مراجعه به متن

آسمان چیست؟‏

آسمان چیست؟‏

پاسخ کتاب مقدّس

 واژهٔ «آسمان» در کتاب مقدّس سه مفهوم متفاوت دارد:‏ ۱)‏ آسمان قابل رؤیت ۲)‏ عالم غیرمادی و ۳)‏ جایگاه بلند و رفیع.‏ در هر مورد،‏ از روی مضمون متن می‌توان مفهوم درست این واژه را درک کرد.‏ *

  1.  ۱)‏ آسمان قابل رؤیت.‏ منظور فضای بالای زمین است که در آنجا باد می‌وزد،‏ پرندگان پرواز می‌کنند،‏ ابرها باران و برف تولید می‌کنند و صاعقه ایجاد می‌شود.‏ (‏مزمور ۷۸:‏۲۶؛‏ امثال ۳۰:‏۱۹؛‏ اِشَعْیا ۵۵:‏۱۰؛‏ لوقا ۱۷:‏۲۴‏)‏ این آسمان می‌تواند به معنای فضای بالای جو زمین نیز باشد؛‏ جایی که «خورشید و ماه و ستارگان» در آن واقع‌اند.‏—‏تَثنیه ۴:‏۱۹؛‏ پیدایش ۱:‏۱‏.‏

  2.  ۲)‏ عالم غیرمادی.‏ واژهٔ آسمان همچنین به عالم غیرمادی اشاره دارد که فراسوی عالم مادی،‏ زمین و کائنات است.‏ (‏۱پادشاهان ۸:‏۲۷؛‏ یوحنا ۶:‏۳۸‏)‏ یَهُوَه خدا که «روح» است و فرشتگانش در عالم غیرمادی به سر می‌برند.‏ (‏یوحنا ۴:‏۲۴؛‏ مَتّی ۲۴:‏۳۶‏)‏ گاه «آسمانها» مظهر فرشتگان وفادار خداست.‏—‏مزمور ۸۹:‏۵-‏۷‏.‏

      به علاوه،‏ واژهٔ آسمان در کتاب مقدّس می‌تواند به مفهوم بخشی از عالم غیرمادی باشد که در واقع «سکونتگاه» یَهُوَه است.‏ (‏۱پادشاهان ۸:‏۴۳،‏ ۴۹؛‏ عبرانیان ۹:‏۲۴؛‏ مکاشفه ۱۳:‏۶‏)‏ برای نمونه،‏ طبق پیشگویی کتاب مقدّس شیطان و فرشتگان شریر از این آسمان بیرون افکنده شدند و دیگر اجازه ندارند که در درگاه یَهُوَه حاضر شوند،‏ اما آنان هنوز در عالم غیرمادی به سر می‌برند.‏—‏مکاشفه ۱۲:‏۷-‏۹،‏ ۱۲‏.‏

  3.  ۳)‏ جایگاه بلند و رفیع.‏ گاه در کتاب مقدّس واژهٔ «آسمان» مظهر جایگاهی بلند و رفیع است که معمولاً در ارتباط با حکمرانی و فرمانروایی به کار می‌رود.‏ توجه کنید که در هر یک از موارد زیر «آسمان» مظهر چه کسانی یا چه حکومتی است.‏

    •   یَهُوَه خدا که قادر متعال است.‏—‏۲تواریخ ۳۲:‏۲۰؛‏ لوقا ۱۵:‏۱۸‏،‏ پاورقی.‏

    •   پادشاهی خدا یعنی حکومتی که جایگزین تمام حکومت‌های بشری می‌شود.‏ کتاب مقدّس این حکومت را «آسمان‌هایی جدید» می‌خواند.‏—‏اِشَعْیا ۶۵:‏۱۷؛‏ ۶۶:‏۲۲؛‏ ۲پِطرُس ۳:‏۱۳‏.‏ *

    •   مسیحیانی که امید حکمرانی در آسمان را دارند.‏—‏اِفِسُسیان ۲:‏۶‏.‏

    •   حکومت‌های بشری که جایگاهی والاتر از تابعین خود اختیار کرده‌اند.‏—‏اِشَعْیا ۱۴:‏۱۲-‏۱۴؛‏ دانیال ۴:‏۲۰-‏۲۲؛‏ ۲پِطرُس ۳:‏۷‏.‏

    •   فرشتگان شریر که اکنون بر دنیا تسلّط دارند.‏—‏اِفِسُسیان ۶:‏۱۲؛‏ ۱یوحنا ۵:‏۱۹‏.‏

‏«آسمان» چگونه در کتاب مقدّس به تصویر کشیده شده است؟‏

 در عالم غیرمادی صدها میلیون فرشته که کلام یَهُوَه خدا را به جا می‌آورند دائم به فعالیت‌های گوناگون مشغولند.‏—‏مزمور ۱۰۳:‏۲۰،‏ ۲۱؛‏ دانیال ۷:‏۱۰‏.‏

 کتاب مقدّس توصیف می‌کند که نوری بس درخشان در آسمان وجود دارد.‏ (‏۱تیموتائوس ۶:‏۱۵،‏ ۱۶‏)‏ حِزْقیال پیامبر در رؤیایی از آسمان،‏ نوری درخشان دید.‏ دانیال نیز رؤیایی دید که در آسمان «نهری از آتشْ» جاری است.‏ (‏حِزْقیال ۱:‏۲۶-‏۲۸؛‏ دانیال ۷:‏۹،‏ ۱۰‏)‏ آسمان مکانی مقدّس،‏ پاک و زیباست.‏—‏مزمور ۹۶:‏۶؛‏ اِشَعْیا ۶۳:‏۱۵؛‏ مکاشفه ۴:‏۲،‏ ۳‏.‏

 تصویر کلّی‌ای که کتاب مقدّس از آسمان به ما می‌دهد،‏ موجب حیرت و شگفتی‌مان می‌شود.‏ (‏حِزْقیال ۴۳:‏۲،‏ ۳‏)‏ اما نباید فراموش کرد که درک کامل عالم غیرمادی برای ما انسان‌ها غیر ممکن است؛‏ زیرا این امر ورای حواس پنج‌گانهٔ ماست.‏

^ بند 1 واژهٔ عبری‌ای که در فارسی «آسمان» ترجمه شده است،‏ از کلمه‌ای مشتق شده که به معنی «بلند» یا «رفیع» است.‏ (‏امثال ۲۵:‏۳‏)‏ به کتاب زیر در صفحهٔ ۱۰۲۹ مراجعه شود:‏ The New Brown, Driver, and Briggs Hebrew and English Lexicon of the Old Testament

^ بند 7 در «دایرة‌المعارف مَک‌کْلینتاک و اِسترانگ» (‏به زبان انگلیسی)‏ آمده است که آسمان‌های جدید در اِشَعْیا ۶۵:‏۱۷‏،‏ مظهر «حکومتی جدید» است.‏—‏جلد ۴ صفحهٔ ۱۲۲.‏