به متن بروید

به منوی ثانوی بروید

شاهدان یَهُوَه

فارسی

آیا «هاویه» به معنی دوزخ آتشین است؟‏

آیا «هاویه» به معنی دوزخ آتشین است؟‏

پاسخ کتاب مقدّس

در برخی از ترجمه‌های فارسی کتاب مقدّس،‏ واژهٔ عبری «شیول» و معادل یونانی آن «هادیس،‏» اغلب «هاویه» ترجمه شده است.‏ در لغتنامهٔ دهخدا واژهٔ «هاویه» چنین تعریف شده است:‏ «دوزخ و جهنّم.‏» اما همان طور که در این مقاله خواهیم دید،‏ در کتاب مقدّس واژهٔ «هاویه» به معنی «گور» است،‏ نه دوزخ یا جهنّم.‏ (‏مزمور ۱۶:‏۱۰؛‏ اعمال ۲:‏۲۷‏،‏ ترجمهٔ هزارهٔ نو‏)‏ البته بسیاری از مردم به جهنّم یا دوزخ آتشین معتقدند و تصویر بالا گواهی بر این امر است.‏ اما در کتاب مقدّس چنین تعلیمی نیامده است.‏ توجه کنید که واژهٔ «هاویه» چگونه در این کتاب به کار رفته است:‏

  1. ۱)‏ کسانی که در هاویه‌اند هیچ نمی‌دانند؛‏ یعنی نه می‌توانند فکر کنند و نه احساسی دارند،‏ پس دردی را نیز حس نمی‌کنند.‏ به گفتهٔ کتاب مقدّس «در هاویه .‏.‏.‏ از کار و تدبیر و معرفت و حکمت خبری نخواهد بود.‏» (‏جامعه ۹:‏۵،‏ ۱۰‏)‏ از این آیات مشخص می‌شود که کتاب مقدّس هاویه را مکان یا وضعیتی مجازی توصیف می‌کند که هیچ فعالیتی در آن صورت نمی‌گیرد و شخص در آن وضعیت،‏ بدون آگاهی و هوشیاری است.‏

  2. ۲)‏ انسان‌های درستکار به هاویه می‌روند.‏ مردانی باایمان همچون یعقوب و ایّوب می‌دانستند که پس از مرگ در هاویه خواهند بود.‏ (‏پیدایش ۳۷:‏۳۵‏،‏ پاورقی‏؛‏ ایّوب ۱۴:‏۱۳‏)‏ از این رو،‏ می‌توان نتیجه گرفت که هاویه به معنی دوزخ آتشین نیست،‏ بلکه به معنای گور است.‏

  3. ۳)‏ ما پس از مرگ به خاطر گناهانمان در دوزخ آتشین مجازات نمی‌شویم.‏ به گفتهٔ کتاب مقدّس «کسی که مرده است،‏ از گناه خود آزاد شده است.‏»—‏رومیان ۶:‏۷‏.‏

  4. ۴)‏ وجود دوزخ آتشین با عدل و انصاف خدا هماهنگی ندارد.‏ ‏(‏تَثنیه ۳۲:‏۴‏)‏ وقتی آدم،‏ نخستین انسان دست به گناه زد،‏ خدا نگفت که برای مجازاتش او را به عالمی دیگر می‌برد،‏ بلکه مجازات او را چنین توصیف کرد:‏ «تو خاک هستی و به خاک باز خواهی گشت.‏» (‏پیدایش ۳:‏۱۹‏)‏ بدین شکل،‏ خدا نشان داد که آدم به نیستی بازمی‌گردد و از هستی ساقط می‌شود.‏ همچنین باید توجه داشت که در اینجا خدا سخنی از دوزخ آتشین به میان نیاورد.‏

  5. ۵)‏ شکنجهٔ انسان‌ها در دوزخ آتشین حتی به فکر خدا هم خطور نکرده بود.‏ مجازات مردم در دوزخ آتشین برخلاف این تعلیم کتاب مقدّس است که می‌گوید:‏ «خدا محبت است.‏»—‏۱یوحنا ۴:‏۸؛‏ اِرْمیا ۷:‏۳۱‏.‏