به متن بروید

به منوی ثانوی بروید

به فهرست بروید

شاهدان یَهُوَه

فارسی

کتاب مقدّس آنلاین | کتاب مقدّس—ترجمۀ دنیای جدید

رومیان ۹‏‏:‏۱‏‏-‏۳۳

فهرست محتوا

  • غم پولُس برای هم‌نژادان اسرائیلی‌اش ‏(‏۱-‏۵‏)‏

  • نسل واقعی ابراهیم ‏(‏۶-‏۱۳‏)‏

  • انتخاب خدا را نمی‌توان زیر سؤال برد ‏(‏۱۴-‏۲۶‏)‏

    • ظروف شایستهٔ غضب یا رحمت ‏(‏۲۲،‏ ۲۳‏)‏

  • فقط باقی‌مانده‌ای نجات خواهند یافت ‏(‏۲۷-‏۲۹‏)‏

  • اسرائیلیان لغزش خوردند ‏(‏۳۰-‏۳۳‏)‏

۹  من که پیرو مسیح هستم،‏ حقیقت را می‌گویم نه دروغ.‏ وجدانم نیز به هدایت روح‌القدس گواهی می‌دهد که ۲  در دلم غمی بزرگ و دردی بی‌وقفه دارم؛‏ ۳  زیرا حتی حاضر می‌بودم خود به خاطر برادرانم،‏ یعنی هم‌نژادانم ملعون شمرده شوم و از مسیح جدا گردم.‏ ۴  آنان اسرائیلی هستند و به پسرخواندگی فراخوانده شده‌اند.‏ همچنین جلال،‏ عهدها،‏ شریعت،‏ خدمت مقدّس و وعده‌ها از آنِ ایشان است.‏ ۵  پدران ما از نسل آنانند و مسیح از لحاظ نَسَبی از پدران ما آمد.‏ خدا را که فوق همه است،‏ تا ابد سپاس باد!‏ آمین.‏ ۶  البته،‏ این به آن معنی نیست که کلام خدا تحقق نیافته است؛‏ زیرا همهٔ کسانی که از نسل اسرائیلند،‏ واقعاً از «اسرائیل» نیستند.‏ ۷  به همین ترتیب،‏ همهٔ کسانی که از نسل ابراهیمند،‏ فرزندان او نیستند؛‏ بلکه نوشته شده است:‏ «نسلی که به تو وعده داده شد،‏ از طریق اسحاق خواهد آمد.‏» ۸  پس می‌توان گفت همهٔ کسانی که از نسل ابراهیم به دنیا آمده‌اند،‏ فرزندان خدا محسوب نمی‌شوند،‏ بلکه آنانی که مطابق وعده فرزند شمرده می‌شوند،‏ آن نسل به حساب می‌آیند؛‏ ۹  زیرا وعده چنین بود:‏ «سال آینده در همین زمان باز خواهم گشت و سارا صاحب پسری خواهد بود.‏» ۱۰  وعده نه فقط در آن زمان،‏ بلکه همچنین در زمانی داده شد که رِبِکا از جد ما اسحاق دوقلو آبستن شد.‏ ۱۱  پسران رِبِکا هنوز به دنیا نیامده بودند و عملی خوب یا بد انجام نداده بودند.‏ اما برای آن که برگزیدن شخص بر طبق خواست* خدا باشد،‏ یعنی از طریق او که فرا می‌خواند و نه بر مبنای اعمال،‏ ۱۲  به رِبِکا گفته شد:‏ «بزرگ‌تر،‏ کوچک‌تر را بندگی خواهد کرد.‏» ۱۳  چنان که نوشته شده است:‏ «یعقوب را دوست داشتم،‏ اما از عیسو متنفر بودم.‏»‏ ۱۴  پس چه می‌توان گفت؟‏ آیا خدا بی‌انصاف است؟‏ مسلّماً خیر!‏ ۱۵  زیرا به موسی می‌گوید:‏ «من به هر که بخواهم رحمت کنم،‏ رحمت خواهم کرد و به هر که بخواهم شفقت کنم،‏ شفقت خواهم کرد.‏» ۱۶  بنابراین به میل یا تلاش شخص* بستگی ندارد،‏ بلکه به خدایی وابسته است که رحمت دارد؛‏ ۱۷  زیرا در نوشته‌های مقدّس خطاب به فرعون چنین گفته شده است:‏ «من به این خاطر تو را زنده نگاه داشته‌ام تا قدرت خود را از طریق تو نشان دهم و نامم در سراسر زمین اعلام گردد.‏» ۱۸  بنابراین،‏ او به هر که بخواهد رحمت می‌کند،‏ اما هر که را بخواهد می‌گذارد دل خود را سخت سازد.‏ ۱۹  پس به من خواهی گفت:‏ «اگر چنین است،‏ چرا خدا انسان را مقصر می‌داند؟‏ مگر کسی می‌تواند در مقابل خواست او بایستد؟‏» ۲۰  اما ای انسان،‏ تو کیستی که از خدا ایراد می‌گیری؟‏ آیا کوزه به سازندهٔ خود می‌گوید:‏ «چرا مرا اینچنین ساختی؟‏» ۲۱  آیا کوزه‌گر اختیار ندارد که از یک تودهٔ گل،‏ هم ظرفی بسازد که برای کاری پرعزّت* استفاده می‌شود و هم ظرفی برای کاری پست؟‏* ۲۲  ما می‌دانیم خواست خدا این بود که غضب خود را ابراز کند و قدرت خود را آشکار سازد،‏ اما ظروف سزاوار غضب را که برای نابودی آماده شده بودند،‏ با بردباری بسیار تحمّل کرد.‏ آیا در مقابل این عمل می‌توان چیزی گفت؟‏ ۲۳  همچنین اگر خدا چنین کرد تا عظمت جلال خود را بر ظروفِ شایستهٔ رحمت آشکار سازد،‏ یعنی بر ظروفی که از پیش برای جلال آماده ساخته بود،‏ آن وقت چه؟‏ ۲۴  این ظروفِ شایستهٔ رحمت،‏ ما هستیم که نه تنها از میان یهودیان،‏ بلکه از میان غیریهودیان نیز فراخوانده شده‌ایم.‏ ۲۵  او همچنین در کتاب هوشَع در این مورد می‌گوید:‏ «کسانی را که قوم من نیستند،‏ ‹قوم خود› و او را که دوست نداشتم،‏ ‹محبوبهٔ خود› خواهم خواند ۲۶  و در همان جایی که به آنان گفته شد،‏ ‹شما قوم من نیستید،‏› آنان ‹پسران خدای زنده› خوانده خواهند شد.‏»‏ ۲۷  به علاوه،‏ اِشَعْیا در مورد اسرائیل فریاد برمی‌آوَرَد:‏ «هرچند شمار بنی‌اسرائیل همچون شمار شن‌های دریا باشد،‏ فقط باقی‌مانده‌ای از آنان نجات خواهند یافت؛‏ ۲۸  زیرا یَهُوَه* به حساب مردم روی زمین رسیدگی خواهد کرد و آن را به‌سرعت و کاملاً به پایان خواهد رساند.‏» ۲۹  همچنین همان طور که اِشَعْیا پیشگویی کرد:‏ «اگر یَهُوَه* خدای لشکرها* نسلی برای ما باقی نمی‌گذاشت،‏ ما همچون سُدوم می‌شدیم و مانند غَمورَه می‌گشتیم.‏»‏ ۳۰  پس چه بگوییم؟‏ باید گفت که غیریهودیان هرچند در پی درستکاری* نبودند،‏ بر پایهٔ ایمان درستکار* شمرده شدند.‏ ۳۱  اما قوم اسرائیل،‏ هرچند در پی آن بودند که بر پایهٔ شریعت درستکار* شمرده شوند،‏ آن را به دست نیاوردند.‏ ۳۲  به چه دلیل؟‏ زیرا نه از طریق ایمان،‏ بلکه از طریق اعمال در پی آن بودند.‏ آنان بر آن «سنگ لغزش» لغزش خوردند،‏ ۳۳  چنان که نوشته شده است:‏ «بنگر!‏ در صهیون سنگی می‌نهم که باعث لغزش شود و صخره‌ای که سبب افتادن گردد،‏ اما کسی که ایمانش را بر آن* استوار سازد،‏ مأیوس نخواهد شد.‏»‏

پاورقی‌ها

تحت‌اللفظی:‏ «مقصود».‏
تحت‌اللفظی:‏ «پس به آن که می‌خواهد و به آن که می‌دود».‏
یا:‏ «پراهمیت».‏
یا:‏ «پیش پا افتاده».‏
رجوع به واژه‌نامه‏.‏
رجوع به واژه‌نامه‏.‏
منظور لشکرهای آسمانی است.‏
یا:‏ «عدالت».‏
یا:‏ «عادل».‏
یا:‏ «عادل».‏
یا:‏ «او».‏