به متن بروید

به فهرست بروید

شاهدان یَهُوَه

انتخاب زبان فارسی

آیا می‌دانستید که

آیا می‌دانستید که

در گذشته کشتی‌سازان چگونه بدنهٔ کشتی را ضدآب می‌کردند؟‏

لایونل کاسون،‏ کارشناس کشتی‌های قدیمی توضیح می‌دهد که کشتی‌سازان در زمان روم باستان پس از درزگیری چوب‌های کشتی چه می‌کردند.‏ آنان معمولاً «درزها یا حتی کل بدنهٔ خارجی کشتی را با قیر یا با ترکیبی از موم و قیر می‌پوشاندند و لایه‌ای از قیر را نیز به سطح درونی کشتی می‌کشیدند.‏» قرن‌ها پیش از آن،‏ اَکدیان و بابلیان نیز از قیر برای ضدآب کردن کشتی‌های خود استفاده می‌کردند.‏

در سرزمین‌هایی که در کتاب مقدّس آمده است،‏ قیر مایع به فراوانی یافت می‌شد

در بخش عبری کتاب مقدّس در پیدایش ۶:‏۱۴ به روشی مشابه اشاره شده است.‏ واژهٔ عبری‌ای که در اینجا «قیر» ترجمه شده است،‏ به احتمال قوی همان ماده‌ای است که ما امروزه به نام قیر می‌شناسیم و از نفت خام حاصل می‌شود.‏

قیر در طبیعت به دو شکل موجود است:‏ مایع و جامد.‏ در گذشته،‏ کشتی‌سازان از قیر مایع استفاده می‌کردند.‏ آنان مستقیماً قیر را بر سطح کشتی می‌کشیدند.‏ سطح قیراندودشده خشک و محکم می‌شد که پوششی ضدآب بود.‏

در سرزمین‌هایی که در کتاب مقدّس آمده است،‏ قیر به فراوانی یافت می‌شد.‏ وادی سَدّیم در نزدیکی دریای مرده «پر از چاه‌های قیر بود.‏»—‏پیدایش ۱۴:‏۱۰‏.‏

در قدیم برای جلوگیری از فاسد شدن ماهی چه می‌کردند؟‏

از زمان‌های قدیم ماهی غذایی مهم بوده است.‏ برخی از رسولان عیسی پیش از این که سفرهایشان را با عیسی شروع کنند،‏ ماهیگیرانی در دریاچهٔ جلیل بودند.‏ (‏مَتّی ۴:‏۱۸-‏۲۲‏)‏ بخشی از ماهی‌هایی که در آنجا صید می‌شد به کارگاه‌هایی در آن نزدیکی داده می‌شد تا برای نگهداری عمل آورده شود.‏

تصویر ماهیگیرانِ مصر باستان روی چوب

شیوه‌ای که احتمالاً در قدیم در منطقهٔ جلیل برای نگهداری ماهی استفاده می‌شد،‏ هنوز هم در برخی مناطق به کار می‌رود.‏ ابتدا شکم ماهی را خالی می‌کنند و با آب آن را می‌شویند.‏ در کتاب «بررسی تکنولوژی باستان»‏ * مراحل پس از آن چنین توضیح داده می‌شود:‏ «ابتدا ذرّات سنگ نمک را داخل آبشش،‏ دهان و زیر فلس‌های ماهی می‌مالند.‏ ماهی‌ها را طبقه طبقه روی هم می‌گذراند و میانشان نمک می‌پاشند و آن را با حصیر می‌پوشانند.‏ پس از ۳ تا ۵ روز آن را زیر و رو می‌کنند و ۳ تا ۵ روز دیگر نیز آن را به این حالت قرار می‌دهند.‏ حین خشک شدن،‏ آب بدن ماهی‌ها بیرون می‌آید و محلول نمک بر ماهی نفوذ می‌کند.‏ پس از مرحلهٔ خشک شدن،‏ ماهی‌ها سفت و محکم می‌شوند.‏»‏

مشخص نیست که ماهی‌هایی که به این روش خشک می‌شوند،‏ برای چه مدت قابل استفاده‌اند.‏ اما مصریان باستان ماهی‌هایی را که به این شکل نگهداری می‌شد،‏ به سوریه صادر می‌کردند و این نشان می‌دهد که این روش،‏ روش نسبتاً مناسبی برای نگهداری ماهی بوده است.‏

^ بند 9 به فارسی ترجمه نشده است.‏