به متن بروید

به منوی ثانوی بروید

به فهرست بروید

شاهدان یَهُوَه

فارسی

کتاب مقدّس آنلاین | کتاب مقدّس—ترجمۀ دنیای جدید

لوقا ۱۲‏‏:‏۱‏‏-‏۵۹

فهرست محتوا

  • دوری از خمیرمایهٔ فَریسیان ‏(‏۱-‏۳‏)‏

  • از خدا بترس،‏ نه از انسان ‏(‏۴-‏۷‏)‏

  • اهمیت تصدیق کردن مسیح نزد مردم ‏(‏۸-‏۱۲‏)‏

  • مَثَل ثروتمند نادان ‏(‏۱۳-‏۲۱‏)‏

  • دیگر نگران مباشید ‏(‏۲۲-‏۳۴‏)‏

    • گلهٔ کوچک ‏(‏۳۲‏)‏

  • اهمیت هوشیاری ‏(‏۳۵-‏۴۰‏)‏

  • مباشر امین و مباشر خیانتکار ‏(‏۴۱-‏۴۸‏)‏

  • نه صلح،‏ بلکه جدایی ‏(‏۴۹-‏۵۳‏)‏

  • نیاز به تشخیص زمان‌ها ‏(‏۵۴-‏۵۶‏)‏

  • حل اختلاف با شاکی ‏(‏۵۷-‏۵۹‏)‏

۱۲  در این میان،‏ جمعیتی انبوه گرد آمده بودند؛‏ چندین هزار نفر،‏ طوری که پا بر پای یکدیگر می‌گذاشتند.‏ عیسی نخست شاگردانش را مخاطب قرار داد و گفت:‏ «از خمیرمایهٔ فَریسیان دوری کنید که ریاکاری است.‏ ۲  اما چیزی نیست که نهان باشد و نمایان نشود و هیچ رازی نیست که پنهان باشد و فاش نگردد.‏ ۳  از این رو،‏ هر آنچه در تاریکی می‌گویید در روشنایی شنیده خواهد شد و آنچه در اتاق‌های خود در گوش یکدیگر زمزمه می‌کنید،‏ از بام‌ها اعلام خواهد شد.‏ ۴  همچنین ای دوستان من،‏ به شما می‌گویم،‏ از آنانی مترسید که شما را می‌کشند* و پس از آن،‏ دیگر نمی‌توانند کاری بکنند.‏ ۵  اما من به شما نشان می‌دهم از چه کسی بترسید؛‏ از او بترسید که بعد از کشتن،‏ اقتدار دارد به درّهٔ هِنّوم* اندازد.‏ آری،‏ به شما می‌گویم،‏ از او بترسید.‏ ۶  آیا پنج گنجشک به دو سکهٔ کم‌ارزش* فروخته نمی‌شود؟‏ اما خدا حتی یکی از آن‌ها را نیز فراموش نمی‌کند.‏* ۷  او حتی از تعداد موهای سر شما نیز آگاه است.‏ ترس به خود راه مدهید،‏ ارزش شما بسیار بیشتر از گنجشک‌هاست.‏ ۸  ‏«پس به شما می‌گویم،‏ هر که مرا نزد مردم تصدیق کند،‏ پسر انسان نیز او را نزد فرشتگان خدا تصدیق خواهد کرد.‏ ۹  اما هر که مرا نزد مردم انکار کند،‏ نزد فرشتگان خدا انکار خواهد شد.‏ ۱۰  هر که بر ضدّ پسر انسان سخنی بگوید،‏ بخشیده خواهد شد،‏ اما هر که به روح‌القدس کفر بگوید،‏ بخشیده نخواهد شد.‏ ۱۱  وقتی شما را به حضور مردم،‏* مأموران حکومتی و صاحب‌منصبان ببرند،‏ نگران مشوید که چگونه از خود دفاع کنید یا چه بگویید؛‏ ۱۲  زیرا در آن زمان،‏ روح‌القدس آنچه را باید بگویید،‏ به شما خواهد آموخت.‏»‏ ۱۳  آنگاه شخصی از میان جمع به عیسی گفت:‏ «استاد،‏ به برادرم بگو ارث پدر را با من تقسیم کند.‏» ۱۴  عیسی گفت:‏ «ای مرد،‏ چه کسی مرا میان شما دو نفر،‏ داور یا میانجی قرار داده است؟‏» ۱۵  پس به مردم گفت:‏ «هوشیار باشید و از هر گونه طمع* دوری کنید؛‏ زیرا حتی اگر شخصی اموال فراوان هم داشته باشد،‏ اموالش به او زندگی نمی‌بخشد.‏» ۱۶  این مَثَل را نیز برای آنان آورد:‏ «مردی ثروتمند از زمین خود محصول فراوان حاصل کرد.‏ ۱۷  پس با خود اندیشید و گفت:‏ ‹حال چه کنم که جایی برای انبار کردن محصول خود ندارم؟‏› ۱۸  سپس گفت:‏ ‹فهمیدم چه کنم.‏ انبارهای خود را خراب می‌کنم و انبارهای بزرگ‌تری می‌سازم و تمامی غلّه‌ها و کالاهایم را در آنجا ذخیره می‌کنم.‏ ۱۹  آنگاه به خود خواهم گفت:‏ «ای جان من،‏ برای سالیان سال چیزهای خوب اندوخته‌ای؛‏ پس آسوده باش،‏ بخور،‏ بنوش و خوش بگذران.‏»› ۲۰  اما خدا به او گفت:‏ ‹ای نادان،‏ امشب جانت را از تو خواهند گرفت.‏ آنگاه اندوخته‌های تو از آنِ چه کسی خواهد بود؟‏› ۲۱  چنین است روزگار کسی که برای خود گنج می‌اندوزد،‏ اما در چشم خدا ثروتمند نیست.‏»‏ ۲۲  آنگاه عیسی به شاگردانش گفت:‏ «از این رو به شما می‌گویم دیگر نگران زندگی خود مباشید که چه بخورید یا نگران بدن خود که چه بپوشید؛‏ ۲۳  زیرا ارزش زندگی بیش از غذا و ارزش بدن بیش از لباس است.‏ ۲۴  به کلاغ‌ها نظر کنید که نه بذر می‌کارند،‏ نه برداشت می‌کنند،‏ نه کاهدانی دارند و نه انباری.‏ با این حال،‏ خدا به آن‌ها غذا می‌دهد.‏ آیا ارزش شما بسیار بیشتر از پرندگان نیست؟‏ ۲۵  کدام یک از شما می‌تواند با نگرانی حتی لحظه‌ای* بر عمر خود بیفزاید؟‏ ۲۶  پس اگر توانایی انجام دادن چنین کار کوچکی را نیز ندارید،‏ چرا برای بقیهٔ کارها نگران هستید؟‏ ۲۷  به سوسن‌ها نظر کنید که چطور رشد می‌کنند؛‏ نه زحمت می‌کشند،‏ نه می‌ریسند،‏ اما من به شما می‌گویم که حتی سلیمان هم با همهٔ شکوهش،‏ همچون یکی از آن‌ها آراسته نشده بود.‏ ۲۸  حال اگر خدا گیاه صحرا را که امروز هست و فردا به تنور افکنده می‌شود،‏ چنین جامه‌ای می‌پوشاند،‏ چقدر بیشتر به فکر تأمین جامهٔ شما خواهد بود،‏ ای کم‌ایمانان!‏ ۲۹  پس دیگر در پی این مباشید که چه بخورید و چه بنوشید؛‏ دیگر غرق در نگرانی مشوید؛‏ ۳۰  زیرا قوم‌های دنیا سخت در پی به دست آوردن این چیزها هستند.‏ اما پدر آسمانی شما می‌داند که شما به این چیزها نیاز دارید.‏ ۳۱  پس همواره در پی پادشاهی او باشید و این‌ها برای شما مهیا خواهد شد.‏ ۳۲  ‏«مترسید،‏ ای گلهٔ کوچک؛‏ زیرا مایهٔ خشنودی پدر شما بوده است که پادشاهی را به شما دهد.‏ ۳۳  اموال خود را بفروشید و صدقه دهید.‏* برای پول خود کیسه‌هایی که فرسوده نمی‌شود،‏ تهیه کنید؛‏ آری گنجی تمام‌نشدنی در آسمان‌ها،‏ جایی که دست دزدی به آن نمی‌رسد و بیدی به آن آسیب نمی‌رساند؛‏ ۳۴  زیرا هر جا گنج شماست،‏ دلتان نیز آنجا خواهد بود.‏ ۳۵  ‏«کمر به خدمت ببندید* و چراغ‌هایتان افروخته باشد،‏ ۳۶  مانند افرادی باشید که چشم‌به‌راهند که اربابشان از عروسی بازگردد تا به محض آمدن و در زدن او،‏ در را به رویش باز کنند.‏ ۳۷  خوشا به حال آن غلامانی که وقتی اربابشان بیاید،‏ آنان را هوشیار یابد.‏ به‌راستی به شما می‌گویم،‏ او خود کمر به خدمت خواهد بست و آنان را بر سر سفره خواهد نشاند و نزدشان آمده،‏ به آنان خدمت خواهد کرد.‏ ۳۸  حال فرض کنید که اربابشان در پاس دوم* یا حتی در پاس سوم* شب بیاید و آنان را آماده یابد.‏ به‌راستی خوشا به حال آنان!‏ ۳۹  این را بدانید،‏ اگر صاحبخانه می‌دانست دزد در چه ساعتی می‌آید،‏ نمی‌گذاشت به خانه‌اش وارد شود.‏ ۴۰  شما نیز همواره آماده باشید؛‏ زیرا پسر انسان در ساعتی که گمان نمی‌کنید،‏ می‌آید.‏»‏ ۴۱  آنگاه پِطرُس گفت:‏ «سَرور،‏ این مَثَل را تنها برای ما گفتی یا برای همه؟‏» ۴۲  سَرور گفت:‏ «به‌راستی آن مباشر* امین و دانا* کیست که اربابش،‏ او را بر خادمان خود* بگمارد تا سهم خوراک آنان را همچنان به موقع بدهد؟‏ ۴۳  خوشا به حال آن غلام که وقتی اربابش بیاید او را مشغول این کار یابد!‏ ۴۴  به‌راستی به شما می‌گویم،‏ او را بر تمام مایملک خود خواهد گماشت.‏ ۴۵  اما اگر آن غلام در دل خود بگوید:‏ ‹ارباب در آمدن تأخیر کرده است› و شروع به زدن خدمتکاران و کنیزان کند و بخورد،‏ بنوشد و مستی کند،‏ ۴۶  در روزی که انتظار ندارد و ساعتی که از آن آگاه نیست،‏ اربابش خواهد آمد و او را به‌سختی مجازات خواهد کرد و نصیبش را با خیانتکاران قرار خواهد داد.‏ ۴۷  آنگاه آن غلامی که خواست اربابش را می‌دانست،‏ اما خود را آماده نساخت یا به آنچه از او خواست عمل نکرد،‏* تازیانهٔ بسیار خواهد خورد.‏ ۴۸  اما آن غلامی که خواست اربابش را نمی‌دانست و مرتکب اعمالی شد که سزاوار تنبیه است،‏ تازیانهٔ کمتری خواهد خورد.‏ آری،‏ به هر که بیشتر داده شود،‏ از او بیشتر خواسته خواهد شد و به هر که مسئولیت بیشتری بسپارند،‏ بیشتر از معمول از او خواهند خواست.‏ ۴۹  ‏«من آمده‌ام تا بر زمین آتش افروزم و حال که افروخته شده است،‏ بیش از این چه می‌خواهم؟‏ ۵۰  من تعمیدی در پیش دارم که باید بگیرم و تا به پایان رساندن آن چقدر در عذابم!‏ ۵۱  آیا گمان می‌کنید آمده‌ام تا صلح بر زمین آورم؟‏ به هیچ وجه!‏ به شما می‌گویم،‏ آمده‌ام تا جدایی بیندازم.‏ ۵۲  از این پس در خانه‌ای که پنج نفر باشند،‏ جدایی خواهد بود؛‏ سه نفر علیه دو نفر و دو نفر علیه سه نفر.‏ ۵۳  آری،‏ جدایی خواهد بود؛‏ پدر علیه پسر،‏ پسر علیه پدر،‏ مادر علیه دختر،‏ دختر علیه مادر،‏ مادرشوهر علیه عروس و عروس علیه مادرشوهر.‏»‏ ۵۴  سپس خطاب به جمعیت گفت:‏ «وقتی می‌بینید ابری در غرب نمایان می‌شود،‏ فوراً می‌گویید:‏ ‹طوفان می‌آید› و همین نیز خواهد شد.‏ ۵۵  وقتی می‌بینید باد جنوب می‌وزد،‏ می‌گویید:‏ ‹هوا گرم خواهد شد› و چنین می‌شود.‏ ۵۶  ای ریاکاران!‏ شما می‌دانید که چگونه وضعیت آب و هوا را از نشانه‌های زمین و آسمان تشخیص دهید،‏ اما چرا نمی‌دانید که چگونه نشانه‌های این زمان را تشخیص دهید؟‏ ۵۷  چرا خود آنچه را درست است تشخیص نمی‌دهید؟‏ ۵۸  برای مثال،‏ هنگامی که با شاکی خود نزد حاکم می‌روی،‏ در طی راه سعی کن اختلاف خود را با او حل کنی،‏ مبادا تو را نزد قاضی بِکشد و قاضی تو را به دست مأمور محکمه دهد و او تو را به زندان اندازد.‏ ۵۹  به تو می‌گویم،‏ تا پشیزِ* آخر را نپردازی،‏ یقیناً از زندان آزاد نخواهی شد.‏»‏

پاورقی‌ها

تحت‌اللفظی:‏ «جسم را می‌کشند».‏
رجوع به واژه‌نامه‏.‏
به یونانی اَسَریون؛‏ سکه‌ای به ارزش یک‌شانزدهم دینار.‏
یا:‏ «از نظر دور نمی‌دارد».‏
یا:‏ «به کنیسه‌ها».‏
یا:‏ «طمع به مال دیگران».‏
تحت‌اللفظی:‏ «یک ذراع»؛‏ یک ذراع واحدی تقریباً معادل طول ساعد دست است.‏
یا:‏ «به فقیران کمک کنید».‏
منظور آمادگی برای انجام دادن کاری است.‏
حدود ساعت نه شب تا نیمه شب.‏
از نیمه شب تا حدود ساعت سه صبح.‏
منظور خدمتگزاری است که سرپرستی امور خانهٔ ارباب خود را بر عهده دارد.‏
یا:‏ «دوراندیش».‏
یا:‏ «خادمان خانهٔ خود».‏
یا:‏ «یا مطابق خواست او عمل نکرد».‏
به یونانی لِپتون؛‏ سکه‌ای که ارزش بسیار ناچیزی داشت.‏