مراجعه به متن

مراجعه به فهرست مطالب

شاهدان یَهُوَه

انتخاب زبان فارسی

 گنج‌هایی در کلام خدا | ایّوب ۶-‏۱۰

ایّوب باایمان،‏ اندوهش را به زبان آورد

ایّوب باایمان،‏ اندوهش را به زبان آورد

ایّوب با این که تهی‌دست،‏ سوگوار و شدیداً بیمار بود،‏ ایمانش را حفظ کرد.‏ پس شیطان کوشید،‏ ایّوب را مأیوس و دلسرد سازد تا بدین شکل او دست از وفاداری و پای‌بندی به خدا بردارد.‏ «سه دوست» ایّوب،‏ پیش او رفتند و اول در عموم با او همدردی کردند.‏ سپس،‏ کنار او هفت روز در سکوت نشستند و حتی یک کلمهٔ تسلّی‌بخش هم به او نگفتند.‏ آنگاه ایّوب را با سخنان بی‌رحمانه‌شان مورد حمله و اتهام قرار دادند.‏

ایّوب با وجود سختی‌های شدید به یَهُوَه وفادار ماند

۶:‏۳؛‏ ۷:‏۱۶؛‏ ۹:‏۲۰-‏۲۲؛‏ ۱۰:‏۱،‏ ۱۲

  • اندوه بسیار باعث شد که ایّوب دیدگاه اشتباهی داشته باشد.‏ او اشتباهاً به این نتیجه رسید که حفظ ایمانش برای خدا مهم نیست

  • ایّوب چون مأیوس و دلسرد شده بود،‏ فکر نکرد که دلیل رنج او شاید چیزی دیگر باشد

  • ایّوب با آن که زیر غم و اندوه کمر خم کرده بود،‏ به متهم‌کنندگانش دربارهٔ عشق و علاقه‌اش به یَهُوَه گفت