به متن بروید

به منوی ثانوی بروید

به فهرست بروید

شاهدان یَهُوَه

فارسی

برج دیده‌بانی  |  شمارهٔ ۶ ۲۰۱۶

لَفِورِ دِتَپلِ—‏او می‌خواست مردم عامی با کلام خدا آشنا شوند

لَفِورِ دِتَپلِ—‏او می‌خواست مردم عامی با کلام خدا آشنا شوند

صبح روز یکشنبه در اوایل دههٔ ۱۵۲۰ بود.‏ ساکنان شهر مُو،‏ شهری کوچک در حومهٔ پاریس،‏ در کلیسا بودند که با اتفاقی غیرمنتظره روبرو شدند.‏ آنان همیشه متن انجیل را به زبان لاتین می‌شنیدند؛‏ اما آن روز برای اولین بار آن را به زبان مادری خود یعنی فرانسوی شنیدند!‏

شخصی که انجیل را به زبان فرانسوی ترجمه کرده بود،‏ ژاک لَفِورِ دِتَپلِ بود که در زبان لاتین به جَکُوبَس فِبَر سِتَپولِنسَس شهرت داشت.‏ او بعدها برای یکی از دوستان نزدیکش نوشت:‏ «نمی‌توانی تصوّر کنی که خدا تا چه حد به مردم کمک می‌کند تا کلامش را درک کنند.‏»‏

در آن زمان کلیسای کاتولیک و عالمان الٰهیات در پاریس با این که مردم عامی کتاب مقدّس را به زبان مادری خود بخوانند مخالف بودند.‏ در چنین شرایطی چه چیز لَفِورِ را برانگیخت تا کتاب مقدّس را به زبان فرانسوی ترجمه کند؟‏ او چطور به مردم عامی کمک کرد تا کلام خدا را درک کنند؟‏

یافتن مفهوم صحیح نوشته‌های مقدّس

لَفِورِ پیش از ترجمهٔ کتاب مقدّس به دنبال درک مفاهیم ریشه‌ای در فلسفه و الٰهیات بود.‏ او به این نتیجه رسید که اکثر نوشته‌های باستانی در طول تاریخ تحریف شده و اشتباهاتی در آن‌ها راه یافته است.‏ بنابراین بر آن شد تا مفاهیم صحیح نوشته‌های باستانی را دریابد.‏ او طی تحقیقاتش شروع به مطالعه و بررسی کتاب مقدّس ترجمهٔ وُلگیت به زبان لاتین کرد.‏

لَفِورِ طی مطالعه و بررسی کتاب مقدّس به این نتیجه رسید که «با مطالعهٔ کلام خدا می‌توان به شادی واقعی دست یافت.‏» بنابراین به جای مطالعهٔ فلسفه،‏ تمامِ وقت و انرژی خود را به ترجمهٔ کتاب مقدّس اختصاص داد.‏

لَفِورِ پنج نسخهٔ متفاوت از کتاب مزامیر در زبان لاتین را با هم مقایسه کرد؛‏ یکی از آن‌ها نسخهٔ اصلاح‌شدهٔ وُلگیت بود که او خود تهیه کرده بود.‏ او در سال ۱۵۰۹ نتیجهٔ این مقایسه را به چاپ رساند.‏ * لَفِورِ بر خلاف عالمان الٰهیات،‏ تلاش کرد تا پیام کتاب مقدّس را به شکلی ساده و روان انتقال دهد.‏ نحوهٔ نگارش او تأثیر بسزایی بر محققان کتاب مقدّس گذاشت.‏—‏به کادر صفحهٔ ۱۲ با عنوان «مارتین لوتر تحت تأثیر لَفِورِ قرار گرفت» رجوع نمایید.‏

جدول لقب‌های خدا در مزامیر پنجگانه،‏ چاپ سال ۱۵۰۹

لَفِورِ که یک کاتولیک بود به خوبی می‌دانست که ایجاد اصلاحات در تعلیمات کلیسا تنها زمانی امکان‌پذیر است که مردم عامی مفهوم صحیح نوشته‌های مقدّس را بیاموزند.‏ اما مردم عامی چطور می‌توانستند این نوشته‌ها را که اغلب به زبان لاتین بود درک کنند؟‏

ترجمهٔ کتاب مقدّس در دسترس همگان

مقدّمهٔ انجیل‌ها که نشان می‌دهد لَفِورِ می‌خواست همهٔ انسان‌ها کتاب مقدّس را به زبان مادری خود داشته باشند

ارزش زیادی که لَفِورِ برای کلام خدا قائل بود او را مصمم ساخت تا آن را در دسترس همگان قرار دهد.‏ بدین منظور،‏ او در ژوئن سال ۱۵۲۳ ترجمهٔ فرانسوی انجیل‌ها را در دو جلد به چاپ رساند.‏ از آنجا که او این انجیل‌ها را در سایز جیبی به چاپ  می‌رساند،‏ قیمت آن‌ها معادل نصف قیمت کتاب مقدّس استاندارد بود.‏ بنابراین حتی قشر کم‌درآمد جامعه نیز می‌توانستند نسخهٔ شخصی خود را تهیه کنند.‏

مردم از ترجمهٔ فرانسوی انجیل‌ها استقبال زیادی کردند.‏ آنان واقعاً مشتاق بودند که سخنان عیسی را به زبان مادری خود بخوانند.‏ به طوری که تنها در طول چند ماه ۱٬۲۰۰ نسخه از این کتاب به فروش رسید.‏

شجاعت لَفِورِ در دفاع از کتاب مقدّس

لَفِورِ در مقدّمهٔ کتاب مقدّس عنوان کرد که هدفش از ترجمهٔ این کتاب،‏ کمک به «مسیحیان عامی» می‌باشد تا آنان نیز «بتوانند همچون دیگر مسیحیان که به زبان لاتین تسلّط دارند،‏ انجیل‌ها را درک کنند.‏» اما چرا او تا این حد مشتاق بود که مردم عامی تعالیم کتاب مقدّس را درک کنند؟‏

لَفِورِ از تأثیر مخرّب احکام بشری و عقاید فلسفی بر کلیسای کاتولیک کاملاً آگاه بود.‏ (‏مَرقُس ۷:‏۷؛‏ کولُسیان ۲:‏۸‏)‏ او به خوبی می‌دانست که پیام انجیل‌ها باید «به گوش همهٔ مردم در سراسر جهان برسد تا آنان را از گمراهی و سردرگمی درآورد.‏»‏

لَفِورِ آنانی را که با ترجمهٔ کتاب مقدّس به زبان فرانسوی مخالفت می‌کردند محکوم کرد و آنان را ریاکار خواند.‏ او دربارهٔ آنان چنین گفت:‏ «اگر آنان نمی‌خواهند که مردم عامی انجیل‌ها را به زبان مادری خود بخوانند،‏ چطور از مردم انتظار دارند که  تعالیم عیسی را که در انجیل‌ها آمده است بیاموزند؟‏»—‏رومیان ۱۰:‏۱۴‏.‏

چندی بعد عالمان الٰهیات در دانشگاه سوربُن پاریس مانع فعالیت‌های لَفِورِ شدند.‏ آنان در آگوست سال ۱۵۲۳ مخالفت خود را با هر گونه ترجمه و تفسیر کتاب مقدّس اعلام کردند و آن را «خطری برای کلیسای کاتولیک» خواندند.‏ مخالفت آنان تا حدّی بود که قصد داشتند لَفِورِ را به عنوان شخصی مرتد محکوم کنند؛‏ اما فرانسیس اول،‏ پادشاه فرانسه،‏ آنان را از چنین کاری بازداشت.‏

مترجم «خاموش» کارش را به اتمام می‌رساند

لَفِورِ اجازه نداد که مخالفت عالمان الٰهیات،‏ او را از ترجمهٔ کتاب مقدّس بازدارد.‏ او پس از اتمام بخش یونانی کتاب مقدّس (‏عهد جدید)‏،‏ کتاب مزامیر را نیز در سال ۱۵۲۴ به زبان فرانسوی منتشر کرد.‏ هدف او این بود که مسیحیان بتوانند «از صمیم قلب و با ایمانی قوی‌تر» دعا کنند.‏

عالمان الٰهیات دانشگاه سوربُن بلافاصله شروع به نقد و بررسی ترجمهٔ لَفِورِ کردند.‏ سپس دستور دادند تا نسخه‌های فرانسوی بخش یونانی کتاب مقدّس در ملأعام سوزانده شود.‏ آنان برخی دیگر از نوشته‌های او را نیز بی‌اعتبار خواندند زیرا آن‌ها را «هماهنگ با طرزفکر مارتین لوتر» می‌دانستند.‏ آنان لَفِورِ را فراخواندند تا دیدگاهش را توضیح دهد و از خود دفاع کند؛‏ اما او سکوت اختیار کرد و به شهر استراسبورگ فرار کرد.‏ او در آنجا ترجمهٔ کتاب مقدّس را به شکل پنهانی ادامه داد.‏ با این که برخی سکوت لَفِورِ را نشانی از ترس می‌دانستند،‏ او خود معتقد بود که سکوت،‏ بهترین پاسخ به آنانی است که برای «مروارید» کلام خدا ارزشی قائل نیستند.‏—‏مَتّی ۷:‏۶‏.‏

حدوداً یک سال بعد،‏ فرانسیس اول،‏ لَفِورِ را به عنوان معلّم پسر چهار ساله‌اش،‏ چارلز منصوب کرد.‏ حال،‏ لَفِورِ زمان زیادی داشت تا کتاب مقدّس را به طور کامل ترجمه کند.‏ سرانجام او در سال ۱۵۳۰ ترجمهٔ کتاب مقدّس به زبان فرانسوی را به اتمام رساند.‏ سپس چاپ آن توسط امپراتور چارلز پنجم تأیید شد و در شهر آنتورپ در کشور بلژیک به چاپ رسید.‏ *

امیدی که ناکام ماند

لَفِورِ در طول زندگی‌اش امیدوار بود که کلیساها احکام و سنّت‌های بشری را کنار بگذارند و به شناخت صحیحی از کتاب مقدّس دست یابند.‏ او معتقد بود که «هر شخص مسیحی نه تنها حق دارد،‏ بلکه موظف است کتاب مقدّس را شخصاً بخواند و یاد بگیرد.‏» به همین دلیل،‏ تلاش کرد تا کتاب مقدّس را در دسترس همگان قرار دهد.‏ با این که امید لَفِورِ در جهت اصلاح کلیساها ناکام ماند،‏ قدمی بزرگ در راه کمک به انسان‌ها برداشت—‏او مردم عامی را با کلام خدا آشنا کرد.‏

^ بند 8 مزامیر پنجگانه،‏ مجموعه‌ای شامل پنج نسخهٔ متفاوت از کتاب مزامیر است که در ستون‌های جداگانه نوشته شده‌اند.‏ همچنین این مجموعه شامل جدولی حاوی لقب‌های خداست که در بین آن‌ها نام خدا نیز به شکل تتراگراماتُن یعنی چهار حرف عبری دیده می‌شود.‏

^ بند 21 پنج سال بعد یعنی در سال ۱۵۳۵،‏ یک مترجم فرانسوی به نام آلیوِتان،‏ کتاب مقدّس را از زبان‌های اصلی به فرانسوی ترجمه کرد.‏ او در ترجمهٔ بخش یونانی،‏ از ترجمهٔ لَفِورِ الهام گرفت.‏