پاسخ کتاب مقدّس

 با این که کتاب مقدّس با جزئیات به قمار اشاره‌ای نکرده،‏ اما از اصول آن می‌توانیم بفهمیم که قماربازی از نظر خدا گناه است.‏—‏اِفِسُسیان ۵:‏۱۷.‏ a

•   قمار از روی طمع انجام می‌شود؛‏ خصوصیتی که خدا از آن متنفر است.‏ (‏۱قُرِنتیان ۶:‏۹،‏ ۱۰؛‏ اِفِسُسیان ۵:‏۳،‏ ۵)‏ هدف قماربازان این است که از ضرر دیگران سود کنند،‏ اما کتاب مقدّس چشم داشتن به دارایی دیگران را محکوم می‌کند.‏—‏خروج ۲۰:‏۱۷؛‏ رومیان ۷:‏۷؛‏ ۱۳:‏۹،‏ ۱۰.‏

•   قمار حتی روی مبلغ کم،‏ عشق به پول را در شخص زیاد می‌کند،‏ که مضر و خطرناک است.‏—‏۱تیموتائوس ۶:‏۹،‏ ۱۰.‏

•   قماربازان به خرافات و شانس اعتماد می‌کنند.‏ اما خدا این کار را نوعی بت‌پرستی می‌داند که خلاف پرستش حقیقی است.‏—‏اِشَعْیا ۶۵:‏۱۱.‏

•   کتاب مقدّس ما را تشویق می‌کند تا برای به دست آوردن هر چیزی سخت کار کنیم و دنبال این نباشیم که یک شبه به چیزی که می‌خواهیم برسیم.‏ (‏جامعه ۲:‏۲۴؛‏ اِفِسُسیان ۴:‏۲۸)‏ کسانی که به این توصیه گوش می‌دهند،‏ می‌توانند «از دسترنج خودشان بخورند» و لذّت ببرند.‏—‏۲تِسالونیکیان ۳:‏۱۰،‏ ۱۲.‏

•   قمار روحیهٔ ناسالم رقابت‌طلبی ایجاد می‌کند.‏ کتاب مقدّس این روحیه را رد می‌کند.‏—‏غَلاطیان ۵:‏۲۶.‏