به متن بروید

به منوی ثانوی بروید

به فهرست بروید

شاهدان یَهُوَه

فارسی

کتاب مقدّس آنلاین | کتاب مقدّس—ترجمۀ دنیای جدید

۱قرنتیان ۱۴‏‏:‏۱‏‏-‏۴۰

فهرست محتوا

  • عطیهٔ نبوّت کردن و سخن گفتن به زبان‌ها ‏(‏۱-‏۲۵‏)‏

  • نظم و ترتیب در جلسات مسیحی ‏(‏۲۶-‏۴۰‏)‏

    • موقعیت زن در جماعت ‏(‏۳۴،‏ ۳۵‏)‏

۱۴  در طریق محبت سخت بکوشید.‏ با این حال برای کسب عطایای روحانی،‏ به‌ویژه برای عطیهٔ نبوّت کردن* تلاش کنید.‏* ۲  کسی که به زبانی دیگر سخن می‌گوید،‏ نه با انسان‌ها،‏ بلکه با خدا سخن می‌گوید؛‏ زیرا هرچند از طریق روح،‏ رازهای مقدّس را به زبان می‌آورد،‏ کسی کلام او را درک نمی‌کند.‏ ۳  اما کسی که نبوّت می‌کند،‏ با سخن خود انسان‌ها را بنا و تشویق می‌کند و آنان را تسلّی می‌بخشد.‏ ۴  کسی که به زبانی دیگر سخن می‌گوید،‏ خود را بنا می‌کند،‏ اما کسی که نبوّت می‌کند،‏ جماعت را بنا می‌کند.‏ ۵  من دوست دارم که همهٔ شما به زبان‌ها سخن بگویید،‏ اما ترجیح می‌دهم که نبوّت کنید.‏ آری،‏ کسی که نبوّت می‌کند،‏ بزرگ‌تر از کسی است که به زبان‌ها سخن می‌گوید،‏ مگر این که کسی که به زبان‌ها سخن می‌گوید،‏ سخنان خود را برای بنای جماعت ترجمه* کند.‏ ۶  ای برادران،‏ اگر اکنون نزد شما می‌آمدم و به زبان‌ها سخن می‌گفتم،‏ اما هیچ مکاشفه،‏ شناخت،‏ نبوّت یا تعلیمی در اختیارتان نمی‌گذاشتم،‏ چه فایده‌ای برایتان می‌داشت؟‏ ۷  همین امر در خصوص اشیای بی‌جان که صدا تولید می‌نمایند،‏ صدق می‌کند؛‏ مثل سازهایی همچون نی یا چنگ.‏ اگر این سازها واضح و شمرده نواخته نشود،‏* چگونه می‌توان آهنگ آن‌ها را تشخیص داد؟‏ ۸  زیرا اگر شیپورِ فراخوانی صدایی نامشخص دهد،‏ چه کسی برای جنگ آماده خواهد شد؟‏ ۹  به همین گونه،‏ اگر شما با زبان خود سخنانی بگویید که به‌آسانی قابل فهم نباشد،‏ چگونه کسی بفهمد که چه می‌گویید؟‏ در آن صورت،‏ سخنان شما باد هوا خواهد بود.‏ ۱۰  بی‌شک در دنیا انواع بسیاری از زبان‌ها وجود دارد و هیچ یک بی‌معنی نیست.‏ ۱۱  پس اگر کسی به زبانی سخن بگوید که من درک نکنم،‏ من در نظر او بیگانه و او نیز در نظر من بیگانه است.‏ ۱۲  همین اصل در مورد شما نیز صدق می‌کند.‏ پس حال که شدیداً مشتاق کسب عطایای روح هستید،‏ بکوشید تا به‌فراوانی از عطایایی برخوردار شوید که جماعت را بنا می‌کند.‏ ۱۳  از این رو،‏ آن که به زبانی دیگر سخن می‌گوید،‏ دعا کند که بتواند سخنان خود را ترجمه* نماید؛‏ ۱۴  زیرا وقتی من به زبانی دیگر دعا می‌کنم،‏ در واقع آن عطیهٔ روح که به من داده شده،‏ گویندهٔ آن دعاست،‏ اما عقل من آن را درک نمی‌کند.‏* ۱۵  پس چه باید کرد؟‏ وقتی با عطیهٔ روح دعا می‌کنم،‏ با عقل خود نیز دعا خواهم کرد.‏ وقتی با عطیهٔ روح سرود حمد می‌خوانم،‏ با عقل خود نیز سرود حمد خواهم خواند.‏ ۱۶  در غیر این صورت،‏ اگر تو خدا را با عطیهٔ روح ستایش کنی،‏ چگونه فردی عامی در میان جمع می‌تواند به دعای شکرگزاری تو «آمین» بگوید؟‏ او که سخنان تو را درک نمی‌کند!‏ ۱۷  آری،‏ درست است که تو به‌خوبی شکرگزاری می‌کنی،‏ اما آن فرد بنا نمی‌شود.‏ ۱۸  خدا را شکر می‌کنم که بیش از همهٔ شما به زبان‌ها سخن می‌گویم.‏ ۱۹  با این حال،‏ در جماعت ترجیح می‌دهم که برای تعلیم دیگران پنج کلمه با عقل خود سخن بگویم،‏ تا این که ده هزار کلمه به زبانی دیگر بگویم.‏ ۲۰  ای برادران،‏ در فهم همچون کودکان مباشید،‏ بلکه در بدی همچون کودکان باشید و در فهم بالغ گردید.‏ ۲۱  در شریعت نوشته شده است:‏ «یَهُوَه* چنین می‌گوید:‏ ‹به زبان‌های بیگانگان و از لب‌های غریبه‌ها با این قوم سخن خواهم گفت و با این حال از گوش دادن به سخنان من امتناع خواهند ورزید.‏›» ۲۲  پس عطیهٔ تکلّم به زبان‌ها نشانه‌ای است برای بی‌ایمانان،‏ نه برای ایمانداران،‏ در حالی که عطیهٔ نبوّت کردن برای ایمانداران است،‏ نه برای بی‌ایمانان.‏ ۲۳  بنابراین اگر کل جماعت در مکانی گرد هم آیند و همه به زبان‌ها سخن بگویند و افراد عامی یا بی‌ایمان به مجلستان داخل شوند،‏ آیا نخواهند گفت:‏ «شما عقل خود را از دست داده‌اید»؟‏ ۲۴  اما اگر همهٔ شما نبوّت کنید و فردی بی‌ایمان یا عامی به مجلستان داخل شود،‏ سخنان شما توبیخی برای او خواهد بود و چون مورد قضاوت همه قرار خواهد گرفت،‏ ۲۵  اسرار دلش بر او آشکار خواهد شد.‏ آنگاه روی بر زمین خواهد نهاد و خدا را پرستش کرده،‏ اعلام خواهد کرد:‏ «به‌راستی خدا در میان شماست.‏»‏ ۲۶  پس ای برادران،‏ چه باید کرد؟‏ هنگامی که گرد هم می‌آیید،‏ یکی سرود بخواند،‏ دیگری تعلیم دهد،‏ یکی مکاشفه‌ای را بیان نماید،‏ دیگری به زبانی دیگر سخن بگوید و یکی نیز آن را ترجمه* کند.‏ باشد که همهٔ این‌ها برای بنای جماعت انجام شود.‏ ۲۷  اگر کسانی هستند که به زبان‌های دیگر سخن می‌گویند،‏ دو یا حداکثر سه نفر از آنان،‏ آن هم به نوبت سخن بگویند و کسی نیز آن را ترجمه* کند.‏ ۲۸  اما اگر مترجمی* نیست،‏ باید در جماعت ساکت بمانند و در دل خود و با خدا سخن بگویند.‏ ۲۹  همچنین از میان انبیا دو یا سه نفر نبوّت کنند و دیگران در پی درک مفهوم آن باشند.‏ ۳۰  اما اگر یکی از حاضران مکاشفه‌ای دریافت کند،‏ آن که در حال سخن گفتن است،‏ سکوت اختیار نماید؛‏ ۳۱  زیرا همهٔ شما می‌توانید یکی پس از دیگری نبوّت کنید تا همه تعلیم یابند و همه تشویق شوند.‏ ۳۲  کسانی که با عطایای روح نبوّت می‌کنند،‏ باید نظم و ترتیب را حفظ کنند؛‏ ۳۳  زیرا خدا،‏ خدای بی‌نظمی نیست،‏ بلکه خدای آرامش است.‏ همان گونه که در همهٔ جماعت‌های مقدّسان مرسوم است،‏ ۳۴  زنان در جماعت سکوت اختیار کنند؛‏ زیرا جایز نیست که سخن بگویند،‏* بلکه باید چنان که در شریعت نیز آمده است،‏ مطیع باشند.‏ ۳۵  پس اگر سؤالی دارند،‏ باید از شوهر خود در خانه سؤال کنند؛‏ زیرا شایسته نیست که زن در جماعت* سخن بگوید.‏ ۳۶  آیا کلام خدا از شما سرچشمه گرفته است؟‏ آیا کلام خدا تنها به شما رسیده است؟‏ ۳۷  اگر کسی گمان کند که نبی است یا از عطایای روح برخوردار است،‏ باید تصدیق کند که آنچه به شما می‌نویسم،‏ حکم سَرور* است.‏ ۳۸  اما اگر کسی این امر را نپذیرد،‏ خودش پذیرفته نخواهد شد.‏* ۳۹  پس ای برادران من،‏ همچنان در پی نبوّت کردن باشید و در عین حال سخن گفتن به زبان‌ها را نیز منع مکنید.‏ ۴۰  بگذارید همه چیز به‌شایستگی و با نظم و ترتیب انجام شود.‏

پاورقی‌ها

نبوّت کردن شامل پیشگویی کردن،‏ دریافت پیامی از خدا یا اعلام پیامی الٰهی است.‏
یا:‏ «با این حال،‏ غیورانه در پی عطایای روحانی،‏ به‌ویژه عطیهٔ نبوّت کردن باشید».‏
یا:‏ «تفسیر».‏
منظور این است که نت‌ها به‌موقع نواخته نشود.‏
یا:‏ «تفسیر».‏
تحت‌اللفظی:‏ «اما ذهن من بی‌ثمر است».‏
رجوع به واژه‌نامه‏.‏
یا:‏ «تفسیر».‏
یا:‏ «تفسیر».‏
یا:‏ «تفسیرکننده‌ای».‏
یا:‏ «زیرا اجازه ندارند خطاب به جماعت سخن بگویند».‏
یا:‏ «خطاب به جماعت».‏
یا احتمالاً:‏ «خداوند»؛‏ به یونانی کوریئوس.‏
یا احتمالاً:‏ «اگر کسی نادان باشد،‏ در نادانی خود خواهد ماند».‏