به متن بروید

به منوی ثانوی بروید

به فهرست بروید

شاهدان یَهُوَه

فارسی

آشنایی با تعالیم کتاب مقدّس

 فصل نوزدهم

محبت خدا را در دلمان حفظ کنیم

محبت خدا را در دلمان حفظ کنیم
  • محبت به خدا به چه معناست؟‏

  • چگونه می‌توانیم محبت خدا را در دلمان حفظ کنیم؟‏

  • یَهُوَه کسانی را که پیوند محبتشان را با او حفظ می‌کنند چگونه پاداش می‌دهد؟‏

آیا در این روزهای طوفانی به یَهُوَه پناه می‌برید؟‏

۱،‏ ۲.‏ در دنیای امروز پناهگاه ما کجاست؟‏

تصوّر کنید در خیابان قدم می‌زنید.‏ ابرهای تیره نزدیک می‌شوند و آسمان را می‌پوشانند.‏ باد همه چیز را به هم می‌پیچد.‏ آسمان تیره و تیره‌تر می‌شود،‏ برق می‌زند و رعد غرّش می‌کند.‏ باران،‏ تند و تیز و بی‌امان شروع به باریدن می‌کند.‏ شما سراسیمه و مضطرب سرپناهی می‌جویید.‏ در کنار خیابان پناهگاهی می‌یابید،‏ پناهگاهی خشک و امن که شما را از گزند طوفان محافظت می‌کند.‏ بسرعت خود را به آن می‌رسانید و به آن پناه می‌برید.‏

۲ ما هم در دنیایی طوفانی زندگی می‌کنیم.‏ ناامنی و نابسامانی روزافزون،‏ مانند طوفانی فزاینده دنیا را در خود فرو گرفته است.‏ اما در این دنیای آشفته و پریشان پناهگاهی وجود دارد.‏ پناهگاهی که پناه او مرهم هر درد و آسان‌کنندهٔ هر سختی‌ای است.‏ این پناهگاه کجاست؟‏ کتاب مقدّس می‌گوید:‏ «در بارهٔ خداوند می‌گویم که او ملجا و قلعهٔ من است و خدای من که بر او توکّل دارم.‏»—‏مزمور ۹۱:‏۲‏.‏

۳.‏ چگونه می‌توانیم به یَهُوَه خدا پناه ببریم؟‏

۳ تصوّرش را بکنید؛‏ یَهُوَه،‏ آفریدگار و سلطان عالَم حافظ و  پشت و پناه ما باشد.‏ ما می‌توانیم در پناه قدرت عظیم و نیروی لایزال او طعم امنیت و اطمینان واقعی را بچشیم.‏ قدرت او از هر چه و هر کس که بتواند به ما آسیبی برساند برتر است.‏ به همین دلیل اگر صدمه یا آسیبی هم به ما وارد شود،‏ تنها اوست که می‌تواند آن را جبران کند و همهٔ نابسامانی‌ها را سامان بخشد.‏ اما چگونه می‌توانیم به یَهُوَه پناه ببریم؟‏ ما می‌توانیم با توکّلِ کامل به او و تحکیم پیوند محبتمان با او،‏ او را پناهگاه و مأوای خود سازیم.‏ کتاب مقدّس به ما تأکید می‌کند و می‌گوید:‏ «خویشتن را در محبت خدا محفوظ دارید.‏» (‏یهودا ۲۱‏)‏ به این معنی که ما باید محبت‌های خدا را در دل خود حفظ کنیم و آن‌ها را هیچ‌گاه فراموش نکنیم.‏ بله،‏ اگر رشتهٔ محبت و علاقه‌مان را با پدر آسمانی‌مان استوار سازیم،‏ می‌توانیم مطمئن باشیم که او نیز پشت و پناه ما خواهد بود.‏ اما چگونه می‌توان چنین محبت و الفتی را با خدا ایجاد کرد و تحکیم بخشید؟‏

محبت‌های خدا را بشناسیم و آن‌ها را پاسخ گوییم

۴،‏ ۵.‏ چند نمونه از محبت‌هایی که یَهُوَه خدا به ما نشان داده است چیست؟‏

۴ برای ایجاد و تحکیم رشتهٔ محبتمان با یَهُوَه خدا باید الطاف و محبت‌هایی را که او در حق ما کرده است بشناسیم.‏ تعالیم کتاب مقدّس نشان می‌دهند که خداوند محبتش را به طرق مختلف به ما ثابت کرده است.‏ در اینجا به چند نمونهٔ آن که در کتاب حاضر نیز آمده است می‌پردازیم.‏ یَهُوَه از طریق کتابش نام خود و خصوصیات فوق‌العاده‌اش را برای ما آشکار ساخت.‏ یَهُوَه،‏ خدای هستی‌بخش با سخاوت و مهربانی،‏ زمین را با تمام زیبایی‌هایش به ما ارزانی داشت و آن را از آب و غذا،‏ منابع طبیعی،‏ حیوانات و مناظر زیبا پر ساخت.‏ از این‌ها گذشته او هدیه‌ای باارزش به ما بخشید.‏ یَهُوَه پسر یگانه و عزیزش را به زمین فرستاد.‏ و تنها به دلیل محبتی که به ما داشت درد،‏ رنج و مرگ او را تحمّل کرد.‏ (‏یوحنّا ۳:‏۱۶‏)‏ ثمرهٔ این هدیهٔ باارزش برای ما چیست؟‏ این هدیه در آینده زندگی فوق‌العاده‌ای را برای ما به ارمغان می‌آورد.‏

۵ یَهُوَه خدا برای میسر ساختن چنین آینده‌ای قدم دیگری نیز برداشته است.‏ او حکومتی به پادشاهی مسیح در آسمان برقرار کرد.‏ این حکومت به زودی بشر را از درد و رنج خلاصی می‌دهد و زمین را به بهشت مبدّل می‌سازد.‏ تصوّرش را بکنید انسان‌ها می‌توانند تا ابد در صلح و خوشی در کنار هم زندگی کنند.‏ (‏مزمور ۳۷:‏۲۹‏)‏ البته اکنون نیز راهنمایی‌های مفید و پدرانهٔ یَهُوَه خدا آیین زندگی را به ما می‌آموزد و ما را یاری می‌کند تا زندگی‌ای سودمند و شاد داشته باشیم.‏ همچنین یَهُوَه سلطان  عالَم،‏ این امکان را برای ما فراهم ساخته است که به درگاه پر مهر و محبتش دعا کنیم و به او نزدیک شویم.‏ نمونه‌هایی که در اینجا ذکر شد تنها چند نمونه از محبت‌های یَهُوَه خدا به بشر و همین طور به تک‌تک ماست.‏

۶.‏ تفکّر در مورد محبت‌های خدا چه احساسی را در شما برمی‌انگیزد؟‏

۶ حال این سؤال مطرح می‌شود که ما محبت‌های یَهُوَه را چگونه باید پاسخ دهیم؟‏ بسیاری در جواب این سؤال می‌گویند:‏ «تفکّر در محبت‌های خدا عشق و علاقهٔ عمیقی در دل ما ایجاد می‌کند.‏» ما قطعاً برای محبت به خدا دلایل کافی داریم.‏ اما آیا محبت به یَهُوَه تنها به معنی شیفتگی و علاقه به اوست؟‏ عیسی محبت به خدا را مهم‌ترین فرمان نامید و آن را چنین بیان کرد:‏ «خداوند خدای خود را به همهٔ دل و تمامی نَفْس و تمامی فکر خود محبت نما.‏» (‏متّیٰ ۲۲:‏۳۷‏)‏ این سخنان عیسی نشان می‌دهد که محبت به خدا بسیار وسیع‌تر از احساس علاقه و شیفتگی به اوست.‏

۷.‏ آیا منظور از محبت به خدا تنها دلبستگی و علاقه به اوست؟‏ توضیح دهید.‏

۷ کتاب مقدّس نشان می‌دهد که محبت به خدا فقط به معنی دلبستگی و علاقه به او نیست.‏ البته برای محبت به خدا چنین احساسی لازم است اما تنها آغاز محبت واقعی به اوست.‏ این موضوع را می‌توان با مقایسه‌ای نشان داد.‏ تخم سیب لازمهٔ به وجود آمدن درخت سیبی پر بار است.‏ آیا این بدان معنی است که اگر شما از کسی سیبی بخواهید راضی خواهید شد که به شما تخم سیبی دهد؟‏ قطعاً خیر،‏ زیرا تخم سیب هیچ‌گاه ارزش یک سیب را ندارد.‏ علاقه و دلبستگی به خدا نیز لازمهٔ محبت به اوست،‏ اما محبت واقعی به او نیست.‏ پس محبت به خدا به چه معناست؟‏ کتاب مقدّس می‌گوید:‏ «همین است محبت خدا که احکام او را نگاه داریم و احکام او گران نیست.‏» (‏۱یوحنّا ۵:‏۳‏)‏ شور و علاقه به یَهُوَه تنها انگیزه و شروع محبت به اوست.‏ محبت خالصانه به خدا ثمرات نیکو می‌آورد و در اَعمال ما نشان داده می‌شود.‏—‏متّیٰ ۷:‏۱۶-‏۲۰ خوانده شود.‏

۸،‏ ۹.‏ چگونه می‌توانیم محبت و قدردانی‌مان را به خدا نشان دهیم؟‏

۸ محبت خالصانه به خدا در واقع همان حفظ اصول و رعایت قوانین اوست.‏ ما با اطاعت از خدا،‏ محبتمان را به او نشان می‌دهیم.‏ حفظ اصول الٰهی و توجه به تعالیم  او زندگی را سخت‌تر نمی‌کند،‏ چرا که تعالیم حکیمانهٔ خداوند چنان طرح شده است که ما را یاری می‌کند تا زندگی‌ای شاد و رضایت‌بخش داشته باشیم.‏ (‏اِشَعْیا ۴۸:‏۱۷،‏ ۱۸‏)‏ به علاوه ما با زندگی‌ای هماهنگ با راهنمایی‌های پدر آسمانی‌مان،‏ قدردانی و سپاس قلبی‌مان را نسبت به محبت‌های او نشان می‌دهیم.‏ متأسفانه امروزه خصوصیت حق‌شناسی و قدردانی نایاب است.‏ اما این امر تازگی ندارد.‏ عیسی ده نفر مبتلا به بیماری جذام را شفا داد اما تنها یکی از آن‌ها برای قدردانی و تشکر پیش او برگشت.‏ (‏لوقا ۱۷:‏۱۲-‏۱۷‏)‏ ما می‌خواهیم مانند آن یک نفر قدرشناس و شکرگزار باشیم نه مانند آن نه نفر ناسپاس و حق‌ناشناس.‏

۹ رعایت اصول و قوانین الٰهی راهی است تا پیوند محبتمان را با خدا حفظ کنیم.‏ اما آن اصول و قوانین چیست؟‏ برخی از آن‌ها را در این کتاب بررسی کردیم.‏ حال می‌خواهیم مروری بر آن‌ها داشته باشیم.‏

محبتمان را به یَهُوَه زنده و گرم نگاه داریم

۱۰.‏ چرا هیچ‌گاه نباید از شناخت خدا دست بکشیم؟‏

۱۰ آشنایی و شناخت شخصیت یَهُوَه قدم اساسی برای ایجاد محبت و نزدیک شدن به اوست.‏ روند شناخت و در پی آن نزدیک شدن به خدا،‏  باید همواره در جریان باشد و هیچ گاه متوقف نشود.‏ لزوم این موضوع را می‌توان با مثالی روشن کرد.‏ اگر شما در یک شب بسیار سرد برای گرم کردن خود آتشی تهیه کنید آیا بعد از مدتی می‌نشینید و کم شدن و خاموش شدن آتش را تماشا می‌کنید؟‏ قطعاً خیر،‏ بلکه مرتباً چوب در آن می‌ریزید تا آتش را روشن و شعله‌ور نگاه دارید.‏ چرا که زندگی شما در گرو گرمای این آتش است.‏ همان طور که چوب از خاموش شدن آتش جلوگیری می‌کند و آن را شعله‌ور نگاه می‌دارد،‏ کسب شناخت و «معرفت خدا» نیز از سرد شدن محبتمان به یَهُوَه خدا جلوگیری می‌کند و آتش محبتمان به یَهُوَه را همواره زنده و گرم نگاه می‌دارد.‏—‏امثال ۲:‏۱-‏۵‏.‏

همان طور که آتش برای شعله‌ور ماندن نیاز به چوب دارد،‏ محبت ما به خدا نیز نیاز به توجه و رسیدگی دارد

۱۱.‏ تعالیم عیسی چه تأثیری روی پیروانش داشت؟‏

۱۱ خواست عیسی نیز این بود که پیروانش آتش محبتشان به خدا و همین طور کلام باارزشش را فروزنده و روشن نگاه دارند.‏ او پس از رستاخیزش با دو نفر از شاگردانش در خصوص برخی از پیشگویی‌هایی که در نوشته‌های مقدّس عبرانی آمده بود و در مورد خود او به تحقق پیوست صحبت کرد.‏ چندی بعد شاگردانش در مورد تعالیمی که او در آن روز به آن‌ها داده بود چنین گفتند:‏ «آیا دل در درون ما نمی‌سوخت،‏ وقتی که در راه با ما تکلّم می‌نمود و کتب را به جهت ما تفسیر می‌کرد؟‏»—‏لوقا ۲۴:‏۳۲‏.‏

۱۲،‏ ۱۳.‏ الف)‏ اغلب مردم نسبت به خدا و کلامش چه احساسی دارند؟‏ ب)‏ چگونه می‌توانیم از سرد شدن محبتمان جلوگیری کنیم؟‏

۱۲ زمانی که شما تعالیم کتاب مقدّس را درک کردید چه احساسی داشتید؟‏ آیا باعث شادی شما نشد و مجذوب شخصیت و محبت خدا نشدید؟‏ بسیاری بعد از آشنایی با حقایق در مورد خدا چنین احساسی داشته‌اند.‏ اما محبت به خدا تبی تند و زودگذر نیست.‏ موضوع اصلی،‏ حفظ و تقویت این محبت است که البته آسان نیست.‏ عیسی پیشگویی کرده بود که «محبت بسیاری سرد خواهد شد.‏» (‏متّیٰ ۲۴:‏۱۲‏)‏ در دنیای امروز به وضوح می‌توان دید که محبت مفهوم خود را از دست داده است و هر روز سردتر و کم‌رنگ‌تر می‌شود.‏ اما ما نمی‌خواهیم راه و روش دنیا را پیش بگیریم.‏ چگونه می‌توانیم از سرد شدن محبتمان به خدا و کم شدن علاقه‌مان به کتاب مقدّس جلوگیری کنیم؟‏

۱۳ شناخت بیشتر یَهُوَه خدا و همین طور عیسی مسیح به ما کمک می‌کند تا محبتمان را به خدا حفظ کنیم.‏ (‏یوحنّا ۱۷:‏۳‏)‏ مطالعهٔ مستمر و تأمّل در کلام خدا ما را در این راه یاری می‌کند.‏ هنگام تأمّل در کلام خدا می‌توانیم از خود سؤال کنیم:‏ ‹این  مطلب چه چیزی در مورد یَهُوَه خدا به من می‌آموزد؟‏ چه نکاتی در آن وجود دارد که مرا برمی‌انگیزد تا خدا را با دل و جان و فکر محبت کنم؟‏› ‏(‏۱تیموتاؤس ۴:‏۱۵ خوانده شود.‏)‏ چنین مطالعه و تعمّقی روی مطالب کتاب مقدّس باعث می‌شود که آتش محبتمان به یَهُوَه هیچ‌گاه به سردی نگراید و همواره فروزان و شعله‌ور باقی بماند.‏

۱۴.‏ چگونه دعا ما را یاری می‌کند تا محبتمان به یَهُوَه را زنده نگاه داریم؟‏

۱۴ دعا و راز و نیاز با یَهُوَه نیز ما را یاری می‌کند تا محبت او را در دلمان حفظ کنیم.‏ (‏۱تَسّالونیکیان ۵:‏۱۷‏)‏ در فصل هفدهم این کتاب آموختیم که دعا هدیه‌ای باارزش از طرف خداست.‏ درست همان طور که دو نفر با گفتگوهای آزاد و مستمر رابطه‌شان صمیمی و نزدیک می‌شود،‏ اگر ما نیز مرتباً به یَهُوَه دعا کنیم،‏ رابطه‌مان با او گرم و صمیمی می‌شود.‏ هرگز نباید ماشینوار دعا کنیم و تنها از روی عادت جملاتی را بدون فکر و احساس بگوییم و هر بار آن را تکرار کنیم.‏ ما نیاز داریم که با یَهُوَه خدا صحبت کنیم درست با همان اشتیاقی که یک کودک با پدر مهربانش صحبت می‌کند.‏ در دعاهایمان احترام و حرمت به پدر آسمانی‌مان را با صداقت و صمیمیت بیامیزیم و بدون هیچ محدودیتی سفرهٔ دلمان را در حضورش بگشاییم.‏ (‏مزمور ۶۲:‏۸‏)‏ بلی،‏ دو جنبهٔ مهم و حیاتی در پرستش،‏ مطالعه و تأمّل روی کتاب مقدّس و همچنین دعاهایی از صمیم قلب است.‏ این دو،‏ ما را یاری می‌رسانند تا محبت‌های یَهُوَه را در دلمان حفظ کنیم و پیوندمان را با او استوار سازیم.‏

شادی را در پرستش بیابید

۱۵،‏ ۱۶.‏ چرا خدمت موعظه موهبت و گنجی باارزش است؟‏

۱۵ مطالعهٔ کتاب مقدّس و دعا بخشی از پرستش ماست که به صورت انفرادی انجام می‌دهیم.‏ بخش دیگرِ پرستش صحبت کردن با دیگران در مورد اعتقاداتمان است.‏ آیا تا به حال با دیگران در مورد حقیقتی که از کتاب مقدّس آموخته‌اید صحبت کرده‌اید؟‏ اگر چنین بوده است شما نیز طعم خوش این نوع خدمت و عبادتی را که خدا به ما عطا کرده است چشیده‌اید.‏ (‏لوقا ۱:‏۷۴‏)‏ مسئولیت تعلیم و رساندنِ خبر خوش و امیدبخشِ حکومت یَهُوَه خدا،‏ به پرستندگان او داده شده است.‏ ما مسیحیان با صحبت کردن در بارهٔ حقایقی که در مورد یَهُوَه خدا آموخته‌ایم این مسئولیت را به انجام می‌رسانیم.‏—‏متّیٰ ۲۴:‏۱۴؛‏ ۲۸:‏۱۹،‏ ۲۰ خوانده شود.‏

۱۶ پولُس رسول برای خدمت موعظهٔ خود ارزش بسیار قائل بود و آن را به یک گنجینه  تشبیه کرد.‏ (‏۲قُرِنتیان ۴:‏۷‏)‏ براستی که صحبت در مورد یَهُوَه خدا و مقاصد او باارزش‌ترین و پربرکت‌ترین کاری است که می‌توان انجام داد.‏ زیرا کمر خدمت به یَهُوَه بستن به معنی بندگی مهربان‌ترین سَروَر و در پی آن به دست آوردن بهترین پاداش است.‏ چنین خدمتی انسان‌های صادق‌دل را به یَهُوَه،‏ پدر آسمانی‌مان نزدیک می‌کند و آنان را در قدم برداشتن در  راه زندگی جاودانی یاری می‌نماید.‏ چه خدمتی می‌تواند رضایتی بیش از این فراهم آورد؟‏ افزون بر این،‏ صحبت کردن در مورد یَهُوَه خدا نور ایمان را در دل ما فروزان‌تر و آتش محبت ما را نیز به او گرم‌تر می‌سازد.‏ یَهُوَه خدا برای چنین خدمتی ارزش فراوان قائل است.‏ (‏عبرانیان ۶:‏۱۰‏)‏ به این ترتیب کار موعظه کمک خوبی است تا محبت‌های خدا را فراموش نکنیم و آن‌ها را در دل خود حفظ کنیم.‏—‏۱قُرِنتیان ۱۵:‏۵۸ خوانده شود.‏

۱۷.‏ امروزه چه امری به کار موعظه ضرورت بیشتری می‌بخشد؟‏

۱۷ این موضوع را نباید فراموش کنیم که رساندن پیام کتاب مقدّس به مردم امری بسیار ضروری است.‏ کتاب مقدّس بر ضرورت این امر تأکید می‌کند و از ما می‌خواهد که وقت را دریابیم و در هر فرصت کلام خدا را به گوش مردم برسانیم.‏ (‏۲تیموتاؤس ۴:‏۲‏)‏ چرا امروزه کار موعظه از ضرورت بیشتری برخوردار است؟‏ در کتاب مقدّس آمده است:‏ «روز عظیم خداوند نزدیک است،‏ نزدیک است و بزودی هر چه تمام‌تر می‌رسد.‏» (‏صَفَنْیا ۱:‏۱۴‏)‏ بله،‏ شرارت و بی‌عدالتی بزودی ریشه‌کن خواهد شد.‏ این هشدار باید به مردم داده شود.‏ آنان باید بدانند که اکنون،‏ زمان برگزیدن یَهُوَه خدا به عنوان حاکمشان است.‏ زیرا شرارت و بی‌عدالتی در وقت معین نابود خواهد شد و «درنگ نخواهد نمود.‏»—‏حَبَقُّوق ۲:‏۳‏.‏

۱۸.‏ پرستش یَهُوَه در جمع پرستندگان او چه نتایجی به همراه دارد؟‏

۱۸ یَهُوَه از ما می‌خواهد که او را در جمع هم‌ایمانانمان پرستش کنیم.‏ به همین سبب کتاب مقدّس ضرورت و نیاز همنشینی با هم‌ایمانانمان را بیان می‌کند و می‌گوید به یکدیگر توجه و علاقه نشان دهید تا بتوانید محبت و میل به انجام اَعمال نیک را در دل‌های یکدیگر افزون کنید.‏ مراقب باشید که مانند بعضی،‏ از گرد هم آمدن غفلت نورزید،‏ گرد هم آیید،‏ یکدیگر را تسلّی دهید و تقویت کنید بخصوص اکنون که به روز خدا نزدیک‌تر می‌شوید.‏ (‏عبرانیان ۱۰:‏۲۴،‏ ۲۵‏)‏ زمانی که ما با هم‌ایمانانمان در جلسات مسیحی جمع می‌شویم فرصت بسیار خوبی است که یَهُوَه خدای عزیزمان را حمد و ستایش کنیم.‏ همچنین مسیحیان با گفتگوهای سازنده و آموزنده‌شان یکدیگر را تسلّی می‌دهند و تقویت می‌کنند.‏

۱۹.‏ چگونه می‌توانیم پیوند محبت را در جماعت استوار سازیم؟‏

۱۹ گرد هم آمدن در جلسات مسیحی این فرصت را برای ما مهیا می‌سازد تا پیوند محبت و دوستی‌مان را با هم‌ایمانانمان استوار سازیم.‏ مانند یَهُوَه که خصوصیات خوب را در ما جستجو می‌کند ما نیز با هم‌ایمانانمان چنین کنیم.‏ هیچ گاه انتظار  نداشته باشیم که آنان رفتاری بی‌عیب و نقص داشته باشند.‏ این امر را به خاطر داشته باشیم که هر کدام از ما از نظر روحانی رشدی متفاوت داریم و هیچ کدام از خطا مبرّا نیستیم.‏ ‏(‏کُولُسیان ۳:‏۱۳ خوانده شود.‏)‏ اگر با کسانی که به یَهُوَه عمیقاً محبت می‌ورزند رابطهٔ نزدیک برقرار کنید شما نیز از نظر روحانی رشد خواهید کرد و به یَهُوَه نزدیک‌تر خواهید شد.‏ آری،‏ پرستش یَهُوَه در جمع برادران و خواهران روحانی،‏ ما را یاری خواهد کرد که محبت‌های خدا را در دلمان حفظ کنیم.‏ یَهُوَه کسانی را که او را وفادارانه پرستش می‌کنند و پیوند محبتشان را با او حفظ می‌کنند چگونه پاداش خواهد داد؟‏

در پی زندگی واقعی باشیم

۲۰،‏ ۲۱.‏ زندگی واقعی چیست و چرا چنین زندگی‌ای فوق‌العاده است؟‏

۲۰ یَهُوَه به خادمین وفادارش زندگی را پاداش می‌دهد.‏ شاید بعضی بگویند ما اکنون هم زنده هستیم؛‏ چون نَفَس می‌کشیم،‏ می‌خوریم،‏ می‌نوشیم و زمانی که احساس خوشحالی و آرامش می‌کنیم طعم زندگی واقعی را می‌چشیم.‏ اما باید قبول کنیم که زندگی ما امروزه تنها چیزی شبیه به زندگی است.‏ کتاب مقدّس نشان می‌دهد زندگی ما امروزه از آنچه خدا برای ما در نظر داشته است فرسنگ‌ها فاصله دارد.‏

خواست یَهُوَه این است که شما «زندگی واقعی» را به دست آورید.‏ شما چه می‌خواهید؟‏

۲۱ کتاب مقدّس به ما تأکید می‌کند که در پی به دست آوردن زندگی واقعی باشیم.‏ (‏۱تیموتاؤس ۶:‏۱۹‏)‏ همان زندگی‌ای که هر یک از ما خواهان آن هستیم و خدا از ابتدا برایمان در نظر داشته است.‏ زمانی که به کاملیت دست یابیم معنی واقعی زندگی را می‌فهمیم؛‏ زمانی که پیری،‏ بیماری و مرگ دیگر نباشد و سلامتی کامل و نشاط حقیقی جای آن را بگیرد؛‏ زمانی که بی‌عدالتی و حزن و خوف پایان یابد و صلح و عدالت و شادی بر زمین حاکم شود،‏ یعنی زمانی که بهشت روی زمین برقرار شود.‏ آنگاه از زندگی واقعی یعنی همان «حیات جاودانی» لذّت خواهیم برد.‏ (‏۱تیموتاؤس ۶:‏۱۲‏)‏ آیا چنین زندگی‌ای فوق‌العاده نیست؟‏

۲۲.‏ چگونه می‌توان به «حیات جاودانی» دست یافت؟‏

۲۲ چگونه می‌توانیم زندگی واقعی یعنی «حیات جاودانی» را به دست آوریم؟‏ پولُس در این رابطه مسیحیان را به نیکوکاری و اَعمال نیک تشویق می‌کند.‏ (‏۱تیموتاؤس ۶:‏۱۸‏)‏ روشن است که به کار بردن این پند و رسیدن به حیات جاودانی تنها به توجه و بکارگیری تعالیم کتاب مقدّس بستگی دارد.‏ آیا سخن پولُس به این معنی است که ما با انجام کارهای نیک مستحق «زندگی جاودانی» می‌شویم؟‏ خیر،‏ تنها «فیض» و لطف یَهُوَه خداوند است که  این امکان را برای ما فراهم می‌سازد تا به چنین آیندهٔ فوق‌العاده‌ای دست یابیم.‏ (‏رومیان ۵:‏۱۵‏)‏ شکی نیست رضایت و شادی یَهُوَه در این است که به خادمین وفادارش پاداش دهد.‏ این خواست اوست که تک‌تک ما به «زندگی جاودانی» دست یابیم.‏ زندگی ابدی در شادی و صلح از آن کسانی خواهد بود که محبت‌های خداوند را در دل خود حفظ کنند.‏

۲۳.‏ چرا باید همواره محبت‌های یَهُوَه را در دلمان حفظ کنیم؟‏

۲۳ هر کدام از ما باید از خود بپرسد:‏ ‹آیا من خدا را آن طور که او می‌خواهد و در کتاب مقدّس آمده است پرستش می‌کنم؟‏› اگر ما هر روز جواب مثبت به این سؤال بدهیم می‌توانیم مطمئن باشیم که یَهُوَه پشت و پناه ما خواهد بود.‏ یَهُوَه خادمین وفادارش را از تندباد حوادث و مشکلات روزهای آخر حفظ خواهد کرد.‏ او ما را به دنیای جدید و شکوهمندی که بزودی برقرار خواهد شد راهنمایی می‌کند.‏ بدرستی که زندگی در چنین دنیایی چه خوشایند و زیبا خواهد بود.‏ در آن زمان چقدر از اینکه در این روزهای آخر تصمیم درست را اتخاذ کرده‌ایم خوشحال و راضی خواهیم بود.‏ اگر اکنون چنین تصمیمی بگیرید از زندگی واقعی بهره‌مند خواهید شد،‏ زندگی‌ای که یَهُوَه خدا تا ابد برای شما در نظر گرفته است.‏