Ρύθμιση προσβασιμότητας

Επιλέξτε γλώσσα

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Η ΣΚΟΠΙΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2008

 Διδάξτε τα Παιδιά Σας

Δαβίδ—Γιατί Δεν Φοβόταν

Δαβίδ—Γιατί Δεν Φοβόταν

ΕΧΕΙΣ φοβηθεί ποτέ; * Οι περισσότεροι από εμάς φοβόμαστε μερικές φορές. Όταν φοβάσαι, τι μπορείς να κάνεις;— Μπορείς να στραφείς σε κάποιον μεγαλύτερο και δυνατότερο από εσένα. Ίσως ο πατέρας σου ή η μητέρα σου να είναι σε θέση να βοηθήσουν. Μπορούμε να μάθουμε πολλά από τον Δαβίδ σχετικά με το πού να στρεφόμαστε για βοήθεια. Εκείνος έψαλε στον Θεό: «Εγώ θα εμπιστεύομαι σε εσένα. . . . Στον Θεό έθεσα την εμπιστοσύνη μου· δεν θα φοβηθώ».Ψαλμός 56:3, 4.

Από ποιον πιστεύεις ότι έμαθε ο Δαβίδ να μη φοβάται; Από τους γονείς του;— Χωρίς αμφιβολία, ναι. Ο πατέρας του, ο Ιεσσαί, ήταν πιστός προπάτορας του Ιησού Χριστού, του υποσχεμένου από τον Θεό “Άρχοντα Ειρήνης”. (Ησαΐας 9:6· 11:1‐3, 10) Πατέρας του Ιεσσαί—και παππούς του Δαβίδ—ήταν ο Ωβήδ. Ένα βιβλίο της Γραφής πήρε το όνομά του από τη μητέρα του Ωβήδ. Ξέρεις πώς την έλεγαν;— Την έλεγαν Ρουθ, και ήταν μια πιστή γυναίκα της οποίας σύζυγος ήταν ο Βοόζ.Ρουθ 4:21, 22.

Φυσικά, η Ρουθ και ο Βοόζ πέθαναν πολύ προτού γεννηθεί ο Δαβίδ. Ίσως γνωρίζεις το όνομα της μητέρας του Βοόζ, της προ‐προγιαγιάς του Δαβίδ. Εκείνη ζούσε στην Ιεριχώ και βοήθησε να σωθούν κάποιοι Ισραηλίτες κατάσκοποι. Όταν έπεσαν τα τείχη της Ιεριχώς, η ίδια εξασφάλισε την προστασία της οικογένειάς της κρεμώντας ένα κατακόκκινο σχοινί από το παράθυρό της. Ποιο είναι το όνομά της;— Ραάβ, μια γυναίκα που έγινε λάτρις του Ιεχωβά και αναφέρεται ως παράδειγμα προς μίμηση για τους Χριστιανούς λόγω του θάρρους της.Ιησούς του Ναυή 2:1‐21· 6:22‐25· Εβραίους 11:30, 31.

Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ο πατέρας και η μητέρα του Δαβίδ τον δίδαξαν τα πάντα για εκείνους τους πιστούς υπηρέτες του Ιεχωβά, επειδή οι γονείς είχαν λάβει εντολή να διδάσκουν τέτοια πράγματα στα παιδιά τους. (Δευτερονόμιο 6:4‐9) Κάποια στιγμή ο Σαμουήλ, ο προφήτης του Θεού, πήρε την οδηγία να επιλέξει τον Δαβίδ, το μικρότερο γιο του Ιεσσαί, για να γίνει ο μελλοντικός βασιλιάς του Ισραήλ.1 Σαμουήλ 16:4‐13.

Μια μέρα, ο Ιεσσαί στέλνει τον Δαβίδ για να πάει τροφή στους τρεις μεγαλύτερους αδελφούς του οι οποίοι πολεμούν τους εχθρούς του Θεού, τους Φιλισταίους. Όταν φτάνει ο Δαβίδ, τρέχει στη γραμμή της μάχης και ακούει τον γίγαντα Γολιάθ να εμπαίζει «τα στρατεύματα του ζωντανού Θεού». Όλοι φοβούνται να δεχτούν την πρόκληση του Γολιάθ και να τον πολεμήσουν. Ο Βασιλιάς Σαούλ ακούει ότι ο Δαβίδ είναι  πρόθυμος να πάει, και γι’ αυτό ζητάει να τον δει. Αλλά όταν ο Σαούλ βλέπει τον Δαβίδ, λέει: «Εσύ είσαι παιδί».

Ο Δαβίδ εξηγεί στον Σαούλ ότι έχει σκοτώσει ένα λιοντάρι και μια αρκούδα που προσπάθησαν να αρπάξουν κάποια πρόβατα της οικογένειάς του. Ο Γολιάθ «θα γίνει σαν ένα από αυτά», λέει ο Δαβίδ. «Πήγαινε και είθε ο Ιεχωβά να είναι μαζί σου», απαντάει ο Σαούλ. Ο Δαβίδ βρίσκει πέντε ομαλές πέτρες, τις βάζει στο ποιμενικό του σακίδιο, παίρνει τη σφεντόνα του και βγαίνει να πολεμήσει το γίγαντα. Όταν ο Γολιάθ βλέπει να έρχεται ένα αγόρι, φωνάζει: «Έλα σε εμένα και θα δώσω τις σάρκες σου στα [πουλιά]». Ο Δαβίδ απαντάει: «Έρχομαι σε εσένα με το όνομα του Ιεχωβά», και κατόπιν φωνάζει: «Ασφαλώς θα σε πατάξω».

Τότε ο Δαβίδ τρέχει προς τον Γολιάθ, παίρνει μια πέτρα από το σακίδιό του, τη βάζει στη σφεντόνα του και την εκτοξεύει κατευθείαν στο μέτωπο του Γολιάθ. Όταν οι Φιλισταίοι βλέπουν ότι ο γίγαντας είναι νεκρός, τρομοκρατούνται και το βάζουν στα πόδια. Οι Ισραηλίτες τούς καταδιώκουν και κερδίζουν τη μάχη. Σε παρακαλούμε να διαβάσεις μαζί με την οικογένειά σου ολόκληρη αυτή την ιστορία στα εδάφια 1 Σαμουήλ 17:12‐54.

Λόγω της νεαρής σου ηλικίας, ίσως μερικές φορές να φοβάσαι να ακολουθήσεις τις εντολές του Θεού. Ο Ιερεμίας ήταν νεαρός και στην αρχή φοβόταν, αλλά ο Θεός τού είπε: «Μη φοβηθείς . . . γιατί “εγώ είμαι μαζί σου”». Ο Ιερεμίας πήρε θάρρος και κήρυξε σύμφωνα με την εντολή που του είχε δώσει ο Θεός. Όπως ο Δαβίδ και ο Ιερεμίας, έτσι και εσύ, αν εμπιστεύεσαι στον Ιεχωβά, μπορείς να μάθεις να μη φοβάσαι.Ιερεμίας 1:6‐8.

^ παρ. 3 Αν διαβάζετε με παιδιά, η παύλα σάς υπενθυμίζει να σταματάτε και να τους απευθύνετε την ερώτηση.