مراجعه به متن

مراجعه به فهرست مطالب

‏‹خویشتن را و شنوندگان خویش را نجات بده›‏

‏‹خویشتن را و شنوندگان خویش را نجات بده›‏

 ‏‹خویشتن را و شنوندگان خویش را نجات بده›‏

‏«خویشتن را و تعلیم را احتیاط کن .‏ .‏ .‏ هر گاه چنین کنی،‏ خویشتن را و شنوندگان خویش را نیز نجات خواهی داد.‏»‏‏—‏۱تیموتاؤس ۴:‏۱۶‏.‏

۱،‏ ۲.‏ چه موضوعی مسیحیان حقیقی را برمی‌انگیزاند تا به فعالیت خود جهت نجات جان انسانها ادامه دهند؟‏

در دهکده‌ای دورافتاده در شمال تایلند،‏ زوجی زندگی می‌کنند که شاهد یَهُوَه می‌باشند.‏ این زوج سعی دارند با استفاده از زبانی که بتازگی آموخته‌اند با طایفه‌ای کوهستانی مکالمه کنند.‏ آنان به منظور اعلان بشارت ملکوت خدا به اهالی دهکده‌های اطراف اخیراً زبان لاهو را فرا گرفته‌اند.‏

۲ مرد خانواده می‌گوید:‏ «توصیف شادی و رضایت حاصل از موعظه کردن به این انسانهای جالب و دوستداشتنی دشوار است.‏ ما واقعاً احساس می‌کنیم که در تکمیل نبوت مکاشفه ۱۴:‏۶،‏ ۷ در خصوص اعلان بشارت به ‹ساکنان زمین از هر امّت و قبیله و زبان› سهیم می‌باشیم.‏ مرز و بومهای اندکی باقی مانده‌اند که بشارت هنوز به آنجا نرسیده است؛‏ و این دهکده یقیناً یکی از آنهاست.‏ آنقدر مطالعهٔ کتاب مقدس داریم که مشکل می‌توانیم از عهدهٔ همهٔ آنها برآییم.‏» بوضوح می‌توان مشاهده کرد که این زوج میسیونر امیدوارند که نه فقط خویشتن را بلکه شنوندگان خود را نیز نجات دهند.‏ آیا همهٔ ما مسیحیان چنین امیدی را در دل نمی‌پرورانیم؟‏

‏«خویشتن را .‏ .‏ .‏ احتیاط کن»‏

۳.‏ ابتدا چه باید بکنیم تا بتوانیم انسانها را نجات دهیم؟‏

۳ پولس رسول به تیموتاؤس نصیحت کرد و گفت:‏ «خویشتن را و تعلیم را احتیاط کن.‏» این نصیحت شامل حال جمیع مسیحیان می‌گردد.‏ (‏۱تیموتاؤس ۴:‏۱۶‏)‏ حقیقتاً،‏ به منظور یاری دیگران به جهت نجات یافتن،‏ باید ابتدا به شخص خود توجه مبذول داریم.‏ لذا،‏ چگونه می‌توانیم به خویشتن توجه نماییم؟‏ اول اینکه باید مترصد و هشیار باشیم و بدانیم که در چه زمانه‌ای به سر می‌بریم.‏ عیسی نشان مرکبی به پیروان خود داد تا آنان بدانند که «انقضای عالم» چه وقت فرا خواهد رسید؛‏ لیکن همچنین گفت که ما وقت دقیق فرا رسیدن انتها را نخواهیم دانست.‏ (‏متّیٰ ۲۴:‏۳،‏ ۳۶‏)‏ حال،‏ چگونه باید در برابر این واقعیت واکنش نشان دهیم؟‏

۴.‏ الف)‏ چه طرز فکری باید در مورد زمان باقیمانده برای این سیستم داشته باشیم؟‏ ب)‏ از چه طرز فکری باید اجتناب نماییم؟‏

۴ هر یک از ما ممکن است از خود بپرسد،‏ ‹آیا از زمان باقیمانده برای این سیستم به منظور نجات دادن خود و شنوندگانم استفاده می‌کنم؟‏ یا اینکه عقیده دارم «از آنجایی که ما دقیقاً نمی‌دانیم چه وقت انتها فرا خواهد رسید،‏ افکار خودم را زیاد با آن مشغول نسازم»؟‏› طرز فکر دوم بسیار خطرناک است زیرا با نصیحت عیسی کاملاً مغایرت دارد.‏ او چنین گفت:‏ «لهذا شما نیز حاضر باشید،‏ زیرا در ساعتی که گمان نبرید،‏ پسر انسان می‌آید.‏» (‏متّیٰ ۲۴:‏۴۴‏)‏ مسلماً الآن زمان آن نیست که اشتیاق خود را در راه خدمت به یَهُوَه از دست بدهیم و برای دستیابی به امنیت و یا ارضای خواسته‌های شخصی‌مان به دنیا چشم بدوزیم.‏—‏لوقا ۲۱:‏۳۴-‏۳۶‏.‏

۵.‏ شاهدان یَهُوَه در دوران پیش از مسیحیت چه نمونه‌ای از خود بر جای گذاشتند؟‏

۵ یکی دیگر از طریقهای توجه نمودن به خویشتن،‏ آن است که به عنوان مسیحیان وفادار از خود تحمل و بردباری نشان دهیم.‏ خادمین خدا در زمان باستان متحمل همه گونه مسائل می‌شدند؛‏ حال،‏ چه انتظار رهایی فوری از آنها را می‌داشتند،‏ چه نمی‌داشتند.‏ پولس رسول پس از ذکر نمونهٔ شاهدان قبل از مسیحیت،‏ همچون هابیل،‏ خنوخ،‏ نوح،‏ ابراهیم و سارَه افزود:‏ «[ایشان] وعده‌ها را نیافته،‏ .‏ .‏ .‏ بلکه آنها را از دور دیده،‏ تحیّت گفتند و اقرار کردند که بر روی زمین،‏ بیگانه و غریب بودند.‏» آنان نه به داشتن زندگیی راحت و مرفه تمایل نشان دادند نه تسلیم فشار غیراخلاقی از سوی محیط اطرافشان شدند بلکه مشتاقانه به تحقق «وعده‌ها» چشم دوخته بودند.‏—‏عبرانیان ۱۱:‏۱۳؛‏ ۱۲:‏۱‏.‏

۶.‏ نظر مسیحیان قرن اول در مورد نجات چگونه بر نحوهٔ زندگی‌شان تأثیر گذاشت؟‏

 ۶ مسیحیان قرن اول نیز در این دنیا خود را «غریبان» می‌پنداشتند.‏ (‏۱پِطْرُس ۲:‏۱۱‏)‏ آن مسیحیان واقعی حتی بعد از نجات یافتن از نابودی اورشلیم در سال ۷۰ د.‏م.‏ از موعظه کردن دست برنداشتند و به شیوهٔ زندگی مادی روی نیاوردند،‏ چرا که می‌دانستند نجاتی بزرگ در انتظار اشخاص وفادار می‌باشد.‏ در سال ۹۸ د.‏م.‏ یوحنای رسول نوشت:‏ «دنیا و شهوات آن در گذر است لکن کسی که به ارادهٔ خدا عمل می‌کند،‏ تا به ابد باقی می‌ماند.‏»—‏۱یوحنّا ۲:‏۱۷،‏ ۲۸‏.‏

۷.‏ در روزگار ما شاهدان یَهُوَه چگونه از خود صبر و تحمل نشان داده‌اند؟‏

۷ در روزگار اخیر نیز شاهدان یَهُوَه در فعالیت مسیحی جد و جهد نموده‌اند،‏ گرچه حتی مورد آزار و شکنجه‌های بیرحمانه قرار گرفته‌اند.‏ آیا بیهوده متحمل چنین مصائبی شده‌اند؟‏ مسلماً خیر،‏ زیرا عیسی به ما اطمینان‌خاطر می‌دهد و می‌گوید:‏ «لیکن هر که تا به انتها صبر کند،‏ نجات یابد»؛‏ چه تا پایان زندگی فعلی خود،‏ چه تا پایان این سیستم شریر.‏ هنگام رستاخیز،‏ یَهُوَه آن دسته از خادمین وفادار خود را که دیده از جهان فرو بسته‌اند به یاد آورده،‏ پاداش خواهد داد.‏—‏متّیٰ ۲۴:‏۱۳؛‏ عبرانیان ۶:‏۱۰‏.‏

۸.‏ چگونه می‌توانیم قدردانی خود را از صبر و بردباری مسیحیان اولیه نشان دهیم؟‏

۸ به علاوه،‏ جای بسی خوشحالی است که مسیحیان وفادار در زمان باستان تنها به نجات جان خود نمی‌اندیشیدند.‏ اکنون که در نتیجهٔ تلاش آن خادمین وفادار با ملکوت خدا آشنا شده‌ایم،‏ یقیناً از صبر و بردباری ایشان در اجرای مأموریت عیسی قدردانی می‌کنیم.‏ او گفت:‏ «پس رفته،‏ همهٔ امّت‌ها را شاگرد سازید .‏ .‏ .‏ و ایشان را تعلیم دهید که همهٔ اموری را که به شما حکم کرده‌ام حفظ کنند.‏» (‏متّیٰ ۲۸:‏۱۹،‏ ۲۰‏)‏ تا زمانی که فرصت باقی است،‏ می‌توانیم قدردانی خود را با موعظه به انسانهایی که تا کنون بشارت ملکوت را نشنیده‌اند نشان دهیم.‏ لیکن فعالیت موعظه صرفاً نخستین قدم در جهت شاگردسازی است.‏

‏«تعلیم را احتیاط کن»‏

۹.‏ داشتن نظری مثبت چگونه به ما کمک می‌کند تا با انسانها مطالعهٔ کتاب مقدس ترتیب دهیم؟‏

۹ وظیفهٔ ما به فعالیت موعظه محدود نمی‌شود بلکه شامل تعلیم دادن نیز می‌گردد.‏ عیسی به ما مأموریت داد که به انسانها تعلیم دهیم همهٔ اموری را که به ما حکم کرده است حفظ نمایند.‏ در واقع باید اذعان کرد که در بعضی محدوده‌ها ظاهراً افراد کمی یافت می‌شوند که بخواهند در مورد یَهُوَه بیاموزند.‏ اما داشتن نظری منفی در مورد محدوده‌مان ممکن است مانع شود و نگذارد برای آغاز مطالعهٔ کتاب مقدس با انسانها تلاش کنیم.‏ پیشگامی به نام اِوِت در محدوده‌ای موعظه می‌کرد که بعضی آن را محدودهٔ بی‌ثمر می‌نامیدند.‏ او متوجه شد شاهدانی که برای موعظه به آن منطقه می‌آمدند و چنین نگرش منفیی نسبت به مردم آن نداشتند،‏ می‌توانستند مطالعات خانگی کتاب مقدس آغاز کنند.‏ بعدها اِوِت نیز با خوشبینی به مردم آن منطقه نگریست و انسانهایی را یافت که تمایل داشتند کتاب مقدس را مطالعه کنند.‏

۱۰.‏ نقش اصلی ما معلمان کتاب مقدس چیست؟‏

۱۰ بعضی مسیحیان ممکن است تردید به دل خود راه داده،‏ از پیشنهاد مطالعهٔ کتاب مقدس به اشخاص علاقمند خودداری کنند زیرا فکر می‌کنند که قادر به اداره کردن چنین مطالعه‌ای نمی‌باشند.‏ باید اذعان کرد که ما از تواناییهای یکسانی برخوردار نیستیم لیکن چنانچه بخواهیم به عنوان معلمان کلام خدا موفقیت حاصل کنیم الزاماً نباید انسانهایی زبردست باشیم.‏ پیام ناب کتاب مقدس بسیار نیرومند است.‏ همچنین،‏ عیسی گفت که گوسفندگونگان صدای شبان حقیقی خود را می‌شناسند.‏ بنابراین،‏ وظیفهٔ ما آن است که فقط پیام شبان نیکو یعنی عیسی را بوضوح و در حد توانایی خود به گوش آنان برسانیم.‏—‏یوحنّا ۱۰:‏۴،‏ ۱۴‏.‏

۱۱.‏ چگونه می‌توانیم کتاب مقدس را به نحو مؤثرتر به دیگران آموزش دهیم؟‏

۱۱ چگونه می‌توانیم پیام عیسی را به طور مؤثرتری به گوش گوسفندگونگان برسانیم؟‏ در وهلهٔ اول،‏ باید توضیحات کتاب مقدس را در مورد موضوعات اصلیی که تحت بررسی قرار می‌دهیم بخوانیم.‏ پیش از آنکه بتوانیم موضوعی را به دیگران آموزش دهیم،‏ باید خودمان آن را درک کنیم.‏ همچنین باید سعی کنیم در حین مطالعه،‏ سنجیده و در عین حال دوستانه رفتار کنیم.‏ وقتی شاگردان—‏از جمله کودکان کم سن و سال—‏احساس راحتی نمایند و معلم به ایشان احترام گذاشته،‏ محبت ورزد مطالب را بهتر می‌آموزند.‏—‏امثال ۱۶:‏۲۱‏.‏

۱۲.‏ چگونه می‌توانیم اطمینان حاصل کنیم که شاگرد موضوعاتی را که تعلیم می‌گیرد درک می‌کند؟‏

۱۲ ما به عنوان معلم قصد نداریم صرفاً اطلاعاتی را به شاگرد خود ارائه دهیم تا او طوطی‌وار آنها را تکرار کند.‏ هدف ما آن است که به او کمک کنیم تا تعلیماتی را که دریافت می‌کند بخوبی درک کند.‏ تحصیلات شاگرد،‏ تجربیات زندگی و آشنایی  او با کتاب مقدس بر استنباط وی از آنچه که ما به او می‌گوییم تأثیر می‌گذارد.‏ بنابراین،‏ باید از خود بپرسیم ‹آیا شاگرد معنی و اهمیت آیات مذکور در نشریهٔ مطالعه‌ای را درک می‌کند؟‏› همچنین می‌توانیم پرسشهایی را مطرح کنیم که نتوان صرفاً با گفتن بلی یا خیر به آنها پاسخ داد بلکه نیاز به توضیح داشته باشند.‏ بدین طریق می‌توانیم به طرز فکر او پی ببریم.‏ (‏لوقا ۹:‏۱۸-‏۲۰‏)‏ از سوی دیگر،‏ بعضی از شاگردان اجتناب می‌ورزند که از معلم خود سؤال کنند.‏ به این ترتیب،‏ آنان بدون آنکه مفهوم موضوعات آموزش را کاملاً درک کنند به مطالعه ادامه می‌دهند.‏ بنابراین،‏ باید شاگرد را تشویق کنیم که وقتی موضوعی را کاملاً درک نمی‌کند سؤال نماید و یا به ما بگوید.‏—‏مَرقُس ۴:‏۱۰؛‏ ۹:‏۳۲،‏ ۳۳‏.‏

۱۳.‏ چگونه می‌توانیم به شاگرد کمک کنیم تا خودش یک معلم شود؟‏

۱۳ یک هدف مهم از ادارهٔ مطالعهٔ کتاب مقدس آن است که به شاگرد کمک شود تا نهایتاً خود تبدیل به یک معلم شود.‏ (‏غَلاطیان ۶:‏۶‏)‏ به این منظور،‏ هنگام مرور هر بخش می‌توانیم از او بخواهیم که نکته‌ای را با عبارات ساده توضیح دهد؛‏ طوری که گویی آن موضوع را برای اولین بار برای شخصی توضیح می‌دهد.‏ بعداً وقتی برای شرکت در خدمت موعظه واجد صلاحیت می‌شود،‏ می‌توانیم از او دعوت کنیم تا در موعظه کردن به ما بپیوندد.‏ شاگرد در حین فعالیت با ما احتمالاً خود را راحت حس خواهد کرد و اینگونه تجربه باعث خواهد شد تا اعتماد به نفس پیدا کرده،‏ عاقبت بتواند بتنهایی به خدمت موعظه برود.‏

به شاگرد خود کمک کنیم دوست یَهُوَه شود

۱۴.‏ هدف اصلی ما به عنوان یک معلم چیست و چه عاملی موجب موفقیت ما در این کار می‌گردد؟‏

۱۴ هدف اصلی هر معلم مسیحی آن است که به شاگرد خود کمک کند تا دوست یَهُوَه شود.‏ ما نه فقط با سخنان بلکه همچنین با نمونهٔ رفتارمان می‌توانیم او را در این خصوص یاری نماییم.‏ آموزش دادن توسط سرمشقی که از خود بر جای می‌گذاریم تأثیر فراوانی بر دل شاگردان می‌گذارد.‏ بلی،‏ با اعمال خود حقیقتاً می‌توانیم آموزش مؤثرتری به شاگرد خود بدهیم؛‏ بخصوص جهت ایجاد کردن خصائص اخلاقی و غیرت در وجود او.‏ چنانچه شاگرد مشاهده نماید که سخنان و اعمالمان حاصل از رابطه‌ای صمیمی با یَهُوَه می‌باشد احتمالاً این موضوع،‏ بیشتر وی را بر می‌انگیزاند تا شخصاً نیز چنین رابطه‌ای را با یَهُوَه برقرار کند.‏

۱۵.‏ الف)‏ چرا این موضوع حائز اهمیت است که شاگرد انگیزه‌ای درست برای خدمت به یَهُوَه در خود ایجاد کند؟‏ ب)‏ چگونه می‌توانیم به شاگرد خود کمک کنیم تا به پیشرفت روحانی خود ادامه دهد؟‏

۱۵ خواست ما آن است که یک شاگرد از روی محبت به یَهُوَه خدمت کند،‏ نه محض اجتناب از هلاکت در حارمَجِدّون.‏ چنانچه وی را یاری کنیم تا چنین خلوص نیتی در دل خود ایجاد کند،‏ عمارتی با مواد ضدحریق بنا خواهیم نمود که آزمایشات ایمان را با موفقیت پشت سر گذاشته،‏ نجات خواهد یافت.‏ (‏۱قُرِنتیان ۳:‏۱۰-‏۱۵‏)‏ انگیزه‌ای غلط همچون تمایلی نامعقول به سرمشق قرار دادن ما یا هر انسان دیگری،‏ نه او را برای مقاومت در برابر تأثیر عوامل غیرمسیحی تقویت می‌کند و نه شهامت لازم را برای انجام عمل درست به او می‌دهد.‏ باید این موضوع را به خاطر داشته باشیم که ما برای همیشه معلم او نخواهیم بود.‏ بنابراین،‏ تا زمانی که فرصت داریم می‌توانیم او را تشویق کنیم که با خواندن روزانهٔ کلام خدا و تأمل بر روی آن همواره به یَهُوَه نزدیکتر شود.‏ با این روش حتی سالیان سال بعد از پایان مطالعه‌مان،‏ او به طور مدام ‹نمونه خواهد گرفت از سخنان صحیح› کتاب مقدس و نشریات مبنی بر آن.‏—‏۲تیموتاؤس ۱:‏۱۳‏.‏

۱۶.‏ چگونه می‌توانیم به شاگرد خود بیاموزیم که از صمیم دل به یَهُوَه دعا کند؟‏

۱۶ همچنین می‌توانیم به شاگرد خود آموزش دهیم که از صمیم دل به یَهُوَه دعا کند.‏ با این کار به او کمک می‌کنیم که به یَهُوَه نزدیکتر شود.‏ چگونه می‌توانیم این نحوهٔ دعا کردن را به او بیاموزیم؟‏ احتمالاً می‌توانیم توجه او را به دعای نمونهٔ عیسی معطوف کنیم.‏ همچنین می‌توانیم دعاهای فراوانی را که از اعماق دل خادمین یَهُوَه برآمده و در کتاب مقدس به ثبت رسیده‌اند به او نشان دهیم؛‏ همچون دعاهای درون مزامیر.‏ (‏مزامیر ۱۷،‏ ۸۶،‏ ۱۴۳؛‏ متّیٰ ۶:‏۹،‏ ۱۰‏)‏ به علاوه،‏ وقتی شاگرد دعای ما را در آغاز و پایان مطالعه می‌شنود به احساسمان نسبت به یَهُوَه پی می‌برد.‏ بنابراین،‏ دعاهای ما باید همیشه منعکس‌کنندهٔ صداقت،‏ خلوص نیت و نیز تعادل روحانی و عاطفی باشد.‏

تلاش به جهت نجات فرزندانمان

۱۷.‏ والدین چگونه می‌توانند به فرزندان خود کمک کنند تا در طریق نجات گام بردارند؟‏

۱۷ البته اعضای خانواده‌مان از جملهٔ کسانی هستند که آرزو داریم نجات یابند.‏ تعداد بسیار زیادی از فرزندان والدین  مسیحی،‏ جوانانی صادق و بی‌ریا می‌باشند که ‹به ایمان استوار شده‌اند.‏› با وجود این،‏ فرزندانی نیز هستند که ممکن است حقیقت عمیقاً در دلشان ریشه ندوانیده باشد.‏ (‏۱پِطْرُس ۵:‏۹؛‏ اَفَسُسیان ۳:‏۱۷؛‏ کُولُسیان ۲:‏۷‏)‏ بسیاری از این جوانان با نزدیک شدن و یا با پا گذاشتن به سنین بلوغ،‏ طریق مسیحی را ترک می‌کنند.‏ چنانچه صاحب فرزند می‌باشیم چه می‌توانیم بکنیم تا از احتمال چنین نتایجی کاسته شود؟‏ ابتدا باید در جهت ایجاد یک جو خانوادگی سالم هر آنچه از دستمان برمی‌آید انجام دهیم.‏ برخورداری از یک زندگی خانوادگی مطلوب موجبات لازم را برای داشتن نظری سالم در مورد افراد صاحب اختیار،‏ قدردانی از ارزشهای مناسب و برقراری رابطه‌ای شاد با دیگران فراهم می‌آورد.‏ (‏عبرانیان ۱۲:‏۹‏)‏ بنابراین،‏ رابطه‌ای نزدیک میان اعضای خانواده زمینه‌ای می‌باشد که در آن،‏ دوستی یک کودک با یَهُوَه رشد می‌کند.‏ (‏مزمور ۲۲:‏۱۰‏)‏ خانواده‌های مستحکم امور گوناگون را به طور واحد و با کمک یکدیگر انجام می‌دهند—‏حتی اگر لازم باشد والدین باید زمانی را که می‌توان صرف منافع شخصی نمود قربانی فعالیتهای خانوادگی کنند.‏ بدین صورت،‏ می‌توانیم با نمونهٔ خود به فرزندانمان آموزش دهیم که تصمیمات صحیح در زندگی اتخاذ کنند.‏ ای والدین،‏ فرزندانتان مادیات از شما نمی‌خواهند؛‏ آنان بیش از هر چیز دیگر به وجود خود شما نیاز دارند—‏وقت،‏ نیرو و محبتتان.‏ آیا اینها را در اختیار فرزندانتان قرار می‌دهید؟‏

۱۸.‏ والدین باید در یافتن پاسخ چه نوع پرسشهایی به فرزندانشان کمک کنند؟‏

۱۸ والدین مسیحی هرگز نباید فکر کنند که فرزندانشان طبعاً مسیحی بار خواهند آمد.‏ دانیال که یک پیر جماعت و پدر پنج فرزند است می‌گوید:‏ «والدین باید وقت صرف کنند و تردیدهایی را که به طور اجتناب‌ناپذیری در محیط مدرسه و در  اماکن دیگر به اذهان فرزندانشان خطور می‌کند از بین ببرند.‏ آنان باید با صبر و بردباری به فرزندانشان کمک کنند تا جواب پرسشهایی را که برایشان مطرح می‌شود پیدا کنند؛‏ پرسشهایی همچون:‏ ‹آیا واقعاً در زمانهای آخر به سر می‌بریم؟‏ آیا واقعاً فقط یک دین حقیقی وجود دارد؟‏ چگونه ممکن است یک همکلاسی بظاهر خوب و مؤدب معاشر خوبی نباشد؟‏ آیا برقرار کردن رابطهٔ جنسی پیش از ازدواج همیشه اشتباه است؟‏› ای والدین،‏ در تلاش به جهت کمک به فرزندان خود می‌توانید روی برکت یَهُوَه حساب کنید،‏ چرا که او نیز به سعادت و رفاه آنان علاقمند است.‏

۱۹.‏ چرا بهتر است که والدین شخصاً با فرزندان خود مطالعه کنند؟‏

۱۹ بعضی از والدین ممکن است در خصوص مطالعه کردن با فرزندان خود احساس عدم صلاحیت کنند.‏ اما ایشان نباید چنین فکر کنند،‏ چرا که هیچ کس جهت تعلیم به فرزندان در وضعیتی بهتر از والدین قرار ندارد.‏ (‏اَفَسُسیان ۶:‏۴‏)‏ با مطالعه کردن با فرزندانمان می‌توانیم پی ببریم که در دل و ذهن آنان کاملاً چه می‌گذرد.‏ آیا اظهارات آنان سطحی است یا از دلشان برمی‌آید؟‏ آیا آنچه را که یاد می‌گیرند واقعاً باور می‌کنند؟‏ آیا یَهُوَه برای ایشان شخصی واقعی است؟‏ فقط در صورتی که شخصاً با فرزندان خود مطالعه کنیم می‌توانیم به پاسخ این پرسشها و پرسشهای مهم دیگر پی ببریم.‏—‏۲تیموتاؤس ۱:‏۵‏.‏

۲۰.‏ والدین چگونه می‌توانند مطالعهٔ خانوادگی را آموزشی لذتبخش و مفید برای فرزندانشان سازند؟‏

۲۰ پس از آغاز کردن مطالعهٔ خانوادگی چگونه می‌توانیم تداوم آن را حفظ کنیم؟‏ جوزِف پیر جماعت مسیحی و پدر یک پسر و یک دختر خردسال است.‏ او تعریف می‌کند:‏ «مطالعهٔ خانوادگی باید مانند هر مطالعهٔ دیگری لذت‌بخش باشد تا همهٔ اعضای خانواده انتظار انجام گرفتن آن را بکشند.‏ به منظور دستیابی به این وضعیت مطلوب در محیط خانواده‌مان نمی‌توانیم در رابطه با زمان مطالعه خیلی سختگیری از خود نشان دهیم.‏ مطالعه ممکن است یک ساعت به طول انجامد،‏ اما اگر گاهی اوقات فقط ده دقیقه وقت داشته باشیم،‏ باز هم مطالعه را انجام می‌دهیم.‏ یک کاری که مطالعهٔ هفتگی‌مان را برای بچه‌ها جالب می‌سازد این است که ما صحنه‌هایی از کتاب من از داستانهای کتاب مقدس را بازی می‌کنیم‏.‏ * تأثیر عمیق و درک حاصل از آن بسیار مهمتر از تعداد بندهایی است که مطالعه می‌کنیم.‏»‏

۲۱.‏ والدین چه وقت می‌توانند به فرزندان خود آموزش دهند؟‏

۲۱ البته آموزش دادن به فرزندانمان به اوقات مطالعه محدود نمی‌شود.‏ (‏تثنیه ۶:‏۵-‏۷‏)‏ شاهدی که در تایلند مشغول فعالیت است و در آغاز این مقاله به او اشاره شد،‏ می‌گوید:‏ «بخوبی می‌توانم به یاد آورم که چطور پدرم مرا همراه خودش،‏ سوار بر دوچرخه،‏ به موعظه در اماکن دورافتادهٔ محدودهٔ جماعتمان می‌برد.‏ مسلماً سرمشق خوب والدینمان و آموزشی که تحت هر موقعیتی به ما می‌دادند به ما کمک کرد تا تصمیم بگیریم وارد خدمت تمام وقت شویم؛‏ و از قرار معلوم،‏ تأثیر دروسی که به ما داده‌اند هنوز هم باقی است،‏ چرا که من هنوز دارم در اماکن دورافتاده فعالیت می‌کنم!‏»‏

۲۲.‏ چنانچه ‹خویشتن را و تعلیم را احتیاط کنی› چه نتیجه‌ای حاصل خواهد شد؟‏

۲۲ بزودی زمان موعود فرا خواهد رسید و عیسی آمده،‏ داوری خدا را در مورد سیستم کنونی به اجرا خواهد گذاشت.‏ سپس،‏ آن واقعهٔ عظیم به مجموعهٔ تاریخ عالم خواهد پیوست لیکن خادمین وفادار یَهُوَه همچنان با نظر به نجات جاودانی به خدمت خود ادامه خواهند داد.‏ آیا امیدواری که به همراه فرزندانت و اشخاصی که با ایشان کتاب مقدس را مطالعه می‌کنی در شمار آن وفاداران محسوب گردی؟‏ پس این توصیه را به خاطر داشته باش:‏ «خویشتن را و تعلیم را احتیاط کن و در این امور قائم باش که هر گاه چنین کنی،‏ خویشتن را و شنوندگان خویش را نیز نجات خواهی داد.‏»—‏۱تیموتاؤس ۴:‏۱۶‏.‏

‏[پاورقی]‏

^ بند 20 چاپ انجمن بین‌المللی شاگردان کتاب مقدس در لندن

آیا می‌توانی توضیح دهی؟‏

‏• از آنجایی که از زمان دقیق اجرای داوری خدا آگاهی نداریم،‏ طرز فکرمان چگونه باید باشد؟‏

‏• به چه طریقهایی می‌توانیم ‹تعلیم را احتیاط کنیم›؟‏

‏• چگونه می‌توانیم به شاگرد خود کمک کنیم تا با یَهُوَه دوستی برقرار کند؟‏

‏• چرا بر والدین واجب است که وقت صرف تعلیم فرزندان خود کنند؟‏

‏[سؤالات مقالهٔ مطالعه‌ای]‏

‏[تصویر در صفحهٔ ۲۸]‏

به اجرا درآوردن داستانهای کتاب مقدس همچون داوری سلیمان در مورد دو روسپی،‏ مطالعهٔ خانوادگی را برای همه لذتبخش می‌سازد