«Από Ποιον θα Τρομάξω;»

«Ακόμη και αν γίνει πόλεμος εναντίον μου, και τότε θα έχω εμπιστοσύνη».​—ΨΑΛΜ. 27:3.

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΔΑΦΙΑ, ΤΙ ΘΑ ΣΑΣ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΞΕΤΕ ΘΑΡΡΟΣ;

Ψαλμός 27:1

Ψαλμός 27:4

Ψαλμός 27:11

1. Τι θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε ο 27ος Ψαλμός;

ΓΙΑΤΙ προοδεύει το έργο κηρύγματος παρά την επιδείνωση των παγκόσμιων συνθηκών; Γιατί προσφέρουμε αφειδώς το χρόνο και τις δυνάμεις μας παρότι υπάρχουν τόσες οικονομικές δυσχέρειες στον κόσμο; Πώς μπορούμε να παραμένουμε θαρραλέοι όταν τόσοι άλλοι φοβούνται το μέλλον; Ένας θεόπνευστος ύμνος του Βασιλιά Δαβίδ, που είναι καταγραμμένος στον 27ο Ψαλμό, μας δίνει τις απαντήσεις.

2. Πώς επιδρά το αίσθημα του τρόμου, αλλά ποια πεποίθηση έχουμε εμείς;

2 Ο Δαβίδ αρχίζει αυτόν τον ψαλμό ως εξής: «Ο Ιεχωβά είναι το φως μου και η σωτηρία μου. Ποιον θα φοβηθώ; Ο Ιεχωβά είναι το οχυρό της ζωής μου. Από ποιον θα τρομάξω;» (Ψαλμ. 27:1) Ενώ ο φόβος μπορεί να κάνει κάποιον να χάσει τη δύναμή του, το αίσθημα του τρόμου είναι ακόμη πιο έντονο. Αλλά κανένας τρόμος δεν πρέπει να ταράζει εκείνους που φοβούνται τον Ιεχωβά. (1 Πέτρ. 3:14) Αν κάνουμε τον Ιεχωβά οχυρό μας, “θα κατοικούμε με ασφάλεια και θα είμαστε αδιατάρακτοι από τον τρόμο της συμφοράς”. (Παρ. 1:33· 3:25) Γιατί μπορεί να λεχθεί αυτό;

«Ο ΙΕΧΩΒΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΦΩΣ ΜΟΥ ΚΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΟΥ»

3. Με ποια έννοια είναι ο Ιεχωβά το φως μας, αλλά τι πρέπει να κάνουμε εμείς;

3 Η μεταφορική δήλωση «ο Ιεχωβά είναι το φως μου» τονίζει το γεγονός ότι Εκείνος μας απελευθερώνει από την άγνοια και το πνευματικό σκοτάδι. (Ψαλμ. 27:1) Το κυριολεκτικό φως μπορεί να φανερώσει κινδύνους ή εμπόδια στο δρόμο μας αλλά δεν τα απομακρύνει. Χρειάζεται να κάνουμε και σοφές ενέργειες σε αρμονία με ό,τι βλέπουμε. Με παρόμοιο τρόπο, ο Ιεχωβά μάς αποκαλύπτει τη βασική σημασία των παγκόσμιων γεγονότων. Μας προειδοποιεί για τους κινδύνους αυτού του συστήματος πραγμάτων. Μας παρέχει Γραφικές αρχές που είναι πάντα αποτελεσματικές, αλλά εμείς πρέπει να εφαρμόζουμε αυτά που μαθαίνουμε.  Αν το κάνουμε αυτό, θα μπορούμε να ενεργούμε με μεγαλύτερη σοφία και από τους «εχθρούς» μας και από τους «δασκάλους» μας.​—Ψαλμ. 119:98, 99, 130.

4. (α) Γιατί μπορούσε να λέει ο Δαβίδ με πεποίθηση: «Ο Ιεχωβά είναι . . . η σωτηρία μου»; (β) Πότε ιδιαίτερα θα γίνει ο Ιεχωβά η σωτηρία μας;

4 Τα λόγια του Δαβίδ στο εδάφιο Ψαλμός 27:1 δείχνουν ότι θα πρέπει να θυμόταν πώς τον είχε σώσει, ή ελευθερώσει, ο Ιεχωβά κατά το παρελθόν. Λόγου χάρη, τον είχε ελευθερώσει «από το πέλμα του λιονταριού και από το πέλμα της αρκούδας». Του είχε χαρίσει επίσης τη νίκη όταν αναμετρήθηκε με τον γίγαντα Γολιάθ. Αργότερα, ο Βασιλιάς Σαούλ έκανε απόπειρες για να διατρυπήσει τον Δαβίδ με δόρυ, αλλά κάθε φορά ο Ιεχωβά τον έσωζε. (1 Σαμ. 17:37, 49, 50· 18:11, 12· 19:10) Να γιατί μπορούσε ο Δαβίδ να λέει με πεποίθηση: «Ο Ιεχωβά είναι . . . η σωτηρία μου»! Ο Ιεχωβά θα αποδειχτεί και πάλι σωτηρία για τους υπηρέτες του, όπως ήταν για τον Δαβίδ. Πώς; Ελευθερώνοντάς τους κατά τη διάρκεια της επερχόμενης “μεγάλης θλίψης”.​—Αποκ. 7:14· 2 Πέτρ. 2:9.

ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ ΚΑΘΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

5, 6. (α) Πώς μπορούν οι αναμνήσεις μας να μας βοηθήσουν να αναπτύξουμε θάρρος; (β) Πώς ενισχύεται το θάρρος σας από το υπόμνημα της πολιτείας του Ιεχωβά με τους υπηρέτες του;

5 Ένας σημαντικός παράγοντας για να αναπτύξουμε θάρρος αναφέρεται στα εδάφια Ψαλμός 27:2, 3. (Διαβάστε) Ο Δαβίδ θυμόταν καταστάσεις από τις οποίες ελευθερώθηκε με τη βοήθεια του Ιεχωβά. (1 Σαμ. 17:34-37) Αυτές οι αναμνήσεις τον γέμιζαν πεποίθηση ώστε να αντιμετωπίσει οποιεσδήποτε αντιξοότητες, όσο μεγάλες και αν ήταν. Αντλείτε εσείς παρόμοια συμπεράσματα από τις εμπειρίες σας; Για παράδειγμα, σας συνέβη ποτέ να προσευχηθείτε έντονα για κάποιο οδυνηρό πρόβλημα και κατόπιν να δείτε πώς σας έδωσε ο Ιεχωβά σοφία ή δύναμη για να το χειριστείτε; Ή μπορείτε να θυμηθείτε πώς απομακρύνθηκαν κάποια εμπόδια που σας στερούσαν τη χαρά στην υπηρεσία ή πώς ανοίχτηκε κάποια μεγάλη πόρτα που σας οδήγησε σε δραστηριότητα; (1 Κορ. 16:9) Πώς νιώθετε τώρα που τα θυμάστε όλα αυτά; Δεν είστε πεπεισμένοι ότι ο Ιεχωβά είναι σε θέση να σας βοηθήσει να υπερνικήσετε ή να υπομείνετε ακόμη μεγαλύτερα εμπόδια ή αντιξοότητες;​—Ρωμ. 5:3-5.

6 Τι θα κάναμε αν κάποια ισχυρή κυβέρνηση κατέστρωνε σχέδιο για να εξοντώσει τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ως οργάνωση; Πολλοί έχουν κάνει τέτοιες προσπάθειες στους σύγχρονους καιρούς αλλά απέτυχαν. Το να  αναλογιζόμαστε πώς βοήθησε ο Ιεχωβά το λαό του στο παρελθόν θα ενσταλάζει μέσα μας πεποίθηση για να αντιμετωπίσουμε οτιδήποτε συμβεί στο μέλλον.​—Δαν. 3:28.

ΝΑ ΕΚΤΙΜΑΤΕ ΤΗΝ ΑΓΝΗ ΛΑΤΡΕΙΑ

7, 8. (α) Σύμφωνα με το εδάφιο Ψαλμός 27:4, τι ζήτησε ο Δαβίδ από τον Ιεχωβά; (β) Ποιος είναι ο μεγάλος πνευματικός ναός του Ιεχωβά, και πώς αποδίδουμε λατρεία εκεί;

7 Κάτι άλλο που συμβάλλει καθοριστικά σε θαρραλέα δράση είναι η αγάπη μας για την αληθινή λατρεία. (Διαβάστε Ψαλμός 27:4) Την εποχή του Δαβίδ, ο “οίκος του Ιεχωβά” ήταν η σκηνή της μαρτυρίας. Ο ίδιος ο Δαβίδ έκανε διευθετήσεις για την κατασκευή ενός περίτεχνου ναού από το γιο του τον Σολομώντα. Αιώνες αργότερα, ο Ιησούς αποκάλυψε ότι η απόδοση αποδεκτής λατρείας στον Ιεχωβά δεν θα εξαρτόταν πλέον από την ύπαρξη κάποιου μεγαλειώδους οικοδομήματος που είχε την ευλογία του Θεού. (Ιωάν. 4:21-23) Στα κεφάλαια 8 ως 10 της επιστολής προς τους Εβραίους, ο απόστολος Παύλος έδειξε ότι ένας μεγάλος πνευματικός ναός ήρθε σε ύπαρξη κατά το βάφτισμα του Ιησού το 29 Κ.Χ., όταν παρουσίασε τον εαυτό του για να κάνει το θέλημα του Ιεχωβά. (Εβρ. 10:10) Αυτός ο μεγάλος πνευματικός ναός είναι η διευθέτηση που έκανε ο Ιεχωβά ώστε να μπορούμε να τον πλησιάζουμε με αποδεκτό τρόπο μέσω της πίστης μας στη λυτρωτική θυσία του Ιησού. Πώς αποδίδουμε λατρεία εκεί; Το κάνουμε αυτό όταν προσευχόμαστε «με αληθινή καρδιά έχοντας την πλήρη βεβαιότητα της πίστης», όταν διακηρύττουμε δημόσια την ελπίδα μας χωρίς να αμφιταλαντευόμαστε, καθώς και όταν σκεφτόμαστε, παρακινούμε και ενθαρρύνουμε τους συλλάτρεις μας στις συναθροίσεις και στην οικογενειακή μας λατρεία. (Εβρ. 10:22-25) Η εκτίμηση για τη διευθέτηση της αληθινής λατρείας μάς ενισχύει σε αυτές τις κρίσιμες τελευταίες ημέρες.

8 Σε όλη τη γη, οι πιστοί υπηρέτες του Ιεχωβά αυξάνουν τη συμμετοχή τους στη διακονία, μαθαίνοντας ξένες γλώσσες και μετακομίζοντας εκεί όπου υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη για κήρυκες της Βασιλείας. Οι ενέργειές τους φανερώνουν ότι, όπως ο ψαλμωδός, ζητούν ένα μόνο πράγμα από τον Ιεχωβά: Να απολαμβάνουν την τερπνότητά του και να αποδίδουν ιερή υπηρεσία ό,τι και αν συμβεί.​—Διαβάστε Ψαλμός 27:6.

ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΤΕ ΣΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

9, 10. Ποιο είναι το νόημα της διαβεβαίωσης που μας παρέχει το εδάφιο Ψαλμός 27:10;

9 Ο Δαβίδ εκφράζει πολύ παραστατικά την εμπιστοσύνη του στη βοήθεια του Ιεχωβά λέγοντας: «Ακόμη και αν ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκαταλείψουν, ο Ιεχωβά θα με δεχτεί». (Ψαλμ. 27:10) Από τα γεγονότα που περιγράφονται στο 22ο κεφάλαιο του βιβλίου Πρώτο Σαμουήλ, συμπεραίνουμε ότι οι γονείς του Δαβίδ δεν τον εγκατέλειψαν. Σήμερα, όμως, πολλοί άνθρωποι έχουν βιώσει πλήρη απόρριψη από την οικογένειά τους. Ωστόσο, πολλά από αυτά τα άτομα έχουν βρει βοήθεια και προστασία στη θαλπωρή της Χριστιανικής εκκλησίας.

10 Εφόσον ο Ιεχωβά είναι έτοιμος να υποστηρίξει τους υπηρέτες του όταν οι άλλοι τους εγκαταλείπουν, δεν θα τους στηρίξει και όταν περνούν οποιαδήποτε άλλη θλίψη; Αν, λόγου χάρη, ανησυχούμε για το πώς θα προμηθεύσουμε τα αναγκαία στην οικογένειά μας, δεν πρέπει να είμαστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά θα μας βοηθήσει; (Εβρ. 13:5, 6) Εκείνος κατανοεί τις περιστάσεις και τις ανάγκες όλων των όσιων υπηρετών του.

11. Πώς μπορεί να επηρεάσει τους άλλους η εμπιστοσύνη μας στον Ιεχωβά; Δώστε παράδειγμα.

11 Εξετάστε την περίπτωση της Βικτόρια, η οποία έκανε Γραφική μελέτη στη Λιβερία. Καθώς προόδευε προς το βάφτισμα, ο άντρας με τον οποίο συζούσε εγκατέλειψε τόσο αυτήν όσο και τα τρία παιδιά της. Παρότι άστεγη και άνεργη, συνέχισε να κάνει πνευματική πρόοδο. Μετά το βάφτισμα της Βικτόρια, η 13χρονη κόρη της βρήκε  ένα πορτοφόλι γεμάτο χρήματα. Για να μην μπουν σε πειρασμό, αποφάσισαν να μην τα μετρήσουν καν. Αντιθέτως, επικοινώνησαν αμέσως με το στρατιώτη στον οποίο ανήκε το πορτοφόλι. Εκείνος είπε ότι, αν όλοι οι άνθρωποι ήταν έντιμοι σαν τους Μάρτυρες, ο κόσμος θα ήταν καλύτερος και πιο ειρηνικός. Η Βικτόρια άνοιξε τη Γραφή και του έδειξε την υπόσχεση του Ιεχωβά για έναν νέο κόσμο. Εντυπωσιασμένος από το ήθος της, ο στρατιώτης τής έδωσε ως αμοιβή ένα σημαντικό ποσό από εκείνα τα χρήματα. Πράγματι, το άψογο υπόμνημα εντιμότητας των Μαρτύρων του Ιεχωβά οφείλεται στην ανεπιφύλακτη πίστη τους ότι ο Ιεχωβά έχει την ικανότητα να καλύπτει τις ανάγκες τους.

12. Τι αποδεικνύουμε όταν εξακολουθούμε να υπηρετούμε τον Ιεχωβά παρά τις οικονομικές απώλειες; Δώστε παράδειγμα.

12 Ή φανταστείτε πώς πρέπει να ένιωσε ο Τόμας, ένας αβάφτιστος ευαγγελιζόμενος στη Σιέρα Λεόνε. Άρχισε να εργάζεται ως καθηγητής σε ένα γυμνάσιο, αλλά επί έναν σχεδόν χρόνο δεν είχε πληρωθεί για γραφειοκρατικούς λόγους. Το τελευταίο που απέμενε για να πάρει το μισθό του και τα χρήματα που του οφείλονταν αναδρομικά ήταν μια συνέντευξη με το διευθυντή του σχολείου​—έναν ιερέα. Εκείνος του είπε ότι οι πεποιθήσεις των Μαρτύρων δεν ήταν συμβατές με τις αξίες του σχολείου. Του ζήτησε να διαλέξει: ή την εργασία του ή τις Γραφικές του πεποιθήσεις. Ο Τόμας παραιτήθηκε, έχασε τους μισθούς σχεδόν ενός ολόκληρου έτους και βρήκε άλλη εργασία​—άρχισε να επισκευάζει ραδιόφωνα και κινητά. Όπως δείχνει αυτό καθώς και πολλά άλλα παραδείγματα, ο φόβος της στέρησης μπορεί να τρομοκρατεί τους άλλους ανθρώπους, αλλά δεν αρμόζει σε εμάς που έχουμε ακλόνητη εμπιστοσύνη στον Δημιουργό των πάντων και Προστάτη του λαού του.

13. Πώς προοδεύει το κήρυγμα της Βασιλείας σε χώρες όπου οι υλικοί πόροι είναι λιγοστοί;

13 Σε αρκετές χώρες όπου οι συνθήκες ζωής είναι δύσκολες, οι διαγγελείς της Βασιλείας συχνά είναι ιδιαίτερα δραστήριοι. Πού οφείλεται αυτό; Ένα γραφείο τμήματος αναφέρει: «Πολλοί οικοδεσπότες που δέχονται Γραφική μελέτη είναι άνεργοι και, ως εκ τούτου, έχουν ελεύθερο χρόνο για να μελετήσουν. Αλλά και οι αδελφοί έχουν περισσότερο χρόνο για κήρυγμα. Ειδικά στις περιοχές που έχουν πληγεί περισσότερο, δεν χρειάζεται πολλή προσπάθεια για να πειστούν οι άνθρωποι ότι ζούμε στις τελευταίες ημέρες​—βλέπουν με τα μάτια τους τι συμβαίνει γύρω τους». Ένας ιεραπόστολος που υπηρετεί επί 12 και πλέον χρόνια σε μια χώρα όπου κάθε ευαγγελιζόμενος διεξάγει κατά μέσο όρο πάνω από τρεις Γραφικές μελέτες γράφει: «Εφόσον πολλοί ευαγγελιζόμενοι έχουν απλό τρόπο ζωής και λίγους περισπασμούς, γενικά διαθέτουν περισσότερο χρόνο για τη διακονία αγρού και το έργο Γραφικών μελετών».

14. Με ποιους τρόπους απολαμβάνει τη θεϊκή προστασία το μεγάλο πλήθος;

14 Ο Ιεχωβά έχει υποσχεθεί ότι θα βοηθήσει, θα προστατέψει και θα ελευθερώσει  το λαό του, ως ομάδα, τόσο σωματικά όσο και πνευματικά, και εμείς εμπιστευόμαστε σε αυτόν. (Ψαλμ. 37:28· 91:1-3) Το πλήθος που θα επιζήσει από «τη μεγάλη θλίψη» θα είναι αναμφίβολα μεγάλο. (Αποκ. 7:9, 14) Επομένως, ως ομάδα, θα διαφυλαχτεί ώστε να μην αφανιστεί στη διάρκεια των τελευταίων ημερών αυτού του συστήματος. Θα τους δοθούν όλα όσα χρειάζονται για να υπομείνουν τις δοκιμασίες και να περιφρουρήσουν τη σχέση τους με τον Ιεχωβά. Στη διάρκεια δε της τελικής φάσης της μεγάλης θλίψης, ο Ιεχωβά θα προστατέψει και πάλι το λαό του.

«ΔΙΔΑΞΕ ΜΕ, ΙΕΧΩΒΑ, ΤΗΝ ΟΔΟ ΣΟΥ»

15, 16. Πώς ωφελούμαστε όταν υπακούμε στη θεϊκή διδασκαλία; Δώστε παράδειγμα.

15 Για να παραμένουμε θαρραλέοι, χρειάζεται να διδασκόμαστε συνεχώς την οδό του Θεού. Αυτό καταδεικνύεται από την παράκληση του Δαβίδ: «Δίδαξέ με, Ιεχωβά, την οδό σου και οδήγησέ με στο δρόμο της ευθύτητας, εξαιτίας αυτών που με πολεμούν». (Ψαλμ. 27:11) Για να ενεργούμε σε αρμονία με αυτή την προσευχή, απαιτείται να δίνουμε μεγάλη προσοχή σε όλες τις οδηγίες που μας παρέχει η οργάνωση του Ιεχωβά με βάση τη Γραφή και να τις εφαρμόζουμε αμέσως. Πολλοί οι οποίοι απαλλάχτηκαν από άσκοπα χρέη μπορούν να πιστοποιήσουν ότι, εφαρμόζοντας τη σοφή συμβουλή για απλοποίηση της ζωής τους, έχουν ωφεληθεί στη διάρκεια της πρόσφατης οικονομικής κρίσης. Αντί να είναι φορτωμένοι με αποκτήματα που δεν μπορούν πλέον να συντηρήσουν, είναι ελεύθεροι να επεκτείνουν την υπηρεσία τους. Ο καθένας μας πρέπει να αναρωτηθεί: “Εφαρμόζω αμέσως οτιδήποτε διαβάζω στη Γραφή και στα έντυπα της τάξης του πιστού και φρόνιμου δούλου, ακόμη και αν αυτό απαιτεί προσωπικές θυσίες;”​—Ματθ. 24:45.

16 Αν επιτρέπουμε στον Ιεχωβά να μας διδάσκει και να μας οδηγεί στο δρόμο της ευθύτητας, δεν θα έχουμε λόγο να φοβόμαστε. Όταν ένας τακτικός σκαπανέας στις Ηνωμένες Πολιτείες υπέβαλε αίτηση για μια θέση που θα βοηθούσε την οικογένειά του να παραμείνει στην ολοχρόνια υπηρεσία, ο προϊστάμενός του τού είπε ότι δεν είχε καμιά ελπίδα επειδή δεν διέθετε πτυχίο πανεπιστημίου. Αν ήσασταν εσείς στη θέση του, μήπως θα μετανιώνατε που επιλέξατε την ολοχρόνια υπηρεσία αντί να επιδιώξετε ανώτερη εκπαίδευση; Δύο εβδομάδες αργότερα, αυτός ο προϊστάμενος απολύθηκε, και κάποιος άλλος διευθυντής ρώτησε τον αδελφό ποιοι ήταν οι στόχοι του. Εκείνος εξήγησε αμέσως ότι ο ίδιος και η σύζυγός του ήταν και ήθελαν να παραμείνουν ολοχρόνιοι διάκονοι των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Τότε ο διευθυντής τον διέκοψε λέγοντας: «Το ήξερα ότι ήσουν διαφορετικός! Λίγο προτού πεθάνει ο πατέρας μου, δύο κυρίες από τη θρησκεία σου έρχονταν κάθε μέρα και του διάβαζαν τη Γραφή δίπλα στο κρεβάτι του. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι, αν είχα ποτέ την ευκαιρία να βοηθήσω κάποιον Μάρτυρα, θα το έκανα». Το επόμενο πρωί, ο αδελφός τοποθετήθηκε στην ίδια εκείνη θέση που του είχε αρνηθεί ο προηγούμενος προϊστάμενος. Πράγματι, όταν βάζουμε τα συμφέροντα της Βασιλείας πρώτα στη ζωή μας, ο Ιεχωβά εκπληρώνει την υπόσχεσή του ότι δεν θα μας λείψουν τα αναγκαία.​—Ματθ. 6:33.

Η ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΟΥΣΙΩΔΕΙΣ

17. Τι θα μας βοηθήσει να αντιμετωπίζουμε το μέλλον με πεποίθηση;

17 Στη συνέχεια, ο Δαβίδ υπογραμμίζει τη σπουδαιότητα της πίστης και της ελπίδας, λέγοντας: «Αν δεν είχα πίστη ότι θα δω την αγαθότητα του Ιεχωβά στη γη των ζωντανών​—!» (Ψαλμ. 27:13) Πράγματι, πού θα ήμασταν αν δεν είχαμε τη θεόδοτη ελπίδα μας και δεν εκτιμούσαμε όσα αναφέρονται στον 27ο Ψαλμό! Καθώς λοιπόν αντιμετωπίζουμε τα γεγονότα που οδηγούν στον Αρμαγεδδώνα, ας συνεχίσουμε γεμάτοι πεποίθηση να προσευχόμαστε για ενίσχυση και απελευθέρωση.​—Διαβάστε Ψαλμός 27:14.

[Ερωτήσεις Μελέτης]

[Εικόνα στη σελίδα 23]

Ο Δαβίδ αντλούσε δύναμη καθώς θυμόταν τις πράξεις απελευθέρωσης του Ιεχωβά

[Εικόνα στη σελίδα 25]

Βλέπουμε τις οικονομικές δυσχέρειες ως ευκαιρία για να επεκτείνουμε την υπηρεσία μας;