به متن بروید

به منوی ثانوی بروید

به فهرست بروید

شاهدان یَهُوَه

فارسی

به یهوه نزدیک شویم

 فصل ۱۵

عیسی «انصاف را بر زمین» برقرار می‌کند

عیسی «انصاف را بر زمین» برقرار می‌کند

۱،‏ ۲.‏ عیسی چه وقت به خشم آمد و دلیل آن چه بود؟‏

خشم عیسی از دیدن فروشندگان و صرّافان در معبد برانگیخته شده بود.‏ شاید تصوّر خشمگین شدن چنین انسان ملایمی برای ما دشوار باشد.‏ (‏متّیٰ ۲۱:‏۵‏)‏ اما باید در نظر داشته باشیم که خشم وی کنترل‌شده و از روی عدالت بود.‏ * بی‌عدالتی سبب شده بود که این مرد صلح‌دوست این چنین برانگیخته شود.‏

۲ معبد اورشلیم برای عیسی عزیز بود.‏ چرا که در کل دنیا تنها محلی بود که به پرستش پدر آسمانی‌اش اختصاص داشت.‏ یهودیان مقیم کشورهای مختلف مسافت‌های طولانی را می‌پیمودند تا برای عبادت به آنجا بیایند.‏ حتی غیریهودیان خداترس نیز در صحنی که در معبد مختص آنان بود گرد هم می‌آمدند.‏ عیسی در ابتدای خدمت روحانی‌اش،‏ هنگامی که به معبد وارد شد با صحنهٔ تنفرانگیزی روبرو شد.‏ معبد بیشتر به بازار شباهت داشت تا خانهٔ عبادت!‏ فروشندگان و صرّافان آن را پر کرده بودند.‏ چرا این کار آنان بی‌عدالتی شمرده می‌شد؟‏ چون برای این افراد معبد خدا فقط محل کسب و کار یا حتی می‌توان گفت محل دزدی بود.‏ به چه شکل؟‏—‏یوحنّا ۲:‏۱۴‏.‏

۳،‏ ۴.‏ در خانهٔ یَهُوَه چه اَعمال طمعکارانه‌ای صورت می‌گرفت،‏ و عیسی برای اصلاح اوضاع چه کرد؟‏

۳ رهبران مذهبی قانونی وضع کرده بودند که مطابق آن فقط با نوع خاصّی سکه می‌شد مالیات معبد را پرداخت.‏ کسانی که به معبد می‌آمدند مجبور بودند ابتدا پول خود را به چنین سکه‌هایی تبدیل کنند.‏ به همین خاطر صرّافان بساط خویش را درست در داخل معبد پهن می‌کردند و در ازای تبدیل این سکه‌ها از مردم پول اضافه مطالبه می‌نمودند.‏ فروش حیوانات نیز بسیار پرمنفعت بود.‏ مردم  برای تقدیم قربانی می‌توانستند از هر فروشنده‌ای در شهر حیوان بخرند اما مقامات معبد ممکن بود این حیوانات را برای قربانی مناسب ندانند.‏ در حالی که اگر حیوانات را از فروشندگان حاضر در محوطهٔ معبد می‌خریدند مطمئن بودند که پذیرفته می‌شود.‏ این فروشندگان که می‌دانستند مردم چارهٔ دیگری ندارند گاهی قیمت‌های گزافی از آنان مطالبه می‌کردند.‏ * این کارشان را حتی تجارت بی‌شرمانه نیز نمی‌شد خواند زیرا در واقع دزدی محض بود!‏

‏«این‌ها را از اینجا بیرون برید!‏»‏

۴ تحمّل چنین بی‌عدالتی‌ای برای عیسی ممکن نبود به خصوص که در خانهٔ پدرش صورت می‌گرفت.‏ به همین خاطر تازیانه‌ای از ریسمان ساخت و گلّه‌های گاو و گوسفند را از معبد بیرون راند.‏ سپس با گام‌های بلند به سوی صرّافان رفت و میزهای ایشان را واژگون ساخت.‏ سکه‌ها با سر و صدا بر کف مرمرین معبد فرو ریخت!‏ بعد با خشم به کبوترفروشان دستور داد:‏ «این‌ها را از اینجا بیرون ببرید!‏» (‏یوحنّا ۲:‏۱۵،‏ ۱۶‏)‏ ظاهراً هیچ کس جرأت نکرد با این مرد دلیر مخالفت کند.‏

پسری همچون پدرش

۵-‏۷.‏ الف)‏ زندگی عیسی پیش از آنکه به زمین بیاید چه تأثیری بر حس عدالتخواهی او داشت،‏ و از مطالعهٔ شخصیت او چه می‌آموزیم؟‏ ب)‏ مسیح چگونه بر ضدّ بی‌عدالتی‌ای که نسبت به سلطنت و نام یَهُوَه صورت گرفته،‏ جنگیده است؟‏

۵ البته فروشندگان دوباره به معبد بازگشتند.‏ حدود سه سال بعد عیسی دوباره به این بی‌عدالتی اعتراض کرد و این بار همان کلماتی را به کار برد که خدا هنگام محکوم ساختن کسانی که خانهٔ او را ‹میعادگاه دزدان› ساخته بودند بیان داشته بود.‏ (‏متّیٰ ۲۱:‏۱۳‏،‏ تفس‍.‏‏؛‏ اِرْمیا ۷:‏۱۱‏)‏ آری،‏ هنگامی که عیسی دید چگونه از مردم با طمعکاری سوءاستفاده می‌شود و معبد خدا به فساد کشیده شده است،‏ همان احساسی در او به وجود آمد که در پدرش به وجود آمده بود که البته جای تعجب نیست زیرا عیسی میلیون‌ها سال تحت تعلیم یَهُوَه بود و در نتیجه حس عدالتخواهی  پدر آسمانی‌اش کاملاً در وجود او راه یافته بود.‏ او حقیقتاً مانند پدرش است و برای آنکه از عدالت یَهُوَه تصویری زنده به دست آوریم،‏ راهی بهتر از این وجود ندارد که در مورد اَعمال عیسی مسیح تفکّر کنیم.‏—‏یوحنّا ۱۴:‏۹،‏ ۱۰‏.‏

۶ پسر یگانهٔ یَهُوَه هنگامی که شیطان به ناحق خدا را دروغگو نامید و حقانیت حکومتش را زیر سؤال برد حضور داشت.‏ او ادعای بعدی شیطان را نیز شنید که می‌گفت هیچ موجودی از سر محبت و با ازخودگذشتگی به یَهُوَه خدمت نمی‌کند.‏ این اتهامات ناروا بی‌شک دل عدالتخواه او را به درد می‌آورد.‏ به همین دلیل هنگامی که دریافت یَهُوَه برای پاسخگویی به این اتهامات،‏ به خود او نقش مهمی سپرده است بی‌شک بسیار خوشنود شد!‏ (‏۲قُرِنتیان ۱:‏۲۰‏)‏ نقش او چه بوده است؟‏

۷ همان طور که در فصل ۱۴ دیدیم عیسی مسیح به اتهاماتی که شیطان در مورد وفاداری مخلوقات یَهُوَه مطرح ساخته بود پاسخی نهایی و قاطعانه داد.‏ بدین سان روند اثبات حقانیت سلطنت یَهُوَه و تقدیس نام او آغاز شد.‏ عیسی در مقام «سَرور» ما،‏ مجری اصلی اوامر یَهُوَه است و عدالت الٰهی را در سرتاسر عالَم برقرار خواهد ساخت.‏ (‏اَعمال ۵:‏۳۱‏)‏ شیوهٔ زندگی او بر روی زمین نیز بازتابی است از عدالت الٰهی.‏ یَهُوَه در بارهٔ او می‌گوید:‏ «روح خود را بر وی خواهم نهاد تا انصاف را بر امّت‌ها اشتهار نماید» یا به بیان دیگر معنای واقعی عدالت و انصاف را برای مردم توضیح دهد.‏ (‏متّیٰ ۱۲:‏۱۸‏)‏ عیسی چگونه به این گفته جامهٔ عمل پوشانید؟‏

عیسی عدالت را توضیح می‌دهد

۸-‏۱۰.‏ الف)‏ سنّت‌های رهبران دینی یهود چگونه موجب تحقیر غیریهودیان و زنان می‌شد؟‏ ب)‏ مقرّراتی که رهبران دینی وضع کرده بودند به چه شکلی قانون سَبَّت را به صورت باری سنگین برای مردم درآورده بود؟‏

۸ عیسی شریعت یَهُوَه را دوست می‌داشت و مطابق آن زندگی می‌کرد.‏ اما رهبران مذهبی روزگار وی شریعت را تحریف و از آن سوءاستفاده می‌کردند.‏ عیسی بدیشان گفت:‏ «وای بر شما ای علمای دینی و فریسیان ریاکار!‏ .‏ .‏ .‏  مهم‌ترین احکام خدا را که نیکویی،‏ گذشت و صداقت است فراموش کرده‌اید!‏» (‏متّیٰ ۲۳:‏۲۳‏،‏ تفس‏.‏)‏ بی‌تردید این معلّمان شریعت خدا،‏ نه تنها عدالت الٰهی را توضیح نمی‌دادند بلکه درک آن را برای قوم مشکل می‌ساختند.‏ به چه صورت؟‏ به چند نمونه در این باره توجه کنید.‏

۹ یَهُوَه به قومش فرمان داده بود که خود را از ملت‌های بت‌پرست همسایه جدا نگاه دارند.‏ (‏۱پادشاهان ۱۱:‏۱،‏ ۲‏)‏ اما برخی از رهبران متعصب مذهبی این فرمان را تحریف کرده،‏ مردم را ترغیب می‌کردند تا همهٔ غیریهودیان را خوار و حقیر بشمارند.‏ در میشنا حتی قانونی بدین شرح آمده بود:‏ «حیوان خود را در کاروان‌سراهای غیریهودیان وامگذار مبادا ایشان با حیوانت جماع کنند.‏» چنین پیش‌داوری‌هایی در مورد همهٔ غیریهودیان،‏ غیرمنصفانه و کاملاً خلاف منظور شریعت موسی بود.‏ (‏لاویان ۱۹:‏۳۴‏)‏ برخی دیگر از قوانین ساخته و پرداختهٔ آن‌ها موجب تحقیر زنان می‌شد.‏ در روایات آمده بود که زن باید پشت سر شوهرش راه برود نه در کنار او.‏ به مردان اخطار شده بود که با زنان و حتی همسر خود در ملأ عام سخن نگویند.‏ زنان همانند بردگان اجازهٔ شهادت دادن در دادگاه را نداشتند.‏ حتی در دعایی رسمی،‏ مردان خدا را شکر می‌کردند که زن نیستند.‏

۱۰ رهبران مذهبی،‏ شریعت خدا را زیر انبوهی از قوانین و مقرّرات ساخته و پرداختهٔ خود مدفون ساخته بودند.‏ برای مثال در قانون سَبَّت فقط ذکر شده بود که در روز سَبَّت مردم نباید کار کنند،‏ بلکه باید به عبادت و تجدید قوای روحانی و جسمی بپردازند.‏ اما فریسیان از این قانون باری سنگین برای مردم ساخته بودند.‏ آنان به خود اجازه داده بودند که «کار» را تعریف کنند و در نظر ایشان ۳۹ فعالیت مختلف از جمله شکار و درو کار محسوب می‌شد.‏ این طبقه‌بندی پرسش‌های بی‌شماری را مطرح می‌ساخت؛‏ مثلاً اینکه آیا کشتن شپش در روز سَبَّت شکار محسوب می‌شود؟‏ یا اگر کسی هنگام قدم زدن در کنار مزرعه یک مشت دانه برای خوردن از خوشه‌ها بچیند آیا درو به حساب می‌آید؟‏ و یا اگر کسی بیماری را شفا دهد آیا کار انجام داده است؟‏ برای پاسخگویی به چنین پرسش‌هایی،‏ قوانینی خشک و طول و دراز وضع کرده بودند.‏

۱۱،‏ ۱۲.‏ عیسی چگونه مخالفت خویش را با سنّت‌های فریسیان که مغایر با نوشته‌های مقدّس بود ابراز می‌کرد؟‏

 ۱۱ به راستی که در چنین محیط نامساعدی توضیح مفهوم حقیقی عدالت کار آسانی نبود.‏ اما عیسی با تعالیم و شیوهٔ زندگی‌اش در مقابل رهبران مذهبی با شهامت ایستاد.‏ ابتدا به برخی از تعالیم او می‌پردازیم.‏ او صریحاً مقرّرات بی‌شماری را که ساخته و پرداختهٔ انسان‌ها بود محکوم می‌ساخت و می‌گفت که «به این ترتیب فرمان خدا را زیر پا می‌گذارید تا دستورات خودتان حفظ شود.‏»—‏مَرقُس ۷:‏۱۳‏،‏ تفسیری.‏

۱۲ عیسی با قدرت تمام آموزش می‌داد که نظریهٔ فریسیان در بارهٔ قانون سَبَّت اشتباه است زیرا ایشان در واقع مقصود این قانون را کاملاً اشتباه متوجه شده بودند.‏ او تعلیم می‌داد که مسیح «مالک روز سَبَّت» است.‏ در نتیجه حق دارد مردم را در این روز شفا بخشد.‏ (‏متّیٰ ۱۲:‏۸‏)‏ برای تأکید بر این موضوع در روز سَبَّت در ملأ عام با معجزه بیماران را شفا می‌بخشید.‏ (‏لوقا ۶:‏۷-‏۱۰‏)‏ چنین شفابخشی‌هایی نمونه‌ای بود از آنچه در طی حکومت هزار سالهٔ خود در سرتاسر دنیا انجام خواهد داد.‏ آن هزاره خود سَبَّت نهایی خواهد بود زیرا در طی آن همهٔ انسان‌های باایمان سرانجام از رنجی که قرن‌هاست به خاطر گناه و مرگ متحمّل می‌شوند رهایی خواهند یافت.‏

۱۳.‏ در نتیجهٔ خدمت روحانی مسیح بر روی زمین چه قانونی آورده شد،‏ و این قانون چه تفاوتی با قانون پیشین داشت؟‏

۱۳ عیسی پس از پایان خدمت روحانی‌اش بر روی زمین با آوردن قانونی جدید یعنی «شریعت مسیح» بار دیگر به وضوح نشان داد که عدالت چیست.‏ (‏غَلاطیان ۶:‏۲‏)‏ این قانون جدید برخلاف قانون پیشین یعنی شریعت موسی عمدتاً بر پایهٔ اصول بود نه یک سری فرمان‌های مکتوب.‏ البته چند فرمان مستقیم نیز در آن وجود داشت.‏ عیسی یکی از آن‌ها را «حکمی تازه» خواند که به موجب آن همهٔ پیروان او باید یکدیگر را دوست بدارند همان طور که او آن‌ها را دوست می‌داشت.‏ (‏یوحنّا ۱۳:‏۳۴،‏ ۳۵‏)‏ آری،‏ خصوصیت بارز همهٔ کسانی که مطابق «شریعت مسیح» زندگی می‌کنند،‏ محبت ایثارگرانه است.‏

 نمونهٔ زندهٔ عدالت

۱۴،‏ ۱۵.‏ عیسی چگونه نشان داد که برای اختیاراتش محدودیتی می‌شناسد و چرا این امر موجب دلگرمی ماست؟‏

۱۴ عیسی فقط در مورد محبت موعظه نمی‌کرد بلکه مطابق «شریعت مسیح» زندگی می‌کرد.‏ شیوهٔ زندگی او مظهر این قانون بود.‏ در پایین می‌پردازیم به اینکه عیسی چگونه به سه طریق نشان داد که عدالت چیست.‏

۱۵ نخست آنکه عیسی با دقت تمام از انجام بی‌عدالتی پرهیز می‌کرد.‏ شاید دیده باشی که وقتی تکبّر در دل انسان‌های ناکامل راه می‌یابد و سبب می‌شود که پا از محدودهٔ خود فراتر بگذارند،‏ مرتکب بی‌عدالتی‌های فراوان می‌شوند.‏ عیسی هیچ گاه به این شکل عمل نکرد.‏ یک‌بار مردی نزد وی آمد و گفت:‏ «ای استاد،‏ به برادرم بفرما تا ارث پدر را با من تقسیم کند.‏» عیسی در پاسخ گفت:‏ «ای مرد،‏ چه کسی تعیین کرده که من قاضی شما باشم تا در بارهٔ این موضوع حکم کنم؟‏» (‏لوقا ۱۲:‏۱۳،‏ ۱۴‏،‏ تفس‍.‏‏)‏ آیا پاسخ عیسی حیرت‌انگیز نیست؟‏ قوای ذهنی و بصیرت و همین طور محدودهٔ اختیارات خداداد او به مراتب بیش از هر انسانی بر روی زمین بود.‏ با این حال،‏ با فروتنی در این موضوع دخالت نکرد زیرا اختیار آن مشخصاً به او داده نشده بود.‏ حتی پیش از آمدنش بر زمین یعنی در تمام مدتی که در آسمان به سر می‌برد،‏ همیشه فروتنی خویش را حفظ کرده بود.‏ (‏یهودا ۹‏)‏ او با تواضع تحسین‌برانگیزی،‏ تعیین عدالت را همیشه بر عهدهٔ یَهُوَه می‌گذارد.‏

۱۶،‏ ۱۷.‏ الف)‏ عیسی هنگام موعظهٔ بشارت ملکوت چگونه از خود عدالت نشان داد؟‏ ب)‏ عیسی چگونه نشان داد که حس عدالت‌طلبی‌اش با رحمت همراه است؟‏

۱۶ دوّم آنکه عیسی با موعظهٔ بشارت ملکوت خدا نشان داد که عدالت چیست.‏ او در این کار به هیچ وجه تبعیض قائل نمی‌شد بلکه با جدّیت تلاش می‌کرد با همهٔ مردم،‏ غنی و فقیر،‏ سخن گوید.‏ در مقابل،‏ فریسیان به مردم ساده و فقیر نام تحقیرآمیز اَمهاآرِتس یعنی «اهل زمین» را داده بودند.‏ عیسی دلیرانه با این بی‌عدالتی مبارزه می‌کرد.‏ هنگام تعلیم بشارت به مردم،‏ یا هم‌سفره شدن با آنان،‏ غذا دادن به ایشان،‏ شفا بخشیدن و حتی رستاخیز دادنشان،‏ در  حقیقت عدالت خدا را به جا می‌آورد،‏ خدایی که می‌خواهد همهٔ مردم نجات یابند.‏ *‏—‏۱تیموتاؤس ۲:‏۴‏.‏

۱۷ سوّم آنکه حس عدالتخواهی عیسی عمیقاً با رحمت همراه بود.‏ او برای کمک به گناهکاران نزد آنان می‌رفت.‏ (‏متّیٰ ۹:‏۱۱-‏۱۳‏)‏ با رضایت به کمک کسانی می‌شتافت که بی‌دفاع بودند.‏ به عنوان مثال او مانند رهبران مذهبی،‏ غیریهودیان را غیرقابل‌اعتماد نمی‌شمرد.‏ بلکه رحیمانه برخی از آنان را یاری می‌کرد و به ایشان آموزش می‌داد با وجود آنکه مأموریت او در درجهٔ اوّل آموزش یهودیان بود.‏ یک‌بار که درخواست افسری رومی را پذیرفت و خادم وی را با معجزه شفا بخشید،‏ در مورد آن افسر گفت:‏ «در تمام سرزمین اسرائیل نیز چنین ایمانی در کسی ندیده‌ام.‏»—‏متّیٰ ۸:‏۵-‏۱۳‏،‏ تفسیری.‏

۱۸،‏ ۱۹.‏ الف)‏ عیسی به چه طریق‌هایی به ارزش و اعتبار زنان می‌افزود؟‏ ب)‏ چگونه می‌توانیم با مشاهدهٔ طرز رفتار عیسی به رابطهٔ میان شهامت و عدالت پی ببریم؟‏

۱۸ به همین شکل،‏ عیسی از عقاید رایج در بارهٔ زنان نیز حمایت نمی‌کرد بلکه با شهامت عدالت را در این باره به جا می‌آورد.‏ در نظر یهودیان زنان سامری به ناپاکی غیریهودیان بودند.‏ با این حال،‏ عیسی هنگامی که زنی سامری را بر سر چاهی در سوخار دید فوراً به او موعظه کرد.‏ این زن نخستین کسی بود که عیسی با صراحت خود را به عنوان مسیح موعود به او معرفی کرد.‏ (‏یوحنّا ۴:‏۶،‏ ۲۵،‏ ۲۶‏)‏ به عقیدهٔ فریسیان شریعت خدا نباید به زنان آموزش داده می‌شد،‏ اما عیسی وقت و نیروی بسیار صرف آموزش زنان می‌کرد.‏ (‏لوقا ۱۰:‏۳۸-‏۴۲‏)‏ یهودیان بنا به سُنت معتقد بودند که زنان برای شهادت دادن قابل اعتماد نیستند،‏ اما عیسی چندین زن را مفتخر ساخت تا نخستین کسانی باشند که او را پس از رستاخیزش می‌بینند.‏ او حتی بدیشان گفت که نزد شاگردان مذکرش بروند و این واقعهٔ بسیار مهم را به آنان اطلاع دهند!‏—‏متّیٰ ۲۸:‏۱-‏۱۰‏.‏

 ۱۹ آری،‏ عیسی برای ملت‌ها مشخص می‌ساخت که عدالت چیست.‏ در موارد زیادی این کار او به شدت به ضررش تمام می‌شد.‏ طرز رفتار عیسی نشانگر آن است که به جا آوردن عدالت حقیقی مستلزم شهامت است.‏ به همین خاطر،‏ او ‹شیری از سِبط یهودا› خوانده شده است.‏ (‏مکاشفه ۵:‏۵‏)‏ به یاد داری که شیر سمبل عدالتخواهی همراه با شهامت است.‏ با این همه،‏ بزودی عیسی عدالتی بس عظیم‌تر را به اجرا خواهد گذارد و به معنای واقعی «انصاف را بر زمین» برقرار خواهد ساخت.‏—‏اِشَعْیا ۴۲:‏۴‏.‏

مسیح پادشاه «انصاف را بر زمین» برقرار می‌سازد

۲۰،‏ ۲۱.‏ پادشاه ملکوت چگونه در حال حاضر در سرتاسر دنیا و در جماعت مسیحی عدالت را گسترش می‌دهد؟‏

۲۰ عیسی از سال ۱۹۱۴ که به مقام پادشاه ملکوت نایل شد،‏ انصاف و عدالت را در زمین ترویج داده است.‏ به چه شکل؟‏ او مسئولیت به تحقق رساندن نبوّتی را که در متّیٰ ۲۴:‏۱۴ آمده بر عهده گرفته است.‏ پیروان عیسی در همهٔ کشورها حقیقت را در مورد ملکوت یَهُوَه به مردم می‌آموزند.‏ آنان همانند عیسی با انصاف و بدون تبعیض به همه،‏ پیر و جوان،‏ ثروتمند و فقیر،‏ مرد و زن امکان می‌دهند تا یَهُوَه خدای عدالت را بشناسند.‏

۲۱ علاوه بر این،‏ عیسی در جماعت مسیحی نیز که سرپرستی آن را بر عهده دارد،‏ عدالت را می‌گستراند.‏ او همان طور که پیشگویی شده است،‏ «بخشش‌ها» یعنی پیران باایمان مسیحی را برای راهنمایی جماعت فراهم آورده است.‏ (‏اَفَسُسیان ۴:‏۸-‏۱۲‏)‏ چنین مردانی هنگام شبانی گلّهٔ پرارزش خدا،‏ برای گسترش عدالت،‏ عیسی مسیح را سرمشق خود قرار می‌دهند.‏ آنان همیشه به یاد دارند که عیسی می‌خواهد با همهٔ گوسفندانش با انصاف و عدالت رفتار شود،‏ بدون توجه به موقعیت،‏ مقام یا وضعیت مالی آنان.‏

۲۲.‏ یَهُوَه در مورد بی‌عدالتی رایج در دنیای امروز چه احساسی دارد،‏ و در این رابطه پسرش را برای انجام چه کاری انتخاب کرده است؟‏

۲۲ در آیندهٔ نزدیک،‏ عیسی عدالت را به صورتی بی‌سابقه در سرتاسر زمین  برقرار خواهد ساخت.‏ بی‌عدالتی در این دنیای فاسد رواج فراوان دارد.‏ هر کودکی که از گرسنگی تلف می‌شود قربانی دیگری است از نوعی بی‌عدالتی نابخشودنی؛‏ بویژه هنگامی که انسان به وقت و هزینه‌ای فکر می‌کند که صرف تولید اسلحه‌های جنگی و ارضای خودخواهی‌های مشتی خوشگذران می‌شود.‏ سالانه میلیون‌ها نفر بی‌جهت به کام مرگ فرو می‌روند.‏ این خود فقط یکی از انواع بی‌شمار بی‌عدالتی است که حقاً یَهُوَه را به خشم می‌آورد.‏ از این رو،‏ پسر خویش را انتخاب کرده است تا برای برچیدن دائمی همهٔ اَشکال بی‌عدالتی،‏ علیه کل این سیستم شریر به جنگی برحق برخیزد.‏—‏مکاشفه ۱۶:‏۱۴،‏ ۱۶؛‏ ۱۹:‏۱۱-‏۱۵‏.‏

۲۳.‏ مسیح پس از حارمَجِدّون چگونه تا ابد عدالت را گسترش خواهد داد؟‏

۲۳ اما عدالت یَهُوَه فقط به نابودی شریران محدود نمی‌شود.‏ او پسر خویش را برگزیده است تا نقش «سَرور سلامتی» یا صلح را بر عهده گیرد.‏ پس از جنگ حارمَجِدّون،‏ حکومت عیسی صلح و آرامش را در سرتاسر دنیا برقرار خواهد ساخت و او «به انصاف» حکمرانی خواهد کرد.‏ (‏اِشَعْیا ۹:‏۶،‏ ۷‏)‏ عیسی در آن وقت با رضایت،‏ همهٔ بی‌عدالتی‌هایی را که این همه سیه‌روزی و رنج در دنیا پدید آورده‌اند،‏ از میان خواهد برد و تا ابد با ایمان و وفاداری عدالت کامل یَهُوَه را به اجرا خواهد گذارد.‏ بنابراین در حال حاضر ما باید عدالت یَهُوَه را سرمشق قرار دهیم.‏ بیایید ببینیم چگونه می‌توانیم به انجام چنین کاری نایل آییم.‏

^ بند 1 خشم عیسی همچون خشم یَهُوَه از روی عدل بود،‏ زیرا او نیز از هر گونه شرارتی به خشم می‌آید.‏ (‏ناحُوم ۱:‏۲‏)‏ برای مثال،‏ پس از آنکه یَهُوَه به قوم نافرمانش گفت که خانه‌اش را به «آشیانهٔ دزدان» تبدیل کرده‌اند،‏ اضافه کرد:‏ ‹شعله‌های خشم و غضب من،‏ این عبادتگاه را خواهد سوزاند.‏›—‏اِرْمیا ۷:‏۱۱،‏ ۲۰‏،‏ ترجمهٔ تفسیری.‏

^ بند 3 در میشنا آمده است که چند سال بعد در مورد قیمت بالای کبوتر در معبد شکایتی صورت گرفت و در نتیجه قیمت کبوتر فوراً ۹۹ درصد کاهش یافت!‏ چه کسی از این تجارت پرسود استفاده می‌برد؟‏ برخی از مورخان بر آنند که خانوادهٔ حَنّا صاحب بازارهای معبد بودند،‏ و قسمت عمدهٔ ثروت هنگفت این خانواده از این راه به دست می‌آمد.‏—‏یوحنّا ۱۸:‏۱۳‏.‏

^ بند 16 فریسیان مردم ساده و عامی را به دلیل عدم آشنایی‌شان با شریعت «ملعون» می‌شمردند.‏ (‏یوحنّا ۷:‏۴۹‏)‏ آنان می‌گفتند که نباید به چنین کسانی آموزش داد.‏ و نباید با آنان معامله کرد و سر یک سفره نشست یا دعا کرد.‏ در نظر ایشان اگر کسی دخترش را به چنین کسانی به زنی بدهد بدتر از آن است که او را جلوی حیوان درنده بیندازد.‏ فریسیان می‌پنداشتند که رستاخیز شامل حال این مردم نمی‌شود.‏