به متن بروید

به منوی ثانوی بروید

به فهرست بروید

شاهدان یَهُوَه

فارسی

آشنایی با تعالیم کتاب مقدّس

 ضمیمه

شیول و هادیس به چه مفهوم است؟‏

شیول و هادیس به چه مفهوم است؟‏

در متون عبری و یونانی کتاب مقدّس،‏ بیش از ۷۰ بار با واژهٔ عبری «شیول» و مترادف یونانی آن «هادیس» برمی‌خوریم.‏ این دو واژه همیشه در رابطه با موضوع مرگ به کار رفته‌اند.‏ در ترجمهٔ فارسی کتاب مقدّس این دو واژه گاهی «گور» و «حفره» ترجمه شده‌اند.‏ ولی در برخی موارد نیز «هاویه،‏» «عالَم اموات» و «جهنّم» ترجمه شده‌اند که مفهوم نادرستی را القا می‌کنند.‏ از آنجایی که در زبان فارسی یافتن مترادفی دقیق برای «شیول» و «هادیس» دشوار است،‏ بهتر است مفهوم این دو واژه را از طریق خود آیات کتاب مقدّس دریابیم.‏ در ادامهٔ این مقاله می‌خواهیم به بررسی برخی از این آیات بپردازیم.‏

در جامعه ۹:‏۱۰ آمده است:‏ «در عالَم اموات [شیول] که به آن می‌روی نه کار و نه تدبیر و نه علم و نه حکمت است.‏» در این آیه واژهٔ شیول به معنی قبر است،‏ ولی نه یک قبر مشخص.‏ زیرا در متون عبری و یونانی کتاب مقدّس در اشاره به قبر یک شخص از شیول و هادیس استفاده نمی‌شود.‏ (‏پیدایش ۲۳:‏۷-‏۹؛‏ متّیٰ ۲۸:‏۱‏)‏ واژهٔ شیول حتی برای مقبره‌های خانوادگی و حتی گورهای جمعی نیز به کار نمی‌رود.‏—‏پیدایش ۴۹:‏۳۰،‏ ۳۱‏.‏

پس «شیول» واقعاً به چه معناست؟‏ از آیات کتاب مقدّس چنین مشخص می‌شود که «شیول» و «هادیس» مفهومی وسیع‌تر از یک قبر یا حتی قبرستان دارد.‏ برای مثال،‏  در اِشَعْیا ۵:‏۱۴ آمده است که «هاویه [شیول] حرص خود را زیاد کرده و دهان خویش را بی‌حد باز نموده است.‏» با این وصف،‏ شیول با اینکه میلیاردها انسان را به کام خود کشیده،‏ اما سیری نیافته است.‏ (‏امثال ۳۰:‏۱۵،‏ ۱۶‏)‏ حتی قبرستانی بزرگ نیز پس از مدتی پر می‌شود.‏ در حالی که به گفتهٔ کتاب مقدّس «شیول» هرگز پر نمی‌شود.‏ (‏امثال ۲۷:‏۲۰‏)‏ پس،‏ شیول محدود به مکانی مشخص نیست.‏ «شیول» و «هادیس» هر دو مفهومی سمبولیک دارد و در واقع سمبول مکانی است که اکثر مردگان در آن آرمیده‌اند.‏

البته،‏ مفهوم دیگری نیز در «شیول» و «هادیس» مستتر است.‏ هر بار که کتاب مقدّس در مورد کسانی صحبت می‌کند که در «شیول» یا «هادیس» آرمیده‌اند،‏ منظور آنانی هستند که یَهُوَه رستاخیز خواهد داد.‏ * (‏ایّوب ۱۴:‏۱۳؛‏ اَعمال ۲:‏۳۱؛‏ مکاشفه ۲۰:‏۱۳‏؛‏ در این آیات واژهٔ عبری شیول «هاویه» و واژهٔ یونانی هادیس «عالَم اموات» ترجمه شده است)‏ آیات کتاب مقدّس نشان می‌دهد که یَهُوَه به غیر از خادمان وفادار خود،‏ برخی از کسانی را که هرگز او را خدمت نکرده‌اند،‏ رستاخیز خواهد داد.‏ (‏در پیدایش ۳۷:‏۳۵ و مزمور ۵۵:‏۱۵ واژهٔ «گور» ترجمهٔ واژه عبری شیول است)‏ آری،‏ به گفتهٔ کتاب مقدّس،‏ خدا هم نیکان را رستاخیز می‌دهد و هم بدان را.‏—‏اَعمال ۲۴:‏۱۵‏.‏

^ بند 1 در متون اصلی کتاب مقدّس همچنین با واژهٔ عبری «گِهِنا» (‏جهنّم)‏ برمی‌خوریم.‏ این واژه در مورد کسانی به کار رفته است که یَهُوَه آنان را رستاخیز نخواهد داد.‏ (‏متّیٰ ۵:‏۳۰؛‏ ۱۰:‏۲۸؛‏ ۲۳:‏۳۳‏)‏ همان طور که شیول و هادیس به مکانی مشخص اشاره نمی‌کند،‏ «گِهِنا» یا جهنّم نیز به مکانی معین اشاره نمی‌کند و مفهومی سمبولیک دارد.‏