۱.‏ یَهُوَه ما را با چه نیازهایی آفریده است؟‏ (‏مَتّی ۵:‏⁠۳‏)‏

 یَهُوَه انسان‌ها را با یک سری نیازهای اساسی آفریده است.‏ مثلاً برای ادامهٔ زندگی به غذا،‏ لباس و سرپناه نیاز داریم.‏ حتی اگر برای مدت کوتاهی یکی از این‌ها را نداشته باشیم،‏ زندگی خیلی سخت می‌شود.‏ علاوه بر این نیازهای فیزیکی،‏ یَهُوَه ما را با نیاز دیگری هم آفریده است؛‏ یعنی نیاز روحانی.‏ ‏(‏مَتّی ۵:‏۳ خوانده شود.‏)‏ برای این که بتوانیم شادی واقعی را تجربه کنیم،‏ باید از نیاز روحانی‌مان آگاه باشیم و مرتباً آن را برطرف کنیم.‏

۲.‏ با مثالی توضیح دهید که ‹آگاه بودن از نیاز روحانی› به چه معناست؟‏

^۲ ‹آگاه بودن از نیاز روحانی› به چه معناست؟‏ این عبارت در زبان یونانی به کسانی اشاره می‌کند که به اصطلاح «گدای روحند.‏» یک گدا را تصوّر کنید که لباس‌های پاره پوشیده و در گوشهٔ خیابانی کِز کرده است.‏ او از شدّت گرسنگی ضعف کرده،‏ به خاطر سر و وضعش طرد شده و در معرض گرمای سوزان روز و سرمای شدید شب است.‏ آن گدا از نیازهای فیزیکی‌اش آگاه است و می‌داند که برای تغییر شرایطش به کمک نیاز دارد.‏ به طور مشابه،‏ کسی که می‌داند نیاز روحانی دارد و ‹گدای روح› است،‏ برای تغییر شرایطش به کمک نیاز دارد.‏ به همین دلیل،‏ مشتاق است که از تدارکات روحانی فراوانی که یَهُوَه برای دوستدارانش فراهم کرده،‏ فایده ببرد.‏

۳.‏ در این مقاله چه موضوعاتی بررسی می‌شود؟‏

^۳ در این مقاله،‏ اول می‌بینیم که از گزارش زنی که اهل فینیقیه بود و از عیسی کمک خواست،‏ چه یاد می‌گیریم.‏ این گزارش نشان می‌دهد کسانی  که از نیاز روحانی‌شان آگاهند باید کدام سه خصوصیت را در خود پرورش دهند.‏ بعد می‌بینیم که چطور می‌توانیم از نمونهٔ خادمان وفاداری مثل پِطرُس رسول،‏ پولُس رسول و داوود پادشاه سرمشق بگیریم.‏

نمونه‌ای از فروتنی،‏ پشتکار و ایمان

۴.‏ چرا زنی که اهل فینیقیه بود پیش عیسی رفت؟‏

^۴ یک روز زنی که اهل فینیقیه بود پیش عیسی رفت.‏ دختر او ‹گرفتار دیو شده بود و شدیداً رنج می‌کشید.‏› (‏مت ۱۵:‏​۲۱-‏۲۸‏)‏ آن زن به پای عیسی افتاد و از او کمک خواست.‏ او در حضور عیسی خصوصیات زیبایی از خودش نشان داد.‏ در ادامه بعضی از آن خصوصیات را بررسی می‌کنیم.‏

۵.‏ زنی که اهل فینیقیه بود چه خصوصیاتی نشان داد و واکنش عیسی چه بود؟‏ (‏تصویر ملاحظه شود.‏)‏

^۵ آن زن از خود فروتنی نشان داد.‏ چرا این طور می‌گوییم؟‏ چون وقتی عیسی او را به سگی کوچک تشبیه کرد که معمولاً حیوان خانگی غیریهودیان بود،‏ آن زن ناراحت نشد.‏ اگر شما جای او بودید چه واکنشی نشان می‌دادید؟‏ آیا می‌رنجیدید و دیگر از عیسی کمک نمی‌خواستید؟‏ آن زن چنین واکنشی نشان نداد.‏ او نه تنها فروتن بود،‏ بلکه پشتکار داشت؛‏ چون بعد از حرف عیسی باز هم از او کمک خواست.‏ چرا این کار را کرد؟‏ چون به عیسی ایمان داشت.‏ ایمان آن زن آنقدر روی عیسی تأثیر گذاشت که تصمیم گرفت کمکش کند.‏ با این که عیسی تازه گفته بود «من فقط برای گوسفندان گمشدهٔ اسرائیل فرستاده شده‌ام،‏» برانگیخته شد تا دختر آن زن غیریهودی را از شرّ آن دیو نجات دهد.‏

۶.‏ از گزارش زنی که اهل فینیقیه بود چه یاد می‌گیریم؟‏

^۶ ما هم مثل آن زن باید برای برطرف کردن نیازهای روحانی‌مان،‏ این خصوصیات را در خودمان پرورش دهیم؛‏ یعنی باید فروتن باشیم،‏ پشتکار نشان دهیم و ایمان قوی‌ای داشته باشیم.‏ فقط یک شخص فروتن می‌تواند با پشتکار از یَهُوَه کمک بخواهد.‏ همین‌طور  باید ایمان قوی‌ای به عیسی مسیح داشته باشیم و به کسانی که برای هدایت ما تعیین کرده اعتماد کنیم.‏ (‏مت ۲۴:‏​۴۵-‏۴۷‏)‏ یَهُوَه و پسرش عیسی مشتاقند به نیازهای روحانی کسانی که این خصوصیات را دارند،‏ رسیدگی کنند.‏ (‏با یعقوب ۱:‏​۵-‏۷ مقایسه شود.‏)‏ در ادامه می‌بینیم که یَهُوَه از چه راه‌هایی برایمان غذا،‏ لباس و سرپناه روحانی فراهم می‌کند.‏ همین طور از نمونه‌های پِطرُس،‏ پولُس و داوود یاد می‌گیریم که برای برطرف کردن این نیازها باید چه کار کنیم.‏

مثل پِطرُس مرتب از غذای روحانی تغذیه کنید

۷.‏ پِطرُس چه مسئولیتی دریافت کرد و با این وجود به چه چیزی نیاز داشت؟‏ (‏عبرانیان ۵:‏۱۴–‏۶:‏⁠۱‏)‏

^۷ به نمونهٔ پِطرُس رسول توجه کنید.‏ او یکی از اولین یهودیانی بود که تشخیص داد عیسی همان مسیح موعود است؛‏ یعنی کسی که یَهُوَه با استفاده از حرف‌های زندگی‌بخش او،‏ قومش را تغذیه می‌کند.‏ (‏یو ۶:‏​۶۶-‏۶۸‏)‏ قبل از این که عیسای رستاخیزیافته به آسمان برود،‏ به پِطرُس مسئولیتی داد و گفت:‏ «به گوسفندان کوچکم خوراک بده.‏» (‏یو ۲۱:‏۱۷‏)‏ پِطرُس با وفاداری این مسئولیت را انجام داد.‏ او حتی تحت الهام یَهُوَه دو نامه نوشت که بعدها بخشی از کتاب مقدّس شد.‏ با این وجود پِطرُس خودش هم نیاز داشت که از لحاظ روحانی تغذیه شود.‏ برای مثال،‏ او نامه‌های پولُس را مطالعه می‌کرد.‏ پِطرُس اعتراف کرد که درک بعضی از نوشته‌های پولُس «سخت است.‏» (‏۲پطر ۳:‏​۱۵،‏ ۱۶‏)‏ اما دست از تلاش نکشید،‏ چون ایمان داشت که یَهُوَه به او کمک می‌کند تا «خوراک سنگین» روحانی‌ای را که در نامه‌های پولُس آمده،‏ درک کند و مطابق آن عمل کند.‏—‏عبرانیان ۵:‏۱۴–‏۶:‏۱ خوانده شود.‏

۸.‏ وقتی پِطرُس دستورالعمل جدیدی از یَهُوَه گرفت،‏ چه واکنشی نشان داد؟‏

^۸ پِطرُس با اطاعت از دستورالعمل‌هایی که می‌گرفت،‏ ثابت کرد که به یَهُوَه ایمان دارد.‏ برای مثال،‏ وقتی در بندر یافا بود،‏ فرشتهٔ یَهُوَه در رؤیایی به او گفت حیواناتی را که طبق شریعت ناپاک بودند سر ببرد و بخورد.‏ چنین فرمانی برای یهودیان اشتباه و تعجب‌آور بود.‏ پِطرُس در ابتدا گفت:‏ «سَرورم،‏ اصلاً این کار را نمی‌کنم!‏ در تمام عمرم هیچ وقت چیز ناپاکی نخورده‌ام که خوردنش ممنوع است!‏» فرشته در جواب گفت:‏ «چیزهایی که قبلاً از دید خدا ناپاک بودند،‏ حالا پاک هستند؛‏ دیگر آن‌ها را ناپاک ندان!‏» (‏اعما ۱۰:‏​۹-‏۱۵‏)‏ پِطرُس طرز فکرش را اصلاح کرد و از آن فرمان اطاعت کرد.‏ از کجا می‌دانیم؟‏ کمی بعد از این رؤیا،‏ سه مرد از طرف کُرنِلیوس که غیریهودی بود،‏ آمدند و از پِطرُس خواستند پیش اربابشان برود و با او صحبت کند.‏ معمولاً پِطرُس قبول نمی‌کرد به خانهٔ یک غیریهودی برود،‏ چون آن‌ها از دید یهودیان ناپاک بودند.‏ (‏اعما ۱۰:‏​۲۸،‏ ۲۹‏)‏ اما پِطرُس بلافاصله طبق دستورالعمل جدیدی که یَهُوَه به او داده بود،‏ طرز فکرش را تغییر داد.‏ (‏امث ۴:‏۱۸‏)‏ او به کُرنِلیوس و اهل خانه‌اش موعظه کرد و وقتی دید که آن‌ها حقیقت را پذیرفتند و روح‌القدس را دریافت کردند و تعمید گرفتند،‏ خیلی خوشحال شد.‏—‏اعما ۱۰:‏​۴۴-‏۴۸‏.‏

۹.‏ اگر اشتهایمان را برای خوراک سنگین روحانی بیشتر کنیم چطور فایده می‌بریم؟‏

^۹ ما هم مثل پِطرُس باید به طور مرتب از تعالیم پایه‌ای کتاب مقدّس یا به اصطلاح شیر روحانی تغذیه کنیم.‏ همچنین باید اشتهایمان را برای خوراک سنگین روحانی بیشتر کنیم؛‏ یعنی تعالیم عمیق‌تری که درکشان سخت است.‏ باید وقت بگذاریم و تلاش کنیم تا کلام خدا را بهتر درک کنیم.‏ چرا این کار ارزشش را  دارد؟‏ حداقل به دو دلیل.‏ اول،‏ چیزهایی که دربارهٔ یَهُوَه یاد می‌گیریم محبت و احترام ما را نسبت به او بیشتر می‌کند.‏ دوم،‏ انگیزهٔ بیشتری پیدا می‌کنیم که دربارهٔ پدر آسمانی‌مان با دیگران صحبت کنیم.‏ (‏روم ۱۱:‏۳۳؛‏ مکا ۴:‏۱۱‏)‏ ما از نمونهٔ پِطرُس درس دیگری هم می‌گیریم.‏ وقتی در سازمان درک جدیدی از کلام خدا اعلام می‌شود،‏ باید سریع طرز فکر و کارهایمان را با آن تطبیق دهیم.‏ فقط در این صورت می‌توانیم مرتب از غذای روحانی تغذیه کنیم و در خدمت به یَهُوَه فعال بمانیم.‏

مثل پولُس لباس روحانی به تن کنید

۱۰.‏ به تن کردن لباس روحانی به چه معناست؟‏ (‏کولُسیان ۳:‏​۸-‏۱۰‏)‏

^۱۰ برای این که یَهُوَه را خوشحال کنیم،‏ علاوه بر غذای روحانی باید از تدارک دیگری هم که او برایمان فراهم کرده فایده ببریم؛‏ یعنی لباس روحانی.‏ منظور از لباس روحانی چیست؟‏ پولُس رسول نوشت که ما باید ‹شخصیت کهنه را مثل لباس از تنمان درآوریم و شخصیت نو را بپوشیم.‏› ‏(‏کولُسیان ۳:‏​۸-‏۱۰ خوانده شود.‏)‏ این کار همیشه آسان نیست.‏ برای مثال،‏ پولُس خودش از جوانی تلاش می‌کرد مورد قبول خدا باشد.‏ (‏غلا ۱:‏۱۴؛‏ فیلیپ ۳:‏​۴،‏ ۵‏)‏ اما شناخت دقیقی از خواست خدا نداشت.‏ در نتیجه از نظر روحانی در مسیر اشتباهی بود.‏ غرور او و عدم آگاهی‌اش از تعالیم مسیح،‏ او را به شخصی «گستاخ» تبدیل کرده بود؛‏ کسی که خصوصیات منفی را مثل لباسی به تن داشت.‏—‏۱تیمو ۱:‏⁠۱۳‏.‏

۱۱.‏ پولُس باید با چه ضعفی می‌جنگید؟‏ توضیح دهید.‏

^۱۱ پولُس قبل از این که مسیحی شود،‏ شخصی تندخو و خشن بود.‏ طبق کتاب اعمال او آنقدر از پیروان عیسی عصبانی بود که می‌خواست آن‌ها را «بکشد.‏» (‏اعما ۹:‏⁠۱‏)‏ او بدون شک بعد از مسیحی شدن تلاش می‌کرد خشمش را کنترل کند.‏ (‏افس ۴:‏​۲۲،‏ ۳۱‏)‏ با این حال،‏ وقتی پولُس و بَرنابا سر موضوعی اختلاف‌نظر داشتند،‏ «به شدّت بحث کردند.‏» (‏اعما ۱۵:‏​۳۷-‏۳۹‏)‏ تلاش‌های پولُس در آن موقعیت ناموفق بود،‏ اما تسلیم نشد.‏ او مرتب ‹به بدنش سختی می‌داد› و با ناکاملی‌هایش می‌جنگید تا مورد قبول یَهُوَه باشد.‏—‏۱قر ۹:‏⁠۲۷‏.‏

۱۲.‏ پولُس چطور توانست خصوصیات منفی را کنار بگذارد؟‏

^۱۲ پولُس توانست خصوصیات منفی را کنار بگذارد و شخصیت نو را به تن کند،‏ چون به توانایی خودش متکی نبود.‏ (‏فیلیپ ۴:‏۱۳‏)‏ او هم مثل پِطرُس به «قدرتی که خدا می‌دهد» تکیه کرد.‏ (‏۱پطر ۴:‏۱۱‏)‏ با این حال،‏ گاهی دلسرد می‌شد.‏ پولُس در چنین مواقعی به کارهایی که پدر آسمانی‌اش برای او انجام داده بود فکر می‌کرد.‏ در نتیجه با ارادهٔ بیشتری به تلاشش ادامه می‌داد.‏—‏روم ۷:‏​۲۱-‏۲۵‏.‏

۱۳.‏ چطور می‌توانیم از پولُس سرمشق بگیریم؟‏

^۱۳ حتی اگر سال‌هاست به یَهُوَه خدمت می‌کنیم،‏ می‌توانیم از پولُس سرمشق بگیریم.‏ ما باید دائماً تلاش کنیم که شخصیت کهنه را از تنمان درآوریم و شخصیت نو را که از طرف یَهُوَه است،‏ به تن کنیم.‏ اگر گاهی تلاش‌هایمان ناموفق است،‏ نباید ناامید شویم.‏ مثلاً شاید از کوره در برویم یا به‌تندی با کسی حرف بزنیم.‏ در چنین مواقعی باید همچنان تلاش کنیم که طرز فکر و رفتارمان را اصلاح کنیم.‏ (‏روم ۱۲:‏​۱،‏ ۲؛‏ افس ۴:‏۲۴‏)‏ لباس روحانی مثل لباس فیزیکی نیست که بر اساس سایز ما دوخته شود؛‏ بلکه ما باید خودمان را با سایز لباس روحانی‌ای که یَهُوَه برایمان فراهم کرده تطبیق دهیم.‏ بله،‏ ما باید شخصیت خودمان را تغییر دهیم تا بتوانیم طبق معیارهای خدا زندگی کنیم.‏

 مثل داوود در سرپناه روحانی بمانید

۱۴-‏۱۵.‏ یَهُوَه چطور برای خادمانش سرپناه روحانی فراهم می‌کند؟‏ (‏مزمور ۲۷:‏⁠۵‏)‏ (‏تصویر ملاحظه شود.‏)‏

^۱۴ برای این که شادی واقعی داشته باشیم،‏ علاوه بر غذای روحانی و لباس روحانی،‏ به سرپناه روحانی هم نیاز داریم.‏ منظور از سرپناه روحانی چیست و چطور می‌توانیم همیشه زیر آن پناه بگیریم؟‏

^۱۵ داوود پادشاه به سرپناه روحانی‌ای اشاره کرد که یَهُوَه برایمان فراهم کرده است.‏ ‏(‏مزمور ۲۷:‏۵ خوانده شود.‏)‏ یَهُوَه ما را از هر کسی یا هر چیزی که می‌تواند به ایمانمان آسیب دائمی بزند،‏ محافظت می‌کند.‏ او چطور این کار را می‌کند؟‏ یَهُوَه قول داده که ‹هر سلاحی که به ضدّ ما ساخته شود،‏ بی‌فایده خواهد بود.‏› (‏مز ۳۴:‏۷؛‏ اشع ۵۴:‏۱۷‏)‏ با این که شیطان و همدستانش قدرت زیادی دارند،‏ نمی‌توانند آسیب دائمی به ما وارد کنند.‏ حتی اگر آن‌ها باعث مرگ ما شوند،‏ یَهُوَه ما را رستاخیز خواهد داد.‏ (‏۱قر ۱۵:‏​۵۵-‏۵۷؛‏ مکا ۲۱:‏​۳،‏ ۴‏)‏ یَهُوَه همچنین کمکمان می‌کند با احساسات منفی‌ای که می‌تواند آسیب دائمی به ما وارد کند،‏ مقابله کنیم.‏ (‏امث ۱۲:‏۲۵؛‏ مت ۶:‏​۲۷-‏۲۹‏)‏ پدر مهربانمان خانواده‌ای روحانی به ما داده؛‏ یعنی برادران و خواهرانی که از ما حمایت می‌کنند و پیران جماعت که از ما شبانی می‌کنند.‏ (‏اشع ۳۲:‏​۱،‏ ۲‏)‏ به علاوه،‏ یَهُوَه از طریق جلسات مرتباً به ما یادآوری می‌کند که از چه راه‌هایی می‌توانیم زیر بال‌هایش پناه بگیریم.‏—‏عبر ۱۰:‏​۲۴،‏ ۲۵‏.‏

۱۶.‏ یَهُوَه چطور از داوود محافظت می‌کرد؟‏

^۱۶ کسانی که مرتکب گناه می‌شوند،‏ به نوعی آسیب می‌بینند.‏ وقتی داوود از یَهُوَه اطاعت می‌کرد،‏ از چنین آسیبی در امان بود.‏ (‏با امثال ۵:‏​۱،‏ ۲ مقایسه شود.‏)‏ اما وقتی معیارهای یَهُوَه را زیر پا گذاشت،‏ یَهُوَه او را از عواقب کارهایش محفوظ نگه نداشت.‏ (‏۲سمو ۱۲:‏​۹،‏ ۱۰‏)‏ گاهی اوقات هم داوود به خاطر بدرفتاری دیگران سختی می‌کشید.‏ او در آن مواقع چه کار می‌کرد؟‏ داوود سفرهٔ دلش را برای یَهُوَه باز می‌کرد و یَهُوَه  به او اطمینان می‌داد که دوستش دارد و از او محافظت می‌کند.‏—‏مز ۲۳:‏​۱-‏۶‏.‏

۱۷.‏ چطور می‌توانیم از داوود سرمشق بگیریم؟‏

^۱۷ ما می‌توانیم از داوود سرمشق بگیریم و موقع تصمیم‌گیری به دنبال راهنمایی‌های یَهُوَه باشیم.‏ البته گاهی به خاطر تصمیمات اشتباه خودمان است که سختی می‌کشیم و دلیلش این نیست که یَهُوَه از ما محافظت نکرده است.‏ (‏غلا ۶:‏​۷،‏ ۸‏)‏ بعضی وقت‌ها هم بدون این که اشتباهی کنیم سختی می‌کشیم؛‏ در این صورت،‏ می‌خواهیم سفرهٔ دلمان را برای یَهُوَه باز کنیم و مطمئن باشیم که او از دل و ذهنمان محافظت می‌کند.‏—‏فیلیپ ۴:‏​۶،‏ ۷‏.‏

مرتب نیاز روحانی‌تان را برطرف کنید

۱۸.‏ امروزه با چه سختی‌ای روبرو هستیم و چطور می‌توانیم نیازهای روحانی‌مان را برطرف کنیم؟‏ (‏تصاویر ملاحظه شود.‏)‏

^۱۸ آیهٔ سال ۲۰۲۶ می‌گوید:‏ ‏«شاد و سعادتمندند کسانی که از نیاز روحانی‌شان آگاهند.‏»‏ این موضوع امروزه بیشتر از هر زمان دیگری حقیقت دارد.‏ چرا؟‏ چون دورتادور ما انسان‌هایی هستند که شادی واقعی ندارند و نیاز روحانی‌شان را انکار می‌کنند یا سعی می‌کنند از طریق ادیان دروغین و فلسفه‌های انسانی آن را برطرف کنند.‏ ما نباید بگذاریم که طرز فکر آن‌ها روی ما تأثیر بگذارد.‏ به این منظور باید مرتب از غذای روحانی‌ای که یَهُوَه تدارک دیده تغذیه کنیم،‏ شخصیت نو را مثل لباسی به تن کنیم و در سرپناهی که یَهُوَه فراهم کرده بمانیم.‏