به متن بروید

به منوی ثانوی بروید

به فهرست بروید

شاهدان یَهُوَه

فارسی

کتاب مقدّس آنلاین | کتاب مقدّس—ترجمۀ دنیای جدید

لوقا ۶‏‏:‏۱‏‏-‏۴۹

فهرست محتوا

  • عیسی «صاحب‌اختیار روز سَبَّت» ‏(‏۱-‏۵‏)‏

  • شفای مردی که دستش از کار افتاده بود ‏(‏۶-‏۱۱‏)‏

  • اسامی ۱۲ رسول ‏(‏۱۲-‏۱۶‏)‏

  • عیسی تعلیم می‌دهد و شفا می‌بخشد ‏(‏۱۷-‏۱۹‏)‏

  • خوشا به حال چه کسانی و وای بر چه کسانی ‏(‏۲۰-‏۲۶‏)‏

  • محبت به دشمنان ‏(‏۲۷-‏۳۶‏)‏

  • دیگر قضاوت مکنید ‏(‏۳۷-‏۴۲‏)‏

  • درخت از میوه‌اش شناخته می‌شود ‏(‏۴۳-‏۴۵‏)‏

  • خانه‌ای که محکم بنا شده است؛‏ خانه‌ای بدون زیربنا ‏(‏۴۶-‏۴۹‏)‏

۶  در یکی از روزهای سَبَّت* عیسی از میان گندم‌زارها می‌گذشت.‏ شاگردانش خوشه‌ها را چیده،‏ با دست‌هایشان به هم می‌ساییدند و می‌خوردند.‏ ۲  برخی از فَریسیان با دیدن آنان گفتند:‏ «چرا شما کاری را می‌کنید که در روز سَبَّت جایز نیست؟‏» ۳  عیسی چنین پاسخ داد:‏ «مگر هرگز نخوانده‌اید که داوود هنگامی که او و همراهانش گرسنه بودند،‏ چه کرد؟‏ ۴  آیا نخوانده‌اید که به خانهٔ خدا داخل شد و نان تقدیمی را گرفت،‏ آن را خورد و به همراهانش نیز داد؟‏ خوردن آن نان برای هیچ کس جایز نیست،‏ جز برای کاهنان.‏» ۵  همچنین به ایشان گفت:‏ «پسر انسان صاحب‌اختیار* روز سَبَّت است.‏»‏ ۶  در یکی دیگر از روزهای سَبَّت،‏ عیسی به کنیسه وارد شد و شروع به تعلیم دادن کرد.‏ در آنجا مردی بود که دست راستش از کار افتاده بود.‏* ۷  علمای دین و فَریسیان عیسی را زیر نظر داشتند که ببینند آیا در سَبَّت شفا می‌بخشد یا نه،‏ چون می‌خواستند بهانه‌ای برای متهم کردن او بیابند.‏ ۸  اما عیسی که افکار آنان را می‌دانست،‏ به آن مرد که دستش از کار افتاده بود،‏* گفت:‏ «برخیز و در مقابل جمع بایست.‏» مرد نیز برخاست و در مقابل جمع ایستاد.‏ ۹  سپس عیسی به آنان گفت:‏ «از شما سؤالی دارم،‏ در سَبَّت نیکویی کردن جایز است یا صدمه زدن؟‏ جان کسی را نجات بخشیدن جایز است یا نابود کردن آن؟‏» ۱۰  پس از این که به همهٔ آنان نظر افکند،‏ به آن مرد گفت:‏ «دستت را دراز کن.‏» مرد چنین کرد و دستش شفا یافت.‏ ۱۱  اما آنان سخت خشمگین شدند و با یکدیگر مشورت کردند که چه بر سر عیسی بیاورند.‏ ۱۲  در یکی از آن روزها،‏ عیسی برای دعا به کوه رفت و تمام شب به خدا دعا کرد.‏ ۱۳  بامدادان،‏ شاگردانش را نزد خود فراخواند و از میان آنان ۱۲ نفر را برگزید و ایشان را «رسول»‏* خواند.‏ ۱۴  اسامی آنان چنین است:‏ شَمعون که او را پِطرُس نیز نامید؛‏ برادر او آندریاس؛‏ یعقوب؛‏ یوحنا؛‏ فیلیپُس؛‏ بَرتولُما؛‏ ۱۵  مَتّی؛‏ توما؛‏ یعقوب پسر حَلفای؛‏ شَمعون ملقّب به غیور؛‏ ۱۶  یهودا پسر یعقوب و یهودای اِسخَریوطی که خیانت کرد.‏ ۱۷  عیسی با آنان از کوه پایین آمد و در محوطه‌ای هموار ایستاد.‏ در آنجا جمعی کثیر از شاگردانش به همراه افراد بسیاری از سراسر یهودیه،‏ اورشلیم و مناطق ساحلی اطرافِ صور و صیدون* گرد هم آمده بودند تا سخنان او را بشنوند و از بیماری‌هایشان شفا یابند.‏ ۱۸  حتی کسانی که از ارواح ناپاک رنج می‌بردند،‏ شفا یافتند.‏ ۱۹  تمامی جمعیت تلاش می‌کردند که او را لمس کنند؛‏ چون نیرویی از او خارج می‌شد که همهٔ آنان را شفا می‌داد.‏ ۲۰  او به شاگردانش نظر انداخت و گفت:‏ ‏«خوشا به حال شما فقیران؛‏ زیرا پادشاهی خدا از آن شماست.‏ ۲۱  ‏«خوشا به حال شما که اکنون گرسنه‌اید؛‏ زیرا سیر خواهید شد.‏ ‏«خوشا به حال شما که اکنون گریانید؛‏ زیرا خواهید خندید.‏ ۲۲  ‏«خوشا به حال شما هر گاه به خاطر پسر انسان،‏ مردم از شما نفرت داشته،‏ شما را از جمع خود برانند،‏ سرزنش کنند و بدنام سازند.‏ ۲۳  در آن روز شاد باشید و وجد نمایید،‏ چون پاداش شما نزد خدا* عظیم است؛‏ زیرا این‌ها همان کارهایی است که پدرانشان با پیامبران کردند.‏ ۲۴  ‏«اما وای بر شما ثروتمندان؛‏ زیرا تسلّی خود را کاملاً گرفته‌اید.‏ ۲۵  ‏«وای بر شما که اکنون سیرید؛‏ زیرا گرسنه خواهید شد.‏ ‏«وای بر شما که اکنون خندانید؛‏ زیرا ماتم خواهید گرفت و گریه خواهید کرد.‏ ۲۶  ‏«وای بر شما هر گاه همهٔ مردم از شما تعریف کنند؛‏ زیرا پدرانشان با پیامبران دروغین چنین کردند.‏ ۲۷  ‏«اما من به شما که گوش می‌دهید می‌گویم،‏ به دشمنان خود محبت نمایید و به آنانی که از شما نفرت دارند،‏ نیکویی کنید.‏ ۲۸  همچنین برای آنانی که شما را لعنت می‌کنند،‏ برکت بخواهید و برای آنانی که به شما اهانت می‌کنند،‏ دعا کنید.‏ ۲۹  اگر کسی به یک گونه‌ات سیلی زد،‏ گونهٔ دیگرت را نیز پیش آور و از کسی که ردای تو را می‌گیرد،‏ حتی جامه‌ات* را نیز دریغ مکن.‏ ۳۰  اگر کسی چیزی از تو بخواهد،‏ به او بده و اگر کسی اموالت را ببرد،‏ آن را باز مخواه.‏ ۳۱  ‏«با مردم همان گونه رفتار کنید که می‌خواهید با شما رفتار کنند.‏ ۳۲  ‏«اگر به کسانی محبت کنید که به شما محبت می‌کنند،‏ آیا سزاوار تحسین هستید؟‏ حتی گناهکاران نیز به دوستداران خود،‏ محبت می‌کنند.‏ ۳۳  اگر به کسانی نیکویی کنید که به شما نیکویی می‌کنند،‏ آیا سزاوار تحسین هستید؟‏ حتی گناهکاران نیز چنین می‌کنند.‏ ۳۴  همچنین اگر به کسانی قرض دهید* که توقع داشته باشید،‏ آن را به شما پس دهند،‏ آیا سزاوار تحسین هستید؟‏ حتی گناهکاران نیز به گناهکاران قرض می‌دهند تا همان را باز پس گیرند.‏ ۳۵  اما شما به دشمنان خود محبت کنید،‏ نیکویی کنید و بدون امید پس گرفتن،‏ قرض دهید،‏ آنگاه پاداشتان عظیم خواهد بود و پسران خدای متعال خواهید بود؛‏ زیرا او حتی با ناسپاسان و شریران نیز مهربان است.‏ ۳۶  همواره رحیم باشید،‏ همان طور که پدر شما رحیم است.‏ ۳۷  ‏«همچنین،‏ دیگر قضاوت مکنید تا در مورد شما قضاوت نشود،‏ دیگر محکوم مکنید تا محکوم نشوید.‏ همواره گذشت کنید تا نسبت به شما گذشت شود.‏ ۳۸  بخشش به دیگران را پیشهٔ خود سازید،‏ آنگاه آنان نیز به شما خواهند بخشید.‏ پیمانه‌ای پُر،‏ فشرده،‏ تکان‌داده‌شده و لبریز در دامنتان خواهند ریخت؛‏ زیرا با همان ظرفی که برای دیگران پیمانه کنید،‏ آنان نیز در عوض برای شما پیمانه خواهند کرد.‏»‏ ۳۹  سپس او این مَثَل را برای آنان آورد:‏ «آیا کوری می‌تواند راهنمای کوری دیگر باشد؟‏ آیا هر دو به چاه نخواهند افتاد؟‏ ۴۰  شاگرد از استاد خود برتر نیست،‏ اما آن که به طور کامل تعلیم دیده است،‏ همچون استاد خود خواهد شد.‏ ۴۱  پس چرا پَرِ کاه را در چشم برادر خود می‌بینی،‏ اما متوجه آن تیر چوبی که در چشم خود داری،‏ نیستی؟‏ ۴۲  چگونه می‌توانی به برادرت بگویی:‏ ‹برادر،‏ به من اجازه بده پَرِ کاه را از چشمت بیرون آورم،‏› اما متوجه آن تیر چوبی که در چشم خود داری،‏ نیستی؟‏ ای ریاکار!‏ اول تیر چوبی را از چشم خود بیرون آور،‏ آنگاه به‌وضوح خواهی دید که چگونه پَرِ کاهی را که در چشم برادرت است،‏ بیرون آوری.‏ ۴۳  ‏«هیچ درخت خوبی،‏ میوهٔ بد نمی‌آورد و هیچ درخت بدی میوهٔ خوب نمی‌آورد.‏ ۴۴  هر درخت از میوه‌اش شناخته می‌شود.‏ برای مثال،‏ نمی‌توان از خار،‏ انجیر چید و از بوتهٔ خار،‏ انگور.‏ ۴۵  شخص نیکو از اندوخته‌های نیکوی دل خود،‏ نیکویی بیرون می‌آورد،‏ اما شخص شریر از اندوخته‌های شریرانهٔ دل خود،‏ چیزهای شریرانه بیرون می‌آورد؛‏ زیرا زبان آنچه را می‌گوید که دل از آن پر است.‏ ۴۶  ‏«چرا مرا ‹سَرور،‏ سَرور› می‌خوانید،‏ اما به آنچه می‌گویم عمل نمی‌کنید؟‏ ۴۷  هر که نزد من آید و سخنانم را بشنود و به آن عمل کند،‏ به شما می‌گویم مانند چه کسی است:‏ ۴۸  مانند شخصی است که برای ساختن خانه،‏ زمین را عمیق کَنْد و زیربنای آن را بر روی سنگ گذاشت.‏ آنگاه چنان سیلی آمد که رودخانه طغیان کرد و بر آن خانه کوبید،‏ اما آنقدر قدرت نداشت که خانه را به لرزه درآورَد،‏ چون خانه محکم بنا شده بود.‏ ۴۹  از طرف دیگر،‏ هر که سخنانم را می‌شنود و به آن عمل نمی‌کند،‏ مانند شخصی است که خانه‌ای بدون زیربنا ساخت.‏ وقتی رودخانه طغیان کرد و بر آن خانه کوبید،‏ همان دم ویران شد و خرابی آن خانه عظیم بود.‏»‏

پاورقی‌ها

رجوع به واژه‌نامه‏.‏
تحت‌اللفظی:‏ «سَرور».‏
یا:‏ «خشک شده بود؛‏ فلج شده بود».‏
یا:‏ «خشک شده بود؛‏ فلج شده بود».‏
به یونانی اَپوستولوس یعنی فرستاده.‏
یا:‏ «صِیدا».‏
تحت‌اللفظی:‏ «در آسمان».‏
یا:‏ «جامهٔ زیرینت».‏
منظور قرض دادن بدون بهره است.‏