مَتّی ۳:‏۱۳-‏۱۷ مَرقُس ۱:‏۹-‏۱۱ لوقا ۳:‏۲۱،‏ ۲۲ یوحنا ۱:‏۳۲-‏۳۴

  • عیسی تعمید گرفت و مسح شد

  • یَهُوَه عیسی را پسر خود خواند

تقریباً شش ماه بود که یحیای تعمیددهنده موعظه می‌کرد.‏ عیسی که حدوداً ۳۰ سال داشت،‏ نزد او به کنار رود اردن آمد.‏ آیا عیسی صرفاً به دیدار او آمده بود؟‏ آیا می‌خواست بداند که فعالیت او چگونه پیش می‌رود؟‏ خیر،‏ عیسی می‌خواست یحیی او را تعمید دهد.‏

قابل درک است که یحیی سعی کرد او را از این امر باز دارد و چنین گفت:‏ «من باید به دست تو تعمید بگیرم،‏ حال تو نزد من می‌آیی!‏» (‏مَتّی ۳:‏۱۴‏)‏ یحیی می‌دانست که عیسی پسر خاص خداست.‏ به خاطر آورید هنگامی که مریم،‏ عیسی را باردار بود و به دیدار اِلیزابِت رفت،‏ یحیی با شادی در رحم اِلیزابِت تکان خورد.‏ شکی نیست که بعدها مادر یحیی در این مورد با پسرش صحبت کرده بود.‏ همچنین یحیی قطعاً شنیده بود که فرشته‌ای تولّد عیسی را از پیش اعلام کرده بود و فرشتگانی در شب تولّد عیسی بر گروهی از شبانان ظاهر شدند.‏

یحیی می‌دانست تعمیدی که می‌دهد برای گناهکاران توبه‌کار است.‏ حال آن که عیسی هرگز گناهی مرتکب نشده بود.‏ آری،‏ یحیی تلاش کرد او را منصرف کند،‏ اما عیسی چنین تأکید کرد:‏ «بگذار این بار چنین باشد؛‏ زیرا شایسته است که به طور کامل خواست خدا را به جا آوریم.‏»—‏مَتّی ۳:‏۱۵‏.‏

چرا عیسی می‌خواست تعمید بگیرد؟‏ تعمید عیسی به نشان توبه از گناه نبود.‏ او با تعمید خود نشان داد که می‌خواهد برای به انجام رساندن خواست پدرش،‏ خدمت خود را آغاز کند.‏ (‏عبرانیان ۱۰:‏۵-‏۷‏)‏ حرفهٔ عیسی تا آن زمان نجّاری بود.‏ اما حال زمان آن رسیده بود که عیسی خدمتی را بر روی زمین آغاز کند که پدرش به او واگذار کرده بود.‏ آیا یحیی انتظار داشت که هنگام تعمید عیسی،‏ واقعه‌ای غیرمعمول رخ دهد؟‏

یحیی بعدها چنین گفت:‏ «همان کسی که مرا فرستاد تا با آب تعمید دهم به من گفت:‏ ‹آن کس را که دیدی روح بر او پایین آمد و بر او قرار گرفت،‏ همان است که با روح‌القدس تعمید خواهد داد.‏›» (‏یوحنا ۱:‏۳۳‏)‏ پس یحیی در انتظار آن بود که روح خدا بر یکی از افرادی که او تعمید می‌دهد،‏ پایین بیاید.‏ به همین خاطر هنگامی که عیسی از آب بیرون آمد،‏ احتمالاً یحیی تعجب نکرد که روح خدا مانند کبوتری پایین آمد و بر عیسی قرار گرفت.‏—‏مَتّی ۳:‏۱۶‏.‏

همچنین هنگام تعمید عیسی،‏ «آسمان شکافته شد.‏» مفهوم این عبارت چیست؟‏ به احتمال قوی مفهوم آن این است که عیسی هنگام تعمیدش،‏ تمام خاطرات گذشتهٔ خود در آسمان را دوباره به یاد آورد؛‏ منجمله تمام حقایقی که  نزد خدا آموخته بود.‏ چنان که می‌دانیم عیسی پیش از آن که به زمین آید،‏ یکی از پسران روحی خدا،‏ یعنی از مخلوقات هوشمند او در آسمان بود.‏

به علاوه هنگام تعمید عیسی ندایی از آسمان به گوش رسید که گفت:‏ «این است پسر من،‏ محبوب من که از او خشنودم.‏» (‏مَتّی ۳:‏۱۷‏)‏ این صدای چه کسی بود؟‏ در واقع صدای خدا بود.‏ حال از آنجا که برخی معتقدند عیسی خداست،‏ آیا می‌توان گفت که این صدای عیسی بود؟‏ خیر،‏ عیسی در کنار یحیی ایستاده بود.‏ پس به‌روشنی می‌توان دید که عیسی پسر خداست،‏ نه خود خدا.‏

قابل ذکر است که عیسی بر روی زمین همچون نخستین انسان یعنی آدم،‏ پسر انسانی خدا بود.‏ لوقا پس از توصیف تعمید عیسی در مورد او چنین نوشت:‏ «هنگامی که فعالیت خویش را آغاز کرد،‏ حدود ۳۰ سال داشت.‏ او در نظر مردم،‏ پسر یوسف بود،‏ یوسف پسر هالی،‏ .‏ .‏ .‏ پسر داوود،‏ .‏ .‏ .‏ پسر ابراهیم،‏ .‏ .‏ .‏ پسر نوح،‏ .‏ .‏ .‏ پسر آدم،‏ پسر خدا.‏»—‏لوقا ۳:‏۲۳-‏۳۸‏.‏

چنان که گفته شد،‏ عیسی همانند آدم،‏ پسر انسانی خدا بود‏.‏ اما هنگام تعمیدش،‏ با روح‌القدس مسح شده،‏ رابطه‌ای خاص با خدا پیدا کرد و پسر روحانی خدا نیز شد.‏ بدین سان می‌توانست تعالیم خدا و راه حیات را به دیگران بیاموزد.‏ عیسی طریقی را پیش گرفت که می‌دانست در نهایت باید جان خود را در راه انسان‌های گناهکار فدا کند.‏