مراجعه به متن

مراجعه به فهرست مطالب

 درس ۴

چگونه فرزندانی مسئولیت‌پذیر تربیت کنیم؟‏

چگونه فرزندانی مسئولیت‌پذیر تربیت کنیم؟‏

مسئولیت‌پذیری چیست؟‏

افراد مسئولیت‌پذیر یا وظیفه‌شناس افرادی قابل اعتمادند.‏ اگر کاری به آنان واگذار کنید می‌توانید اطمینان داشته باشید که آن را سر وقت به پایان می‌رسانند.‏

کودکان در سنین پایین با وجود توانایی محدودشان نیز می‌توانند مسئولیت‌پذیری را بیاموزند.‏ در کتاب «پرورش فرزند بدون محدویت»‏ * آمده است:‏ «کودک از پانزده‌ماهگی قادر است به حرف والدینش گوش دهد.‏ در هجده ماهگی می‌خواهد هر آنچه والدینشان انجام می‌دهند،‏ انجام دهد.‏ در بسیاری از مناطق،‏ والدین فرزندان خود را از همان سنین پایین پنج تا هفت‌سالگی برای انجام کارهای خانه آموزش می‌دهند.‏ کودک با وجود سن پایین به‌خوبی از پس بسیاری از کارها برمی‌آید.‏»‏

چرا مسئولیت‌پذیری اهمیت دارد؟‏

اصطلاح «نسلِ بومِرَنگی» به جوانانی داده شده است که خانه را ترک می‌کنند تا تنها زندگی کنند،‏ اما تا با دشواری‌های زندگی روبرو می‌شوند،‏ به اصطلاح مثل بومِرَنگ،‏ دوباره پیش مادر و پدر خود برمی‌گردند.‏ گاه جوانان به دلیل این که هیچ گاه کنترل دخل‌وخرج،‏ رسیدگی به امور خانه یا مسئولیت‌های دیگر را یاد نگرفته‌اند،‏ برای کمک به والدینش روی می‌آورند.‏

از این رو،‏ بجاست فرزندانتان را اکنون به گونه‌ای تربیت کنید که برای آینده افرادی مسئولیت‌پذیر باشند.‏ در کتاب «چگونه فرزندان را به ثمر برسانیم»‏ * آمده است:‏ «شما نمی‌خواهید فرزندتان را به خود وابسته نگاه دارید و یکباره در هجده‌سالگی او را به دنیای واقعی هل دهید.‏»‏

چگونه می‌توانید مسئولیت‌پذیری را به فرزندتان بیاموزید؟‏

در خانه وظایفی را به او واگذار کنید.‏

اصلی از کتاب مقدّس:‏ ‏«در هر محنت،‏ منفعتی است.‏»—‏امثال ۱۴:‏۲۳‏.‏

کودکان مشتاقند که در کنار پدرمادرشان کار کنند.‏ شما می‌توانید از این تمایل طبیعی آنان استفاده کنید و در خانه وظایفی به آنان واگذار کنید.‏

برخی والدین چنین نمی‌کنند چون بر این اعتقادند که فرزندشان هر روز با کوهی از کارهای مدرسه روبروست،‏ پس نباید بار بیشتری بر دوش او بگذارند.‏

 اما اغلب،‏ فرزندانی که در انجام وظایف خانه نقش دارند،‏ در مدرسه نیز موفقند.‏ چون با انجام وظایفشان در خانه می‌آموزند که وظیفه‌ای را بپذیرند و آن را به پایان برسانند.‏ در ضمن،‏ در کتاب «پرورش فرزند بدون محدویت» آمده است:‏ «اگر اشتیاق سهیم شدن در کارها را در سنین پایین فرزندمان نادیده بگیریم،‏ تصوّر می‌کند کمک به دیگران چندان مهم نیست.‏ .‏ .‏ .‏ همچنین انتظار خواهد داشت که دیگران کارها را برایش انجام دهند.‏»‏

طبق این گفته با سپردن وظایف خانه فرزندانمان را تربیت می‌کنیم که فقط به فکر خود نباشند،‏ به فکر دیگران نیز باشند و به آنان کمک کنند.‏ همچنین فرزندان با انجام وظایفشان در خانه احساس می‌کنند که عضوی مفید در خانواده‌اند و به سهم خود در قبال آن مسئولیت دارند.‏

به فرزندتان کمک کنید مسئولیت خطاهایش را بپذیرد.‏

اصلی از کتاب مقدّس:‏ ‏«اگر خواهی سرانجام حکیم گردی،‏ مشورت را گوش گیر و رهنمود را بپذیر.‏»—‏امثال ۱۹:‏۲۰‏.‏

اگر فرزندتان خطایی می‌کند،‏ برای مثال وسیلهٔ شخصی دیگر را تصادفاً خراب می‌کند،‏ خطای او را پنهان نکنید.‏ فرزندتان قادرست نتایج ناخوشایند آنچه پیش آمده است بپذیرد،‏ یعنی در این مورد خاص عذرخواهی کند و حتی شاید آن را جبران کند.‏

اگر فرزندتان درک کند که خود مسئول اشتباه‌ها و خطاهایش است،‏ باعث می‌شود:‏

  • صادق باشد و خطاهایش را بپذیرد

  • تقصیر را به گردن دیگران نیندازد

  • کار خود را توجیه نکند

  • اگر لازم باشد عذرخواهی کند

^ بند 5 Parenting Without Borders

^ بند 8 How to Raise an Adult