به متن بروید

به منوی ثانوی بروید

به فهرست بروید

شاهدان یَهُوَه

فارسی

برج دیده‌بانی—برای مطالعه در جماعات  |  مارس ۲۰۱۷

حرمت هر کس را آن گونه حفظ کنید که شایستهٔ اوست

حرمت هر کس را آن گونه حفظ کنید که شایستهٔ اوست

‏«برکت،‏ حرمت،‏ جلال و قوّت،‏ همیشه و تا ابد از آنِ تخت‌نشین و برّه باد!‏»—‏مکاشفه ۵:‏۱۳‏.‏

سرودهای:‏ ۹،‏ ۱۰۸

۱.‏ چرا برخی اشخاص شایستهٔ حرمتند و در این مقاله چه موضوعی بررسی می‌شود؟‏

حرمت و عزّت نهادن به این مفهوم است که به شخص توجهی خاص و احترامی ویژه نشان دهیم.‏ ما انسان‌ها معمولاً به اشخاصی حرمت می‌نهیم که از مقام و وظیفه‌ای مهم برخوردارند یا با رفتارشان نشان داده‌اند که شایستهٔ آن حرمتند.‏ در این مقاله بررسی خواهیم کرد که به چه کسانی باید حرمت و عزّت نهاد و چرا؟‏

۲،‏ ۳.‏ الف)‏ چرا یَهُوَه خدا به‌ویژه شایستهٔ حرمت است؟‏ (‏تصویر ابتدای مقاله ملاحظه شود.‏)‏ ب)‏ برّه‌ای که مکاشفه ۵:‏۱۳ به آن اشاره می‌کند،‏ چه کسی است و چرا شایستهٔ حرمت است؟‏

۲ همان گونه که در مکاشفه ۵:‏۱۳ می‌خوانیم،‏ واضح است که آن «تخت‌نشین و برّه» یعنی یَهُوَه خدا و عیسی مسیح شایستهٔ حرمت و عزتند.‏ در باب ۴ کتاب مکاشفه مخلوقات روحی یک دلیل این که چرا یَهُوَه خدا شایستهٔ حرمت است با صدای بلند بیان می‌کنند.‏ آنان خطاب به یَهُوَه خدا که «همیشه و تا ابد زنده است» چنین می‌گویند:‏ «ای یَهُوَه خدای ما،‏ جلال و حرمت و قدرت شایستهٔ  توست؛‏ زیرا تو همه چیز را آفریدی و به خواست تو بود که همه چیز به وجود آمد و آفریده شد.‏»—‏مکا ۴:‏۹،‏ ۱۱‏.‏

۳ عیسی مسیح همان برّه است،‏ یعنی «برّهٔ خدا که گناه را از دنیا برمی‌دارد.‏» (‏یو ۱:‏۲۹‏)‏ کتاب مقدّس روشن می‌سازد که او از همهٔ پادشاهان روی زمین والاتر و برتر است و می‌گوید:‏ «اوست پادشاهِ پادشاهان و سَرورِ سَروران.‏ او تنها وجود فناناپذیر است و در نوری چنان درخشان ساکن است که کسی نمی‌تواند به آن نزدیک شود و هیچ انسانی او را ندیده و نمی‌تواند ببیند.‏» (‏۱تیمو ۶:‏۱۴-‏۱۶‏)‏ به‌راستی کدام پادشاه حاضر بوده است که جان خود را در راه گناهان ما فدا کند؟‏ آیا این امر ما را برنمی‌انگیزد که همراه هزاران هزار مخلوق روحی همصدا اعلام کنیم:‏ «آن برّه که ذبح شد،‏ شایستهٔ این است که قدرت،‏ ثروت،‏ حکمت،‏ قوّت،‏ حرمت،‏ جلال و برکت را بیابد.‏»—‏مکا ۵:‏۱۲‏.‏

۴.‏ چرا باید به یَهُوَه خدا و عیسی مسیح حرمت نهیم؟‏

۴ در یوحنا ۵:‏۲۲،‏ ۲۳ به‌روشنی ذکر شده است که یَهُوَه خدا عیسی مسیح را برای داوری انسان‌ها برگزیده است.‏ از این رو،‏ ما باید عیسی مسیح را حرمت نهیم.‏ اگر چنین کنیم در واقع به یَهُوَه خدا حرمت نهاده‌ایم.‏ اگر به عیسی مسیح و پدرش حرمت نهیم،‏ به زندگی ابدی دست خواهیم یافت.‏—‏مزمور ۲:‏۱۱،‏ ۱۲ خوانده شود.‏

۵.‏ چرا باید حرمت و احترامی را که شایستهٔ انسان‌هاست حفظ کنیم؟‏

۵ انسان‌ها به صورت خدا آفریده شده‌اند.‏ (‏پیدا ۱:‏۲۷‏)‏ از این رو،‏ اکثر آنان تا حدّی برخی خصوصیات الٰهی را از خود نمایان می‌سازند.‏ تمام انسان‌ها قادرند به دیگران محبت و نیکویی کنند و دلسوزی نشان دهند.‏ خدا به انسان‌ها وجدان داده است تا بتوانند درست را از نادرست،‏ بجا را از نابجا و صداقت را از عدم‌صداقت تشخیص دهند.‏ (‏روم ۲:‏۱۴،‏ ۱۵‏)‏ اکثر مردم به چیزهای پاک و زیبا جذب می‌شوند و در کل همه می‌خواهند که با دیگران در صلح به سر برند.‏ آنان چه دانسته،‏ چه ندانسته تا حدّی جلال خدا را از خود منعکس می‌کنند،‏ از این رو باید حرمت و احترامی را که شایستهٔ انسان‌هاست حفظ کنیم.‏—‏مز ۸:‏۵‏.‏

به مردم حرمتی را که شایستهٔ آنند نشان دهید

۶،‏ ۷.‏ شاهدان یَهُوَه در نشان دادن حرمت به انسان‌ها،‏ به چه امری توجه می‌کنند؟‏

۶ ما می‌دانیم که همهٔ انسان‌ها شایستهٔ احترام و حرمتند،‏ اما باید در این خصوص تعادل را حفظ کنیم و بدانیم که به هر کس تا چه حد و چگونه حرمت نهیم.‏ انسان‌ها ناکاملند و اکثر آنان تحت تأثیر روحیهٔ دنیای شیطان قرار دارند.‏ از این رو،‏ مردم گرایش دارند که برخی مردان و زنان را بزرگ کنند و حرمت و جلالی را که درخور آنان نیست به آنان بدهند و از آنان بت بسازند.‏ مردم رهبران مذهبی و سیاسی،‏ ورزشکاران،‏ ستارگان سینما و اشخاص مشهور را چنان ارج می‌نهند که گویی انسان‌هایی برترند.‏ همه،‏ چه جوان و چه مسن،‏ دوست دارند که مانند آنان باشند و رفتار،‏ شیوهٔ لباس و آرایش آنان را الگوی خود سازند.‏

۷ مسیحیان حقیقی می‌دانند که نباید انسان‌ها را تا این حد بزرگ کرده جلال دهند.‏ در میان همهٔ انسان‌هایی که تا کنون زندگی کرده‌اند،‏ عیسی مسیح تنها کسی است که سرمشقی کامل برای ما گذاشته است.‏ (‏۱پطر ۲:‏۲۱‏)‏ اگر ما انسان‌ها را بزرگ کرده حرمتی را که درخور آنان نیست به آنان بدهیم،‏ خدا را ناخشنود می‌سازیم.‏ ما نباید این حقیقت را فراموش کنیم که «همه گناه کرده‌اند و نمی‌توانند جلال خدا را به طور کامل منعکس کنند.‏» (‏روم ۳:‏۲۳‏)‏ شایسته نیست که به هیچ انسانی حرمت و جلالی در حد ستایش داده شود.‏

۸،‏ ۹.‏ الف)‏ شاهدان یَهُوَه با چه دیدی به مسئولین می‌نگرند؟‏ ب)‏ تا چه حد باید به مسئولین حرمت نهاد؟‏

 ۸ البته کسانی هستند که به دلیل مقام و اختیاراتشان در جامعه شایستهٔ حرمتند.‏ برای مثال،‏ مأموران دولت،‏ آنان برای حفظ قانون و نظم جامعه به مردم خدمت می‌کنند و همهٔ افراد جامعه از خدمت آنان سود می‌برند.‏ پولُس رسول به مسیحیان توصیه کرد که به این مقامات دولتی به عنوان «قدرت‌های حاکم» بنگرند و مطیع آنان باشند.‏ او به آنان گفت:‏ «پس حق هر کس را به او ادا کنید:‏ اگر حق دارد مالیات بگیرد،‏ مالیات بپردازید.‏ .‏ .‏ .‏ و اگر سزاوار حرمت است،‏ حرمت نهید.‏»—‏روم ۱۳:‏۱،‏ ۷‏.‏

۹ از این رو،‏ شاهدان یَهُوَه به مسئولین دولتی حرمت می‌نهند.‏ با این که هر کشوری قوانین خاص خود را دارد و انتظارات مسئولین در مناطق مختلف متفاوت است،‏ ما سعی می‌کنیم با آنان همکاری کنیم.‏ البته حمایت ما از مسئولین و حرمت نهادن به آنان نسبی است و باید معقولانه و هماهنگ با کتاب مقدّس باشد.‏ ما نباید به خاطر حرمت نهادن به مسئولین قوانین الٰهی و بی‌طرفی مسیحی‌مان را زیر پا بگذاریم.‏—‏۱پِطرُس ۲:‏۱۳-‏۱۷ خوانده شود.‏

۱۰.‏ در رابطه با حرمت نهادن به مقامات دولتی در کتاب مقدّس چه نمونه‌هایی ذکر شده است؟‏

۱۰ رفتار خادمان یَهُوَه در گذشته با مقامات دولتی و مسئولین برای ما نمونه‌ای بجاست.‏ وقتی که امپراتوری روم برای نام‌نویسی مردم آنان را به زادگاه خود فراخواند،‏ یوسف و مریم از آن فرمان اطاعت کردند.‏ با وجود این که مریم باردار و زایمان او نزدیک بود،‏ آنان برای نام‌نویسی به بیت‌لِحِم سفر کردند.‏ (‏لو ۲:‏۱-‏۵‏)‏ بعدها وقتی که پولُس رسول متهم به خلافکاری شد،‏ او به آگْریپاس پادشاه و فِستوس،‏ فرماندار ایالت رومی یهودیه،‏ حرمتی که شایستهٔ آنان بود نشان داد و در مقابل آنان با احترام از خود دفاع کرد.‏—‏اعما ۲۵:‏۱-‏۱۲؛‏ ۲۶:‏۱-‏۳‏.‏

۱۱،‏ ۱۲.‏ الف)‏ چرا حرمت و احترامی که برای مقامات دولتی قائلیم با احترامی که به رهبران مذهبی می‌گذاریم،‏ متفاوت است؟‏ ب)‏ یکی از شاهدان یَهُوَه در اتریش با حفظ احترام یکی از مقامات سیاسی،‏ چه نتیجه‌ای حاصل کرد؟‏

۱۱ در مورد رهبران مذهبی چه می‌توان گفت؟‏ آیا شایسته است که به آنان نیز حرمت و احترامی خاص بگذاریم؟‏ شاهدان یَهُوَه به تمامی مردم احترام می‌گذراند،‏ از جمله رهبران مذهبی.‏ اما این رهبران درخور حرمتی خاص نیستند،‏ هرچند که خود طالب آن باشند.‏ چرا چنین می‌گوییم؟‏ رهبران ادیان کاذب در مورد خدا به مردم تعالیم دروغ داده‌اند و کلام او را تحریف کرده‌اند.‏ عیسی مسیح رهبران مذهبی دوران خود را محکوم کرد و آنان را ریاکاران و راهنمایان کور خطاب کرد.‏ (‏مت ۲۳:‏۲۳،‏ ۲۴‏)‏ اما نشان دادن حرمتی درخور مقامات دولتی گاه نتایجی خوب به همراه داشته است.‏

۱۲ لئوپُلد اِنگلایتنِر شاهدی غیور اهل اتریش بود که پلیس نازی او را دستگیر کرد و سپس با قطار به اردوگاه بوخِن‌والد فرستاد.‏ زندانی دیگر در آن قطار دکتر هاینریش گلایسنِر یکی از مقامات سیاسی اتریش بود.‏ در طی سفر به اردوگاه،‏ برادر اِنگلایتنِر اعتقاداتش را با احترام برای گلایسنِر بیان کرد و او نیز به دقت به آن گوش داد.‏ بعد از جنگ جهانی دوم گلایسنِر به کرّات از نفوذ خود استفاده کرد تا به شاهدان یَهُوَه در اتریش کمک کند.‏ شاید شما تجربه‌های دیگری را به یاد داشته باشید که چگونه شاهدان یَهُوَه با پیروی از پند کتاب مقدّس و حفظ حرمتی که شایستهٔ مقامات دولتی است،‏ نتایج خوبی به دست آوردند.‏

حرمت نهادن به هم‌ایمانان

۱۳.‏ چه کسانی به‌ویژه شایستهٔ حرمت و احترامند،‏ و چرا؟‏

۱۳ مسلّماً برادران و خواهرانمان شایستهٔ حرمت و احترامند.‏ این امر به‌ویژه در مورد پیران جماعت،‏  سرپرستان حوزه،‏ اعضای هیئت شعبه و اعضای هیئت اداره‌کننده که هدایت را بر عهده دارند،‏ صدق می‌کند.‏ ‏(‏۱تیموتائوس ۵:‏۱۷ خوانده شود.‏)‏ ما به این برادران قطع‌نظر از ملیت،‏ تحصیلات،‏ موقعیت اجتماعی و اقتصادی‌شان احترام می‌گذاریم.‏ کتاب مقدّس آنان را عطایایی برای جماعت مسیحی خوانده است و آنان در ترتیبات خدا جهت رسیدگی به نیازهای قوم او نقش مهمی ایفا می‌کنند.‏ (‏افس ۴:‏۸‏)‏ مسیحیان قرن اول در مورد حرمت نهادن به این برادران الگوی خوبی برای ما هستند.‏ ما می‌خواهیم همچون آنان به این مردان احترام بگذاریم.‏ البته نمی‌خواهیم از این برادران که نمایندگان سازمان خدا هستند و هدایت را بر عهده دارند بت بسازیم یا وقتی در کنار آنان هستیم چنان رفتار کنیم که گویی در کنار فرشته‌ای قرار داریم.‏ ما به دلیل فروتنی و سخت‌کوشی این برادران به آنان حرمت می‌نهیم.‏—‏۲قُرِنتیان ۱:‏۲۴؛‏ مکاشفه ۱۹:‏۱۰ خوانده شود.‏

۱۴،‏ ۱۵.‏ چه تفاوتی میان پیران مسیحی و رهبران مذهبی وجود دارد؟‏

۱۴ چنین پیرانی همچون شبانانی فروتن هستند و نمی‌خواهند که با آنان مانند اشخاص مشهور رفتار شود.‏ این پیران با بسیاری از رهبران مذهبی امروز و دوران عیسی فرق دارند،‏ کسانی که عیسی در مورد آنان گفت:‏ «آنان دوست دارند در مهمانی‌ها در صدر مجلس بنشینند،‏ در کنیسه‌ها جلوتر از همه جا داشته باشند،‏ در بازارها مردم به آنان سلام گویند.‏»—‏مت ۲۳:‏۶،‏ ۷‏.‏

۱۵ این شبانان مسیحی با فروتنی از این سخن عیسی اطاعت می‌کنند که گفت:‏ «اما شما ‹رَبّی› خوانده مشوید؛‏ زیرا تنها یک استاد دارید و همهٔ شما برادرید.‏ به علاوه هیچ کس را بر زمین ‹پدر› خود مخوانید؛‏ زیرا تنها یک پدر دارید که در آسمان است.‏ همچنین ‹پیشوا› خوانده مشوید؛‏ زیرا تنها یک پیشوا دارید که همان مسیح است.‏ در واقع بزرگ‌ترین در میان شما باید خدمتگزار شما باشد.‏ هر که خود را بزرگ سازد،‏ سرافکنده خواهد شد و هر که خود را فروتن سازد،‏ سرافراز خواهد شد.‏» (‏مت ۲۳:‏۸-‏۱۲‏)‏ اگر پیران جماعت‌های سراسر دنیا با فروتنی از این سخن عیسی اطاعت کنند،‏ برادران و خواهران آنان را دوست خواهند داشت و به آنان حرمت و احترام خواهند گذاشت.‏

اگر پیران جماعت با فروتنی خدمت کنند،‏ برادران و خواهران آنان را دوست خواهند داشت و حرمت و احترام آنان را حفظ خواهند کرد (‏بندهای ۱۳-‏۱۵ ملاحظه شود)‏

۱۶.‏ چرا باید همواره تلاش کنیم که هر کس را آن گونه که یَهُوَه خدا از ما می‌خواهد حرمت نهیم؟‏

۱۶ شاید برای تشخیص این که هر کس شایستهٔ چه حرمتی است و نشان دادن آن در عمل به زمان نیاز داشته باشیم.‏ برای مسیحیان قرن اول نیز چنین بود.‏  ‏(‏اعما ۱۰:‏۲۲-‏۲۶؛‏ ۳یو ۹،‏ ۱۰‏)‏ اما به زحمتش می‌ارزد،‏ چرا که حرمت نهادن به دیگران آن گونه که یَهُوَه خدا می‌خواهد برکات فراوانی به همراه دارد.‏

فواید حرمت نهادن به دیگران

۱۷.‏ برخی فوایدی که از حرمت نهادن به مقامات دولتی و مسئولین حاصل می‌شود،‏ کدامند؟‏

۱۷ اگر ما به مقامات دولتی و مسئولین احترام بگذاریم،‏ آنان نیز بیشتر تمایل خواهند داشت که از حق ما برای موعظه کردن دفاع کنند.‏ آنان حتی ممکن است با دیدی خوب به فعالیت ما بنگرند.‏ چند سال پیش در آلمان،‏ خواهری پیشگام به نام بیرگیت در مراسم پایان دورهٔ تحصیلی دختر خود شرکت کرد.‏ معلّمان به او گفتند که کار کردن با فرزندان شاهدان یَهُوَه برایشان لذّت‌بخش بوده است و این که جای تأسف خواهد بود اگر فرزندان شاهدان یَهُوَه در مدرسه‌شان نباشند.‏ بیرگیت به آنان پاسخ داد:‏ «فرزندان ما یاد گرفته‌اند که از معیارهای خدا پیروی کنند و یکی از این معیارها حرمت نهادن و احترام گذاشتن به معلّمان است.‏» یکی از معلّمان گفت:‏ «اگر همهٔ دانش‌آموزان مانند فرزندان شما بودند،‏ درس دادن خیلی راحت‌تر می‌شد.‏» چند هفته بعد یکی از آن معلّمان در کنگره‌ای در شهر لایپزیگ شرکت کرد.‏

۱۸،‏ ۱۹.‏ در خصوص حرمت نهادن به پیران،‏ به چه نکته‌ای باید دقت کنیم؟‏

۱۸ اصول کتاب مقدّس به ما کمک می‌کند تا تشخیص دهیم چگونه می‌توانیم به پیران جماعت حرمتی را که شایستهٔ آنند نشان دهیم.‏ ‏(‏عبرانیان ۱۳:‏۷،‏ ۱۷ خوانده شود.‏)‏ ما موظفیم آنان را برای سخت‌کوشی‌شان تحسین کنیم و بکوشیم هماهنگ با راهنمایی‌های آنان عمل کنیم.‏ این همکاری ما باعث می‌شود که آنان با شادی وظیفه‌شان را انجام دهند.‏ کتاب مقدّس از ما خواسته است که ایمان آنان را سرمشق قرار دهیم،‏ نه این که سعی کنیم مو به مو از شیوهٔ لباس پوشیدن،‏ صحبت کردن و تعلیم دادن یکی از پیران تقلید کنیم.‏ این عمل ما ممکن است اشتباه برداشت شود.‏ نباید فراموش کنیم که آن پیر جماعت نیز انسانی ناکامل است.‏ کسی که باید او را سرمشق قرار دهیم و از او پیروی کنیم،‏ عیسی مسیح است.‏

۱۹ اگر ما به پیران جماعت حرمت و احترام نهیم و همچون اشخاص مشهور در دنیا آنان را بزرگ نکنیم،‏ برای آنان راحت‌تر خواهد بود که فروتن بمانند و از این احساس که از دیگران بهترند یا این که همیشه حق با آنان است،‏ دوری کنند.‏

۲۰.‏ حرمت نهادن به دیگران چه فوایدی برای ما دارد؟‏

۲۰ حرمت نهادن به هر کس آن گونه که کتاب مقدّس می‌گوید به ما کمک می‌کند که اگر دیگران به ما توجهی خاص نشان دهند فروتن بمانیم و در دام خودخواهی نیفتیم.‏ همچنین موجب می‌شود اگر کسی که برایش احترام قائلیم ما را مأیوس سازد،‏ لغزش نخوریم.‏ اگر به دیگران حرمت نهیم هماهنگ با سازمان یَهُوَه عمل می‌کنیم؛‏ سازمانی که هیچ احدی،‏ چه هم‌ایمان چه غیر هم‌ایمان را بزرگ نمی‌کند و ارج و حرمت بیش از حد به او نمی‌نهد.‏

۲۱.‏ بیشترین فایده‌ای که از حرمت نهادن به دیگران حاصل می‌کنیم،‏ چیست؟‏

۲۱ بیشترین فایده‌ای که ما از حرمت نهادن به دیگران حاصل می‌کنیم،‏ خشنود ساختن خداست.‏ در واقع این نشان وفاداری ما به اوست،‏ چون طبق خواست او عمل می‌کنیم.‏ به این شکل،‏ یَهُوَه خدا می‌تواند به ملامت‌کنندگان خود پاسخ دهد.‏ (‏امث ۲۷:‏۱۱‏)‏ اکثر انسان‌ها نمی‌دانند که چگونه به شیوهٔ درست به دیگران حرمت نهند.‏ کتاب مقدّس به ما می‌آموزد به گونه‌ای که یَهُوَه از ما می‌خواهد به دیگران حرمت نهیم و از این بابت به‌راستی قدردانیم.‏