Ρύθμιση προσβασιμότητας

Επιλέξτε γλώσσα

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Η ΣΚΟΠΙΑ (ΕΚΔΟΣΗ ΜΕΛΕΤΗΣ) ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2016

«Μην Ξεχνάτε την Καλοσύνη προς τους Ξένους»

«Μην Ξεχνάτε την Καλοσύνη προς τους Ξένους»

«Μην ξεχνάτε την καλοσύνη προς τους ξένους».—ΕΒΡ. 13:2, υποσ. ΜΝΚ, στην αγγλική.

ΥΜΝΟΙ: 124, 79

1, 2. (α) Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζουν πολλοί ξένοι σήμερα; (Βλέπε εικόνα στην αρχή του άρθρου.) (β) Ποια υπενθύμιση έδωσε ο απόστολος Παύλος, και ποιες ερωτήσεις εγείρει αυτή;

ΠΡΙΝ από 30 και πλέον χρόνια, ο Οσέι, [1] ο οποίος τότε δεν ήταν Μάρτυρας, έφυγε από την Γκάνα και ήρθε στην Ευρώπη. Ο ίδιος θυμάται: «Δεν άργησα να συνειδητοποιήσω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι εκεί δεν νοιάζονταν για εμένα. Μια άλλη δυσάρεστη έκπληξη ήταν το κλίμα. Όταν βγήκα από το αεροδρόμιο και για πρώτη φορά στη ζωή μου ένιωσα κρύο, έβαλα τα κλάματα». Επειδή δυσκολευόταν με τη γλώσσα, επί έναν και πλέον χρόνο ο Οσέι δεν μπορούσε να βρει αξιοπρεπή εργασία. Καθώς ήταν τόσο μακριά από την οικογένειά του, ένιωθε μοναξιά και νοσταλγία.

2 Σκεφτείτε πώς θα θέλατε να σας φέρονται οι άλλοι αν εσείς βρισκόσασταν σε παρόμοια θέση. Δεν θα εκτιμούσατε ένα θερμό καλωσόρισμα στην Αίθουσα Βασιλείας, ανεξάρτητα από την εθνικότητά σας ή το χρώμα του δέρματός σας; Στην πραγματικότητα, η Αγία Γραφή προτρέπει τους γνήσιους Χριστιανούς: «Μην ξεχνάτε την καλοσύνη προς τους ξένους». (Εβρ. 13:2, υποσ. ΜΝΚ, στην  αγγλική) Ας εξετάσουμε λοιπόν τις ακόλουθες ερωτήσεις: Πώς βλέπει ο Ιεχωβά τους ξένους; Γιατί μπορεί να χρειάζεται να προσαρμόσουμε την άποψή μας για τους ξένους; Και πώς μπορούμε να βοηθήσουμε ανθρώπους ξενικής καταγωγής να νιώθουν σαν στο σπίτι τους στην εκκλησία μας;

ΠΩΣ ΒΛΕΠΕΙ Ο ΙΕΧΩΒΑ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ

3, 4. Σύμφωνα με το εδάφιο Έξοδος 23:9, πώς αναμενόταν να μεταχειρίζεται τους ξένους ο αρχαίος λαός του Θεού, και γιατί;

3 Όταν ο Ιεχωβά απελευθέρωσε τον λαό του από την Αίγυπτο, τους έδωσε ένα σύνολο νόμων που έδειχναν ιδιαίτερη στοχαστικότητα για τους πολλούς μη Ισραηλίτες οι οποίοι είχαν προσκολληθεί στον λαό του. (Έξοδ. 12:38, 49· 22:21) Εφόσον οι ξένοι βρίσκονται συχνά σε μειονεκτική θέση, ο Ιεχωβά προνόησε για αυτούς. Μεταξύ άλλων τους έδωσε το δικαίωμα να σταχυολογούν τροφή.—Λευιτ. 19:9, 10.

4 Αντί να διατάξει τους Ισραηλίτες να σέβονται τους ξένους, ο Ιεχωβά έκανε έκκληση στη συμπόνια τους. (Διαβάστε Έξοδος 23:9) Εκείνοι ήξεραν πώς νιώθει ένας ξένος, ένας “πάροικος”. Ακόμα και προτού υποδουλωθούν οι Εβραίοι, οι Αιγύπτιοι πιθανότατα τους απέφευγαν εξαιτίας φυλετικής υπερηφάνειας ή θρησκευτικής προκατάληψης. (Γέν. 43:32· 46:34· Έξοδ. 1:11-14) Οι Ισραηλίτες είχαν ζήσει πικρή ζωή ως πάροικοι, αλλά ο Ιεχωβά ανέμενε από αυτούς να μεταχειρίζονται τον πάροικο “σαν έναν αυτόχθονα” ανάμεσά τους.—Λευιτ. 19:33, 34.

5. Τι θα μας βοηθήσει να αντανακλούμε το ενδιαφέρον του Ιεχωβά για ανθρώπους ξενικής καταγωγής;

5 Σήμερα, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά ενδιαφέρεται το ίδιο για ανθρώπους ξενικής καταγωγής που παρακολουθούν τις συναθροίσεις στις εκκλησίες μας. (Δευτ. 10:17-19· Μαλ. 3:5, 6) Αν συλλογιζόμαστε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, όπως τις διακρίσεις ή τον γλωσσικό φραγμό, θα αναζητούμε τρόπους για να τους δείχνουμε καλοσύνη και κατανόηση.—1 Πέτρ. 3:8.

ΜΗΠΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ;

6, 7. Τι δείχνει ότι οι πρώτοι Χριστιανοί έμαθαν να υπερνικούν βαθιά ριζωμένες προκαταλήψεις;

6 Οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνα έμαθαν να υπερνικούν τις βαθιά ριζωμένες προκαταλήψεις που επικρατούσαν ανάμεσα στους Ιουδαίους. Την Πεντηκοστή του 33 Κ.Χ., εκείνοι που ζούσαν στην Ιερουσαλήμ πρόσφεραν φιλοξενία σε άτομα από διάφορες χώρες τα οποία είχαν πρόσφατα μεταστραφεί στη Χριστιανοσύνη. (Πράξ. 2:5, 44-47) Το στοργικό ενδιαφέρον των Ιουδαίων Χριστιανών για τους ομοπίστους τους από άλλες χώρες φανέρωσε ότι καταλάβαιναν το νόημα της λέξης «φιλοξενία», δηλαδή καλοσύνη προς τους ξένους.

7 Ωστόσο, καθώς η πρώτη Χριστιανική εκκλησία αυξανόταν, ανέκυψε μια κατάσταση που προφανώς είχε να κάνει με τις διακρίσεις. Οι ελληνόφωνοι Ιουδαίοι άρχισαν να γογγύζουν ότι οι χήρες τους δεν τύχαιναν δίκαιης μεταχείρισης. (Πράξ. 6:1) Για να τακτοποιήσουν το ζήτημα, οι απόστολοι διόρισαν εφτά άντρες προκειμένου να διασφαλίζουν ότι δεν θα παραμελούνταν κανείς. Εκείνοι οι άντρες είχαν όλοι τους ελληνικά ονόματα, κάτι που φαίνεται να υποδηλώνει ότι οι απόστολοι ήθελαν να εκτονώσουν την όποια τεταμένη κατάσταση μεταξύ των πρώτων Χριστιανών όσον αφορά την καταγωγή.—Πράξ. 6:2-6.

8, 9. (α) Τι θα μπορούσε να δείχνει ότι τρέφουμε προκατάληψη ή φυλετική υπερηφάνεια; (β) Τι πρέπει να ξεριζώσουμε από την καρδιά μας; (1 Πέτρ. 1:22)

8 Είτε το αντιλαμβανόμαστε είτε όχι, όλοι μας επηρεαζόμαστε βαθιά από τον πολιτισμό μας. (Ρωμ. 12:2) Επιπλέον, πιθανώς ακούμε γείτονες, συνεργάτες ή συμμαθητές να κάνουν υποτιμητικά σχόλια για άτομα με διαφορετική καταγωγή, φυλή ή χρώμα δέρματος. Πόσο βαθιά επηρεαζόμαστε εμείς από τέτοιες προκατειλημμένες απόψεις; Και πώς αντιδρούμε όταν κάποιος κοροϊδεύει τη δική μας εθνικότητα—ίσως με το να υπερβάλλει για κάποιο χαρακτηριστικό του πολιτισμού μας;

 9 Για κάποιο διάστημα, ο απόστολος Πέτρος έτρεφε προκατάληψη για τους μη Ιουδαίους, αλλά σταδιακά έμαθε να εξαλείφει τις αρνητικές απόψεις από την καρδιά του. (Πράξ. 10:28, 34, 35· Γαλ. 2:11-14) Παρόμοια, αν εμείς εντοπίσουμε οποιοδήποτε ίχνος προκατάληψης ή φυλετικής υπερηφάνειας μέσα μας, πρέπει να καταβάλουμε συνειδητή προσπάθεια να το ξεριζώσουμε από την καρδιά μας. (Διαβάστε 1 Πέτρου 1:22) Θα μπορούσαμε να κάνουμε σκέψεις γύρω από το ότι κανείς μας δεν αξίζει τη σωτηρία. Είμαστε όλοι ατελείς άνθρωποι, ανεξάρτητα από την εθνικότητά μας. (Ρωμ. 3:9, 10, 21-24) Γιατί λοιπόν να νιώθουμε ανώτεροι από οποιονδήποτε άλλον; (1 Κορ. 4:7) Η άποψή μας πρέπει να είναι σαν του αποστόλου Παύλου, ο οποίος νουθέτησε τους χρισμένους συγχριστιανούς του λέγοντάς τους ότι δεν ήταν «πια ξένοι και πάροικοι, αλλά . . . μέλη του σπιτικού του Θεού». (Εφεσ. 2:19) Οι ειλικρινείς μας προσπάθειες να υπερνικήσουμε τις προκατειλημμένες απόψεις για εκείνους που έχουν διαφορετική καταγωγή σίγουρα θα μας βοηθήσουν να ντυθούμε τη νέα προσωπικότητα.—Κολ. 3:10, 11.

ΠΩΣ ΝΑ ΔΕΙΧΝΕΤΕ ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ

10, 11. Πώς αντανακλούσε ο Βοόζ την άποψη του Ιεχωβά για τους ξένους στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρθηκε στη Ρουθ τη Μωαβίτισσα;

10 Ο Βοόζ αναμφίβολα αντανακλούσε την άποψη του Ιεχωβά για τους ξένους στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρθηκε στη Ρουθ τη Μωαβίτισσα. Όταν ήρθε να επιθεωρήσει τους αγρούς του στη διάρκεια του θερισμού, ο Βοόζ δεν μπορούσε να μην προσέξει μια φιλόπονη ξένη γυναίκα που σταχυολογούσε πίσω από τους θεριστές του. Όταν άκουσε ότι είχε ζητήσει την άδεια να σταχυολογήσει—παρότι δικαιούνταν πλήρως να το κάνει αυτό—ο Βοόζ τής επέτρεψε με γενναιοδωρία να σταχυολογήσει ακόμα και από τα δεμάτια.—Διαβάστε Ρουθ 2:5-7, 15, 16.

11 Η συζήτηση που ακολούθησε δείχνει το ολοφάνερο ενδιαφέρον του Βοόζ για τη Ρουθ και για την επισφαλή θέση στην οποία βρισκόταν ως ξένη. Κατ’ αρχάς, την προσκάλεσε να μείνει μαζί με τις κοπέλες του ώστε να μην την παρενοχλούν οι άντρες που εργάζονταν στον αγρό. Φρόντισε μάλιστα να έχει αρκετό φαγητό και νερό, ακριβώς όπως και οι μισθωτοί εργάτες. Επιπρόσθετα, δεν μίλησε υποτιμητικά στη φτωχή ξένη αλλά, απεναντίας, την καθησύχασε.—Ρουθ 2:8-10, 13, 14.

12. Ποια θετική επίδραση μπορεί να έχει η καλοσύνη στα καινούρια άτομα ξενικής καταγωγής;

12 Ο Βοόζ, όχι μόνο συγκινήθηκε από την ανιδιοτελή αγάπη της Ρουθ για την πεθερά της, αλλά εντυπωσιάστηκε επίσης από το ότι είχε γίνει λάτρις του Ιεχωβά. Η καλοσύνη του Βοόζ στην ουσία ήταν έκφραση της όσιας αγάπης του Ιεχωβά προς μια γυναίκα που είχε έρθει να “ζητήσει καταφύγιο κάτω από τις φτερούγες του Θεού του Ισραήλ”. (Ρουθ 2:12, 20· Παρ. 19:17) Παρόμοια και σήμερα, η καλοσυνάτη συμπεριφορά μας μπορεί να βοηθήσει “κάθε είδους ανθρώπους” να αναγνωρίσουν την αλήθεια και να νιώσουν πόσο πολύ τους αγαπάει ο Ιεχωβά.—1 Τιμ. 2:3, 4.

Χαιρετάμε θερμά τα καινούρια άτομα όταν έρχονται στην Αίθουσα Βασιλείας; (Βλέπε παραγράφους 13, 14)

13, 14. (α) Γιατί πρέπει να κάνουμε ένθερμη προσπάθεια να χαιρετάμε τους ξένους στην Αίθουσα Βασιλείας; (β) Πώς μπορείτε να ξεπεράσετε τα αισθήματα αμηχανίας όταν πλησιάζετε άτομα από διαφορετικό πολιτισμό;

13 Μπορούμε να δείχνουμε καλοσύνη στα καινούρια άτομα ξενικής καταγωγής χαιρετώντας τα θερμά στην Αίθουσα Βασιλείας. Ίσως έχουμε παρατηρήσει ότι οι καινούριοι μετανάστες κάποιες φορές είναι ντροπαλοί και απομονώνονται. Εξαιτίας της ανατροφής ή της κοινωνικής τους θέσης, μπορεί να νιώθουν κατώτεροι από εκείνους που ανήκουν σε άλλη φυλή ή εθνικότητα. Γι’ αυτό, πρέπει να παίρνουμε την πρωτοβουλία να τους δείχνουμε θερμό και ειλικρινές ενδιαφέρον. Αν είναι διαθέσιμη στη γλώσσα σας η εφαρμογή JW Language, μπορεί να σας βοηθήσει να μάθετε πώς να χαιρετάτε τα καινούρια άτομα στη μητρική τους γλώσσα.—Διαβάστε Φιλιππησίους 2:3, 4.

14 Ίσως νιώθετε αμηχανία όταν πλησιάζετε άτομα από διαφορετικό πολιτισμό. Για να  ξεπεράσετε τέτοια αισθήματα, μπορείτε να τους πείτε κάτι για τον εαυτό σας. Μπορεί σύντομα να διαπιστώσετε ότι έχετε περισσότερα κοινά παρά διαφορές—πραγματικές ή φανταστικές—και ότι ο κάθε πολιτισμός έχει τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία του.

ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΟΛΟΥΣ ΝΑ ΝΙΩΘΟΥΝ ΣΑΝ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ

15. Τι θα μας βοηθήσει να δείχνουμε μεγαλύτερη κατανόηση προς εκείνους που προσαρμόζονται σε μια καινούρια χώρα;

15 Για να βοηθήσετε τους άλλους να νιώθουν σαν στο σπίτι τους στην εκκλησία, ρωτήστε ειλικρινά τον εαυτό σας: “Αν ήμουν εγώ σε μια ξένη χώρα, πώς θα ήθελα να μου συμπεριφέρονται;” (Ματθ. 7:12) Να είστε υπομονετικοί με εκείνους που προσαρμόζονται σε μια καινούρια χώρα. Στην αρχή, μπορεί να μην καταλαβαίνουμε πλήρως τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται ή αντιδρούν. Αλλά αντί να αναμένουμε από αυτούς να ενστερνιστούν τον πολιτισμό μας, γιατί να μην τους δεχτούμε όπως ακριβώς είναι;—Διαβάστε Ρωμαίους 15:7.

16, 17. (α) Ποιες πρωτοβουλίες μπορούμε να πάρουμε για να νιώθουμε πιο κοντά σε όσους προέρχονται από άλλον πολιτισμό; (β) Με ποιους πρακτικούς τρόπους μπορούμε να βοηθήσουμε τους μετανάστες στην εκκλησία μας;

16 Αν μάθουμε για την πατρίδα και τον πολιτισμό εκείνων που έχουν ξενική καταγωγή, ίσως μας είναι πιο εύκολο να επικοινωνούμε μαζί τους. Θα μπορούσαμε να αφιερώσουμε χρόνο στην οικογενειακή μας λατρεία προκειμένου να κάνουμε έρευνα για λαούς με τους οποίους δεν είμαστε εξοικειωμένοι και από τους οποίους έχουμε άτομα στην εκκλησία ή στον τομέα μας. Ένας άλλος τρόπος για να πλησιάσουμε περισσότερο όσους έχουν διαφορετική καταγωγή είναι να τους προσκαλέσουμε σπίτι μας για φαγητό. Εφόσον ο Ιεχωβά έχει «ανοίξει στα έθνη την πόρτα για την πίστη», δεν μπορούμε να ανοίξουμε και εμείς τη δική μας πόρτα στους ξένους που είναι «συγγενείς [μας] στην πίστη»;—Πράξ. 14:27· Γαλ. 6:10· Ιώβ 31:32.

Δείχνουμε καλοσυνάτη φιλοξενία στα καινούρια άτομα από άλλες χώρες; (Βλέπε παραγράφους 16, 17)

17 Όταν περνάμε χρόνο με μια οικογένεια μεταναστών, θα εκτιμήσουμε καλύτερα τις  προσπάθειες που κάνουν για να προσαρμοστούν στον πολιτισμό μας. Ίσως αντιληφθούμε όμως ότι χρειάζονται πρακτική βοήθεια για να μάθουν τη γλώσσα. Επίσης, μήπως θα μπορούσαμε να τους κατευθύνουμε σε τοπικούς οργανισμούς που είναι σε θέση να τους βοηθήσουν να βρουν κατάλληλη στέγη ή εργασία; Τέτοιες πρωτοβουλίες μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά τη ζωή ενός ομοπίστου μας.—Παρ. 3:27.

18. Ποιο παράδειγμα σεβασμού και ευγνωμοσύνης μπορούν να μιμούνται οι μετανάστες σήμερα;

18 Φυσικά, οι μετανάστες θα πρέπει να κάνουν το καλύτερο που μπορούν για να προσαρμοστούν στον πολιτισμό της καινούριας χώρας. Η Ρουθ έθεσε θαυμάσιο παράδειγμα σε αυτόν τον τομέα. Πρώτον, έδειξε σεβασμό για τα έθιμα της καινούριας της χώρας ζητώντας την άδεια να σταχυολογήσει. (Ρουθ 2:7) Δεν θεώρησε δεδομένο αυτό το δικαίωμα σαν να της χρωστούσαν οι άλλοι κάτι. Δεύτερον, εξέφρασε αμέσως ευγνωμοσύνη για την καλοσύνη που της δείχτηκε. (Ρουθ 2:13) Όταν οι μετανάστες εκδηλώνουν τέτοια ωραία στάση, είναι πιο πιθανό να κερδίσουν τον σεβασμό των ντόπιων και των ομοπίστων τους.

19. Ποιους λόγους έχουμε για να καλοδεχόμαστε τους ξένους ανάμεσά μας;

19 Χαιρόμαστε για το ότι ο Ιεχωβά με την παρ’ αξίαν καλοσύνη του έχει επιτρέψει σε ανθρώπους κάθε καταγωγής να ακούσουν τα καλά νέα. Στην πατρίδα τους, εκείνοι ίσως να μην μπορούσαν να επωφεληθούν από μια Γραφική μελέτη ή να συναναστραφούν ελεύθερα με τον λαό του Ιεχωβά. Αλλά τώρα που έχουν την ευκαιρία να συναναστρέφονται μαζί μας, δεν πρέπει να τους βοηθάμε ώστε να μη νιώθουν πια ξένοι ανάμεσά μας; Παρότι μπορεί να έχουμε περιορισμούς στην υλική ή στην πρακτική βοήθεια που μπορούμε να προσφέρουμε, η καλοσύνη μας προς αυτούς αντανακλά την αγάπη με την οποία τους περιβάλλει ο Ιεχωβά. Ως «μιμητές του Θεού» λοιπόν, ας κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να καλοδεχόμαστε τους ξένους ανάμεσά μας.—Εφεσ. 5:1, 2.

^ [1] (παράγραφος 1) Το όνομα έχει αλλαχτεί.