظر داشت نمی‌دانست؛‏ همچنین نه پسرش اسحاق از آن اطلاع یافت و نه نوه‌اش یعقوب «که در میراث همین وعده شریک بودند.‏» اما آنان به یَهُوَه اعتماد داشتند.‏ سعی نمودند هیچگونه دلبستگیی نسبت به پادشاهیهای شهری آن سرزمین پیدا نکنند،‏ زیرا در انتظار شهری بهتر بودند—‏‹شهری با بنیاد که معمار و سازندهٔ آن خداست.‏› (‏ عبرانیان ۱۱:‏۸-‏۱۰،‏ ۱۳-‏۱۶‏)‏ با این حال،‏ شماری از نوادگان ابراهیم برای میراث پرارزشی که از طریق ابراهیم دریافت داشته بودند قدردانی نشان ندادند.‏

کسانی که میراث خویش را حقیر شمردند

۸.‏ عیسُو با چه کاری نشان داد که برای میراث خویش ارزش قائل نبود؟‏

۸ عیسُو که پسر ارشد اسحاق بود نخست‌زادگی خویش را حقیر شمرد.‏ او برای آنچه مقدس بود ارزش قائل نبود.‏ یکبار که گرسنگی به او فشار آورد حق نخست‌زادگی خود را به برادرش یعقوب در ازای یک وعده آش عدس و نان فروخت!‏ (‏ پیدایش ۲۵:‏۲۹-‏۳۴؛‏ عبرانیان ۱۲:‏۱۴-‏۱۷‏)‏ بدینسان،‏ امتی که خدا از طریق آن در نظر داشت وعده‌های خود را به ابراهیم تحقق بخشد از نسل یعقوب به وجود آمد،‏ همچنین نام یعقوب به اسرائیل تغییر یافت.‏ ببینیم آنچه آن امت به میراث برد چه موقعیتهای فوق‌العاده‌ای را در مقابل ایشان قرار داد.‏

۹.‏ میراث بنی‌اسرائیل،‏ یعنی نوادگان یعقوب،‏ آنان را از زیر چه یوغی آزاد کرد؟‏

۹ طی یک قحطسالی،‏ یعقوب و خانواده‌اش به مصر نقل مکان کردند.‏ در آنجا شمار ایشان فزونی یافت و بسیار کثیر شدند،‏ ولی از سوی دیگر بندهٔ مصریان گشتند.‏ یَهُوَه عهد خود را با ابراهیم فراموش نکرد.‏ او در زمانی که تعیین کرده بود بنی‌اسرائیل را از زیر یوغ بردگی رهایی بخشید.‏ یَهُوَه گفت که ایشان را «به زمینی که به شیر و شهد جاری است،‏» یعنی همان زمینی که به ابراهیم وعده داده بود خواهد برد.‏—‏خروج ۳:‏۷،‏ ۸؛‏ پیدایش ۱۵:‏۱۸-‏۲۱‏.‏

۱۰.‏ واقعهٔ پای کوه سینا چه چیزی را دربارهٔ میراث بنی‌اسرائیل مشخص کرد؟‏

۱۰ در راه به سوی سرزمین موعود،‏ یَهُوَه از بنی‌اسرائیل خواست تا در پای کوه سینا اجتماع نمایند و به آنان گفت:‏ «اگر آواز مرا فی‌الحقیقه بشنوید،‏ و عهد مرا نگاه دارید،‏ همانا خزانهٔ خاص من از جمیع قومها خواهید بود.‏ زیرا که تمامی جهان،‏ از آن من است.‏ و شما برای من مملکت کَهَنه و امتِ مقدس خواهید بود.‏» (‏ خروج ۱۹:‏۵،‏ ۶‏)‏ در آنجا،‏ تمامی قوم به یک زبان موافقت خود را اعلام کردند،‏ و یَهُوَه نیز شریعت خود را بدیشان داد—‏کاری که با هیچ امّت دیگری نکرده بود.‏—‏مزمور ۱۴۷:‏۱۹،‏ ۲۰‏.‏

۱۱.‏ بخشهایی از میراث روحانی بنی‌اسرائیل چه بودند؟‏

۱۱ حقیقتاً چه میراث روحانی پرارزشی به آن امّت نوپا عطا شد!‏ پرستش یَهُوَه؛‏ پرستش یگانه خدای حقیقی که ایشان را از مصر رهایی داد.‏ شریعت؛‏ قوانینی که خدا در مقابل کوه سینا همراه با رویدادهایی خارق‌العاده به آنان ارزانی داشت.‏ میراث آنان زمانی پرارزشتر گردید که «کلام خدا» از طریق انبیا بر آن شریعت افزوده شد.‏ (‏ رومیان ۳:‏۱،‏ ۲‏)‏ همچنین یَهُوَه ایشان را شاهدان خود ساخت.‏ (‏ اِشَعْیا ۴۳:‏۱۰-‏۱۲‏)‏ ذریت مسیحایی مقرر شد که از میان آن قوم باشد.‏ شریعت به آن ذریت اشاره کرده بود.‏ همچنین هویت او را معین ساخته،‏ نیاز قوم به مسیح را نشان می‌داد.‏ (‏ غَلاطیان ۳:‏۱۹،‏ ۲۴‏)‏ علاوه بر همهٔ اینها،‏ یَهُوَه این امکان را برای ایشان فراهم ساخت تا به صورت کهانت ملوکانه و امت مقدس همراه با ذریت مسیحایی خدمت کنند.‏—‏رومیان ۹:‏۴،‏ ۵‏.‏

۱۲.‏ اسرائیلیان در سرزمین موعود از چه چیزی محروم شدند؟‏ چرا؟‏

 ۱۲ یَهُوَه به عهد خود وفا نمود و اسرائیلیان را به سرزمین موعود هدایت کرد.‏ لیکن چنانکه پولس رسول گفت،‏ به دلیل بی‌ایمانی ایشان اگر چه به آن سرزمین وارد شده بودند،‏ در آنجا «آرامی» نیافتند.‏ آن قوم به «آرامیِ [خدا]» داخل نشدند،‏ زیرا نه مقصود خدا را در خصوص روز آرامیِ خویش که پس از خلقت آدم و حَوّا آغاز شد درک نمودند و نه مطابق آن عمل کردند.‏—‏عبرانیان ۴:‏۳-‏۱۰‏.‏

۱۳.‏ قوم اسرائیل به دلیل ارج ننهادن به میراث روحانی خویش از چه چیزی محروم شد؟‏

۱۳ در واقع،‏ اسرائیلیان فطری می‌توانستند شمار شرکای مسیح در ملکوت آسمانی را در حکم مملکت کَهَنه و امتِ مقدس تکمیل کنند.‏ اما آنان میراث پرارزش خویش را ارج ننهادند.‏ هنگامی که مسیح به زمین آمد تنها شمار اندکی از اسرائیلیان فطری او را پذیرفتند.‏ به همین دلیل،‏ تنها بخش کوچکی از مملکت کَهَنه را اسرائیلیان فطری تشکیل می‌دهند.‏ بدینگونه پادشاهی از اسرائیلیان فطری گرفته،‏ و «به امّتی که میوه‌اش را بیاورند» عطا شد.‏ (‏ متّیٰ ۲۱:‏۴۳‏)‏ به کدام امت؟‏

میراثی در آسمان

۱۴،‏ ۱۵.‏ الف)‏ متعاقب مرگ عیسی،‏ از طرف «ذریّت» ابراهیم،‏ چه برکتی در مقابل جمیع امتها قرار گرفت؟‏ ب)‏ اعضای «اسرائیل خدا» چه میراثی به دست می‌آورند؟‏

۱۴ امتی که ملکوت به آنان عطا شد «اسرائیل خدا،‏» یعنی اسرائیل روحانی بودند،‏ متشکل از ۰۰۰‏,‏۱۴۴ نفر از پیروان عیسی مسیح که از روح مولود گشته‌اند.‏ (‏ غَلاطیان ۶:‏۱۶؛‏ مکاشفه ۵:‏۹،‏ ۱۰؛‏۱۴:‏۱-‏۳‏)‏ از این ۰۰۰‏,‏۱۴۴ نفر،‏ عده‌ای از میان یهودیان فطری انتخاب شدند،‏ لیکن عمدتاً از میان امتهای دیگر می‌باشند.‏ بدین طریق یَهُوَه به عهد خود با ابراهیم در خصوص ‹ذریتی› که از آن جمیع امتها برکت خواهند یافت وفا نمود.‏ (‏ اعمال ۳:‏۲۵،‏ ۲۶؛‏ غَلاطیان ۳:‏۸،‏ ۹‏)‏ در تحقق اولیهٔ آن،‏ افرادی از تمام امتها با روح‌القدس مسح شده،‏ پسران روحانی یَهُوَه و برادران عیسی مسیح شدند.‏ بدینگونه ایشان بخش فرعی آن «ذریّت» گشتند.‏—‏غَلاطیان ۳:‏۲۸،‏ ۲۹‏.‏

۱۵ عیسی پیش از مرگ خویش با اعضای آتی امت جدید که یهودی‌نژاد بودند عهدی تازه بست،‏ عهدی که در واقع با خون خود او اعتبار می‌یافت.‏ کسانی که به آن عهد داخل شدند بر پایهٔ ایمانشان به آن قربانی معتبر،‏ ‹تا ابدالآباد کامل گردیدند.‏› (‏ عبرانیان ۱۰:‏۱۴-‏۱۸‏)‏ آنان «عادل» شمرده شدند،‏ و گناهانشان بخشوده شد.‏ (‏ ۱قُرِنتیان ۶:‏۱۱‏)‏ و از این حیث همچون آدم پیش از آنکه گناه کند می‌باشند.‏ با این حال،‏ ایشان در بهشت زمینی مسکن نخواهند گزید.‏ عیسی گفت می‌روم تا برای آنان مکانی در آسمان حاضر کنم.‏ (‏ یوحنّا ۱۴:‏۲،‏ ۳‏)‏ ایشان برای کسب ‹میراث خود در آسمان› از زندگی زمینی دست می‌کشند.‏ (‏ ۱پِطْرُس ۱:‏۴‏)‏ حال وظیفهٔ ایشان در آسمان چیست؟‏ عیسی در این خصوص به آنان گفت:‏ «من ملکوتی برای شما قرار می‌دهم چنانکه پدرم برای من مقرّر فرمود.‏»—‏لوقا ۲۲:‏۲۹‏.‏

۱۶.‏ مسیحیان مسح‌شده چه وظیفهٔ فوق‌العاده‌ای را بر عهده خواهند داشت؟‏

۱۶ یکی از وظایف کسانی که در آسمان با مسیح حکمرانی می‌کنند این است که تمام آثار سرکشی علیه حاکمیت یَهُوَه را  محو سازند.‏ (‏ مکاشفه ۲:‏۲۶،‏ ۲۷‏)‏ آنان بخش فرعی ذریت روحانی ابراهیم را تشکیل می‌دهند.‏ پس،‏ از طریق آنان نیز انسانها از برکات زندگی کامل برخوردار خواهند شد.‏ (‏ رومیان ۸:‏۱۷-‏۲۱‏)‏ حقیقتاً این مسح‌شدگان از چه میراث پرارزشی برخوردارند!‏—‏اَفَسُسیان ۱:‏۱۶-‏۱۸‏.‏

۱۷.‏ مسیحیان مسح‌شده چه جنبه‌ای از میراث خویش را در مدتی که بر روی زمین هستند به دست می‌آورند؟‏

۱۷ اما میراث پیروان مسح‌شدهٔ عیسی تنها برای زمان پس از مرگ آنان نیست.‏ عیسی به شیوه‌ای که تنها در انحصار خود اوست،‏ به آنان کمک می‌کند تا خدای واحد حقیقی،‏ یَهُوَه را بشناسند.‏ (‏ متّیٰ ۱۱:‏۲۷؛‏ یوحنّا ۱۷:‏۳،‏ ۲۶‏)‏ او با سخنان و نمونه‌ای که از خود باقی گذاشت به آنان ‹توکّل به یَهُوَه› و نحوهٔ اطاعت از او را آموزش داد.‏ (‏ عبرانیان ۲:‏۱۳؛‏ ۵:‏۷-‏۹‏)‏ عیسی همچنین حقایق مربوط به مقصود خدا را بدیشان آموخت و به آنان اطمینان داد که از طریق روح‌القدس درکشان کاملتر نیز خواهد شد.‏ (‏ یوحنّا ۱۴:‏۲۴-‏۲۶‏)‏ او اهمیت ملکوت خدا را در ذهن و دل آنان جای داد.‏ (‏ متّیٰ ۶:‏۱۰،‏ ۳۳‏)‏ عیسی همچنین وظیفهٔ بشارت و شاگردسازی را در اورشلیم،‏ یهودیه،‏ سامِره و تا اقصای جهان،‏ بدیشان محول کرد.‏—‏متّیٰ ۲۴:‏۱۴؛‏ ۲۸:‏۱۹،‏ ۲۰؛‏ اعمال ۱:‏۸‏.‏

میراث پرارزش گروه عظیم

۱۸.‏ اکنون وعدهٔ یَهُوَه مبنی بر برکت یافتن تمام امتهای جهان از «ذریّت» ابراهیم،‏ چگونه در حال تحقق است؟‏

۱۸ ظاهراً تمام اعضای اسرائیل روحانی،‏ یعنی ‹گلهٔ کوچکِ› وارث ملکوت تا به حال انتخاب شده‌اند.‏ (‏ لوقا ۱۲:‏۳۲‏)‏ هم‌اکنون دهها سال است که یَهُوَه گردآوری گروه عظیمی از تمام ملتها را مد نظر قرار داده است.‏ بدینگونه،‏ وعدهٔ یَهُوَه به ابراهیم مبنی بر اینکه از «ذریّت» او تمام امتهای جهان خویشتن را برکت می‌دهند،‏ در ابعادی گسترده و جهانی به تحقق می‌پیوندد.‏ کسانی که برکت می‌یابند با شادی تمام به خدمت مقدس خویش به یَهُوَه می‌پردازند.‏ ایشان همچنین نیک می‌دانند که نجاتشان،‏ به ایمان ورزیدن به برهٔ خدا،‏ عیسی مسیح،‏ بستگی دارد.‏ (‏ مکاشفه ۷:‏۹،‏ ۱۰‏)‏ آیا تو نیز دعوت بزرگوارانهٔ یَهُوَه مبنی بر پیوستن به آن گروه را پذیرفته‌ای؟‏

۱۹.‏ اکنون برکت‌یافتگان امتهای جهان چشم امید به چه میراثی بسته‌اند؟‏

۱۹ یَهُوَه در مقابل کسانی که جزو گلهٔ کوچک نیستند چه میراثی قرار داده است.‏ البته نه میراثی آسمانی،‏ بلکه میراثی که آدم می‌بایست به نوادگان خود می‌داد—‏یعنی کاملیت و زندگی در بهشتی که رفته رفته پهنهٔ زمین را در بر می‌گیرد.‏ در آن زمان دیگر «موت نخواهد بود و ماتم و ناله و درد دیگر رو نخواهد نمود.‏» (‏ مکاشفه ۲۱:‏۴‏)‏ آری،‏ خدا در کلام الهامی خویش خطاب به تو می‌گوید:‏ «بر خداوند توکّل نما و نیکویی بکن.‏ در زمین ساکن باش و از امانت پرورده شو.‏ و در خداوند تمتع ببر،‏ پس مسألت دل تو را به تو خواهد داد.‏ هان بعد از اندک زمانی شریر نخواهد بود.‏ .‏ .‏ .‏ اما حلیمان وارث زمین خواهند شد و از فراوانیِ سلامتی متلذذ خواهند گردید.‏ صالحان وارث زمین خواهند بود و در آن تا به ابد سکونت خواهند نمود.‏»—‏مزمور ۳۷:‏۳،‏ ۴،‏ ۱۰،‏ ۱۱،‏ ۲۹‏.‏

۲۰.‏ «گوسفندان دیگر» از کدام جنبه‌های میراث مسیحیان مسح‌شده بهره‌مند می‌گردند؟‏

۲۰ میراثِ «گوسفندان دیگرِ» عیسی،‏ در قلمرو زمینیِ ملکوت آسمانی است.‏ (‏ یوحنّا ۱۰:‏۱۶الف‏)‏ با اینکه ایشان امید آسمانی ندارند،‏ از بخش بزرگی از میراث روحانی مسیحیان مسح‌شده بهره‌مند شده‌اند.‏ برای نمونه،‏ از طریق مجموع هیئت مسح‌شدگان،‏ یعنی «غلام امین و دانا،‏» است که گوسفندان دیگر به درک وعده‌های پرارزش موجود در کلام خدا نائل آمده‌اند.‏ (‏ متّیٰ ۲۴:‏۴۵-‏۴۷؛‏ ۲۵:‏۳۴‏)‏ هر دو گروه،‏ موهبت شناختن یَهُوَه،‏ تنها خدای حقیقی و موهبت پرستش او را دارند.‏ (‏ یوحنّا ۱۷:‏۲۰،‏ ۲۱‏)‏ هر دو گروه،‏ خدا را به دلیل ارزش عظیم قربانی کفاره‌دهندهٔ عیسی شکر و سپاس می‌گویند.‏ هر دو گروه،‏ در یک گله و تحت حمایت یک شبان،‏  یعنی عیسی مسیح،‏ خدمت می‌کنند.‏ (‏ یوحنّا ۱۰:‏۱۶ب‏)‏ هر دو گروه،‏ یک برادری جهانی را تشکیل می‌دهند.‏ هر دو گروه،‏ از این موهبت برخوردارند که شاهد یَهُوَه و واعظ ملکوت او باشند.‏ و اگر تو نیز خود را به یَهُوَه وقف کرده،‏ تعمید گرفته‌ای همهٔ اینها بخشی از میراث روحانی تو می‌باشند.‏

۲۱،‏ ۲۲.‏ چگونه می‌توانیم ثابت کنیم که میراث روحانی‌مان را گرامی می‌داریم؟‏

۲۱ برای این میراث چقدر ارج می‌نهی؟‏ آیا آنقدر در نظرت ارزش دارد که چیزی بااهمیت‌تر از به جا آوردن ارادهٔ خدا در زندگی‌ات وجود نداشته باشد؟‏ در اثبات آن،‏ آیا به توصیهٔ کلام و سازمان او توجه داری و به طور مرتب در جلسات جماعت مسیحی شرکت می‌کنی؟‏ (‏ عبرانیان ۱۰:‏۲۴،‏ ۲۵‏)‏ آیا آنقدر آن میراث را ارج می‌نهی که حتی تحت شرایط دشوار به خدمت خدا ادامه دهی؟‏ آیا آنقدر برایت ارزشمند می‌باشد که در مقابل وسوسهٔ پیش گرفتن طریقی که ممکن است تو را از آن میراث محروم سازد مقاومت کنی؟‏

۲۲ باشد که همهٔ ما قدر میراث روحانی و خدادادمان را بدانیم.‏ همچنانکه بهشت را همواره پیش نظر داریم امید است با جان و دل وظایف روحانیی را که یَهُوَه به ما محول کرده است به جا آوریم.‏ چنانچه چرخ زندگی خود را بر محور رابطه‌مان با یَهُوَه قرار دهیم،‏ ثابت می‌کنیم میراث خدادادمان را ارجی عظیم می‌نهیم.‏ امید است ما نیز همصدا با بسیاری دیگر بگوییم:‏ «ای خدای من،‏ ای پادشاه،‏ تو را متعال می‌خوانم و نام تو را متبارک می‌گویم،‏ تا ابدالآباد.‏»—‏مزمور ۱۴۵:‏۱‏.‏

چگونه توضیح می‌دهی؟‏

‏• آدم در صورت وفاداری چه میراثی را به ما منتقل می‌نمود؟‏

‏• نوادگان ابراهیم چقدر برای میراث خویش ارزش قائل بودند؟‏

‏• میراث پیروان مسح‌شدهٔ مسیح شامل چیست؟‏

‏•‏میراث گروه عظیم چیست،‏ و چگونه می‌توانند آن را ارج نهند؟‏

‏[سؤالات مقالهٔ مطالعه‌ای]‏

‏[تصویر در صفحهٔ ۳۰]‏

یَهُوَه وعدهٔ میراثی پرارزش به نوادگان ابراهیم داد

‏[تصاویر در صفحهٔ ۳۲]‏

آیا میراث روحانی خویش را ارج می‌نهی؟‏