به متن بروید

به منوی ثانوی بروید

به فهرست بروید

شاهدان یَهُوَه

فارسی

کتاب مقدّس آنلاین | کتاب مقدّس—ترجمۀ دنیای جدید

۱تسالونیکیان ۲‏‏:‏۱‏‏-‏۲۰

فهرست محتوا

  • خدمت پولُس در تِسالونیکی ‏(‏۱-‏۱۲‏)‏

  • تِسالونیکیان کلام خدا را می‌پذیرند ‏(‏۱۳-‏۱۶‏)‏

  • پولُس مشتاق دیدار تِسالونیکیان است ‏(‏۱۷-‏۲۰‏)‏

۲  ای برادران،‏ مسلّماً خود می‌دانید که دیدار ما از شما بی‌ثمر نبوده است،‏ ۲  بلکه چنان که می‌دانید،‏ هرچند نخست در فیلیپی مورد آزار و اهانت قرار گرفتیم،‏ به کمک خدای خود شهامت یافتیم* تا با وجود مخالفت‌های بسیار،‏ بشارت خدا را به شما برسانیم.‏ ۳  در واقع پندی که می‌دهیم،‏ نه از عقاید نادرست است و نه از انگیزه‌های ناپاک.‏ فریبی نیز در آن نیست،‏ ۴  بلکه چون خدا ما را تأیید نموده و وظیفهٔ موعظهٔ بشارت را به ما سپرده است،‏ اینچنین سخن می‌گوییم.‏ ما در پی خشنود ساختن انسان نیستیم،‏ بلکه می‌خواهیم خدا را که دل‌های ما را می‌آزماید،‏ خشنود کنیم.‏ ۵  در واقع شما می‌دانید که ما هرگز چاپلوسی نکردیم یا انگیزهٔ طمعکارانه نداشتیم که آن را با ظاهرسازی پنهان کنیم.‏ این را خدا خود شاهد است!‏ ۶  همچنین در پی جلال یافتن از انسان نبوده‌ایم،‏ نه از شما و نه از دیگران،‏ گرچه در حکمِ رسول مسیح،‏ می‌توانستیم سربار شما باشیم.‏ ۷  برعکس،‏ همچون مادری شیرده که با مهربانی از کودکانش مراقبت می‌کند،‏* با ملایمت با شما رفتار کردیم.‏ ۸  ما چنان شما را دوست داشتیم که نه تنها مصمم بودیم بشارت خدا را به شما برسانیم،‏ بلکه حتی حاضر بودیم جانمان را هم برایتان بدهیم؛‏ زیرا برایمان خیلی عزیز بودید.‏ ۹  ای برادران،‏ بی‌شک کارها و زحمات ما را به خاطر می‌آورید.‏ آن زمان که بشارت خدا را به شما موعظه می‌کردیم،‏ شب و روز مشغول به کار بودیم تا سربار هیچ یک از شما نباشیم.‏ ۱۰  شما شاهدید و خدا نیز شاهد است که در رفتارمان با شما ایمانداران،‏ تا چه حد وفادار،‏ درستکار* و بی‌عیب بودیم.‏ ۱۱  به‌خوبی می‌دانید که رفتار ما با هر یک از شما مانند رفتار پدری با فرزندانش بود.‏ ما پیوسته هر یک از شما را تشویق کردیم و تسلّی و پند دادیم ۱۲  تا همواره به نحوی در زندگی گام بردارید که شایستهٔ خداست؛‏ خدایی که شما را به پادشاهی و جلال خود فرا می‌خواند.‏ ۱۳  به‌راستی،‏ خدا را پیوسته شکر می‌گوییم؛‏ زیرا هنگامی که کلام او را از ما شنیدید،‏ آن را نه به عنوان کلام انسان،‏ بلکه به عنوان کلام خدا پذیرفتید،‏ چنان که حقیقتاً نیز چنین است.‏ این کلام در شما ایمانداران عمل می‌کند.‏ ۱۴  ای برادران،‏ شما جماعت‌های خدا را که در اتحاد با مسیحْ عیسی و در یهودیه هستند،‏ سرمشق قرار دادید؛‏ زیرا همان رنج‌هایی که آنان از دست یهودیان کشیدند،‏ شما از دست هموطنان خود کشیدید.‏ ۱۵  آن یهودیان عیسای سَرور و پیامبران را کشتند و به ما نیز آزار رساندند.‏ آنان خدا را خشنود نمی‌سازند و با آنچه به انسان‌ها فایده می‌رساند،‏ مخالفت می‌ورزند؛‏ ۱۶  چون در تلاشند که مانع موعظهٔ ما به غیریهودیان شوند؛‏ موعظه‌ای که می‌تواند به نجات این افراد بینجامد.‏ آنان با این کار همواره بر انبوه گناهان خود می‌افزایند.‏ اما غضب خدا سرانجام شامل حال ایشان شده است!‏ ۱۷  ای برادران،‏ وقتی برای مدتی کوتاه از بودن با شما محروم شدیم،‏ (‏البته جسماً و نه قلباً)‏ چون شدیداً تمایل به دیدارتان داشتیم،‏ سخت کوشیدیم تا شما را شخصاً* ببینیم.‏ ۱۸  به همین دلیل می‌خواستیم نزد شما بیاییم–‏آری من پولُس،‏ نه فقط یک بار،‏ بلکه دو بار تلاش کردم–‏اما شیطان سد راه ما شد؛‏ ۱۹  زیرا امید،‏ شادی و تاج افتخار ما در پیشگاه سَرورمان عیسی و هنگام حضورِ* او چیست؟‏ آیا شما نیستید؟‏ ۲۰  آری،‏ افتخار و شادی ما به‌راستی شمایید.‏

پاورقی‌ها

یا:‏ «دلیری کردیم».‏
یا:‏ «که کودکانش را عزیز می‌دارد».‏
یا:‏ «عادل».‏
تحت‌اللفظی:‏ «تا روی شما را».‏
رجوع به واژه‌نامه‏.‏