به متن بروید

به منوی ثانوی بروید

به فهرست بروید

شاهدان یَهُوَه

فارسی

عیسی—‏راه و حقیقت و حیات

 فصل ۴۴

آرام کردن تندبادی در دریا

آرام کردن تندبادی در دریا

عیسی در نزدیکی کَفَرناحوم در شمال غربی دریای جلیل روزی طولانی را پشت سر گذاشته و بسیار خسته بود.‏ هنگام عصر به شاگردانش گفت:‏ «به آن طرف دریا برویم.‏»—‏مَرقُس ۴:‏۳۵‏.‏

در ساحل شرقی دریای جلیل منطقه‌ای به نام جِراسیان واقع بود.‏ این منطقه دِکاپولیس نیز خوانده می‌شد.‏ شهرهای دِکاپولیس مرکز فرهنگی یونانیان بود،‏ با این حال یهودیان بسیاری نیز در آنجا زندگی می‌کردند.‏

مردم متوجه شدند که عیسی با قایق از کَفَرناحوم به راه افتاده است.‏ عده‌ای نیز با چند قایق دیگر از آن ساحل به راه افتادند.‏ (‏مَرقُس ۴:‏۳۶‏)‏ ساحلِ مقابل چندان دور نبود.‏ در واقع دریای جلیل دریاچه‌ای بزرگ با آب شیرین بود.‏ امروزه طول این دریاچه حدوداً ۲۰ کیلومتر و عرضش حداکثر ۱۲ کیلومتر است،‏ با این حال عمق آن کم نیست.‏

هر چند عیسی مردی کامل بود،‏ اما از فعالیت‌های آن روز خسته شده بود.‏ پس از ترک ساحل،‏ او در عقب قایق دراز کشیده،‏ سرش را بر بالشی گذاشت و به خوابی عمیق فرو رفت.‏

چند تن از رسولانش قایقرانانی ماهر بودند،‏ اما سفری که در پیش داشتند،‏ سفری آسان نبود.‏ به دلیل کوه‌هایی که این دریاچه را احاطه کرده بود،‏ گاه هوای خنک کوهستان بر سطح گرم این دریاچه می‌وزید و تندبادهای شدید و ناگهانی ایجاد می‌کرد.‏ آن شب نیز تندبادی شدید پدید آمد.‏ امواج دریا به بدنهٔ قایق برخورد می‌کرد،‏ قایق رفته‌رفته «از آب پر می‌شد» و جان سرنشینان آن شدیداً در خطر بود.‏ (‏لوقا ۸:‏۲۳‏)‏ با این حال،‏ عیسی هنوز در خواب بود!‏

آن قایقرانان،‏ سراسیمه تلاش می‌کردند که قایق را در میان دریایی توفانی هدایت کنند.‏ آنان بارها و بارها در چنین شرایطی قایقرانی کرده بودند،‏ اما این بار وضعیت متفاوت بود.‏ از ترس جانشان عیسی را از خواب بیدار کردند و فریاد زدند:‏ «ای سَرور،‏ نجاتمان بده،‏ نزدیک است هلاک شویم!‏»—‏مَتّی ۸:‏۲۵‏.‏

عیسی از جا برخاست و خطاب به رسولانش چنین گفت:‏ «چرا اینچنین ترسیده‌اید؟‏ چقدر ایمانتان کم است!‏» (‏مَتّی ۸:‏۲۶‏)‏ سپس به باد و دریا فرمان داد:‏ «ساکت شو!‏ آرام شو!‏» (‏مَرقُس ۴:‏۳۹‏)‏ باد از غرّش باز ایستاد و دریا آرام گرفت.‏ (‏مَرقُس و لوقا در انجیل‌های خود نخست به معجزهٔ آرام کردن تندباد اشاره کردند و سپس به کم‌ایمانی شاگردان.‏)‏

می‌توان تصوّر کرد که این معجزه باید شاگردان را تا چه حد شگفت‌زده کرده باشد!‏ در مقابل چشمان آنان دریایی توفانی و پرتلاطم به‌ناگاه آرام گشت.‏ ترسی عجیب وجود شاگردان را فراگرفت و به یکدیگر گفتند:‏ «واقعاً این کیست؟‏ حتی باد و دریا هم از او اطاعت می‌کنند!‏» آنان به‌سلامت به کنارهٔ شرقی دریای جلیل رسیدند.‏ (‏مَرقُس ۴:‏۴۱–‏۵:‏۱‏)‏ شاید قایق‌های دیگری که با آنان به راه افتاده بودند،‏ به ساحل غربی دریای جلیل بازگشتند.‏

چقدر اطمینان‌بخش است که می‌دانیم پسر خدا بر عوامل طبیعی تسلط دارد‏!‏ عیسی در طی حکمرانی در پادشاهی خدا همهٔ توجه خود را بر زمین معطوف می‌کند و دیگر هیچ فاجعهٔ طبیعی‌ای رخ نخواهد داد و در نتیجه همهٔ مردم در امنیت ساکن خواهند بود.‏