به متن بروید

به منوی ثانوی بروید

به فهرست بروید

شاهدان یَهُوَه

فارسی

از ایمانشان سرمشق بگیریم

 فصل ۱۰

او از پرستش پاک دفاع کرد

او از پرستش پاک دفاع کرد

۱،‏ ۲.‏ الف)‏ مردم در زمان ایلیّا دچار چه مصیبتی شدند؟‏ ب)‏ ایلیّا بر کوه کَرْمَل با چه مخالفتی مواجه شد؟‏

ایلیّا به جمعیت چشم دوخته بود؛‏ آنان از دامنهٔ کوه کَرْمَل خود را به زحمت بالا می‌کشیدند.‏ حتی در روشنایی سپیده‌دم آثار فقر و گرسنگی در چهره‌های آنان دیده می‌شد؛‏ سه سال و نیم خشکسالی حال و توانشان را برده بود.‏

۲ در میان این جمعیت ۴۵۰ تن از انبیای بَعْل نیز بودند.‏ آنان با دبدبه و کبکبه راه می‌رفتند و به شدّت از ایلیّا،‏ نبی یَهُوَه نفرت داشتند.‏ ایزابلِ ملکه بسیاری از خادمان یَهُوَه را قتل عام کرده بود،‏ اما ایلیّا هنوز در مقابل پرستش بَعْل ایستادگی می‌کرد.‏ ولی او تا چه موقع می‌توانست به این کار خود ادامه دهد؟‏ شاید این کاهنان پیش خود فکر می‌کردند که ایلیّا تک و تنهاست و ترس بر او چیره خواهد شد و هرگز نمی‌تواند همهٔ آنان را شکست دهد.‏ (‏۱پاد ۱۸:‏۴،‏ ۱۹،‏ ۲۰‏)‏ اَخاب پادشاه،‏ سوار بر ارابهٔ سلطنتی‌اش به آنجا رسید.‏ او نیز از ایلیّا دلِ خوشی نداشت.‏

۳،‏ ۴.‏ الف)‏ چرا با آغاز شدن آن روز سرنوشت‌ساز ترس می‌توانست بر ایلیّا چیره شود؟‏ ب)‏ چه سؤالاتی را در این فصل بررسی خواهیم کرد؟‏

۳ ایلیّا،‏ این نبیِ تنها روزی سخت و سرنوشت‌ساز پیش رو داشت.‏ او می‌دید که مردم دسته‌دسته به کوه کَرْمَل می‌آیند و به زودی شاهد رویدادی شگفت و بی‌نظیر خواهند بود؛‏ رویارویی بین حق و باطل!‏ ایلیّا در آغاز این روز سرنوشت‌ساز چه حسی داشت؟‏ او نیز «انسانی بود همچون ما» و به خوبی می‌دانست که ترس می‌تواند بر او چیره شود.‏ ‏(‏یعقوب ۵:‏۱۷ خوانده شود.‏‏)‏ در آن زمان این نبی خدا در میان مردمی بی‌ایمان،‏ پادشاهی مرتد و کاهنانی قاتل بود؛‏ احتمالاً این مرد خدا به شدّت احساس تنهایی می‌کرد.‏—‏۱پاد ۱۸:‏۲۲‏.‏

۴ چه عاملی سبب شده بود که اسرائیلیان با چنین وضعیت سخت و دشواری  روبرو شوند؟‏ ما از این گزارش چه درسی می‌گیریم؟‏ حال می‌خواهیم سرگذشت زندگی ایلیّا را از نظر بگذرانیم و ببینیم که چگونه می‌توانیم از آن بهره گیریم.‏

کشمکشی که به اوج خود می‌رسد

۵،‏ ۶.‏ الف)‏ بسیاری از اسرائیلیان در چه کشمکشی بودند؟‏ ب)‏ اَخابِ پادشاه چگونه دل یَهُوَه خدا را به درد آورد؟‏

۵ ایلیّا در طول زندگی‌اش شاهد آن بود که مردم در پرستش یَهُوَه قصور و کوتاهی می‌کنند و آن را رد کرده‌اند؛‏ او نمی‌توانست این وضعیت را تغییر دهد.‏ بسیاری از اسرائیلیان به یَهُوَه و پرستش راستین پشت کرده بودند و خدایان قوم‌های بیگانه را می‌پرستیدند.‏ در دوران زندگی ایلیّا،‏ بت‌پرستی به اوج خود رسیده بود.‏ قوم اسرائیل در کشمکشی بین پرستش راستین و دروغین بود.‏

۶ اَخابِ پادشاه دل یَهُوَه خدا را به درد آورده بود.‏ او با ایزابل،‏ دختر پادشاه صیدون،‏ ازدواج کرد.‏ ایزابل مصمم بود که پرستش بَعْل را در سراسر سرزمین اسرائیل رواج دهد و پرستش یَهُوَه را ریش‌کن کند.‏ چندی نگذشت که اَخاب تحت تأثیر او قرار گرفت و معبد و مذبحی برای بَعْل ساخت.‏ پادشاه دیگران را تشویق کرد تا در مقابل این خدای کاذب سجده کنند.‏—‏۱پاد ۱۶:‏۳۰-‏۳۳‏.‏

۷.‏ الف)‏ چرا پرستش بَعْل چنین زشت و نفرت‌انگیز بود؟‏ ب)‏ چه امری به ما اطمینان می‌دهد که گزارش‌های کتاب مقدّس در مورد مدت خشکسالی هیچ مغایرتی با یکدیگر ندارد؟‏ (‏به  کادر نیز مراجعه شود.‏)‏

۷ چرا پرستش بَعْل چنین زشت و نفرت‌انگیز بود؟‏ زیرا اسرائیلیان را اغوا کرد و بسیاری از خدای حقیقی دور شدند.‏ پرستش بَعْل همچنین مشمئزکننده و خشونتبار بود.‏ در آن زمان معبدی وجود داشت که مردان و زنان در آن روابط نامشروع داشتند.‏ همچنین ضیافت‌هایی ترتیب داده می‌شد که در آن پس از عیاشی و میگساری،‏ اعمال غیراخلاقی صورت می‌گرفت.‏ در میان پرستندگان بَعْل حتی قربانی کردن کودکان رواج داشت.‏ از این رو،‏ یَهُوَه پیامبر خود ایلیّا را نزد اَخاب فرستاد تا خبر خشکسالی‌ای را به گوش همگان برساند.‏ این خشکسالی تا زمانی ادامه می‌یافت که پیامبر خدا پایان آن را اعلام کند.‏ (‏۱پاد ۱۷:‏۱‏)‏ چند سال پس از آن،‏ ایلیّا دوباره اَخاب را دید و به او گفت که تمام قوم و انبیای بَعْل را در کوه کَرْمَل گرد هم آورد.‏ *

هنوز هم می‌توان مهم‌ترین ویژگی‌های پرستش بَعْل را در روزگارمان مشاهده کرد

۸.‏ از گزارش کتاب مقدّس در مورد پرستش بَعْل چه درسی می‌گیریم؟‏

 ۸ ما از این کشمکش چه درسی می‌گیریم؟‏ برخی شاید فکر کنند که پرستش بَعْل داستانی بیش نیست و ما از آن بهره‌ای نمی‌بریم،‏ زیرا دیگر اثری از چنین معابد و مذبح‌هایی را نمی‌توان یافت.‏ اما این گزارش،‏ تنها یک گزارش تاریخی و باستانی نیست.‏ (‏روم ۱۵:‏۴‏)‏ واژهٔ «بَعْل» به مفهوم «مالک» یا «ارباب» است.‏ یَهُوَه به قومش گفته بود که آنان باید تنها او را به عنوان «بَعْل» یا مالک خود انتخاب کنند؛‏ یعنی همچون شوهری که حق و اختیار همسرش را دارد.‏ (‏اشع ۵۴:‏۵‏)‏ آیا امروزه نیز مردم بجای خدمت به خدای متعال،‏ ارباب‌های گوناگونی را خدمت نمی‌کنند؟‏ آنان زندگی خود را وقف پول،‏ پیشرفت شغلی،‏ تفریح و سرگرمی،‏ لذّات غیراخلاقی و خدایان بی‌شمار دیگر می‌کنند و در حقیقت آنان را بجای یَهُوَه پرستش می‌کنند.‏ بدین شکل آنان را ارباب خود ساخته‌اند.‏ (‏مت ۶:‏۲۴؛‏ رومیان ۶:‏۱۶ خوانده شود.‏‏)‏ پس هنوز هم می‌توان مهم‌ترین ویژگی‌های پرستش بَعْل را در روزگارمان مشاهده کرد.‏ این کشمکش باستانی،‏ بین پرستش یَهُوَه و پرستش بَعْل،‏ به ما نشان می‌دهد که خدمت به چه کسی عاقلانه است.‏

چگونه اسرائیلیان ‹در میان دو فرقه می‌لنگیدند؟‏›‏

۹.‏ الف)‏ چرا کوه کَرْمَل،‏ محلّی مناسب بود تا پرستش کاذب بَعْل و دروغ‌ها و فریبکاری‌های آن برملا شود؟‏ (‏به پاورقی نیز مراجعه شود.‏)‏ ب)‏ ایلیّا به مردم چه گفت؟‏

۹ از ارتفاعات بادگیر کوه کَرْمَل،‏ مردم چشم‌اندازی زیبا به سرزمین اسرائیل داشتند.‏ آنان می‌توانستند در نزدیکی خود رود قیشون و دریای بزرگ (‏دریای مدیترانه)‏ را ببینند.‏ همچنین می‌توانستند از آنجا به کوه‌های لبنان که در افق دوردست و در شمال واقع بود،‏ بنگرند.‏ * اما با طلوع خورشید در آن روز سرنوشت‌ساز،‏ آینده‌ای تیره و تار در پیش روی آنان بود.‏ حال،‏ پرده‌ای سیاه بر روی سرزمین حاصلخیزی که خدا به نوادگان ابراهیم بخشیده بود،‏ کشیده شد.‏ آفتاب گرم و سوزان،‏ این سرزمین را خشک و بی‌آب و علف کرده بود و حماقت و نادانی قوم خدا آن را ویران ساخته بود.‏ همچنان که  مردم گروه‌گروه به گرد هم می‌آمدند،‏ ایلیّا به آنان این چنین گفت:‏ «تا به کی در میان دو فرقه می‌لنگید؟‏ اگر یَهُوَه خداست،‏ او را پیروی نمایید!‏ و اگر بَعْل است،‏ وی را پیروی نمایید!‏»—‏۱پاد ۱۸:‏۲۱‏.‏

۱۰.‏ قوم اسرائیل در زمان ایلیّا چگونه ‹در میان دو فرقه می‌لنگیدند› و چه حقیقتی را فراموش کرده بودند؟‏

۱۰ منظور ایلیّا از عبارت «در میان دو فرقه می‌لنگید» چه بود؟‏ مردم در آن زمان پی نبرده بودند که در میان پرستش یَهُوَه و پرستش بَعْل یکی را باید انتخاب کنند.‏ آنان می‌پنداشتند که می‌توانند هم یَهُوَه و هم بَعْل را همزمان پرستش کنند؛‏ به عبارت دیگر آنان می‌خواستند با انجام دادن مناسکی که به بَعْل مربوط می‌شد،‏ او را راضی کنند و همزمان رضایت یَهُوَه خدا را جلب نمایند.‏ ممکن است فکر می‌کردند که بَعْل محصولات و دام‌هایشان را برکت خواهد داد و ‹یَهُوَه صبایوت،‏ خدای لشکرها› در نبردهای‌شان از آنان محافظت خواهد کرد.‏ (‏۱سمو ۱۷:‏۴۵‏)‏ همانند بسیاری از مردم روزگارمان،‏ آنان این حقیقت را فراموش کرده بودند که پرستش مختص یَهُوَه است.‏ او خدایی غیور است و شایسته است که تنها او را پرستش کنیم.‏ اگر پرستش خدا را با هر گونه آیین و پرستش دیگری آلود سازیم مورد قبول او واقع نخواهیم شد.‏ این امر از دید او زشت و اهانت‌آمیز است!‏—‏خروج ۲۰:‏۵ خوانده شود.‏

۱۱.‏ سخنان ایلیّا در کوه کَرْمَل چگونه به ما کمک می‌کند تا اولویت‌های زندگی‌و خالص بودن پرستش‌مان را محک زنیم؟‏

 ۱۱ آری،‏ این اسرائیلیان ‹در میان دو فرقه می‌لنگیدند› همانند مردی که تلاش می‌کند همزمان در دو راه قدم بردارد.‏ امروزه نیز بسیاری از مردم همان خطا را مرتکب می‌شوند؛‏ آنان اجازه داده‌اند که «بَعْل‌ها» بر زندگی‌شان مسلّط شوند و در پرستش خدا قصور کنند.‏ توجه کردن به سخنان پراهمیت و حیاتی ایلیّا در کوه کَرْمَل،‏ به ما کمک می‌کند تا اولویت‌های زندگی و خالص بودن پرستش‌مان را محک زنیم.‏

آزمونی که به اوج خود می‌رسد

۱۲،‏ ۱۳.‏ الف)‏ ایلیّا چه آزمونی را پیشنهاد کرد؟‏ ب)‏ چگونه می‌توانیم اعتمادی همچون اعتماد ایلیّا داشته باشیم؟‏

۱۲ حال،‏ ایلیّا به پرستندگان بَعْل پیشنهادی کرد؛‏ پیشنهاد آزمونی ساده که مشخص می‌کرد که حق با کیست.‏ کاهنان بَعْل باید مذبحی را آماده می‌کردند و بر روی آن قربانی‌ای می‌گذراندند؛‏ سپس از خدای خود می‌خواستند که از آسمان آتش نازل کند.‏ ایلیّا نیز باید چنین می‌کرد.‏ او گفت:‏ «خدایی که با آتش پاسخ دهد خدای حقیقی است.‏» ایلیّا به خوبی می‌دانست که خدای حقیقی کیست.‏ او چنان ایمانی به خدا داشت که حاضر شد به رقیبان خود فرصت بدهد تا به نفع خود از آن استفاده کنند.‏ او گذاشت که کاهنان بَعْل در ابتدا قربانی خود را بگذرانند.‏ پس آنان گاو نری را برگزیدند و آن را برای قربانی نزد بَعْل آماده کردند.‏ *‏—‏۱پاد ۱۸:‏۲۴،‏ ۲۵‏،‏ مژده برای عصر جدید.‏

۱۳ البته ما اکنون در عصر معجزات به سر نمی‌بریم.‏ اما یَهُوَه تغییر نکرده است.‏ ما نیز می‌توانیم همچون ایلیّا به او اطمینان کامل داشته باشیم.‏ برای نمونه،‏ هنگامی که دیگران تعالیم کتاب مقدّس را به آسانی نمی‌پذیرند،‏ باید بدون واهمه به آنان اجازه دهیم که نخست نظرات خود را ابراز کنند.‏ ما نیز همانند ایلیّا،‏ برای رسیدگی به این امر به یَهُوَه امید داریم.‏ برای رسیدن به این هدف باید نه به خود بلکه به کلام الهامی خدا تکیه کنیم؛‏ کتابی که «برای .‏ .‏ .‏ اصلاح» ما تنظیم شده است.‏—‏۲تیمو ۳:‏۱۶‏.‏

ایلیّا می‌دانست که پرستندگان نادانِ بَعْل،‏ خدایی دروغین را می‌پرستند و می‌خواست اسرائیلیان نیز به این امر پی برند

۱۴.‏ ایلیّا از چه طریقی انبیای بَعْل را مورد تمسخر قرار داد و چرا؟‏

۱۴ انبیای بَعْل قربانی خود را بر روی مذبح قرار دادند و خدای خود را صدا زدند.‏  آنان بارها فریاد زدند:‏ «ای بَعْل ما را جواب بده.‏» این انبیا نه تنها چند دقیقه،‏ بلکه ساعت‌ها فریاد برآوردند.‏ کتاب مقدّس می‌گوید:‏ «لیکن هیچ صدا یا جوابی نبود.‏» هنگام ظهر ایلیّا آنان را مورد تمسخر قرار داد و با کنایه به آنان گفت که بَعْل باید مشغول باشد که پاسخی به آنان نمی‌دهد؛‏ یا در خلوت خود است یا در خواب است.‏ پس کسی باید او را از خواب بیدار کند.‏ ایلیّا با اصرار از این شیّادان خواست که او را ‹به آواز بلندتر بخوانند.‏› او به خوبی می‌دانست که پرستندگان نادانِ بَعْل،‏ خدای دروغین را می‌پرستند.‏ از این رو می‌خواست اسرائیلیان خود به این امر پی برند.‏—‏۱پاد ۱۸:‏۲۶،‏ ۲۷‏.‏

۱۵.‏ نمونهٔ کاهنان بَعْل چگونه نشان می‌دهد که انتخاب اربابی به جز یَهُوَه حماقت محض است؟‏

۱۵ کاهنان بَعْل برآشفته و پریشان شدند و «به آواز بلند می‌خواندند و موافق عادت خود خویشتن را به تیغ‌ها و نیزه‌ها مجروح می‌ساختند به حدّی که خون بر ایشان جاری می‌شد.‏» اما تلاش‌هایشان بی‌فایده بود!‏ «لیکن نه آوازی بود و نه کسی که جواب دهد یا توجه نماید.‏» (‏۱پاد ۱۸:‏۲۸،‏ ۲۹‏)‏ به راستی که خدایی به نام بَعْل وجود نداشت.‏ او خدایی بود که شیطان ابداع کرده بود تا مردم را با فریب از یَهُوَه دور سازد.‏ به راستی که انتخاب اربابی به جز یَهُوَه سبب یأس و ناامیدی و حتی سرافکندگی و شرمساری می‌شود.‏—‏مزمور ۲۵:‏۳؛‏ ۱۱۵:‏۴-‏۸ خوانده شود.‏

خدای حقیقی پاسخ می‌دهد

۱۶.‏ الف)‏ ایلیّا با بازسازی مذبح یَهُوَه بر روی کوه کَرْمَل چه امری را در ذهن اسرائیلیان تداعی کرد؟‏ ب)‏ ایلیّا به چه شکلی اعتماد کامل خود را به یَهُوَه نشان داد؟‏

۱۶ عصر بود و حال ایلیّا باید آزمون خود را می‌گذراند.‏ او مذبحی را که بی‌شک به دست دشمنان پرستش حقیقی خراب شده بود،‏ بازسازی کرد.‏ ایلیّا از ۱۲ سنگ استفاده کرد که احتمالاً به ۱۰ سِبط اسرائیل یادآوری می‌کرد که هنوز باید از شریعت موسوی پیروی کنند؛‏ شریعتی که به ۱۲ سِبط قوم اسرائیل داده شده بود.‏ سپس قربانی خود را روی مذبح گذاشت و بر همه چیز آب پاشید؛‏ آبی که احتمالاً از دریای مدیترانه آورده شده بود.‏ ایلیّا حتی گودالی گرداگرد مذبح حفر نمود و آن را با آب پر کرد.‏ بدین صورت همه چیز به نفع انبیای بَعْل و به ضرر یَهُوَه بود.‏ ایلیّا می‌خواست با این کار خود اعتماد کاملش را به خدا نشان دهد.‏—‏۱پاد ۱۸:‏۳۰-‏۳۵‏.‏

ایلیّا در دعایش نشان داد که هنوز به فکر قومش است،‏ زیرا با اشتیاق تمام می‌خواست ببیند که یَهُوَه «دل ایشان» را به سوی خود باز می‌گرداند

۱۷.‏ ایلیّا در دعاهایش به چه اموری بیشتر اهمیت داد و ما چگونه می‌توانیم او را در دعاهایمان سرمشق قرار دهیم؟‏

 ۱۷ ایلیّا همه چیز را فراهم آورد و سپس به خدای خود دعا کرد.‏ دعای او ساده و گویا بود و نشان می‌داد که برای او چه اموری پراهمیت است.‏ پیش از هر چیز،‏ ایلیّا می‌خواست همگان بدانند که یَهُوَه ‹خدای اسرائیل› است،‏ نه بَعْل.‏ دوم این که او می‌خواست دیگران پی برند که او خادمی بیش نیست و تمام جلال و ستایش باید به یَهُوَه خدا داده شود.‏ سوم این که او نشان داد که به فکر قومش است،‏ زیرا با اشتیاق تمام منتظر بود که یَهُوَه «دل ایشان» را به سوی خود باز گرداند.‏ (‏۱پاد ۱۸:‏۳۶،‏ ۳۷‏)‏ علی‌رغم تمام درد و مصیبتی که به علّت بی‌ایمانی بر سر اسرائیلیان آمده بود،‏ ایلیّا هنوز به آنان عشق می‌ورزید.‏ ما نیز همچون ایلیّا می‌توانیم در دعاهای خود تواضع و فروتنی نشان دهیم،‏ به فکر نام خدا باشیم و با نیازمندان دلسوزی و همدردی کنیم.‏

۱۸،‏ ۱۹.‏ الف)‏ یَهُوَه به دعای ایلیّا چگونه پاسخ داد؟‏ ب)‏ ایلیّا به مردم چه فرمانی داد و چرا گناهان کاهنان بَعْل قابل بخشش نبود؟‏

۱۸ پیش از دعای ایلیّا،‏ شاید برخی از اسرائیلیان فکر کردند که سخنان یَهُوَه نیز همانند بَعْل توخالی و بی‌فایده است.‏ اما پس از دعای ایلیّا دیگر جای هیچ شکی باقی نماند.‏ در کتاب مقدّس می‌خوانیم:‏ «آنگاه آتشِ یَهُوَه افتاده،‏ قربانی سوختنی و هیزم و سنگ‌ها و خاک را بلعید و آب را که در خندق بود،‏ لیسید.‏» (‏۱پاد ۱۸:‏۳۸‏)‏ چه کار خارق‌العاده و چشمگیری!‏ حال این عمل خدا چه تأثیری بر قوم اسرائیل گذاشت؟‏

آنگاه یَهُوَه آتشی از آسمان فرستاد

۱۹ تمام آنان فریاد برآوردند:‏ «یَهُوَه،‏ او خدا است!‏ یَهُوَه،‏ او خدا است!‏» (‏۱پاد ۱۸:‏۳۹‏)‏ سرانجام،‏ اسرائیلیان حقیقت را به چشم خود دیدند،‏ اما هنوز ایمان کافی نداشتند.‏ آنان دیدند که خدا از آسمان آتش بر مذبح فرستاد.‏ پس باید با صداقت اذعان می‌کردند که یَهُوَه،‏ خدای حقیقی است که به دعای ایلیّا گوش داده است؛‏ دعایی که ایمان بی‌نظیر ایلیّا را نشان می‌داد.‏ از این رو ایلیّا از آنان خواست که به شکلی ایمان خود را نشان دهند.‏ او از آنان درخواست کرد که به شریعت یَهُوَه عمل کنند؛‏ اسرائیلیان باید چندین سال پیش از این چنین می‌کردند.‏ شریعت خدا به آنان فرمان داده بود که باید انبیای دروغین و بت‌پرستان را از میان خود بردارند.‏ (‏تث ۱۳:‏۵-‏۹‏)‏ کاهنانِ بَعْل،‏ خود را  دشمن یَهُوَه خدا ساخته بودند و عمداً بر ضدّ اراده و مقصود او قدم برمی‌داشتند.‏ آیا خدا باید به آنان رحمت و بخشش نشان می‌داد؟‏ مگر آنان به تمام کودکان بی‌گناهی که برای بَعْل قربانی شده بودند،‏ بخششی نشان داده بودند؟‏ ‏(‏امثال ۲۱:‏۱۳ خوانده شود؛‏ ار ۱۹:‏۵‏)‏ به راستی که گناهانِ کاهنانِ بَعْل قابل بخشش نبود.‏ پس ایلیّا فرمان داد که تمام کاهنان بَعْل کشته شوند و مردم چنین کردند.‏—‏۱پاد ۱۸:‏۴۰‏.‏

۲۰.‏ چرا نگرانی منتقدان در مورد این که ایلیّا فرمان قتل عام کاهنان بَعْل را داده است،‏ بی‌پایه و اساس است؟‏

۲۰ شاید امروزه برخی از منتقدان،‏ آخرین اتفاقی را که بر روی کوه کَرْمَل افتاد،‏ شدیداً مورد انتقاد قرار دهند.‏ برخی نگران آنند که متعصبان مذهبی با شنیدن این گزارش کتاب مقدّس،‏ شاید با اعضای گروه‌های مذهبی دیگر با تندی و خشونت رفتار کنند.‏ آری،‏ واقعاً جای تأسف است که امروزه مذاهب متعصب و تندروی بسیاری را می‌توان یافت.‏ اما ایلیّا متعصب نبود.‏ او مطابق با خواست یَهُوَه،‏ به حق فرمان قتل عام کاهنان بَعْل را به اجرا درآورد.‏ از سوی دیگر مسیحیان می‌دانند که همانند ایلیّا نمی‌توانند بر روی دشمنانشان شمشیر کشند.‏ آنان از سخنان عیسی به پِطرُس که برای تمام پیروان عیسی گفته شده است،‏ پیروی می‌کنند.‏ در کتاب مقدّس آمده است:‏ «شمشیر خود در نیام کن؛‏ زیرا هر که شمشیر کِشد،‏ به شمشیر نیز کشته شود.‏» (‏مت ۲۶:‏۵۲‏)‏ یَهُوَه پسرش را مأمور کرده است تا در آینده عدالت را بر روی زمین برقرار کند.‏

۲۱.‏ چرا سرگذشت زندگی ایلیّا نمونه‌ای بسیار خوب برای مسیحیان واقعی است؟‏

۲۱ وظیفهٔ مسیحیان واقعی آن است که زندگی‌ای در پیش گیرند که نشانهٔ ایمانشان باشد.‏ (‏یو ۳:‏۱۶‏)‏ یک راه،‏ سرمشق قرار دادن ایلیّا،‏ این مرد با خداست.‏ او یَهُوَه را با تمام دل و جان می‌پرستید و دیگران را نیز تشویق کرد تا این راه را برگزینند.‏ او با شهامت تمام،‏ ریاکاری‌های یک مذهب را که شیطان با استفاده از آن مردم را از خدا دور می‌کرد،‏ برملا ساخت.‏ ایلیّا همچنین برای حل و فصل مسائل،‏ به خدا توکّل کرد نه به توانایی‌ها و خواست خود.‏ ایلیّا از پرستش پاک دفاع کرد.‏ باشد که همهٔ ما ایمان او را سرمشق قرار دهیم!‏

^ بند 7 برای کسب اطلاعات بیشتر به کادر  ‏«خشکسالی در روزگار ایلیّا چه مدت به طول انجامید؟‏»‏ مراجعه شود.‏

^ بند 9 کوه کَرْمَل معمولاً منطقه‌ای سبز و خرم بود،‏ زیرا باد ابرها و هوایی مرطوب را از دریای مدیترانه به سوی دامنه‌های این کوه می‌راند و موجب باران‌های پی‌درپی و شبنم‌های فراوان می‌شد.‏ از آنجا که مردم بر این اعتقاد بودند که بَعْل باران را می‌باراند،‏ واضح است که این محل از اهمیتی خاص در پرستش بَعْل برخوردار بود.‏ از این رو،‏ کوه کَرْمَل که در آن زمان خشک و بی‌آب و علف شده بود،‏ محلّی مناسب برای برملا کردن پرستش کاذب بَعْل و دروغ و فریبکاری‌های آن بود.‏

^ بند 12 توجه کنید که ایلیّا به آنان گفت:‏ «آتش روشن نکنید.‏» برخی از محققان می‌گویند که چنین بت‌پرستانی گاهی گودالی از آتش زیر مذبح درست می‌کردند تا آتش بر روی مذبح ظاهر شود و نشان دهند که این آتش از طرف نیرویی مافوق طبیعی بوده است.‏