۲قُرنتیان ۱‏:‏۱‏-‏۲۴

  • سلام‌ها ‏(‏۱،‏ ۲‏)‏

  • دلگرمی از خدا در تمامی سختی‌ها ‏(‏۳-‏۱۱‏)‏

  • تغییر در برنامهٔ سفر پولُس ‏(‏۱۲-‏۲۴‏)‏

۱  از طرف پولُس که به خواست خدا رسول مسیحْ عیسی است و از طرف برادرمان تیموتائوس به جماعت خدا در قُرِنتُس و همچنین به همهٔ مقدّسان در سراسر نواحی اَخائیه:‏* ۲  لطف و آرامش از طرف پدرمان خدا و سَرورمان عیسی مسیح با شما باد!‏ ۳  سپاس بر خدا،‏ پدر سَرورمان عیسی مسیح،‏ پدر رحمت‌ها و خدای همه گونه دلگرمی‌ها.‏ ۴  اوست که در تمام سختی‌هایمان* به ما دلگرمی می‌بخشد* تا ما نیز بتوانیم به دیگران در هر گونه سختی* دلگرمی دهیم،‏ با همان دلگرمی‌ای که خدا به ما بخشیده است؛‏ ۵  زیرا همان گونه که در راه مسیح رنج‌های فراوان می‌کشیم،‏ از طریق مسیح نیز دلگرمی فراوان می‌یابیم.‏ ۶  حال اگر ما با سختی‌ها* روبرو هستیم،‏ به خاطر این است که شما دلگرمی و نجات یابید و اگر ما دلگرمی می‌یابیم،‏ باز برای دلگرمی شماست؛‏ دلگرمی‌ای که شما را یاری می‌کند تا در همان رنج‌هایی که ما نیز می‌کشیم،‏ پایداری کنید.‏ ۷  در این خصوص،‏ امید ما به شما تزلزل‌ناپذیر است،‏ چون می‌دانیم همان گونه که در رنج‌های ما سهیم هستید،‏ در دلگرمی‌های ما نیز سهیم خواهید بود.‏ ۸  برادران،‏ نمی‌خواهیم از سختی‌هایی که ما در ایالت آسیا کشیدیم،‏ بی‌اطلاع باشید.‏ در آنجا تحت فشارهایی قرار گرفتیم که ورای توان ما بود و چنان شدید که حتی مطمئن نبودیم زنده بمانیم.‏ ۹  در واقع،‏ احساس می‌کردیم که حکم مرگمان صادر شده است.‏ این‌ها همه رخ داد تا نه به خود،‏ بلکه به خدایی که مردگان را برمی‌خیزاند،‏ توکّل کنیم.‏ ۱۰  او ما را از خطر بزرگ مرگ رهایی داده و خواهد داد و امید ما به اوست تا همواره ما را رهایی بخشد.‏ ۱۱  شما نیز می‌توانید از طریق دعای التماس‌آمیز خود،‏ به ما کمک کنید.‏ به این ترتیب،‏ شماری زیاد به خاطر لطفی که در پاسخ دعاهای عده‌ای بسیار شامل حال ما می‌شود،‏ خدا را از جانب ما شکر خواهند کرد.‏ ۱۲  افتخار ما این است که می‌توانیم با وجدانی پاک بگوییم که رفتار ما در دنیا،‏ به‌ویژه با شما،‏ با قدّوسیت و صداقت خدایی بوده است؛‏ آری،‏ رفتار ما بازتابی از لطف الٰهی بوده است،‏ نه از حکمت بشری.‏ ۱۳  در واقع ما چیزی نمی‌نویسیم،‏ جز آنچه شما بتوانید بخوانید و بفهمید.‏* من امید دارم که همواره بتوانید این امور را کاملاً* درک کنید،‏ ۱۴  همان گونه که برخی از شما می‌دانید و درک کرده‌اید که می‌توانید به ما افتخار کنید،‏ چنان که شما نیز در روز سَرورمان عیسی مایهٔ افتخار ما خواهید بود.‏ ۱۵  بنابراین،‏ با این اطمینانی که دارم،‏ می‌خواستم نخست نزدتان بیایم تا شادی شما دو چندان شود؛‏* ۱۶  زیرا تصمیم داشتم در مسیر خود به مقدونیه از شما دیدار کنم و از مقدونیه باز نزدتان بیایم و سپس شما مرا از آنجا راهی یهودیه کنید.‏ ۱۷  آیا وقتی این تصمیم را گرفتم،‏ آن را امری پیش پا افتاده تلقّی کردم؟‏ یا این که از روی هوا و هوس تصمیم می‌گیرم و اول می‌گویم «بله،‏ حتماً» و بعد می‌گویم «نه،‏ اصلاً»؟‏ ۱۸  اما خدای امین می‌داند که وقتی به شما می‌گوییم «بله» منظورمان «نه» نیست.‏ ۱۹  همچنین،‏ پسر خدا عیسی مسیح که من و سیلوانوس* و تیموتائوس در مورد او به شما موعظه کردیم،‏ همزمان «بله» و «نه» نشد،‏ بلکه «بله» در خصوص او «بله» شده است؛‏ ۲۰  زیرا تمام وعده‌های خدا،‏ هرچند که بسیار باشد،‏ از طریق او «بله» شده است.‏ به همین دلیل،‏ از طریق او نیز به خدا «آمین» می‌گوییم تا خدا جلال یابد.‏ ۲۱  اما خداست که تضمین می‌کند ما و شما به مسیح تعلّق داریم و اوست که ما را مسح کرد.‏ ۲۲  او همچنین مُهر مالکیت خویش را بر ما زده و روح خود را به عنوان بیعانهٔ* برکات آینده در دل ما نهاده است.‏ ۲۳  اکنون خدا را شاهد می‌گیرم که چون نمی‌خواهم بیش از این ناراحت شوید،‏ هنوز به قُرِنتُس نیامده‌ام.‏ ۲۴  منظورم این نیست که ما بر ایمانتان سَروری کرده باشیم،‏ بلکه همکاران شماییم و برای شادی شما می‌کوشیم؛‏ زیرا در ایمانتان استوارید.‏

پاورقی‌ها

ایالتی رومی واقع در جنوب یونان که مرکز آن قُرِنتُس بود.‏
یا:‏ «مصیبت‌هایمان».‏
یا:‏ «تسلّی می‌بخشد».‏
یا:‏ «مصیبت».‏
یا:‏ «مصیبت‌ها».‏
یا احتمالاً:‏ «جز آنچه شما به‌خوبی با آن آشنایی دارید و بتوانید بفهمید».‏
تحت‌اللفظی:‏ «تا به آخر».‏
یا احتمالاً:‏ «تا بهرهٔ دو چندان ببرید».‏
‏«سیلاس» نیز خوانده شده است.‏
یا:‏ «ضامن؛‏ پیش‌پرداخت».‏