Γλωσσολαλιά—Προέρχεται από τον Θεό;

«ΔΕΝ μπορώ να καταλάβω», λέει ο Ντέβον. «Κάθε εβδομάδα φαίνεται ότι πολλοί λαβαίνουν το άγιο πνεύμα στην εκκλησία μου και μιλούν θαυματουργικά διάφορες γλώσσες. Μερικοί από αυτούς είναι ανήθικοι. Από την άλλη πλευρά, εγώ προσπαθώ να ζω ηθικά. Αλλά όσο και αν προσεύχομαι, δεν λαβαίνω ποτέ αυτό το χάρισμα του πνεύματος. Πώς είναι δυνατόν κάτι τέτοιο;»

Παρόμοια, ο Γκάμπριελ πηγαίνει σε μια εκκλησία όπου φαίνεται ότι κάποιοι λαβαίνουν άγιο πνεύμα και μιλούν γλώσσες. «Αυτό που με ενοχλεί», εξηγεί ο ίδιος, «είναι ότι, ενώ εγώ προσεύχομαι, οι άλλοι με διακόπτουν μιλώντας δυνατά χωρίς να καταλαβαίνουμε ούτε εγώ ούτε εκείνοι τι λένε. Κανένας δεν ωφελείται πραγματικά από αυτά τα λόγια. Δεν θα έπρεπε να έχουν έναν χρήσιμο σκοπό τα χαρίσματα του πνεύματος του Θεού;»

Οι εμπειρίες του Ντέβον και του Γκάμπριελ εγείρουν ένα ενδιαφέρον ερώτημα: Προέρχεται πράγματι από τον Θεό η γλωσσολαλιά, με τη μορφή με την οποία εμφανίζεται σε κάποιες εκκλησίες σήμερα; Για να απαντήσουμε, θα ήταν καλό να εξετάσουμε το χάρισμα της θαυματουργικής ομιλίας ανάμεσα στους Χριστιανούς του πρώτου αιώνα.

«Άρχισαν να Μιλούν Διάφορες Γλώσσες»

Στην Αγία Γραφή, διαβάζουμε για άντρες και γυναίκες που έλαβαν τη δύναμη να μιλούν γλώσσες τις οποίες δεν είχαν μάθει ποτέ. Αυτό συνέβη πρώτη φορά την ημέρα της Πεντηκοστής του 33 Κ.Χ., λίγες εβδομάδες μετά το θάνατο του Ιησού Χριστού. Εκείνη την ημέρα στην Ιερουσαλήμ, περίπου 120 μαθητές του Ιησού «γέμισαν . . . άγιο πνεύμα και άρχισαν να μιλούν διάφορες γλώσσες». Επισκέπτες από ξένες χώρες σάστισαν «επειδή ο καθένας τούς άκουγε να μιλούν στη δική του γλώσσα».​—Πράξεις 1:15· 2:1-6.

Η Γραφή αναφέρει και άλλους από τους πρώτους ακολούθους του Ιησού οι οποίοι είχαν αυτή την αξιοσημείωτη ικανότητα. Για παράδειγμα, ο απόστολος Παύλος μπορούσε, με τη δύναμη του αγίου πνεύματος, να μιλάει θαυματουργικά σε αρκετές γλώσσες. (Πράξεις 19:6· 1 Κορινθίους 12:10, 28· 14:18) Αλλά οποιοδήποτε τέτοιο χάρισμα του αγίου πνεύματος του Θεού έπρεπε λογικά να έχει έναν καλό σκοπό. Ποιο σκοπό εξυπηρετούσε, λοιπόν, η γλωσσολαλιά στους Βιβλικούς χρόνους;

Σημείο Θεϊκής Υποστήριξης

Όταν ο Παύλος έγραψε στους Χριστιανούς της Κορίνθου, μερικοί από τους οποίους προφανώς μπορούσαν να μιλούν σε γλώσσες, εξήγησε ότι «οι γλώσσες είναι προς σημείο . . . για τους απίστους». (1 Κορινθίους 14:22) Επομένως, όπως και άλλες θαυματουργικές ικανότητες, η γλωσσολαλιά ήταν μια ένδειξη προς τους  άλλους ότι η νεοσύστατη Χριστιανική εκκλησία είχε τη θεϊκή επιδοκιμασία και υποστήριξη. Τα θαυματουργικά χαρίσματα ήταν σαν πινακίδα στο δρόμο η οποία έδειχνε πού έπρεπε να πάνε τώρα οι εκζητητές της αλήθειας για να βρουν τον εκλεκτό λαό του Θεού.

Αξίζει να σημειωθεί πως η Γραφή δεν αναφέρει ότι ο Ιησούς ή οποιοσδήποτε προφήτης της προχριστιανικής εποχής μιλούσε θαυματουργικά σε γλώσσες τις οποίες δεν είχε μάθει. Το χάρισμα των γλωσσών που δόθηκε στους μαθητές του Ιησού, λοιπόν, είχε προφανώς κάποιον επιπρόσθετο αντικειμενικό σκοπό.

Μέσο για την Εξάπλωση των Καλών Νέων

Στις αρχές της διακονίας του, ο Ιησούς έδωσε στους μαθητές του την οδηγία να κηρύττουν τα καλά νέα της Βασιλείας του Θεού μόνο στους Ιουδαίους. (Ματθαίος 10:6· 15:24) Ως αποτέλεσμα, οι μαθητές σπανίως έβγαιναν έξω από περιοχές που κατοικούνταν κυρίως από Ιουδαίους. Αλλά αυτό επρόκειτο σύντομα να αλλάξει.

Λίγο μετά το θάνατό του, το 33 Κ.Χ., ο αναστημένος Ιησούς πρόσταξε τους ακολούθους του να “κάνουν μαθητές από όλα τα έθνη”. Τους είπε επίσης ότι θα ήταν μάρτυρές του «ως το πιο απομακρυσμένο μέρος της γης». (Ματθαίος 28:19· Πράξεις 1:8) Για να εξαπλωθούν τα καλά νέα σε τέτοια έκταση, θα απαιτούνταν η χρήση πολλών γλωσσών εκτός της εβραϊκής.

Ωστόσο, πολλοί από εκείνους τους πρώτους μαθητές ήταν «άνθρωποι αγράμματοι και συνηθισμένοι». (Πράξεις 4:13) Πώς, λοιπόν, θα μπορούσαν να κηρύξουν σε μακρινές χώρες όπου μιλιούνταν γλώσσες τις οποίες ίσως δεν είχαν ακούσει ποτέ, πόσο μάλλον να είχαν μάθει; Το άγιο πνεύμα έδωσε σε μερικούς από εκείνους τους ζηλωτές κήρυκες τη θαυματουργική ικανότητα να κηρύττουν με ευχέρεια σε γλώσσες τις οποίες δεν είχαν μάθει ποτέ προηγουμένως.

Συνεπώς, το χάρισμα των γλωσσών εξυπηρέτησε δύο ζωτικούς σκοπούς. Πρώτον, αποτέλεσε σημείο που αποδείκνυε τη θεϊκή υποστήριξη. Δεύτερον, ήταν αποτελεσματικό μέσο που βοήθησε τους Χριστιανούς του πρώτου αιώνα να εκπληρώσουν την αποστολή τους​—να κηρύξουν σε ανθρώπους πολλών γλωσσών. Επιτελεί άραγε αυτούς τους σκοπούς η γλωσσολαλιά, με τη μορφή με την οποία εμφανίζεται σε πολλές εκκλησίες σήμερα;

Η Γλωσσολαλιά Σήμερα​—Σημείο Θεϊκής Υποστήριξης;

Πού θα τοποθετούσατε μια πινακίδα προκειμένου να ωφεληθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι στην περιοχή σας; Μέσα σε κάποιο μικρό κτίριο; Όχι βέβαια! Η αφήγηση για την ημέρα της Πεντηκοστής μάς λέει ότι «πλήθος» περαστικών είδε το σημείο που δόθηκε καθώς οι μαθητές μιλούσαν θαυματουργικά διάφορες γλώσσες. Ως αποτέλεσμα, «προστέθηκαν περίπου τρεις χιλιάδες ψυχές» στη Χριστιανική εκκλησία εκείνη την ημέρα! (Πράξεις 2:5, 6, 41) Αν κάποιοι σήμερα ισχυρίζονται ότι μιλούν διάφορες γλώσσες αλλά το κάνουν αυτό μέσα στους τέσσερις τοίχους ενός εκκλησιαστικού κτιρίου, πώς θα μπορούσε να αποτελεί κάτι τέτοιο δημόσιο σημείο για πλήθη ατόμων που δεν συμμερίζονται την πίστη τους;

Ο Λόγος του Θεού αναφέρει ότι η πορνεία και άλλα «έργα της σάρκας» εναντιώνονται στην επενέργεια του αγίου πνεύματος, προσθέτοντας ότι «αυτοί που πράττουν τέτοια πράγματα δεν θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού». (Γαλάτες 5:17-21) Αν βλέπετε ανθρώπους αμφιβόλου ηθικής να ασκούν τη γλωσσολαλιά, θα μπορούσατε δικαιολογημένα να αναρωτηθείτε: “Δεν είναι αταίριαστο​—ακόμη και παροδηγητικό—​να δίνεται το άγιο πνεύμα του Θεού σε άτομα που εμμένουν σε διαγωγή την οποία καταδικάζει ο ίδιος ο Λόγος του;” Αυτό θα ήταν σαν να τοποθετούσε κανείς στο δρόμο μια πινακίδα που θα οδηγούσε σε λάθος κατεύθυνση.

Η Γλωσσολαλιά Σήμερα​—Μέσο για την Εξάπλωση των Καλών Νέων;

Τι θα λεχθεί για τον άλλον σκοπό του χαρίσματος των γλωσσών τον πρώτο αιώνα; Αποτελεί άραγε η γλωσσολαλιά, με τη μορφή με την οποία εμφανίζεται σε κάποιες εκκλησίες, μέσο για τη διακήρυξη των καλών νέων σε ανθρώπους διαφόρων γλωσσών; Θυμηθείτε ότι οι επισκέπτες που βρίσκονταν στην Ιερουσαλήμ την ημέρα της Πεντηκοστής του 33 Κ.Χ. ήταν από πολλές χώρες και καταλάβαιναν χωρίς δυσκολία τις γλώσσες τις οποίες μιλούσαν θαυματουργικά οι μαθητές. Αντιθέτως, εκείνοι που ασκούν σήμερα  τη γλωσσολαλιά συνήθως προφέρουν λόγια που δεν καταλαβαίνει κανείς.

Όπως είναι σαφές, η γλωσσολαλιά στις μέρες μας διαφέρει πολύ από το χάρισμα του αγίου πνεύματος που δόθηκε στους πρώτους ακολούθους του Ιησού. Μάλιστα, δεν υπάρχει καμιά αξιόπιστη μαρτυρία ότι κάποιος έλαβε αυτή τη θαυματουργική δύναμη μετά το θάνατο των αποστόλων. Αυτό δεν εκπλήσσει όσους διαβάζουν τη Γραφή. Ο θεόπνευστος απόστολος Παύλος προφήτευσε ότι τα θαυματουργικά χαρίσματα, ένα από τα οποία ήταν και η γλωσσολαλιά, “θα έπαυαν”. (1 Κορινθίους 13:8) Πώς μπορεί, λοιπόν, να διακρίνει κανείς ποιος έχει το άγιο πνεύμα σήμερα;

Ποιοι Αποδεικνύουν ότι Έχουν το Άγιο Πνεύμα;

Ο Ιησούς ήξερε καλά ότι το χάρισμα των γλωσσών θα έπαυε σχετικά γρήγορα μετά τη σύσταση της Χριστιανικής εκκλησίας. Λίγο πριν από το θάνατό του, έδωσε ένα διαχρονικό σημείο, ή αλλιώς γνώρισμα, το οποίο θα προσδιόριζε τους αληθινούς ακολούθους του. «Από αυτό θα γνωρίσουν όλοι ότι είστε μαθητές μου», είπε, «αν έχετε αγάπη μεταξύ σας». (Ιωάννης 13:35) Μάλιστα, στο ίδιο εδάφιο όπου ο Λόγος του Θεού προείπε ότι τα θαυματουργικά χαρίσματα τελικά θα έπαυαν, αναφέρεται: «Η αγάπη ποτέ δεν χάνεται».​—1 Κορινθίους 13:8.

Η αγάπη κατατάσσεται πρώτη μεταξύ εννέα πτυχών του «καρπού», δηλαδή του προϊόντος, του αγίου πνεύματος του Θεού. (Γαλάτες 5:22, 23) Επομένως, όσοι έχουν στ’ αλήθεια το πνεύμα του Θεού​—άρα και την υποστήριξη του Θεού—​δείχνουν γνήσια αγάπη ο ένας για τον άλλον. Επιπρόσθετα, η τρίτη πτυχή του καρπού του πνεύματος είναι η ειρήνη. Ως εκ τούτου, οι άνθρωποι που έχουν το άγιο πνεύμα σήμερα επιδιώκουν ένθερμα την ειρήνη, αποφεύγοντας παντοιοτρόπως τη μισαλλοδοξία, το ρατσισμό και τη βία.

Θυμηθείτε, επίσης, την προφητεία του Ιησού στο εδάφιο Πράξεις 1:8. Όπως προείπε, οι μαθητές του θα λάβαιναν δύναμη για να είναι μάρτυρές του «ως το πιο απομακρυσμένο μέρος της γης». Ο Ιησούς έδειξε επίσης ότι το συγκεκριμένο έργο θα συνεχιζόταν «μέχρι το τέλος αυτού του κόσμου». (Ματθαίος 28:20, Τα Τέσσερα Ευαγγέλια και Πράξεις Αποστόλων, Τιμόθεου Κ. Κιλίφη) Έτσι λοιπόν, αυτό το παγκόσμιο έργο κηρύγματος θα συνέχιζε να αποτελεί διακριτικό γνώρισμα εκείνων που όντως λαβαίνουν δύναμη από το άγιο πνεύμα.

Τι πιστεύετε εσείς; Σε ποια ομάδα ανθρώπων βρίσκετε αποδείξεις του αγίου πνεύματος σήμερα; Ποιοι εκδηλώνουν τον καρπό του πνεύματος, ιδιαίτερα την αγάπη και την ειρήνη, μέχρι του σημείου να διώκονται από κυβερνήσεις σε διάφορα μέρη του κόσμου επειδή αρνούνται να πάρουν όπλο; (Ησαΐας 2:4) Ποιοι αγωνίζονται να αποφεύγουν τα έργα της σάρκας, όπως είναι η πορνεία, απομακρύνοντας μάλιστα από ανάμεσά τους όσους εμπλέκονται αμετανόητα σε τέτοια διαγωγή; (1 Κορινθίους 5:11-13) Ποιοι κηρύττουν σε όλη τη γη τα καλά νέα ότι η Βασιλεία του Θεού είναι η μόνη ελπίδα για την ανθρωπότητα;​—Ματθαίος 24:14.

Οι εκδότες αυτού του περιοδικού δεν διστάζουν να πουν ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ταιριάζουν στη Βιβλική περιγραφή σχετικά με τους ανθρώπους που έχουν το άγιο πνεύμα. Σας παροτρύνουμε να τους γνωρίσετε καλύτερα και να κρίνετε μόνοι σας αν έχουν όντως την υποστήριξη του Θεού.