مراجعه به متن

مراجعه به فهرست مطالب

شاهدان یَهُوَه

انتخاب زبان فارسی

به «همه گونه افراد» دلسوزی نشان دهید

به «همه گونه افراد» دلسوزی نشان دهید

زمانی که عیسی به شاگردانش می‌آموخت چطور موعظه کنند،‏ به آنان گفت که گاهی اوقات پیامشان مورد قبول مردم نخواهد بود.‏ (‏لو ۱۰:‏۳،‏ ۵،‏ ۶‏)‏ در خدمت موعظه شاید با مردمی روبرو شویم که با ما به تندی رفتار می‌کنند یا حتی پرخاشگر هستند.‏ مسلّماً در چنین شرایطی آسان نیست که به آنان دلسوزی نشان دهیم.‏

یک شخص دلسوز مشکلات و نیازهای مردم را می‌بیند،‏ احساس همدردی می‌کند و بر آن می‌شود که به آنان کمک کند.‏ اگر در خدمت موعظه نسبت به مردم دلسوز نباشیم،‏ کم‌کم غیرتمان سرد می‌شود و نمی‌توانیم به طور مؤثر موعظه کنیم.‏ از طرف دیگر،‏ اگر حس دلسوزی را در خود پرورش دهیم شعلهٔ غیرتمان را برای خدمت موعظه همواره روشن نگه می‌داریم؛‏ مانند زمانی که به یک شعلهٔ آتش اکسیژن می‌رسانیم.‏—‏۱تسا ۵:‏۱۹‏.‏

چگونه می‌توانیم حتی در شرایط دشوار نسبت به دیگران دلسوز باشیم؟‏ در این مقاله سه نمونه را بررسی می‌کنیم که در این زمینه الگوی بسیار خوبی برای ما هستند؛‏ یَهُوَه،‏ عیسی و پولُس رسول.‏

سرمشق گرفتن از دلسوزی یَهُوَه

اکنون هزاران سال است که یَهُوَه بی‌حرمتی به نامش را تحمّل کرده است.‏ با این حال او «حتی با ناسپاسان و شریران نیز مهربان است.‏» (‏لو ۶:‏۳۵‏)‏ صبر او نشانهٔ مهربانی اوست.‏ بله،‏ او می‌خواهد که «همه گونه افراد» نجات یابند.‏ (‏۱تیمو ۲:‏۳،‏ ۴‏)‏ با این که او از شرارت نفرت دارد،‏ برای انسان‌ها ارزش قائل است و نمی‌خواهد که هیچ کس جانش را از دست بدهد.‏—‏۲پطر ۳:‏۹‏.‏

یَهُوَه می‌داند که شیطان چگونه با مهارت تمام انسان‌ها را کور ساخته است.‏ (‏۲قر ۴:‏۳،‏ ۴‏)‏ بسیاری از زمان کودکی تعالیم و باورهای نادرست را آموخته‌اند.‏ به همین دلیل نمی‌توانند به‌راحتی حقیقت را بپذیرند.‏ یَهُوَه مشتاق است که به چنین افرادی کمک کند.‏ چطور از این موضوع اطمینان داریم؟‏

برای مثال در نظر بگیرید که یَهُوَه چه احساسی به مردم نِینَوا داشت.‏ با این که آنان بسیار ظالم و خشن بودند،‏ یَهُوَه دربارهٔ آنان به یونُس گفت:‏ «من چگونه می‌توانم بر نینوا دل نسوزانم،‏ بر آن شهر بزرگ با بیش از یکصد و بیست هزار جمعیت که دست راست و چپ خویش از هم تشخیص نمی‌دهند.‏» (‏یون ۴:‏۱۱‏)‏ یَهُوَه نسبت به مردمی که او را نمی‌شناختند احساس ترحّم کرد.‏ بنابراین یونُس را فرستاد که به آنان هشدار دهد.‏

ما نیز باید مانند یَهُوَه برای مردم ارزش قائل شویم.‏ بنابراین باید همچون یَهُوَه مشتاق باشیم به مردم کمک کنیم،‏ حتی اگر به نظر آید که حقیقت را نمی‌پذیرند.‏

سرمشق گرفتن از دلسوزی عیسی

عیسی نیز مانند پدرش به کسانی که نیاز روحانی داشتند،‏ ترحّم و دلسوزی نشان می‌داد.‏ او «وقتی مردم را می‌دید،‏ دلش به حال آنان می‌سوخت؛‏ زیرا همچون گوسفندان بدون شبان،‏ رنج‌دیده و سرگشته بودند.‏» (‏مت ۹:‏۳۶‏)‏ عیسی دیدی بسیار عمیق داشت.‏ او می‌دانست که رهبران مذهبی با مردم بدرفتاری می‌کنند و مردم از آنان تعالیم اشتباه را آموخته‌اند.‏ همچنین می‌دانست که برخی به دلایل مختلف حقیقت را نخواهند پذیرفت،‏ با این حال «تعالیم بسیاری به آنان داد.‏»—‏مرق ۴:‏۱-‏۹‏.‏

اگر شخصی در ابتدا به پیام ما علاقه نشان نداد،‏ نباید ناامید شویم

وقتی شرایط زندگی تغییر می‌کند،‏ ممکن است واکنش شخص نسبت به حقیقت نیز تغییر کند

اگر امروزه برخی به پیام موعظهٔ ما واکنشی مثبت  نشان نمی‌دهند،‏ ما نیز باید دیدی عمیق داشته باشیم و از خودمان بپرسیم که چرا چنین واکنشی دارند.‏ برخی شاید با دیدن کسانی که ادعای مسیحیت می‌کنند،‏ نسبت به کتاب مقدّس و مسیحیان دیدی منفی پیدا کرده‌اند.‏ برخی نیز شاید دروغ‌هایی دربارهٔ باورها و عقاید ما شنیده باشند.‏ برخی نیز فکر می‌کنند که اگر پیام ما را بپذیرند،‏ از طرف خانواده و اطرافیان مورد تمسخر قرار می‌گیرند.‏

برخی به دلیل ضربات عاطفی که در گذشته متحمّل شده‌اند،‏ پیام ما را نمی‌پذیرند.‏ خواهری میسیونر به نام کیم می‌گوید:‏ «مردم بخشی از محدودهٔ ما قربانیان یک جنگ هستند که در آن تمام دارایی‌شان را از دست دادند.‏ آنان هیچ امیدی به آینده ندارند و بسیار آزرده و بدگمان هستند.‏ در آن منطقه مرتباً با کسانی روبرو می‌شویم که با پیام ما مخالفند.‏ حتی یک بار هنگام موعظه در آنجا به من هجوم آوردند.‏»‏

کیم چگونه با وجود واکنش منفی مردم به آنان دلسوزی نشان می‌دهد؟‏ او می‌گوید:‏ «وقتی مردم با من بدرفتاری می‌کنند سعی می‌کنم امثال ۱۹:‏۱۱ را به یاد آورم که می‌گوید:‏ ‹عقل انسان خشم او را بازمی‌دارد.‏› فکر کردن به گذشتهٔ مردم محدوده‌مان به من کمک می‌کند که به آنان دلسوزی نشان دهم.‏ البته مردم آن منطقه همیشه رفتاری خشونت‌آمیز ندارند و ما بازدیدهای خوبی نیز در آن منطقه داریم.‏»‏

ما می‌توانیم از خودمان بپرسیم،‏ ‹اگر به جای آنان بودیم چه واکنشی نسبت به پیام موعظه نشان می‌دادیم؟‏› برای مثال اگر مرتباً دروغ‌هایی در مورد شاهدان یَهُوَه می‌شنیدیم چه واکنشی داشتیم؟‏ شاید ما نیز در چنین شرایطی واکنشی منفی نشان دهیم و نیاز داشته باشیم که با ملایمت و دلسوزی با ما رفتار شود.‏ عیسی گفت که باید همان رفتاری را با دیگران داشته باشیم که می‌خواهیم آنان با ما داشته باشند.‏ بنابراین حتی اگر برایمان سخت است،‏ باید سعی کنیم احساسات دیگران را درک کرده و نسبت به آنان صبور باشیم.‏—‏مت ۷:‏۱۲‏.‏

سرمشق گرفتن از دلسوزی پولُس

پولُس رسول حتی نسبت به آنانی که شدیداً مخالفش بودند،‏ دلسوزی نشان داد.‏ چرا؟‏ پولُس گذشتهٔ خود را فراموش نکرده بود.‏ او گفت:‏ «پیش از این کفرگو،‏ آزاررسان و گستاخ بودم.‏ با این همه به من رحم شد؛‏ زیرا از روی ناآگاهی و بی‌ایمانی عمل می‌کردم.‏» (‏۱تیمو ۱:‏۱۳‏)‏ او تشخیص داد که یَهُوَه و عیسی به او رحمت فراوان نشان دادند.‏ احتمالاً او با دیدن برخی افراد در خدمت موعظه،‏ گذشتهٔ خودش را به یاد می‌آورد.‏

پولُس گاهی اوقات با افکار متعصبانه و عقاید غلطی روبرو می‌شد.‏ واکنش او در آن شرایط چه بود؟‏ اعمال ۱۷:‏۱۶  نشان می‌دهد که وقتی او در آتن بود «از دیدن آن همه بت در آن شهر،‏ روحش عمیقاً آزرده شد.‏» با این حال او از آنچه باعث آزردگی‌اش شده بود استفاده کرد تا به مردم موعظه کند.‏ (‏اعما ۱۷:‏۲۲،‏ ۲۳‏)‏ او با توجه به پیشینهٔ مردم به آنان موعظه می‌کرد،‏ زیرا می‌خواست ‹به هر طریقِ ممکن برخی را نجات دهد.‏›—‏۱قر ۹:‏۲۰-‏۲۳‏.‏

ما نیز همچون پولُس بعد از توجه به افکار و عقاید اشتباه مردم،‏ باید ماهرانه ‹به چیزهای نیکو بشارت دهیم.‏› (‏اشع ۵۲:‏۷‏)‏ خواهری به نام دُروتی می‌گوید:‏ «در محدودهٔ ما بسیاری از مردم آموخته‌اند که خدا بی‌رحم و سخت‌گیر است.‏ من چنین افرادی را به دلیل این که به وجود خدا ایمان دارند تحسین می‌کنم،‏ سپس توجه‌شان را به کتاب مقدّس جلب می‌کنم که دربارهٔ شخصیت پرمهر یَهُوَه و وعده‌های او دربارهٔ آینده صحبت می‌کند.‏»‏

‏«همواره بدی را با نیکویی مغلوب ساز»‏

همچنان که به انتهای این دنیا نزدیک می‌شویم،‏ نباید از این که خصوصیات مردم ‹روزبه‌روز بدتر می‌شود› تعجب کنیم.‏ (‏۲تیمو ۳:‏۱،‏ ۱۳‏)‏ ما نباید اجازه دهیم که این موضوع از دلسوزی ما نسبت به مردم بکاهد یا شادی‌مان را برباید.‏ یَهُوَه می‌تواند به ما قدرت دهد که ‹همواره بدی را با نیکویی مغلوب سازیم.‏› (‏روم ۱۲:‏۲۱‏)‏ خواهری پیشگام به نام جسیکا می‌گوید:‏ «من اغلب با مردمی برخورد می‌کنم که مغرورند و ما و پیاممان را تحقیر می‌کنند.‏ این موضوع گاهی مرا می‌رنجاند.‏ به همین دلیل قبل از صحبت با مخاطبم به یَهُوَه دعا می‌کنم و از او می‌خواهم که بتوانم مانند او به آن شخص بنگرم.‏ به این شکل بجای تمرکز بر احساس خودم،‏ به این فکر می‌کنم که چطور به آن شخص کمک کنم.‏»‏

ما همواره به دنبال افرادی می‌گردیم که دلی پذیرا برای رسیدن به حیات جاودان دارند

اگر صبورانه تلاش کنیم تا از لحاظ روحانی به مردم کمک کنیم،‏ برخی واکنش مثبت نشان می‌دهند

ما همچنین باید به این فکر کنیم که چطور هم‌ایمانانمان را تشویق کنیم.‏ جسیکا در این باره می‌گوید:‏ «اگر هنگام موعظه برای یکی از ما تجربهٔ بدی پیش آید،‏ سعی می‌کنم زیاد به آن فکر نکنم،‏ در عوض دربارهٔ موضوعات مثبت صحبت می‌کنم.‏ برای مثال این که با وجود واکنش منفی برخی از مردم،‏ موعظهٔ ما می‌تواند نتایج مثبتی داشته باشد.‏»‏

یَهُوَه به‌خوبی می‌داند که ما در خدمت موعظه با چه مشکلاتی روبرو می‌شویم.‏ وقتی رحمت و دلسوزی او را سرمشق قرار می‌دهیم،‏ او را خوشحال می‌کنیم!‏ (‏لو ۶:‏۳۶‏)‏ البته یَهُوَه تا ابد به مردم دلسوزی نشان نمی‌دهد.‏ می‌توانیم اطمینان داشته باشیم که او دقیقاً می‌داند چه وقت باید این نظام شریر را نابود کند.‏ تا رسیدن آن روز،‏ بسیار حیاتی است که ما به خدمت موعظه ادامه دهیم.‏ (‏۲تیمو ۴:‏۲‏)‏ پس باشد که این مسئولیت را با غیرت و دلسوزی نسبت به «همه گونه افراد» ادامه دهیم.‏