مراجعه به متن

مراجعه به فهرست مطالب

شاهدان یَهُوَه

انتخاب زبان فارسی

با همبستگی در مقابل مشکلات روزهای آخر این دنیا ایستادگی کنیم

با همبستگی در مقابل مشکلات روزهای آخر این دنیا ایستادگی کنیم

‏«ما همه،‏ اعضای یکدیگریم.‏»—‏افس ۴:‏۲۵‏.‏

۱،‏ ۲.‏ یَهُوَه از همهٔ پرستندگان خود چه پیر و چه جوان چه می‌خواهد؟‏

ای جوانان بدانید که وجودتان در جمع پرستندگان یَهُوَه در سرتاسر جهان به‌راستی باارزش است.‏ در بسیاری از کشورها شمار کثیری از افرادی که تعمید می‌گیرند،‏ جوانند.‏ این جوانان تصمیم می‌گیرند به صف آنانی بپیوندند که یَهُوَه را خدمت می‌کنند.‏ دیدن آنان حقیقتاً دل‌های ما را به شوق می‌آورد!‏

۲ شکی نیست که شما جوانان از بودن با جوانان دیگر لذّت می‌برید.‏ اصولاً همنشینی با همسن‌وسالان لطف خود را دارد.‏ با این حال،‏ یَهُوَه از ما می‌خواهد که چه پیر و چه جوان،‏ با هر پیشینه‌ای،‏ در پرستش او متحد باشیم.‏ به نوشتهٔ پولُس رسول،‏ خواست خدا این است که «همگان نجات یابند و به معرفت حقیقت نایل گردند.‏» (‏۱تیمو ۲:‏۳،‏ ۴‏)‏ مکاشفه ۷:‏۹ در وصف پرستندگان خدا اشاره می‌کند که آنان از «هر ملت و طایفه و قوم و زبان» هستند.‏

۳،‏ ۴.‏ الف)‏ امروزه چه روحیه‌ای در میان جوانان رایج است؟‏ ب)‏ در هماهنگی با اِفِسُسیان ۴:‏۲۵ باید چه طرز فکری داشت؟‏

۳ به‌راستی که چه تفاوت فاحشی میان خادمان جوان یَهُوَه و جوانان دنیا وجود دارد!‏ بسیاری از کسانی که یَهُوَه را خدمت نمی‌کنند زندگی‌شان تنها حول خواسته‌های خودشان می‌گردد.‏ برخی محققان آنان را «نسل خود محور» می‌خوانند.‏ آنان با شیوهٔ  صحبت کردن و لباس پوشیدنشان نشان می‌دهند که برای نسل قدیم احترامی قائل نیستند و آنان را با دنیای امروز بیگانه می‌دانند.‏

۴ این روحیه را می‌توان در همه جا دید.‏ از این رو خادمان جوان یَهُوَه برای اجتناب از این روحیه و پذیرفتن دیدگاه خدا باید سخت تلاش کنند.‏ حتی در قرن اول میلادی نیز پولُس لزوم این را می‌دید که به هم‌ایمانانش متذکر شود از «روحی که هم‌اکنون در سرکشان عمل می‌کند» دوری جویند؛‏ همان روحی که ‹زمانی در آن گام می‌زدند.‏› ‏(‏اِفِسُسیان ۲:‏۱-‏۳ خوانده شود.‏)‏ جوانانی که دریافته‌اند باید از روحیهٔ دنیا دوری جویند و با اتحاد دوشادوش هم‌ایمانانشان فعالیت کنند،‏ قابل تحسینند.‏ چنین روحیه‌ای با سخن پولُس هماهنگ است که گفت:‏ «ما همه،‏ اعضای یکدیگریم.‏» (‏افس ۴:‏۲۵‏)‏ هر چه به پایان دنیای کنونی نزدیک‌تر می‌شویم،‏ اهمیت همکاری و اتحاد نیز بیشتر می‌شود.‏ بیایید نمونه‌هایی را در کتاب مقدّس بررسی کنیم که نیاز به همبستگی و اتحاد را برای ما روشن‌تر می‌سازد.‏

خادمانی که همبستگی خود را حفظ کردند

۵،‏ ۶.‏ از لوط و دخترانش چه درسی در مورد حفظ اتحاد و همبستگی می‌آموزیم؟‏

۵ در زمان باستان هر بار که قوم یَهُوَه برای روبرو شدن با وضعیتی سخت با یکدیگر متحد می‌شدند و به هم یاری می‌رساندند،‏ یَهُوَه با رضای خاطر از آنان حمایت می‌کرد.‏ امروزه خادمان یَهُوَه چه پیر و چه جوان،‏ می‌توانند از نمونه‌های موجود در کتاب مقدّس درس بگیرند.‏ یکی از این نمونه‌ها مربوط به واقعه‌ای در زندگی لوط است.‏

۶ لوط و خانواده‌اش در وضعیتی پرمخاطره بودند.‏ آری،‏ سُدُوم،‏ شهری که در آن سکونت داشتند،‏ در شرف نابودی بود.‏ فرشتگان خدا لوط را بر آن داشتند که برای نجات جان خود از آنجا فرار کند و به مناطق کوهستانی پناه ببرد.‏ (‏پیدا ۱۹:‏۱۲-‏۲۲‏)‏ لوط اطاعت کرد و دو دخترش نیز با او همکاری کرده شهر را ترک کردند.‏ متأسفانه دیگر نزدیکان او چنین نکردند.‏ به نظر دو جوانی که با دختران لوط نامزد بودند،‏ سخنان لوطِ سالمند «مسخره آمد.‏» این بی‌توجهی به قیمت جانشان تمام شد.‏ (‏پیدا ۱۹:‏۱۴‏)‏ تنها لوط و دخترانش به دلیل حفظ همبستگی‌شان نجات یافتند.‏

۷.‏ هنگامی که اسرائیلیان مصر را ترک می‌کردند،‏ چگونه یَهُوَه از آنانی که روحیهٔ اتحاد و همبستگی داشتند حمایت کرد؟‏

۷ نمونه‌ای دیگر را در نظر گیرید.‏ اسرائیلیان هنگام ترک مصر،‏ به گروه‌هایی مستقل تقسیم نشدند به گونه‌ای که هر یک راه خود را پیش گیرد.‏ همچنین هنگامی که موسی «دست خود را بر دریا دراز کرد» و یَهُوَه دریا را شکافت،‏ تنها موسی یا گروهی به همراه او نبودند که از دریا عبور کردند،‏ بلکه به حمایت یَهُوَه کل قوم اسرائیل از میان دریا گذشتند.‏ (‏خرو ۱۴:‏۲۱،‏ ۲۲،‏ ۲۹،‏ ۳۰‏)‏ گروهی عظیم از اقوام مختلف نیز به اسرائیلیان پیوستند.‏ روحیهٔ اتحاد و همبستگی به‌خوبی در میان همهٔ آنان دیده می‌شد.‏ (‏خرو ۱۲:‏۳۸‏)‏ نمی‌توان تصوّر کرد که برای مثال،‏ گروهی از جوانان از میان آنان جدا شده،‏ راهی را که خود می‌پسندیدند در پیش گرفته باشند.‏ آیا بدین سان خود را از حمایت یَهُوَه محروم نمی‌کردند؟‏ آیا این عملشان نابخردانه نمی‌بود؟‏—‏۱قر ۱۰:‏۱‏.‏

۸.‏ در روزگار یَهُوشافاط،‏ قوم خدا چگونه اتحاد خود را حفظ کرد؟‏

۸ در روزگار یَهُوشافاط «گروه عظیمی» از سرزمین‌های همجوارِ قوم اسرائیل سر دشمنی با اسرائیلیان گذاشتند.‏ (‏۲توا ۲۰:‏۱،‏ ۲‏)‏ خادمان خدا سعی نکردند به قدرت خود بر این دشمن پرقدرت غلبه یابند،‏ بلکه به یَهُوَه توکّل جستند و این بسیار قابل تحسین بود.‏ ‏(‏۲تواریخ ۲۰:‏۳،‏ ۴ خوانده شود.‏)‏ همچنین هر فرد اسرائیلی تلاش نکرد خود راه‌حلی برای این مسئله بیابد،‏ بلکه همه گرد هم آمدند و چنان که کتاب مقدّس می‌گوید:‏ ‹تمامی یهودا با اطفال و زنان و پسران خود به حضور خداوند ایستادند.‏›  ‏(‏۲توا ۲۰:‏۱۳‏)‏ تلاش همهٔ آنان اعم از پیر و جوان این بود که با ایمان،‏ به راهنمایی‌های یَهُوَه عمل کنند.‏ در نتیجه یَهُوَه نیز از آنان در مقابل دشمنشان محافظت کرد.‏ (‏۲توا ۲۰:‏۲۰-‏۲۷‏)‏ سرمشق خوب اسرائیلیان به ما می‌آموزد که چگونه باید در مقابل مشکلات عمل کنیم.‏ نظر شما چیست؟‏

۹.‏ از اعمال و رفتار مسیحیان قرن اول چه درسی از همکاری و اتحاد می‌آموزیم؟‏

۹ همکاری و اتحاد مسیحیان قرن اول نیز درخور توجه است.‏ برای مثال،‏ پس از آن که بسیاری از یهودیان و نوکیشان به مسیحیت گرویدند،‏ «خود را وقف تعلیم یافتن از رسولان و رفاقت و پاره کردن نان و دعا کردند.‏» (‏اعما ۲:‏۴۲‏)‏ این اتحاد به‌ویژه هنگام زجر و آزارها،‏ زمانی که واقعاً به یکدیگر نیاز داشتند،‏ مشهود بود.‏ (‏اعما ۴:‏۲۳،‏ ۲۴‏)‏ آیا موافق نیستید که در سختی‌ها ضروری است که با یکدیگر همکاری کنیم؟‏

با نزدیک شدن روز یَهُوَه اتحاد را حفظ کنید

۱۰.‏ در چه زمانی اتحاد به‌ویژه اهمیت می‌یابد؟‏

۱۰ ما به یکی از تاریک‌ترین دوران تاریخ بشر نزدیک می‌شویم.‏ یوئیل نبی آن را «روز تاریکی و ظلمت» توصیف کرده است.‏ (‏یول ۲:‏۱،‏ ۲؛‏ صف ۱:‏۱۴‏)‏ طی آن دوران قوم خدا باید اتحاد خود را حفظ کند.‏ سخنان عیسی را به یاد آورید که گفت:‏ «هر حکومتی که بر ضد خود تجزیه شود،‏ نابود خواهد شد.‏»—‏مت ۱۲:‏۲۵‏.‏

۱۱.‏ چه تشبیهی در مزمور ۱۲۲:‏۳،‏ ۴ امروزه برای قوم خدا مصداق دارد؟‏ (‏تصویر اول مقاله ملاحظه شود.‏)‏

۱۱ در دوران سختی که در پیش است،‏ ما باید حقیقتاً متحد باشیم.‏ اتحادی را که میان ما مسیحیان باید وجود داشته باشد می‌توان به نزدیک بودن خانه‌های شهر اورشلیم باستان تشبیه کرد.‏ آن خانه‌ها چنان به یکدیگر نزدیک بودند که مزمورنویس اورشلیم را شهری ‹تماماً به هم پیوسته› خواند.‏ این امر ساکنان شهر را قادر می‌ساخت که به یکدیگر یاری رسانده،‏ از یکدیگر محافظت کنند.‏ این نزدیکی همچنین به‌خوبی اتحاد قوم اسرائیل را به تصویر می‌کشد زمانی که تمام طایفه‌های اسرائیل برای پرستش یَهُوَه گرد هم می‌آمدند.‏ ‏(‏مزمور ۱۲۲:‏۳،‏ ۴ خوانده شود.‏)‏ اکنون و در دوران سختی که در پیش است ما نیز باید تماماً و به یکدل به هم بپیوندیم.‏

۱۲.‏ چه چیز به ما کمک می‌کند تا از حمله‌ای که به زودی به قوم خدا می‌شود،‏ جان سالم به در بریم؟‏

۱۲ چرا در آن زمان پیوستن به یکدیگر به‌خصوص اهمیت دارد؟‏ در حِزْقِیال باب ۳۸ پیشگویی شده است که ‹جوج از زمین ماجوج› به قوم خدا حمله می‌کند.‏ در آن زمان نباید بگذاریم هیچ چیز بین ما جدایی ایجاد کند و یقیناً نمی‌خواهیم که دست کمک به سوی دنیا دراز کنیم،‏ بلکه می‌خواهیم با برادرانمان متحد باشیم.‏ البته نجات ما به این دلیل نیست که به گروهی تعلّق داریم.‏ یَهُوَه و پسرش،‏ آنانی را که نام یَهُوَه را می‌خوانند،‏ در آن دوران سخت و طاقت‌فرسا در پناه خود خواهند گرفت و آنان نجات خواهند یافت.‏ (‏یول ۲:‏۳۲؛‏ مت ۲۸:‏۲۰‏)‏ اما آنانی که با قوم خدا متحد نمی‌مانند و از گلهٔ او دور می‌شوند،‏ چطور؟‏ آیا منطقی است که آنان نیز نجات یابند؟‏—‏میکا ۲:‏۱۲‏.‏

۱۳.‏ جوانان باایمان چه درس‌هایی از مطالبی که تا اینجا آموخته‌ایم،‏ می‌آموزند؟‏

۱۳ پس کاملاً روشن است که دنباله‌روی از جوانانی که جدا از هم‌ایمانانشان راه خود را پیش می‌گیرند،‏ عاقلانه نیست.‏ ما به زمانی نزدیک می‌شویم که همگی،‏ چه پیر و چه جوان واقعاً به یکدیگر نیاز خواهیم داشت.‏ آری،‏ اکنون زمان آن است که همکاری با یکدیگر را بیاموزیم و اتحادی را در میان خود ایجاد کنیم که در آیندهٔ نزدیک برایمان جنبهٔ حیاتی خواهد داشت.‏

‏«ما همه،‏ اعضای یکدیگریم»‏

۱۴،‏ ۱۵.‏ الف)‏ یَهُوَه با چه هدفی امروزه خادمان خود را اعم از پیر و جوان آموزش می‌دهد؟‏ ب)‏ یَهُوَه برای متحد ساختن ما چه اندرزهایی به ما داده است؟‏

۱۴ یَهُوَه به ما کمک می‌کند تا ‹به یکدل او را  عبادت نماییم.‏› (‏صف ۳:‏۸،‏ ۹‏)‏ او به ما آموزش می‌دهد تا نقش خود را در مقصود ابدی او دریابیم.‏ بخشی از مقصود او این است که ‹همه چیز را در مسیح گرد آورد.‏› ‏(‏اِفِسُسیان ۱:‏۹،‏ ۱۰ خوانده شود.‏)‏ آری،‏ او می‌خواهد همهٔ مخلوقاتش را که خواهان پرستش او هستند،‏ در تمام عالم متحد سازد و به این مقصود یقیناً جامهٔ عمل خواهد پوشاند.‏ ای جوانان آیا دانستن مقصود یَهُوَه شما را برنمی‌انگیزد که با برادران خود متحد باشید و با سازمان یَهُوَه همکاری کنید؟‏

۱۵ یَهُوَه با این هدف که در دنیای جدید تا ابد متحد باشیم،‏ به ما می‌آموزد که اکنون به این اتحاد دست یابیم.‏ کتاب مقدّس بارها و بارها گفته است که ‹در فکر یکدیگر باشیم،‏› ‹سرسپردهٔ هم باشیم،‏› ‹یکدیگر را دلداری دهیم› و ‹یکدیگر را تشویق و تقویت کنیم.‏› (‏۱قر ۱۲:‏۲۵؛‏ روم ۱۲:‏۱۰؛‏ ۱تسا ۴:‏۱۸؛‏ ۵:‏۱۱‏)‏ یَهُوَه می‌داند که ما مسیحیان ناکاملیم و این می‌تواند در ایجاد اتحاد دشواری‌هایی به وجود آورد.‏ از این رو باید تلاش کنیم ‹یکدیگر را ببخشاییم.‏›—‏افس ۴:‏۳۲‏.‏

۱۶،‏ ۱۷.‏ الف)‏ یکی از اهداف برگزاری جلسات مسیحی چیست؟‏ ب)‏ جوانان از عیسای نوجوان چه می‌توانند بیاموزند؟‏

۱۶ یَهُوَه همچنین از طریق جلسات مسیحی به ما می‌آموزد که میان خود اتحاد و همبستگی را حفظ کنیم.‏ ما پندی را که در عبرانیان ۱۰:‏۲۴،‏ ۲۵ آمده است بارها خوانده‌ایم.‏ یکی از اهداف این جلسات این است که «در فکر آن باشیم که چگونه می‌توانیم یکدیگر را به محبت و انجام اعمال نیکو برانگیزانیم.‏» قابل توجه است که جلسات و گردهمایی‌ها به این منظور ترتیب داده شده است که بتوانیم ‹یکدیگر را بیشتر تشویق کنیم؛‏ بخصوص اکنون که شاهد نزدیکتر شدن آن روز هستیم.‏›‏

۱۷ عیسی در دوران جوانی‌اش برای چنین گردهمایی‌هایی ارزش بسیار قائل بود و برای ما سرمشقی خوب از خود به جا گذاشت.‏ او در سن ۱۲ سالگی به اتفاق والدین خود در یکی از گردهمایی‌های بزرگ روحانی حضور یافت.‏ در آنجا والدینش او را گم کردند.‏ آیا عیسی با نوجوانان دیگر به جایی رفته بود؟‏ خیر.‏ وقتی سرانجام یوسف و مریم عیسی را در معبد یافتند،‏ او مشغول گفتگو با معلّمان مذهبی در مورد کلام خدا بود.‏—‏لو ۲:‏۴۵-‏۴۷‏.‏

۱۸.‏ دعاهای ما در ترویج اتحاد چه نقشی دارد؟‏

۱۸ برای تقویت اتحادمان،‏ در کنار ابراز محبت به یکدیگر و بهره گرفتن از جلسات،‏ همچنین می‌توانیم دعا کنیم.‏ وقتی برای هم‌ایمانانمان از یَهُوَه درخواستی  مشخص می‌کنیم،‏ نشان می‌دهیم که به فکر آنان هستیم.‏ البته فقط مسیحیان بزرگسال نیستند که می‌توانند چنین درخواست‌هایی کنند.‏ ای جوانان شما نیز می‌توانید با ابراز محبت به هم‌ایمانان،‏ تشویق و تقویت آنان در جلسات و دعا کردن برای آنان پیوند اتحادتان را با آنان قوی‌تر سازید.‏ بدین سان هنگام سقوط این نظام شریر هیچ دلبستگی‌ای به دنیا نخواهید داشت.‏

همهٔ ما می‌توانیم برای هم‌ایمانانمان دعا کنیم (‏بند ۱۸ ملاحظه شود)‏

نشان دهید که «ما همه،‏ اعضای یکدیگریم»‏

۱۹-‏۲۱.‏ الف)‏ شاهدان یَهُوَه چگونه نشان می‌دهند که ‹هر یک اعضای یکدیگرند›؟‏ نمونه‌ای بیاورید.‏ ب)‏ شما از دیدن روحیهٔ برادرانی که در مصیبت‌ها به کمک هم‌ایمانانشان شتافتند،‏ چه درسی آموختید؟‏

۱۹ قوم یَهُوَه امروزه مطابق با اصلی که در رومیان ۱۲:‏۵ آمده است،‏ زندگی می‌کنند.‏ در آنجا می‌خوانیم:‏ «هر یک،‏ اعضای یکدیگریم.‏» درستی این گفته را می‌توان هنگام وقوع فجایع طبیعی به‌خوبی مشاهده کرد.‏ در دسامبر ۲۰۱۱،‏ توفانی حارّه‌ای در جزیرهٔ میندانائو در فیلیپین رخ داد.‏ تنها در طول یک شب،‏ ساکنان بیش از ۴۰٬۰۰۰ خانه،‏ از جمله بسیاری از برادرانمان،‏ در اثر سیل و طوفان شدید بی‌خانمان شدند.‏ طبق گزارشی از دفتر شعبه این کشور «حتی پیش از آن که کمیته‌های کمک‌رسانی فعالیت خود را آغاز کنند،‏ برادرانمان از سایر مناطق کمک‌هایی را به مصیبت‌زدگان ارسال کرده بودند.‏»‏

۲۰ به همین شکل،‏ هنگامی که زلزله‌ای شدید و سونامی ناشی از آن،‏ مناطقی در شرق ژاپن را ویران کرد،‏ خسارات مالی و جانی بسیاری به شمار کثیری از برادران و خواهرانمان وارد آمد.‏ برخی تقریباً همه چیز خود را از دست دادند.‏ خواهری به نام یوشیکو که در ۴۰ کیلومتری سالن جماعت زندگی می‌کرد،‏ خانهٔ خود را از دست داد.‏ او می‌گوید:‏ «ما بسیار تعجب کردیم که درست روز بعد از زلزله،‏ سرپرست حوزه و برادری دیگر برای یافتن ما به محل ما آمدند.‏» خواهرمان سپس با چهره‌ای خندان گفت:‏ «ما بسیار قدردان بودیم که از طریق جماعتمان همهٔ نیازهای روحانی ما برآورده شد.‏ علاوه بر آن برادرانمان پالتو،‏ کیف،‏ کفش و پیژامه نیز برایمان فراهم کردند.‏» یکی از اعضای کمیتهٔ کمک‌رسانی گفت:‏ «برادران از همهٔ نقاط ژاپن به یک دل به کمک هم‌ایمانانشان شتافتند.‏ حتی برادرانی از آمریکا برای کمک به ژاپن آمدند.‏ وقتی از آنان پرسیدیم که با چه انگیزه‌ای سختی چنین سفر طولانی‌ای را به جان خریدند،‏ پاسخ دادند:‏ ‹ما و برادرانمان در ژاپن،‏ اعضای یک بدنیم.‏ حال آنان به کمک ما نیاز دارند.‏›» به‌راستی مایهٔ افتخار ماست که به سازمانی تعلّق داریم که اینچنین به اعضای خود توجه دارد!‏ شکی نیست که یَهُوَه از دیدن چنین اتحادی بسیار خشنود می‌شود.‏

۲۱ روحیهٔ اتحاد به ما قدرت می‌دهد تا در کنار یکدیگر در مقابل سختی‌ها و مصیبت‌های آینده ایستادگی کنیم؛‏ حتی اگر ارتباطمان با برادرانمان در برخی از نقاط جهان قطع شود.‏ در واقع،‏ چنین روحیه‌ای ما را برای سختی‌هایی که به احتمال قوی هنگام سقوط این نظام شریر با آن روبرو خواهیم شد،‏ آماده می‌کند.‏ فومیکو که از مصیبت‌زدگان تندبادی در ژاپن بود،‏ گفت:‏ «پایان بسیار نزدیک است.‏ ما چشم‌انتظار روزی هستیم که دیگر مصیبتی گریبانگیر انسان‌ها نشود؛‏ اما تا زمان همچنان به مددرسانی به هم‌ایمانانمان ادامه می‌دهیم.‏»‏

۲۲.‏ اتحاد مسیحیان چه فایدهٔ درازمدتی در بر دارد؟‏

۲۲ همهٔ کسانی که در راه حفظ اتحاد تلاش می‌کنند،‏ چه پیر و چه جوان،‏ در حقیقت خود را برای نجات از پایان این دنیای شریر و غیرمتحد آماده می‌سازند.‏ آری،‏ یَهُوَه همچون گذشته قومش را نجات خواهد داد.‏ (‏اشع ۵۲:‏۹،‏ ۱۰‏)‏ همواره به خاطر داشته باشید که اگر تلاش کنید در میان قوم متحد یَهُوَه بمانید،‏ شما نیز می‌توانید در میان آن نجات‌یافتگان باشید.‏ در مقالهٔ بعد همچنین خواهیم آموخت که چرا باید برای برکاتی که اکنون یَهُوَه در اختیارمان گذاشته است،‏ قدردان باشیم.‏