مراجعه به متن

نِفیلیان چه کسانی بودند؟‏

نِفیلیان چه کسانی بودند؟‏

پاسخ کتاب مقدّس

 در روزگار نوح فرشتگان شریر * دختران آدمیان را به زنی گرفتند و کتاب مقدّس اولادشان را «نِفیلیان» می‌خواند.‏ آنان افرادی غول‌پیکر و بسیار خشن توصیف شده‌اند.‏ *

 در کتاب مقدّس آمده است که «پسران خدا دیدند که دختران آدمیان زیبارویند.‏» (‏پیدایش ۶:‏۲‏)‏ در اینجا منظور از «پسران خدا» موجودات روحی است که علیه خدا سرکشی کردند.‏ آنان «جایگاه اصلی خود را [در آسمان] حفظ نکردند» و به صورت انسان درآمدند و از میان دختران آدمیان «هر یک را که برمی‌گزیدند به زنی می‌گرفتند.‏»—‏یهودا ۶؛‏ پیدایش ۶:‏۲‏.‏

 پیوند بین این فرشتگان و زنان،‏ غیرطبیعی بود و در نتیجه اولادشان نیز غیرطبیعی بودند.‏ (‏پیدایش ۶:‏۴‏)‏ این نِفیلیان زورگویانی غول‌پیکر بودند و زمین را «آکنده از خشونت» ساختند.‏ (‏پیدایش ۶:‏۱۳‏)‏ طبق کلام خدا،‏ آنان تنومندانی «از روزگاران کهن بودند که مردانی نام‌آور شدند.‏» (‏پیدایش ۶:‏۴‏)‏ نِفیلیان تاریخچه‌ای از خشونت و وحشت را از خود به یادگار گذاشتند.‏—‏پیدایش ۶:‏۵؛‏ اعداد ۱۳:‏۳۳‏.‏ *

برداشت‌های نادرست در مورد نِفیلیان

 برداشت نادرست:‏ نِفیلیان در حال حاضر بر زمین به سر می‌برند.‏

 واقعیت:‏ یَهُوَه دنیای پر از خشونت ایّام باستان را با توفانی نابود ساخت.‏ در آن توفان،‏ نِفیلیان و انسان‌های شریر از صفحهٔ روزگار محو شدند.‏ اما نوح و خانواده‌اش مورد لطف یَهُوَه خدا قرار گرفتند و تنها کسانی بودند که جان سالم به در بردند.‏—‏پیدایش ۶:‏۹؛‏ ۷:‏۱۲،‏ ۱۳،‏ ۲۳؛‏ ۲پِطرُس ۲:‏۵‏.‏

 برداشت نادرست:‏ نِفیلیان پدران انسانی داشتند.‏

 واقعیت:‏ در کتاب مقدّس،‏ پدران آنان به عنوان «پسران خدا» خوانده شده‌اند.‏ (‏پیدایش ۶:‏۲‏)‏ این عنوان در آیات دیگر کلام خدا به فرشتگان اشاره دارد.‏ (‏ایّوب ۱:‏۶؛‏ ۲:‏۱؛‏ ۳۸:‏۷‏)‏ در آن زمان،‏ فرشتگان قادر بودند به شکل انسان ظاهر شوند.‏ (‏پیدایش ۱۹:‏۱-‏۵؛‏ یوشَع ۵:‏۱۳-‏۱۵‏)‏ پِطرُس رسول به فرشتگانی اشاره کرد که «در روزگار نوح هنگامی که کشتی ساخته می‌شد و خدا با بردباری انتظار می‌کشید،‏ نافرمانی کرده بودند.‏» (‏۱پِطرُس ۳:‏۱۹،‏ ۲۰‏)‏ یهودا،‏ یکی از نگارندگان کتاب مقدّس نیز به روزگار نوح اشاره کرد و گفت که برخی از فرشتگان «جایگاه اصلی خود را حفظ نکردند،‏ بلکه مسکن مناسب خود را ترک نمودند.‏»—‏یهودا ۶‏.‏

 برداشت نادرست:‏ نِفیلیان،‏ فرشتگانی هستند که مرتکب گناه شدند.‏

 واقعیت:‏ آیات پیرامون پیدایش ۶:‏۴ نشان می‌دهد که نِفیلیان فرشته نبودند،‏ بلکه حاصل رابطهٔ جنسی فرشتگان شریر با زنان زمینی بودند.‏ وقتی فرشتگان شریر از میان دختران آدمیان «هر یک را که برمی‌گزیدند به زنی می‌گرفتند،‏» یَهُوَه گفت که پس از ۱۲۰ سال دنیای شریر آن زمان را به نابودی می‌کشاند.‏ (‏پیدایش ۶:‏۱-‏۳‏)‏ در ادامهٔ این گزارش کتاب مقدّس آمده است که این فرشتگان شریر که به شکل انسان ظاهر شده بودند،‏ «در آن روزها .‏.‏.‏ به دختران آدمیان درآمدند و آنان فرزندان برای ایشان به دنیا آوردند.‏ اینان پهلوانانی [یا «تنومندانی،‏» ترجمهٔ دنیای جدید‏] از روزگاران کهن بودند که مردانی نام‌آور شدند.‏»—‏پیدایش ۶:‏۴‏.‏

^ بند 1 برخی معتقدند که همهٔ فرشتگان پاک و خوبند اما کتاب مقدّس به «فرشتگانی که گناه کردند» نیز اشاره می‌کند.‏—‏۲پِطرُس ۲:‏۴‏.‏

^ بند 1 واژهٔ «نِفیلیان» یک کلمهٔ عبری است و احتمالاً به معنی «زمین‌زنندگان» است.‏ محققی به نام ویلسُن در کتاب خود این واژه را اینچنین تعریف می‌کند:‏ «نِفیلیان زورگویان بی‌رحم و خشنی بودند که اصطلاحاً دیگران را به زمین می‌زدند یا آنان را به قتل می‌رساندند.‏»‏

^ بند 3 از قرار معلوم،‏ در اعداد ۱۳:‏۳۳ جاسوسان اسرائیلی با کسانی روبرو شدند که هیکل تنومندشان آنان را به یاد داستان‌هایی در رابطه با نِفیلیانی انداخت که قرن‌ها پیش نابود شده بودند.‏—‏پیدایش ۷:‏۲۱-‏۲۳‏.‏