به متن بروید

به منوی ثانوی بروید

به فهرست بروید

شاهدان یَهُوَه

فارسی

برج دیده‌بانی  |  مارس ۲۰۱۳

موسی—‏مردی متواضع

موسی—‏مردی متواضع

تواضع چیست؟‏

تواضع به مفهوم فروتنی و افتادگی و فقدان تکبّر و غرور است.‏ شخص متواضع به خود نمی‌بالد و دیگران را حقیر نمی‌شمارد.‏ همچنین می‌داند که او اشتباه و خطا می‌کند و باید توانایی‌ها و حد و مرز خود را بشناسد.‏

موسی به چه طرقی نشان داد که فردی متواضع است؟‏

هنگامی که به موسی قدرت و اختیاراتی داده شد،‏ به خود مغرور نشد.‏ زمانی که به شخصی اختیاراتی داده می‌شود،‏ اغلب تواضع و افتادگی او در مدت کوتاهی مشخص می‌گردد.‏ نویسنده‌ای به نام رابرت اینگرزُل در این مورد چنین می‌گوید:‏ «اگر می‌خواهید بدانید که فردی واقعاً چه شخصیتی دارد،‏ به او قدرت و اختیاراتی دهید.‏» موسی از این نظر الگویی بی‌نظیر بود.‏ چطور؟‏

موسی قدرت و اختیارات عظیمی داشت،‏ زیرا او به فرمان یَهُوَه باید قوم اسرائیل را رهبری می‌کرد.‏ اما این امر هیچ گاه او را مغرور و متکبّر نساخت.‏ برای نمونه،‏ موسی برای این که به پرسشی در مورد حق وراثت پاسخی بجا دهد،‏ راهی معقول را پیش گرفت.‏ (‏اعداد ۲۷:‏۱-‏۱۱‏)‏ پاسخ به آن پرسش جدّی و پراهمیت بود،‏ زیرا نه تنها بر یک نسل،‏ بلکه بر نسل‌های آتی نیز تأثیر می‌گذاشت.‏

حال موسی چگونه عمل کرد؟‏ آیا فکر کرد که رهبر قوم اسرائیل است و به خوبی می‌داند که چه تصمیمی باید بگیرد؟‏ آیا به توانایی‌ها،‏ تجربیات طولانی و آگاهی‌اش از نظرات یَهُوَه متکی بود؟‏

اگر موسی مردی متکبّر بود شاید چنین می‌کرد،‏ اما او چنین نکرد.‏ در کتاب مقدّس در این مورد می‌خوانیم:‏ «پس موسی دعوی ایشان را به حضور یَهُوَه آورد.‏» (‏اعداد ۲۷:‏۵‏)‏ لحظه‌ای به این امر فکر کنید!‏ موسی حتی پس از گذشت ۴۰ سال که قوم اسرائیل را رهبری می‌کرد،‏ به خود متکی نبود،‏ بلکه به یَهُوَه.‏ پس به وضوح می‌بینیم که موسی مردی بسیار متواضع و افتاده بود.‏

از طرف دیگر موسی تصوّر نکرد که تنها اوست که می‌تواند قدرت و اختیاراتی داشته باشد.‏ هنگامی که یَهُوَه به انبیای دیگرش نیز وظایفی داد،‏ او از این امر شاد و مسرور گشت.‏ (‏اعداد ۱۱:‏۲۴-‏۲۹‏)‏ زمانی که پدرزنش به او پیشنهاد کرد که کمی از فشار مسئولیت‌های خود بکاهد و آن را به دیگران واگذار کند،‏ موسی با فروتنی آن را پذیرفت.‏ (‏خروج ۱۸:‏۱۳-‏۲۴‏)‏ در واپسین روزهای عمرش،‏ با این که هنوز قوی و نیرومند بود،‏ از یَهُوَه درخواست کرد که جانشینی بجای او برگزیند.‏ یَهُوَه،‏ یوشَع را انتخاب کرد.‏ موسی با تمام وجود از این مرد جوان حمایت کرد و به اسرائیلیان تأکید کرد که یوشَع آنان را به سرزمین موعود هدایت می‌کند و آنان باید از او پیروی کنند.‏ (‏اعداد ۲۷:‏۱۵-‏۱۸؛‏ تثنیه ۳۱:‏۳-‏۶؛‏ ۳۴:‏۷‏)‏ موسی در راه پرستش یَهُوَه هدایت و رهبری قوم اسرائیل را افتخار و موهبتی می‌دانست.‏ اما هیچ گاه اجازه نداد که داشتن این افتخار باعث شود خود را از دیگران برتر بداند.‏

از موسی چه می‌آموزیم؟‏

ما هیچ گاه نمی‌خواهیم به دلیل داشتن قدرت و اختیارات یا توانایی‌های خود،‏ مغرور و متکبّر شویم.‏ باید به یاد داشته باشیم؛‏ برای این که خواست یَهُوَه را به انجام رسانیم،‏ داشتن تواضع بس مهم‌تر از توانایی‌های ماست.‏ (‏۱سموئیل ۱۵:‏۱۷‏)‏ اگر واقعاً افتاده و متواضع باشیم،‏ این پند بجای کتاب مقدّس را همواره در نظر خواهیم داشت که می‌گوید:‏ ‹به تمامی دل خود بر یَهُوَه توکّل نما و بر عقل خود تکیه مکن.‏›—‏امثال ۳:‏۵،‏ ۶‏.‏ 

از سرگذشت زندگی موسی همچنین می‌آموزیم که نباید به مقام و اعتبار یا قدرت و اختیارات خود بیش از حد اهمیت دهیم.‏

آیا از الگوی موسی در تواضع و افتادگی فایده می‌بریم؟‏ یقیناً!‏ هنگامی که تواضع را در خود پرورش می‌دهیم،‏ دیگران در کنار ما احساس آرامش می‌کنند و برای آنان افرادی دوست‌داشتنی خواهیم بود.‏ اما مهم‌تر از همه مورد رضایت یَهُوَه خدایمان واقع خواهیم شد؛‏ خدایی که خود نیز این خصوصیت را دارد.‏ (‏۲سموئیل ۲۲:‏۳۶‏)‏ «خدا در برابر متکبران می‌ایستد،‏ امّا فروتنان را فیض می‌بخشد.‏» (‏۱پِطرُس ۵:‏۵‏)‏ به راستی که این دلیل خوب و قانع‌کننده‌ایست که تواضع موسی را سرمشق قرار دهیم.‏