Ρύθμιση προσβασιμότητας

Επιλέξτε γλώσσα

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Η ΣΚΟΠΙΑ (ΕΚΔΟΣΗ ΜΕΛΕΤΗΣ) ΜΑΡΤΙΟΣ 2017

 ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ωφελήθηκα Περπατώντας με Σοφούς

Ωφελήθηκα Περπατώντας με Σοφούς

Κάποιο δροσερό πρωινό στο Μπρούκινγκς, στη νότια Ντακότα των ΗΠΑ, φύσαγε ένα παγερό αεράκι. Μου θύμιζε ότι σε λίγο θα έπιανε για τα καλά η παγωνιά. Ίσως εκπλαγείτε βέβαια αν μάθετε ότι, την ίδια εκείνη μέρα, εγώ και μερικοί άλλοι ήμασταν σε έναν αχυρώνα χωρίς θέρμανση και τουρτουρίζαμε από το κρύο. Στεκόμασταν μπροστά σε μια γούρνα για ζώα που ήταν μισογεμάτη με κρύο νερό! Θα ήθελα να σας μιλήσω λίγο για εμένα ώστε να καταλάβετε το γιατί.

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΜΑΣ ΖΩΗ

Ο θείος Άλφρεντ και ο πατέρας μου

Γεννήθηκα στις 7 Μαρτίου του 1936 και ήμουν ο μικρότερος από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειάς μας. Ζούσαμε σε ένα μικρό αγρόκτημα στο ανατολικό τμήμα της νότιας Ντακότα. Οι δουλειές στο αγρόκτημα ήταν σημαντικό κομμάτι της οικογενειακής μας ζωής, αλλά δεν ήταν το πιο σημαντικό. Οι γονείς μου βαφτίστηκαν ως Μάρτυρες του Ιεχωβά το 1934. Είχαν αφιερωθεί στον ουράνιο Πατέρα μας, τον Ιεχωβά, οπότε η επιτέλεση του θελήματος του Θεού ήταν η ύψιστη προτεραιότητά τους. Ο πατέρας μου, ο Κλάρενς, υπηρετούσε ως υπηρέτης εκκλησίας (τώρα λέγεται συντονιστής του πρεσβυτερίου) στη μικρή μας εκκλησία στο Κάντι, της νότιας Ντακότα. Με την ίδια ιδιότητα υπηρέτησε αργότερα και ο θείος μου ο Άλφρεντ.

Η παρακολούθηση των χριστιανικών συναθροίσεων και το κήρυγμα από σπίτι σε σπίτι σχετικά με τη θαυμάσια ελπίδα της Αγίας Γραφής για το μέλλον ήταν τακτικό μέρος της οικογενειακής μας ζωής. Το παράδειγμα των γονέων μου και η εκπαίδευση που μας έδωσαν είχαν βαθιά, ευνοϊκή επίδραση σε εμάς τα παιδιά. Η αδελφή μου, η Ντόροθι, και εγώ γίναμε ευαγγελιζόμενοι της Βασιλείας στα έξι μας. Το 1943, γράφτηκα στη Σχολή Θεοκρατικής Διακονίας, η οποία μόλις είχε αρχίσει να διεξάγεται στις συναθροίσεις μας.

Κάνω σκαπανικό το 1952

Οι συνελεύσεις ήταν σημαντικό κομμάτι της ζωής μας. Ο αδελφός Γκραντ Σούτερ ήταν ο επισκέπτης ομιλητής σε μια συνέλευση που έγινε το 1949 στο Σιου Φολς της νότιας Ντακότα. Θυμάμαι ακόμα την ομιλία του, «Είναι Αργότερα από Όσο Νομίζετε!»  Τόνισε ότι όλοι οι αφιερωμένοι χριστιανοί πρέπει να χρησιμοποιούν τη ζωή τους πλήρως στο κήρυγμα των καλών νέων της εγκαθιδρυμένης Βασιλείας του Θεού. Αυτό με υποκίνησε να αφιερωθώ στον Ιεχωβά. Στην επόμενη συνέλευση περιοχής στο Μπρούκινγκς, βρέθηκα μέσα σε εκείνον τον παγωμένο αχυρώνα, όπως σας είπα νωρίτερα, περιμένοντας να βαφτιστώ. Η γούρνα από γαλβανισμένο ατσάλι ήταν η «πισίνα» του βαφτίσματος για εμένα και άλλους τρεις στις 12 Νοεμβρίου του 1949.

Μετά έβαλα στόχο μου να γίνω σκαπανέας. Άρχισα το σκαπανικό την 1η Ιανουαρίου του 1952, όταν ήμουν 15. Η Γραφή λέει: «Αυτός που περπατάει με σοφούς θα γίνει σοφός», και υπήρχαν πολλοί σοφοί στην οικογένειά μου που υποστήριξαν την απόφασή μου να κάνω σκαπανικό. (Παρ. 13:20) Ο θείος Τζούλιους, που ήταν 60 χρονών, έγινε ο συνεργάτης μου στο σκαπανικό. Παρά τη διαφορά ηλικίας μας, περάσαμε πολλές χαρούμενες στιγμές μαζί στο έργο. Απέκτησα πολλή ωφέλιμη σοφία από την πείρα του στη ζωή. Μετά από λίγο, άρχισε και η Ντόροθι το σκαπανικό.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΠΟ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

Στα νεανικά μου χρόνια, οι γονείς μου καλούσαν πολλούς επισκόπους περιοχής και τις συζύγους τους για να μείνουν μαζί μας. Ένα ζευγάρι που με βοήθησε πάρα πολύ ήταν ο Τζέσε και η Λιν Κάντγουελ. Η απόφασή μου να κάνω σκαπανικό οφείλεται, εν μέρει, στη δική τους ενθάρρυνση. Το προσωπικό τους ενδιαφέρον καλλιέργησε μέσα μου πραγματική επιθυμία να βάλω θεοκρατικούς στόχους. Όταν υπηρετούσαν σε κοντινές εκκλησίες, μερικές φορές με έπαιρναν μαζί τους στο έργο. Πόσο απολαυστικό και ενισχυτικό ήταν αυτό!

Ο Μπαντ Μίλερ και η γυναίκα του, η Τζόαν, ήταν οι επόμενοι που μας υπηρέτησαν στο έργο περιοδεύοντα επισκόπου. Τότε ήμουν 18 χρονών και έπρεπε να αποφασίσω τι θα κάνω με τη στρατιωτική υπηρεσία. Η τοπική στρατολογία στην αρχή με κατέταξε σε μια κατηγορία η οποία ένιωθα ότι δεν βρισκόταν σε αρμονία με τη νουθεσία του Ιησού προς τους ακολούθους του να είναι ουδέτεροι στα πολιτικά ζητήματα. Και εγώ ήθελα να κηρύξω τα καλά νέα της Βασιλείας. (Ιωάν. 15:19) Έκανα λοιπόν έφεση στη στρατολογία για να με καταχωρίσουν ως διάκονο.

Συγκινήθηκα όταν ο αδελφός Μίλερ προσφέρθηκε να έρθει μαζί μου στην ακρόαση που θα γινόταν στη στρατολογία. Εκ φύσεως, ήταν πολύ εξωστρεφής και δεν τον φόβιζε τίποτα. Πόσο πολύ ενισχύθηκε η αυτοπεποίθησή μου επειδή είχα δίπλα μου έναν πνευματικό άνθρωπο με τέτοιον χαρακτήρα! Λόγω αυτής  της ακρόασης, στα τέλη του καλοκαιριού του 1954, η στρατολογία με αναγνώρισε ως διάκονο. Αυτό άνοιξε τον δρόμο για να πετύχω ακόμα έναν θεοκρατικό στόχο.

Ως καινούριος Μπεθελίτης, με ένα φορτηγό του αγροκτήματος

Περίπου εκείνον τον καιρό, πήρα μια πρόσκληση για να υπηρετήσω στο Μπέθελ, στο Αγρόκτημα της Εταιρίας Σκοπιά, όπως λεγόταν τότε, στο Στάτεν Άιλαντ της Νέας Υόρκης. Είχα το προνόμιο να υπηρετήσω εκεί επί τρία χρόνια περίπου. Αυτό οδήγησε σε πολλές υπέροχες εμπειρίες επειδή συνάντησα πολλά σοφά άτομα και συνεργάστηκα μαζί τους.

ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΜΠΕΘΕΛ

Στον WBBR με τον αδελφό Φρανς

Το αγρόκτημα στο Στάτεν Άιλαντ περιλάμβανε και τον ραδιοφωνικό σταθμό WBBR. Τον λειτουργούσαν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά από το 1924 έως το 1957. Στο αγρόκτημα ήταν διορισμένα μόνο 15 με 20 μέλη της οικογένειας Μπέθελ. Οι περισσότεροι ήμασταν νέοι και αρκετά άπειροι. Αλλά είχαμε μαζί μας τον Έλντον Γούντγουορθ, έναν χρισμένο αδελφό μεγαλύτερης ηλικίας. Αποδείχτηκε πραγματικά σοφός. Το πατρικό του ενδιαφέρον για εμάς ήταν παράγοντας πνευματικής σταθερότητας. Όταν κάποιες φορές μας δυσκόλευαν οι ατέλειες των άλλων, ο αδελφός Γούντγουορθ έλεγε: «Είναι όντως αξιοθαύμαστο το τι έχει κάνει ο Κύριος με όσα έχει στη διάθεσή του».

Ο Χάρι Πίτερσον είχε εκπληκτικό ζήλο για τη διακονία

Απολαύσαμε το ιδιαίτερο προνόμιο να έχουμε μαζί μας και τον αδελφό Φρέντερικ Γ. Φρανς. Η σοφία του και η εξαιρετική γνώση των Γραφών αποτελούσαν θετική επιρροή για όλους μας, και εκείνος ενδιαφερόταν για τον καθέναν μας προσωπικά. Ο μάγειράς μας ήταν ο Χάρι Πίτερσον. Μας ήταν πολύ πιο εύκολο να τον φωνάζουμε έτσι παρά με το κανονικό του επίθετο, που ήταν Παπαργυρόπουλος. Ανήκε και εκείνος στους χρισμένους και είχε εκπληκτικό ζήλο για τη διακονία. Ο αδελφός Πίτερσον έκανε καλά την εργασία του στο Μπέθελ αλλά ποτέ δεν παραμελούσε τη διακονία αγρού. Έδινε εκατοντάδες περιοδικά κάθε μήνα. Διέθετε και εκείνος πλούτο Γραφικών γνώσεων, απαντώντας σε πολλές ερωτήσεις μας.

ΩΦΕΛΟΥΜΑΙ ΑΠΟ ΣΟΦΕΣ ΑΔΕΛΦΕΣ

Τα προϊόντα του αγροκτήματος υποβάλλονταν σε επεξεργασία σε ένα κονσερβοποιείο που λειτουργούσε εκεί. Κάθε χρόνο, περίπου 43.000 λίτρα φρούτων και λαχανικών κονσερβοποιούνταν για ολόκληρη την οικογένεια Μπέθελ. Εκεί, είχα το προνόμιο να υπηρετήσω μαζί με την Έτα Χαθ, μια πραγματικά σοφή αδελφή. Ήταν υπεύθυνη για τις συνταγές που χρησιμοποιούσαμε στην κονσερβοποίηση. Την περίοδο της κονσερβοποίησης, έρχονταν να βοηθήσουν ντόπιες  αδελφές, και η Έτα συνέβαλλε στην οργάνωση της δουλειάς τους. Αν και είχε ρόλο-κλειδί στη διαδικασία της κονσερβοποίησης, πρόσεχε ώστε να θέτει θαυμάσιο παράδειγμα σεβασμού προς τους αδελφούς που είχαν την επίβλεψη στο αγρόκτημα. Τη θεωρούσα θαυμάσιο παράδειγμα υποταγής στη θεοκρατική ηγεσία.

Με την Άντζελα και την Έτα Χαθ

Η Άντζελα Ρομάνο ήταν μια από τις νεαρές αδελφές που ήρθε για να εργαστεί στην κονσερβοποίηση. Η Έτα την είχε βοηθήσει όταν γνώρισε την αλήθεια. Έτσι λοιπόν, ενώ υπηρετούσα στο Μπέθελ, γνώρισα άλλη μια σοφή αδελφή, με την οποία βαδίζουμε πλάι πλάι εδώ και 58 χρόνια. Η Άντζι και εγώ παντρευτήκαμε τον Απρίλιο του 1958, και έχουμε απολαύσει πολλά προνόμια υπηρεσίας μαζί. Όλα αυτά τα χρόνια, η ασυμβίβαστη οσιότητά της στον Ιεχωβά έχει αποτελέσει πηγή δύναμης για τον γάμο μας. Μπορώ να στηρίζομαι ολοκληρωτικά σε εκείνη, όποιες δυσκολίες και αν αντιμετωπίζουμε.

ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΡΓΟ ΠΕΡΙΟΔΕΥΟΝΤΑ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

Όταν πουλήθηκαν οι εγκαταστάσεις του WBBR στο Στάτεν Άιλαντ το 1957, υπηρέτησα για λίγο στο Μπέθελ του Μπρούκλιν. Στη συνέχεια, η Άντζι και εγώ παντρευτήκαμε, οπότε έφυγα από το Μπέθελ, και για τρία χρόνια περίπου κάναμε σκαπανικό στο Στάτεν Άιλαντ. Για κάποιο διάστημα, δούλεψα μάλιστα για τους νέους ιδιοκτήτες του ραδιοφωνικού σταθμού, που είχε τα αρχικά WPOW.

Η Άντζι και εγώ ήμασταν αποφασισμένοι να κρατήσουμε τη ζωή μας απλή για να είμαστε έτοιμοι να υπηρετήσουμε οπουδήποτε μας χρειάζονταν. Ως αποτέλεσμα, στις αρχές του 1961, μπορέσαμε να δεχτούμε έναν διορισμό ως ειδικοί σκαπανείς στο Φολς Σίτι της Νεμπράσκα. Δεν είχαμε προλάβει καλά καλά να κάνουμε αυτή την αλλαγή και προσκληθήκαμε να παρακολουθήσουμε τη Σχολή Διακονίας της Βασιλείας, που εκείνη την εποχή ήταν μια σειρά μαθημάτων ενός μήνα στο Σάουθ Λάνσινγκ της Νέας Υόρκης. Απολαύσαμε την εκπαίδευσή μας και περιμέναμε ότι θα την αξιοποιούσαμε πίσω στη Νεμπράσκα. Δεν πιστεύαμε στα μάτια μας λοιπόν όταν πήραμε νέο διορισμό—ιεραπόστολοι στην Καμπότζη! Αυτή η όμορφη χώρα στη Νοτιοανατολική Ασία μάς αποκάλυψε εξωτικές εικόνες, ήχους και αρώματα που ήταν τελείως διαφορετικά από ό,τι είχαμε ζήσει έως τότε. Ανυπομονούσαμε να μεταδώσουμε τα καλά νέα εκεί.

Ωστόσο, η πολιτική κατάσταση άλλαξε και έπρεπε να μετακομίσουμε στο νότιο Βιετνάμ. Δυστυχώς, μέσα σε δύο χρόνια παρουσίασα σοβαρά ιατρικά προβλήματα, γι’ αυτό μας παρότρυναν να επιστρέψουμε στον τόπο μας. Χρειάστηκα κάποιον χρόνο για να ξαναβρώ τις δυνάμεις μου, αλλά όταν έγινα καλά αναλάβαμε και πάλι την ολοχρόνια υπηρεσία.

Με την Άντζελα το 1975, πριν από μια τηλεοπτική συνέντευξη

Τον Μάρτιο του 1965, μας δόθηκε το προνόμιο να αρχίσουμε να υπηρετούμε εκκλησίες στο έργο περιοδεύοντα επισκόπου. Επί 33 χρόνια, η Άντζι και εγώ απολαύσαμε τόσο το έργο περιοχής όσο και το έργο περιφερείας. Επίσης, ασχοληθήκαμε αρκετά με εργασίες που αφορούσαν την προετοιμασία των συνελεύσεων καθώς και τις ίδιες τις συνελεύσεις. Οι συνελεύσεις ήταν ανέκαθεν ξεχωριστές περιστάσεις για εμένα, οπότε ήμουν πολύ χαρούμενος που βοηθούσα στην οργάνωσή τους. Για κάποια χρόνια βρισκόμασταν στην περιοχή της Νέας Υόρκης, και αρκετές συνελεύσεις έγιναν στο Στάδιο Γιάνκι.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΠΕΘΕΛ ΚΑΙ ΘΕΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ

Όπως ισχύει για πολλούς στην ειδική ολοχρόνια υπηρεσία, μας περίμεναν και εμάς συναρπαστικοί  και απαιτητικοί διορισμοί. Για παράδειγμα, το 1995 μου ζητήθηκε να διδάξω στη Σχολή Διακονικής Εκπαίδευσης. Τρία χρόνια μετά, προσκληθήκαμε στο Μπέθελ. Ήμουν πολύ ευτυχισμένος που επέστρεφα και πάλι εκεί όπου είχα αρχίσει την ειδική ολοχρόνια υπηρεσία μου πριν από 40 και πλέον χρόνια. Για κάποιο διάστημα, εργάστηκα στο Τμήμα Υπηρεσίας και ως εκπαιδευτής σε αρκετές σχολές. Το 2007, το Κυβερνών Σώμα τοποθέτησε τις σχολές που διεξάγονταν στο Μπέθελ υπό την επίβλεψη του νεοσύστατου Τμήματος Θεοκρατικών Σχολών, και είχα το προνόμιο να είμαι ο επίσκοπος για κάποια χρόνια.

Τον τελευταίο καιρό είδαμε αρκετές σημαντικές αλλαγές στον τομέα της θεοκρατικής εκπαίδευσης. Η Σχολή για τους Πρεσβυτέρους των Εκκλησιών ιδρύθηκε το 2008. Τα επόμενα δύο χρόνια, πάνω από 12.000 πρεσβύτεροι έλαβαν εκπαίδευση στο Πάτερσον και στο Μπέθελ του Μπρούκλιν. Αυτή η σχολή συνεχίζεται σε διάφορες άλλες τοποθεσίες, με έμπειρους εκπαιδευτές στον αγρό. Το 2010, η Σχολή Διακονικής Εκπαίδευσης μετονομάστηκε σε Βιβλική Σχολή για Άγαμους Αδελφούς, και ιδρύθηκε μια καινούρια σχολή, η Βιβλική Σχολή για Αντρόγυνα Χριστιανών.

Αρχίζοντας από το υπηρεσιακό έτος 2015, αυτές οι δύο σχολές ενώθηκαν, σχηματίζοντας τη Σχολή για Ευαγγελιστές της Βασιλείας. Μπορούν να την παρακολουθήσουν είτε ζευγάρια είτε άγαμοι αδελφοί ή αδελφές. Πολλά άτομα σε όλο τον κόσμο κατενθουσιάστηκαν όταν άκουσαν ότι αυτή η σχολή θα διεξαγόταν σε πολλά γραφεία τμήματος. Είναι συναρπαστικό να βλέπουμε τις ευκαιρίες για θεοκρατική εκπαίδευση να αυξάνονται, και είμαι ιδιαίτερα ευγνώμων για το ότι έχω γνωρίσει πολλά άτομα που προσφέρονται για αυτή την εκπαίδευση.

Αναπολώντας τη ζωή μου προτού βαφτιστώ σε εκείνη τη γούρνα μέχρι σήμερα, ευχαριστώ τον Ιεχωβά για τα σοφά άτομα που με βοήθησαν στην οδό της αλήθειας. Δεν ήταν όλοι τους στην ηλικία μου ούτε ανήκαμε στον ίδιο πολιτισμό. Αλλά μέσα τους, στην καρδιά τους, ήταν πνευματικοί άνθρωποι. Η βαθιά τους αγάπη για τον Ιεχωβά ήταν φανερή στις πράξεις και στη στάση τους. Στην οργάνωσή του, έχουμε πολλά σοφά άτομα με τα οποία μπορούμε να περπατάμε. Το έχω κάνει αυτό, και πραγματικά ωφελήθηκα.

Μου αρέσει πολύ να συναντώ σπουδαστές από όλη τη γη