۱-‏۲.‏ پولُس رسول گاهی چه احساساتی داشت و ما چه شباهتی با او داریم؟‏ (‏رومیان ۷:‏​۲۱-‏۲۴‏)‏

 وقتی اسم پولُس رسول را می‌شنوید چه چیزی به ذهنتان می‌آید؟‏ آیا یک میسیونر غیور،‏ معلّم باتجربه یا نویسندهٔ چندین کتابِ کتاب مقدّس را تصوّر می‌کنید؟‏ مطمئناً این تعریف‌ها دربارهٔ پولُس درست است،‏ اما او هم مثل ما بعضی وقت‌ها احساس دلسردی و ناراحتی می‌کرد و با افکار منفی می‌جنگید.‏

^۲ رومیان ۷:‏​۲۱-‏۲۴ خوانده شود.‏ پولُس در نامه‌اش به رومیان دربارهٔ احساساتی توضیح داد که شاید ما هم آن‌ها را تجربه کرده‌ایم.‏ با این که او یک مسیحی وفادار بود،‏ درونش جنگی بین اشتیاق به انجام خواست خدا و گرایش به انجام کار بد وجود داشت.‏ علاوه بر این،‏ او گاهی به خاطر گذشته‌اش افکار منفی داشت.‏ همین طور با یک مشکل دراز مدت دست و پنجه نرم می‌کرد.‏

۳.‏ در این مقاله چه موضوعی را بررسی می‌کنیم؟‏ (‏«توضیحات» ملاحظه شود.‏)‏

^۳ با وجود این مشکلات،‏ پولُس اجازه نداد که احساسات منفی a افکارش را کنترل کند.‏ در این مقاله سه سؤال را بررسی می‌کنیم:‏ ۱)‏ چرا پولُس  بعضی وقت‌ها احساس «بدبختی» می‌کرد؟‏ ۲)‏ او چطور با احساسات منفی مقابله کرد؟‏ و ۳)‏ ما چطور می‌توانیم در جنگ با افکار منفی پیروز شویم؟‏

ریشهٔ احساسات منفی پولُس

۴.‏ چرا پولُس احساسات منفی داشت؟‏

^۴ اشتباهات گذشته.‏ پولُس قبل از این که مسیحی شود به سولُس معروف بود و کارهایی می‌کرد که بعدها باعث پشیمانی‌اش شد.‏ برای مثال،‏ او با سنگسار شدن استیفان موافق بود.‏ (‏اعما ۷:‏۵۸؛‏ ۸:‏⁠۱‏)‏ سولُس همچنین برای آزار و اذیت مسیحیان پیشقدم می‌شد.‏—‏اعما ۸:‏۳؛‏ ۲۶:‏​۹-‏۱۱‏.‏

۵.‏ کارهای گذشتهٔ پولُس چه تأثیری روی او می‌گذاشت؟‏

^۵ پولُس رسول بعد از این که مسیحی شد،‏ گاهی به خاطر کارهای گذشته‌اش عذاب وجدان داشت.‏ او احتمالاً با گذشت زمان،‏ به خاطر آزاری که به مسیحیان رسانده بود،‏ بیشتر احساس گناه می‌کرد.‏ برای مثال،‏ وقتی او در سال ۵۵ ق.‏م.‏ اولین نامه‌اش را به قُرِنتیان نوشت،‏ گفت:‏ «لیاقت آن را ندارم که رسول خوانده شوم،‏ چون به جماعت خدا آزار رساندم.‏» (‏۱قر ۱۵:‏⁠۹‏)‏ پولُس پنج سال بعد در نامه‌اش به اِفِسُسیان دربارهٔ خودش گفت:‏ «از همهٔ مقدّسان کوچک‌تر هستم.‏» (‏افس ۳:‏⁠۸‏)‏ همین طور زمانی که برای تیموتائوس نامه نوشت خودش را این طور توصیف کرد:‏ «قبلاً کفرگو و گستاخ بودم و آزار می‌رساندم.‏» (‏۱تیمو ۱:‏۱۳‏)‏ پولُس وقتی از جماعت‌ها دیدار می‌کرد،‏ با کسانی روبرو می‌شد که قبلاً آن‌ها یا خانواده‌شان را مورد آزار و اذیت قرار داده بود.‏ آیا می‌توانید احساس پولُس را در آن موقعیت‌ها تصوّر کنید؟‏

۶.‏ پولُس به چه دلیل دیگری زیر فشار بود؟‏ (‏پاورقی ملاحظه شود.‏)‏

^۶ خاری در جسم.‏ پولُس مشکلی را که خیلی آزارش می‌داد به ‹خاری در جسم› تشبیه کرد.‏ (‏۲قر ۱۲:‏⁠۷‏)‏ او دقیقاً به علّت آن اشاره نکرد،‏ اما از تشبیه او می‌فهمیم که مشکلش هر چه که بود،‏ چه جسمی چه عاطفی،‏ برایش دردناک بود.‏ b

۷.‏ ناکاملی‌های پولُس چه تأثیری روی او می‌گذاشت؟‏ (‏رومیان ۷:‏​۱۸،‏ ۱۹‏)‏

^۷ ناکاملی.‏ پولُس با ناکاملی‌هایش در جنگ بود.‏ ‏(‏رومیان ۷:‏​۱۸،‏ ۱۹ خوانده شود.‏)‏ با این که او می‌خواست کار درست را انجام دهد،‏ ناکاملی مانع او می‌شد.‏ پولُس اعتراف کرد که بین تمایلات جسمانی و انگیزه‌اش برای انجام کار درست همیشه جنگ بود.‏ او تلاش می‌کرد کار درست را انجام دهد.‏ (‏۱قر ۹:‏۲۷‏)‏ با این حال،‏ بعضی وقت‌ها شکست می‌خورد و از اشتباهاتش دلسرد می‌شد.‏

جنگ پولُس با احساسات منفی

۸.‏ پولُس چطور روی ضعف‌هایش کار می‌کرد؟‏

^۸ پولُس در نامه‌هایش توضیح داد که مسیحیان چطور می‌توانند با کمک روح‌القدس در جنگ با تمایلات نادرست پیروز شوند.‏ (‏روم ۸:‏۱۳؛‏ غلا ۵:‏​۱۶،‏ ۱۷‏)‏ او همچنین به رفتار و تمایلات نادرستی اشاره می‌کرد که مسیحیان باید از آن دوری کنند.‏ (‏غلا ۵:‏​۱۹-‏۲۱،‏ ۲۶‏)‏ پولُس مطمئناً به ضعف‌های خودش هم فکر می‌کرد.‏ او از کلام خدا کمک می‌گرفت و مطابق  آن قدم برمی‌داشت تا بر ناکاملی‌هایش پیروز شود.‏ وقتی پولُس به دیگران پند می‌داد،‏ خودش هم مطابق آن عمل می‌کرد.‏

۹-‏۱۰.‏ پولُس چطور با احساسات منفی می‌جنگید؟‏ (‏اِفِسُسیان ۱:‏⁠۷‏)‏ (‏تصویر ملاحظه شود.‏)‏

^۹ با این که پولُس گاهی دلسرد می‌شد،‏ دلایل زیادی داشت که دید مثبتش را حفظ کند.‏ برای مثال،‏ او با شنیدن خبرهای تشویق‌کننده از جماعت‌ها خوشحال می‌شد.‏ (‏۲قر ۷:‏​۶،‏ ۷‏)‏ دوستی با هم‌ایمانانش دل او را شاد می‌کرد.‏ (‏۲تیمو ۱:‏⁠۴‏)‏ او همچنین می‌دانست که مورد تأیید یَهُوَه است،‏ پس «با وجدانی پاک» به او خدمت می‌کرد.‏ (‏۲تیمو ۱:‏⁠۳‏)‏ حتی وقتی در روم زندانی بود،‏ هم‌ایمانانش را تشویق کرد که ‹در خدمت به خداوند شاد باشند.‏› (‏فیلیپ ۴:‏⁠۴‏)‏ حرف‌های پولُس اصلاً شبیه حرف‌های کسی نبود که غرق افکار منفی شده باشد.‏ کاملاً واضح است که وقتی افکار منفی سراغش می‌آمد،‏ تسلیم آن نمی‌شد و دید مثبتش را حفظ می‌کرد.‏

^۱۰ پولُس همچنین باور داشت که فدیه یک هدیهٔ شخصی از طرف یَهُوَه به اوست.‏ این طرز فکر کمکش کرد تا بر احساسات منفی غلبه کند.‏ (‏غلا ۲:‏۲۰؛‏ اِفِسُسیان ۱:‏۷ خوانده شود.‏)‏ پولُس اطمینان داشت که یَهُوَه از طریق این هدیه او را بخشیده است.‏ (‏روم ۷:‏​۲۴،‏ ۲۵‏)‏ خدمت پولُس با وجود اشتباهات گذشته و ناکاملی‌هایش،‏ ‹خدمتی مقدّس› و مورد قبول یَهُوَه بود.‏ در نتیجه او توانست با شادی به خدمتش ادامه دهد.‏—‏عبر ۹:‏​۱۲-‏۱۴‏،‏ پاورقی.‏

۱۱.‏ چرا نمونهٔ پولُس به ما دلگرمی می‌دهد؟‏

^۱۱ ما هم شاید مثل پولُس احساس کنیم که همیشه جنگی درونمان است.‏ ممکن است با افکار،‏ رفتار و گفتارمان در جنگ باشیم و گاهی مثل پولُس به خودمان بگوییم،‏ ‹چه آدم بدبختی هستم!‏› خواهری ۲۶ ساله به اسم اِلیزا c در این رابطه می‌گوید:‏ «وقتی به شرایط پولُس فکر می‌کنم برایم تشویق‌کننده است.‏ دانستن این که پولُس هم باید در خودش تغییراتی ایجاد می‌کرد به من دلگرمی می‌دهد.‏ همین طور به من یادآوری می‌کند که یَهُوَه همیشه از مشکلات خادمانش باخبر است.‏» ما چطور می‌توانیم با وجود احساسات منفی،‏ مثل پولُس شاد بمانیم و وجدانی پاک داشته باشیم؟‏

جنگ ما با احساسات منفی

۱۲.‏ یک برنامهٔ روحانی مرتب چطور کمکمان می‌کند که با احساسات منفی بجنگیم؟‏

^۱۲ یک برنامهٔ روحانی مرتب داشته باشید.‏ داشتن برنامهٔ روحانی مرتب به ما کمک می‌کند تا روی افکار مثبت تمرکز کنیم.‏ چنین برنامه‌ای را می‌توان به عادت‌هایی تشبیه کرد که برای حفظ سلامتی‌مان مفید است.‏ وقتی غذای سالم می‌خوریم،‏ مرتب ورزش می‌کنیم و به اندازهٔ کافی می‌خوابیم،‏ احساس بهتری داریم.‏ به طور مشابه،‏ خواندن کلام خدا،‏ آماده کردن برای جلسات،‏ شرکت و جواب دادن در آن‌ها و موعظه کردن،‏ کمکمان می‌کند که احساس بهتری داشته باشیم.‏ فعالیت‌های روحانی به ما کمک می‌کند تا بر احساسات منفی‌مان غلبه کنیم.‏—‏روم ۱۲:‏​۱۱،‏ ۱۲‏.‏

۱۳-‏۱۴.‏ داشتن یک برنامهٔ روحانی مرتب چطور به بعضی از خادمان وفادار یَهُوَه کمک کرده است؟‏

^۱۳ برادری به اسم جان در ۳۹ سالگی دچار سرطانی نادر شد.‏ در ابتدا او احساس ترس و نگرانی می‌کرد.‏ برایش سؤال بود که چطور در آن سن کم به این بیماری مبتلا شده است.‏ در آن زمان پسرش تنها سه سال داشت.‏ چه چیزی به جان کمک کرد که با  احساسات منفی‌اش بجنگد؟‏ جان می‌گوید:‏ «با این که انرژی‌ام خیلی کم بود،‏ برنامهٔ روحانی‌مان را حفظ کردیم.‏ حتی وقتی برنامه‌ریزی برایمان سخت بود،‏ در همهٔ جلسات شرکت می‌کردیم.‏ هر هفته به موعظه می‌رفتیم و پرستش خانوادگی داشتیم.‏» جان در مورد آن زمان می‌گوید:‏ «اول شوک بزرگی به من وارد شد،‏ اما به‌تدریج محبت یَهُوَه و قدرتی که به من داد،‏ جایگزین افکار منفی‌ام شد.‏ یَهُوَه همان طور که به من قدرت داده،‏ به شما هم قدرت می‌دهد.‏»‏

^۱۴ اِلیزا که قبلاً به او اشاره شد می‌گوید:‏ «هر دفعه که به جلسات می‌روم و مطالعهٔ شخصی دارم،‏ به محبت یَهُوَه و این که به دعاهایم گوش می‌دهد اطمینان بیشتری پیدا می‌کنم.‏ این به من حس خوبی می‌دهد.‏» سرپرست حوزه‌ای در آفریقا به اسم نولان،‏ دربارهٔ خودش و همسرش دایان می‌گوید:‏ «حتی وقتی دلسرد می‌شویم برنامهٔ روحانی‌مان را حفظ می‌کنیم.‏ یَهُوَه به وضوح به ما نشان داده که می‌خواهد شاد باشیم.‏ ما می‌دانیم که یَهُوَه همیشه به ما برکت می‌دهد؛‏ نمی‌دانیم دقیقاً چطور،‏ ولی مطمئنیم که این کار را می‌کند.‏»‏

۱۵.‏ برای غلبه بر احساسات منفی چه قدم‌های دیگری می‌توانیم برداریم؟‏ مثالی بزنید.‏

^۱۵ شاید با وجود برنامهٔ روحانی مرتب،‏ باز هم احساسات منفی داشته باشید.‏ در این صورت باید قدم‌های دیگری بردارید.‏ برای مثال،‏ فرض کنید که کمردرد دارید.‏ برای درمان آن شاید پیاده‌روی روزانه کافی نباشد.‏ اگر می‌خواهید دلیل دردتان را تشخیص دهید،‏ شاید نیاز باشد تحقیق کنید و با پزشک صحبت کنید.‏ به طور مشابه،‏ برای غلبه کردن بر احساسات منفی شاید لازم باشد در کتاب مقدّس و نشریاتمان تحقیق کنید و از یک مسیحی باتجربه کمک بگیرید.‏ به چند راهکار مفید دیگر توجه کنید.‏

۱۶.‏ چطور می‌توانیم به دلیل احساسات منفی‌مان پی ببریم؟‏ (‏مزمور ۱۳۹:‏​۱-‏۴،‏ ۲۳،‏ ۲۴‏)‏

 ^۱۶ برای تشخیص نیازتان دعا کنید.‏ داوود پادشاه می‌دانست که یَهُوَه او را به خوبی می‌شناسد.‏ داوود از یَهُوَه خواست کمکش کند که دلیل ‹نگرانی‌هایش› را تشخیص دهد.‏ ‏(‏مزمور ۱۳۹:‏​۱-‏۴،‏ ۲۳،‏ ۲۴ خوانده شود.‏)‏ یَهُوَه می‌تواند به ما هم کمک کند تا دلیل افکار منفی‌مان را تشخیص دهیم و راه غلبه بر آن را پیدا کنیم.‏ به علاوه می‌توانیم این سؤالات را از خود بپرسیم:‏ ‹ریشهٔ نگرانی‌ام چیست؟‏ آیا چیز خاصّی باعث نگرانی‌ام می‌شود؟‏ آیا اجازه می‌دهم افکار منفی ذهنم را درگیر کند یا آن را سریع از ذهنم دور می‌کنم؟‏›‏

۱۷.‏ مطالعه در مورد چه موضوعاتی کمکمان می‌کند تا دیدگاه مثبتی داشته باشیم؟‏ (‏تصویر ملاحظه شود.‏)‏

^۱۷ مطالعهٔ شخصی‌تان بر اساس نیازتان باشد.‏ گاهی اوقات خوب است که دربارهٔ جنبهٔ خاصّی از شخصیت یَهُوَه مطالعه کنیم.‏ برای مثال،‏ می‌توانیم مثل پولُس رسول با تعمّق روی فدیهٔ عیسی و بخشش یَهُوَه فایدهٔ زیادی ببریم.‏ از راهنمای تحقیق برای شاهدان یَهُوَه و ابزارهای مطالعه‌ای دیگر استفاده کنید تا دربارهٔ موضوعاتی مثل رحمت،‏ بخشش و محبت پایدار یَهُوَه تحقیق کنید.‏ لیستی از مقالات مفیدی که پیدا می‌کنید تهیه کنید و جایی بگذارید که جلوی چشمتان باشد.‏ هر موقع دلسرد می‌شوید آن مقالات را بخوانید و ببینید که چه کاربردی برای شما دارد.‏—‏فیلیپ ۴:‏⁠۸‏.‏

۱۸.‏ به چند پروژهٔ مطالعه‌ای اشاره کنید که برای بعضی‌ها مفید بوده است؟‏

^۱۸ اِلیزا که قبلاً به او اشاره شد،‏ در مورد زندگی ایّوب مطالعه کرد.‏ او می‌گوید:‏ «من ایّوب را درک می‌کنم.‏ او پشت سر هم با مشکلات مختلفی روبرو  شد.‏ با این که ایّوب در شرایط خیلی بدی بود و دلیل مشکلاتش را نمی‌دانست،‏ هرگز یَهُوَه را ترک نکرد.‏» (‏ایو ۴۲:‏​۱-‏۶‏)‏ دایان در این رابطه می‌گوید:‏ «من و همسرم با استفاده از کتاب به یَهُوَه نزدیک شوید یک پروژهٔ مطالعه‌ای شروع کرده‌ایم.‏ واقعاً خوشحالیم که یَهُوَه مثل یک کوزه‌گر ماهر ما را شکل می‌دهد.‏ به جای این که روی ضعف‌هایمان تمرکز کنیم،‏ به این فکر می‌کنیم که چطور یَهُوَه ما را شکل می‌دهد و از ما شخص بهتری می‌سازد.‏ با این کار به او نزدیک‌تر می‌شویم.‏»—‏اشع ۶۴:‏⁠۸‏.‏

اطمینان به حمایت و برکت یَهُوَه

۱۹.‏ باید چه دیدگاه واقع‌بینانه‌ای داشته باشیم؟‏

^۱۹ حتی اگر یک برنامهٔ روحانی مرتب و مطالعهٔ شخصی بر اساس نیازمان داریم،‏ نباید انتظار داشته باشیم که احساسات و افکار منفی‌مان کاملاً از بین برود.‏ ممکن است بعضی روزها شدیداً احساس دلسردی کنیم.‏ ولی یَهُوَه کمکمان می‌کند بر افکار منفی غلبه کنیم.‏ ما اطمینان داریم که می‌توانیم بیشتر مواقع با وجدانی پاک به یَهُوَه خدمت کنیم و از زندگی لذّت ببریم.‏

۲۰.‏ شما مصمم به انجام چه کاری هستید؟‏

^۲۰ بیایید مصمم باشیم که نگذاریم احساسات منفی به خاطر اشتباهات گذشته،‏ سختی‌ها یا ناکاملی‌هایمان روی ما تسلّط داشته باشد.‏ با کمک یَهُوَه می‌توانیم این احساسات را کنترل کنیم.‏ (‏مز ۱۴۳:‏۱۰‏)‏ مشتاقانه منتظر زمانی هستیم که دیگر لازم نباشد با افکار منفی بجنگیم؛‏ زمانی که هر روز صبح بدون هیچ نگرانی و اضطرابی بیدار می‌شویم و با شادی آمادهٔ خدمت به یَهُوَه،‏ پدر مهربانمان هستیم!‏