Ρύθμιση προσβασιμότητας

Επιλέξτε γλώσσα

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Πλησιάστε τον Ιεχωβά

 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10

“Να Γίνεστε Μιμητές του Θεού” στη Χρήση της Δύναμής Σας

“Να Γίνεστε Μιμητές του Θεού” στη Χρήση της Δύναμής Σας

1. Σε ποια ύπουλη παγίδα πέφτουν εύκολα οι ατελείς άνθρωποι;

«ΔΕΝ υπάρχει δύναμη δίχως να καραδοκεί κάποια ύπουλη παγίδα». Αυτά τα λόγια μιας ποιήτριας του 19ου αιώνα στρέφουν την προσοχή σε έναν ύπουλο κίνδυνο: την κατάχρηση δύναμης. Δυστυχώς, οι ατελείς άνθρωποι πέφτουν σε αυτή την παγίδα πολύ εύκολα. Όντως, σε όλη την ιστορία «ο άνθρωπος εξουσιάζει τον άνθρωπο προς βλάβη του». (Εκκλησιαστής 8:9) Η άσκηση δύναμης χωρίς αγάπη έχει ως αποτέλεσμα ανείπωτα ανθρώπινα παθήματα.

2, 3. (α) Τι είναι αξιοσημείωτο όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιεί ο Ιεχωβά τη δύναμή του; (β) Τι μπορεί να περιλαμβάνει η δική μας δύναμη, και πώς πρέπει να χρησιμοποιούμε όλη αυτή τη δύναμη;

2 Δεν είναι αξιοσημείωτο, όμως, ότι ο Ιεχωβά Θεός, που κατέχει απεριόριστη δύναμη, δεν κάνει ποτέ κατάχρηση αυτής της δύναμης; Όπως είδαμε στα προηγούμενα κεφάλαια, χρησιμοποιεί πάντοτε τη δύναμή του—είτε είναι δημιουργική είτε καταστροφική είτε προστατευτική είτε αποκατάστασης—σε αρμονία με τους στοργικούς σκοπούς του. Όταν συλλογιζόμαστε τον τρόπο με τον οποίο ασκεί τη δύναμή του, υποκινούμαστε να τον πλησιάσουμε. Αυτό, με τη σειρά του, μπορεί να μας ωθήσει να “γίνουμε μιμητές του Θεού” στη χρήση της δικής μας δύναμης. (Εφεσίους 5:1) Αλλά τι δύναμη κατέχουμε εμείς οι ασήμαντοι άνθρωποι;

3 Θυμηθείτε ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε «κατά την εικόνα» και την ομοίωση του Θεού. (Γένεση 1:26, 27) Συνεπώς, και εμείς έχουμε δύναμη—τουλάχιστον σε κάποιον βαθμό. Η δύναμή μας μπορεί να περιλαμβάνει την ικανότητα να επιτελούμε διάφορα πράγματα, δηλαδή το να εργαζόμαστε, την άσκηση ελέγχου ή εξουσίας πάνω σε άλλους, την ικανότητα να επηρεάζουμε άλλους, ιδιαίτερα εκείνους που μας αγαπούν, τη σωματική δύναμη ή τους υλικούς πόρους. Αναφορικά με τον Ιεχωβά, ο ψαλμωδός είπε: «Σε εσένα είναι η πηγή της ζωής». (Ψαλμός 36:9)  Συνεπώς, άμεσα ή έμμεσα, ο Θεός είναι η πηγή κάθε θεμιτής δύναμης που τυχόν έχουμε. Θέλουμε λοιπόν να τη χρησιμοποιούμε με τρόπους που τον ευαρεστούν. Πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό;

Το Κλειδί Είναι η Αγάπη

4, 5. (α) Ποιο είναι το κλειδί για την ορθή χρήση της δύναμης, και πώς το δείχνει αυτό το παράδειγμα του ίδιου του Θεού; (β) Πώς θα μας βοηθάει η αγάπη να χρησιμοποιούμε τη δύναμή μας ορθά;

4 Το κλειδί για την ορθή χρήση της δύναμης είναι η αγάπη. Δεν το δείχνει αυτό το παράδειγμα του ίδιου του Θεού; Θυμηθείτε την εξέταση των τεσσάρων βασικών ιδιοτήτων του Θεού—δύναμη, δικαιοσύνη, σοφία και αγάπη—στο Κεφάλαιο 1. Από τις τέσσερις ιδιότητες, ποια είναι η κυρίαρχη; Η αγάπη. «Ο Θεός είναι αγάπη», αναφέρει το εδάφιο 1 Ιωάννη 4:8. Ναι, η ουσία του Ιεχωβά είναι η αγάπη. Αυτή επηρεάζει ό,τι κάνει εκείνος. Κάθε έκφραση της δύναμής του, λοιπόν, υποκινείται από αγάπη και τελικά είναι για το καλό εκείνων που τον αγαπούν.

5 Η αγάπη θα βοηθάει και εμάς να χρησιμοποιούμε ορθά τη δύναμή μας. Άλλωστε, η Γραφή μάς λέει ότι η αγάπη «δείχνει καλοσύνη» και «δεν ζητάει τα δικά της συμφέροντα». (1 Κορινθίους 13:4, 5) Συνεπώς, η αγάπη δεν θα μας αφήνει να ενεργούμε με απότομο ή σκληρό τρόπο προς εκείνους στους οποίους έχουμε κάποιον βαθμό εξουσίας. Απεναντίας, θα συμπεριφερόμαστε στους άλλους με αξιοπρέπεια και θα θέτουμε τις ανάγκες και τα αισθήματά τους πάνω από τα δικά μας.—Φιλιππησίους 2:3, 4.

6, 7. (α) Τι είναι ο θεοσεβής φόβος, και γιατί θα μας βοηθήσει αυτή η ιδιότητα να αποφεύγουμε την κατάχρηση δύναμης; (β) Δείξτε με παράδειγμα τη σχέση μεταξύ του φόβου μήπως δυσαρεστήσουμε τον Θεό και της αγάπης για τον Θεό.

6 Η αγάπη σχετίζεται με μια ακόμη ιδιότητα που μπορεί να μας βοηθήσει να αποφεύγουμε την κατάχρηση δύναμης: το θεοσεβή φόβο. Τι αξία έχει αυτή η ιδιότητα; «Με το φόβο του Ιεχωβά απομακρύνεται κανείς από το κακό», αναφέρει το εδάφιο Παροιμίες 16:6. Η κατάχρηση δύναμης είναι ασφαλώς ένα από τα κακά πράγματα από τα οποία πρέπει να απομακρυνόμαστε. Ο φόβος του Θεού δεν θα μας επιτρέπει να κακομεταχειριζόμαστε εκείνους πάνω στους οποίους έχουμε δύναμη. Γιατί; Κατ’ αρχάς,  γνωρίζουμε ότι είμαστε υπόλογοι στον Θεό για τον τρόπο με τον οποίο τους μεταχειριζόμαστε. (Νεεμίας 5:1-7, 15) Αλλά ο θεοσεβής φόβος περιλαμβάνει ακόμη περισσότερα. Οι όροι των πρωτότυπων γλωσσών που χρησιμοποιούνται για το “φόβο” συχνά αναφέρονται στη βαθιά ευλάβεια και στο δέος για τον Θεό. Η Γραφή λοιπόν συνδέει το φόβο με την αγάπη για τον Θεό. (Δευτερονόμιο 10:12, 13) Αυτό το ευλαβικό δέος περιλαμβάνει έναν υγιή φόβο μήπως δυσαρεστήσουμε τον Θεό—όχι απλώς επειδή φοβόμαστε τις συνέπειες αλλά επειδή τον αγαπάμε αληθινά.

7 Για παράδειγμα, σκεφτείτε την καλή σχέση που υπάρχει ανάμεσα σε ένα αγοράκι και στον πατέρα του. Το αγόρι αισθάνεται το θερμό, γεμάτο αγάπη ενδιαφέρον που έχει για αυτό ο πατέρας του. Αλλά το αγόρι γνωρίζει επίσης τι απαιτεί από αυτό ο πατέρας του, και γνωρίζει ότι ο πατέρας του θα το διαπαιδαγωγήσει αν κάνει αταξίες. Το αγόρι δεν ζει έχοντας νοσηρό φόβο για τον πατέρα του. Απεναντίας, αγαπάει πολύ τον πατέρα του. Ο μικρός χαίρεται να κάνει αυτό που θα φέρει το χαμόγελο της επιδοκιμασίας του πατέρα του. Το ίδιο συμβαίνει και με το θεοσεβή φόβο. Επειδή αγαπάμε τον Ιεχωβά, τον ουράνιο Πατέρα μας, φοβόμαστε μήπως κάνουμε κάτι που θα του προξενήσει «λύπη στην καρδιά του». (Γένεση 6:6) Αντίθετα, επιθυμούμε να κάνουμε την καρδιά του να χαίρεται. (Παροιμίες 27:11) Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θέλουμε να χρησιμοποιούμε τη δύναμή μας ορθά. Ας εξετάσουμε πιο προσεκτικά πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό.

Μέσα στην Οικογένεια

8. (α) Ποια εξουσία έχουν οι άντρες μέσα στην οικογένεια, και πώς πρέπει να την ασκούν; (β) Πώς μπορεί ένας σύζυγος να δείχνει ότι τιμάει τη σύζυγό του;

8 Εξετάστε πρώτα τον οικογενειακό κύκλο. «Ο σύζυγος είναι κεφαλή της γυναίκας του», αναφέρει το εδάφιο Εφεσίους 5:23. Πώς πρέπει να ασκεί αυτή τη θεόδοτη εξουσία ο σύζυγος; Η Γραφή λέει στους συζύγους να κατοικούν με τις συζύγους τους «σύμφωνα με τη γνώση, αποδίδοντας τιμή σε αυτές ως πιο αδύναμο σκεύος». (1 Πέτρου 3:7) Το ουσιαστικό τιμή του Κειμένου σημαίνει «τίμημα, αξία, . . . σεβασμός». Αυτή η λέξη αποδίδεται  επίσης «δώρα» και «πολύτιμος». (Πράξεις 28:10· 1 Πέτρου 2:7) Ένας σύζυγος που τιμάει τη σύζυγό του ποτέ δεν θα τη χτυπούσε ούτε θα την ταπείνωνε ή θα την υποβίβαζε, κάνοντάς την να νιώθει ανάξια. Αντίθετα, αναγνωρίζει την αξία της και της συμπεριφέρεται με σεβασμό. Δείχνει με τα λόγια και τα έργα του—ιδιωτικά και δημόσια—ότι τη θεωρεί πολύτιμη. (Παροιμίες 31:28) Ένας τέτοιος σύζυγος κερδίζει όχι μόνο την αγάπη και το σεβασμό της συζύγου του αλλά, και το σπουδαιότερο, την επιδοκιμασία του Θεού.

Οι σύζυγοι, άντρες και γυναίκες, χρησιμοποιούν ορθά τη δύναμή τους όταν συμπεριφέρονται με αγάπη και σεβασμό ο ένας στον άλλον

9. (α) Ποια δύναμη έχουν μέσα στην οικογένεια οι γυναίκες; (β) Τι μπορεί να βοηθήσει μια σύζυγο να χρησιμοποιεί τις ικανότητές της για να υποστηρίζει το σύζυγό της, και με ποιο αποτέλεσμα;

9 Και οι γυναίκες έχουν κάποια δύναμη μέσα στην οικογένεια. Η Γραφή μιλάει για θεοσεβείς γυναίκες οι οποίες, μέσα στα πλαίσια της κατάλληλης ηγεσίας, πήραν την πρωτοβουλία να επηρεάσουν τους συζύγους τους με θετικό τρόπο ή να τους βοηθήσουν να αποφύγουν σφάλματα στην κρίση τους. (Γένεση 21:9-12· 27:46–28:2) Μια σύζυγος μπορεί να είναι πιο εύστροφη από το σύζυγό της ή μπορεί να έχει άλλες ικανότητες που δεν έχει εκείνος. Εντούτοις, πρέπει να έχει «βαθύ σεβασμό» για το σύζυγό της και να “υποτάσσεται” σε αυτόν «όπως στον Κύριο». (Εφεσίους 5:22, 33) Το να σκέφτεται πώς να ευαρεστήσει τον Θεό μπορεί να βοηθήσει τη σύζυγο να χρησιμοποιεί τις ικανότητές της για να υποστηρίζει το σύζυγό της αντί να τον υποτιμάει ή να προσπαθεί να τον εξουσιάζει. Μια τέτοια «αληθινά σοφή» γυναίκα συνεργάζεται στενά με το σύζυγό της για να οικοδομήσει την οικογένεια. Έτσι διατηρεί ειρήνη με τον Θεό.—Παροιμίες 14:1.

10. (α) Ποια εξουσία έχει δώσει ο Θεός στους γονείς; (β) Τι σημαίνει η λέξη «διαπαιδαγώγηση», και πώς πρέπει να παρέχεται; (Βλέπε επίσης υποσημείωση.)

10 Και οι γονείς επίσης έχουν εξουσία που τους έδωσε ο Θεός. Η Γραφή προτρέπει: «Πατέρες, μην παροξύνετε τα παιδιά σας, αλλά να τα ανατρέφετε με τη διαπαιδαγώγηση και τη νουθεσία του Ιεχωβά». (Εφεσίους 6:4) Στη Γραφή, η λέξη «διαπαιδαγώγηση» μπορεί να σημαίνει «ανατροφή, διδασκαλία, εκπαίδευση». Τα παιδιά χρειάζονται διαπαιδαγώγηση. Σημειώνουν εξαιρετική πρόοδο όταν έχουν σαφείς κατευθυντήριες γραμμές, όρια και περιορισμούς. Η Γραφή συνδέει αυτή τη διαπαιδαγώγηση, ή  εκπαίδευση, με την αγάπη. (Παροιμίες 13:24) Συνεπώς, «το ραβδί της διαπαιδαγώγησης» ποτέ δεν πρέπει να χρησιμοποιείται βάναυσα—είτε συναισθηματικά είτε σωματικά. * (Παροιμίες 22:15· 29:15) Η διαπαιδαγώγηση που είναι άκαμπτη ή σκληρή και στερείται αγάπης αποτελεί κατάχρηση της εξουσίας των γονέων και μπορεί να συντρίψει το πνεύμα του παιδιού. (Κολοσσαείς 3:21) Από την άλλη μεριά, η ισορροπημένη διαπαιδαγώγηση που παρέχεται κατάλληλα μεταδίδει στα παιδιά το αίσθημα ότι οι γονείς τους τα αγαπούν και ενδιαφέρονται για το τι είδους άτομα γίνονται.

11. Πώς μπορούν τα παιδιά να χρησιμοποιούν τη δύναμή τους ορθά;

11 Τι θα πούμε για τα παιδιά; Πώς μπορούν να χρησιμοποιούν τη δύναμή τους ορθά; «Η ωραιότητα των νεαρών είναι η δύναμή τους», λέει το εδάφιο Παροιμίες 20:29. Ασφαλώς δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να χρησιμοποιούν οι νεαροί τη δύναμη και το σφρίγος τους από το να υπηρετούν τον «Μεγαλειώδη Δημιουργό» μας. (Εκκλησιαστής 12:1) Οι νεαροί πρέπει να θυμούνται ότι οι πράξεις τους μπορούν να επηρεάσουν τα αισθήματα των γονέων τους. (Παροιμίες 23:24, 25) Όταν τα παιδιά υπακούν στους θεοφοβούμενους γονείς τους και διατηρούν ορθή πορεία, φέρνουν χαρά στην καρδιά των γονέων τους. (Εφεσίους 6:1) Αυτή η διαγωγή είναι “ευάρεστη σε σχέση με τον Κύριο”.—Κολοσσαείς 3:20.

Μέσα στην Εκκλησία

12, 13. (α) Ποια άποψη πρέπει να έχουν οι πρεσβύτεροι για την εξουσία τους μέσα στην εκκλησία; (β) Δείξτε με παράδειγμα γιατί οι πρεσβύτεροι πρέπει να μεταχειρίζονται το ποίμνιο με τρυφερότητα.

12 Ο Ιεχωβά έχει προμηθεύσει επισκόπους για να αναλαμβάνουν την ηγεσία μέσα στη Χριστιανική εκκλησία. (Εβραίους 13:17) Αυτοί οι άντρες που έχουν τα κατάλληλα προσόντα πρέπει να χρησιμοποιούν τη θεόδοτη εξουσία τους για να παρέχουν την αναγκαία βοήθεια και να συμβάλλουν στην ευημερία του ποιμνίου. Μήπως η θέση τους δίνει στους πρεσβυτέρους το  δικαίωμα να καταδυναστεύουν τους ομοπίστους τους; Σε καμία περίπτωση! Οι πρεσβύτεροι χρειάζεται να έχουν ισορροπημένη, ταπεινή άποψη για το ρόλο τους μέσα στην εκκλησία. (1 Πέτρου 5:2, 3) Η Γραφή λέει στους επισκόπους: «Να ποιμαίνετε την εκκλησία του Θεού την οποία αγόρασε με το αίμα του ίδιου του Γιου του». (Πράξεις 20:28) Σε αυτή τη δήλωση περιέχεται ένας ισχυρός λόγος για τον οποίο οι πρεσβύτεροι πρέπει να μεταχειρίζονται το κάθε μέλος του ποιμνίου με τρυφερότητα.

13 Σε σχέση με αυτό θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε το εξής παράδειγμα. Ένας καλός σας φίλος σάς ζητάει να φροντίσετε κάποιο πολύτιμο απόκτημα. Γνωρίζετε ότι ο φίλος σας το αγόρασε καταβάλλοντας μεγάλο τίμημα. Δεν θα το μεταχειριστείτε με πολλή προσοχή, με μεγάλη φροντίδα; Παρόμοια, ο Θεός έχει εμπιστευτεί στους πρεσβυτέρους την ευθύνη να φροντίζουν ένα αληθινά πολύτιμο απόκτημα: την εκκλησία, της οποίας τα μέλη παρομοιάζονται με πρόβατα. (Ιωάννης 21:16, 17) Ο Ιεχωβά αγαπάει τα πρόβατά του—και μάλιστα τα αγαπάει τόσο πολύ ώστε τα αγόρασε με το πολύτιμο αίμα του μονογενούς του Γιου, του Ιησού Χριστού. Ο Ιεχωβά δεν θα μπορούσε να πληρώσει μεγαλύτερο τίμημα για τα πρόβατά του. Οι ταπεινοί πρεσβύτεροι το θυμούνται αυτό και μεταχειρίζονται τα πρόβατα του Ιεχωβά ανάλογα.

“Η Δύναμη της Γλώσσας”

14. Τι δύναμη έχει η γλώσσα;

14 «Θάνατος και ζωή είναι στη δύναμη της γλώσσας», λέει η Γραφή. (Παροιμίες 18:21) Όντως, η γλώσσα μπορεί να κάνει μεγάλη ζημιά. Ποιος από εμάς δεν έχει νιώσει ποτέ το κεντρί ενός απερίσκεπτου ή και υποτιμητικού σχολίου; Αλλά η γλώσσα έχει και τη δύναμη να διορθώνει. «Η γλώσσα των σοφών είναι γιατρειά», λέει το εδάφιο Παροιμίες 12:18. Ναι, τα θετικά, ωφέλιμα λόγια μπορούν να είναι σαν το καταπραϋντικό, θεραπευτικό βάλσαμο στην καρδιά. Εξετάστε μερικά παραδείγματα.

15, 16. Με ποιους τρόπους μπορούμε να χρησιμοποιούμε τη γλώσσα για να ενθαρρύνουμε άλλους;

15 «Να μιλάτε παρηγορητικά στις καταθλιμμένες ψυχές», προτρέπει το εδάφιο 1 Θεσσαλονικείς 5:14. Ναι, ακόμη και πιστοί υπηρέτες του Ιεχωβά μπορεί κατά καιρούς να παλεύουν με  την κατάθλιψη. Πώς μπορούμε να τους βοηθήσουμε; Να δίνετε συγκεκριμένο, γνήσιο έπαινο για να τους βοηθήσετε να διακρίνουν τη δική τους αξία στα μάτια του Ιεχωβά. Να τους αναφέρετε τα δυνατά λόγια Γραφικών εδαφίων που δείχνουν ότι ο Ιεχωβά ενδιαφέρεται πραγματικά και αγαπάει εκείνους οι οποίοι έχουν «συντετριμμένη καρδιά» και «καταθλιμμένο πνεύμα». (Ψαλμός 34:18) Όταν χρησιμοποιούμε τη δύναμη της γλώσσας μας για να παρηγορούμε άλλους, δείχνουμε ότι μιμούμαστε τον συμπονετικό Θεό μας, «που παρηγορεί τους καταθλιμμένους».—2 Κορινθίους 7:6, Νέα Αμερικανική Στερεότυπη Βίβλος (New American Standard Bible).

16 Μπορούμε επίσης να χρησιμοποιούμε τη δύναμη της γλώσσας μας για να παρέχουμε την τόσο αναγκαία ενθάρρυνση στους άλλους. Μήπως κάποιος ομόπιστος έχασε ένα αγαπημένο του πρόσωπο; Λόγια συμπόνιας που εκφράζουν τη φροντίδα και το ενδιαφέρον μας μπορούν να παρηγορήσουν μια καρδιά που πενθεί. Μήπως κάποιος ηλικιωμένος, αδελφός ή αδελφή, νιώθει άχρηστος; Η στοχαστική γλώσσα μπορεί να διαβεβαιώσει τους ηλικιωμένους ότι τους θεωρούμε πολύτιμους και τους εκτιμούμε. Μήπως κάποιος παλεύει με μια χρόνια πάθηση; Τα καλοσυνάτα λόγια από το τηλέφωνο ή από κοντά μπορούν να αναπτερώσουν το ηθικό κάποιου αρρώστου. Πόσο πρέπει να ευαρεστείται ο Δημιουργός μας όταν χρησιμοποιούμε τη δύναμη  της ομιλίας για να λέμε πράγματα που είναι “καλά για εποικοδόμηση”!—Εφεσίους 4:29.

Μετάδοση των καλών νέων—ένας εξαιρετικός τρόπος για να χρησιμοποιούμε τη δύναμή μας

17. Με ποιο σημαντικό τρόπο μπορούμε να χρησιμοποιούμε τη γλώσσα μας για να ωφελούμε άλλους, και γιατί πρέπει να το κάνουμε αυτό;

17 Δεν υπάρχει σημαντικότερος τρόπος για να χρησιμοποιούμε τη δύναμη της γλώσσας από το να μεταδίδουμε τα καλά νέα της Βασιλείας του Θεού σε άλλους. «Μην αρνείσαι το καλό προς εκείνους στους οποίους αυτό οφείλεται, όταν είναι στη δύναμη του χεριού σου να το κάνεις», λέει το εδάφιο Παροιμίες 3:27. Το οφείλουμε στους άλλους να τους μεταδίδουμε τα ζωοσωτήρια καλά νέα. Δεν θα ήταν σωστό να κρατήσουμε για τον εαυτό μας το επείγον άγγελμα που μας έχει χορηγήσει τόσο γενναιόδωρα ο Ιεχωβά. (1 Κορινθίους 9:16, 22) Αλλά σε ποιο βαθμό αναμένει ο Ιεχωβά από εμάς να συμμετέχουμε σε αυτό το έργο;

 Υπηρετούμε τον Ιεχωβά με “Όλη μας τη Δύναμη”

18. Τι αναμένει από εμάς ο Ιεχωβά;

18 Η αγάπη μας για τον Ιεχωβά μάς υποκινεί να έχουμε πλήρη συμμετοχή στη Χριστιανική διακονία. Τι αναμένει ο Ιεχωβά από εμάς σε αυτόν τον τομέα; Κάτι που όλοι μας, όποια και αν είναι η κατάστασή μας στη ζωή, μπορούμε να δώσουμε: «Οτιδήποτε κάνετε, να εργάζεστε σε αυτό ολόψυχα όπως για τον Ιεχωβά, και όχι για ανθρώπους». (Κολοσσαείς 3:23) Αναφέροντας τη μεγαλύτερη εντολή, ο Ιησούς είπε: «Πρέπει να αγαπάς τον Ιεχωβά τον Θεό σου με όλη σου την καρδιά και με όλη σου την ψυχή και με όλη σου τη διάνοια και με όλη σου τη δύναμη». (Μάρκος 12:30) Ναι, ο Ιεχωβά αναμένει από τον καθένα μας να τον αγαπάει και να τον υπηρετεί ολόψυχα.

19, 20. (α) Εφόσον η ψυχή περιλαμβάνει την καρδιά, τη διάνοια και τη δύναμη, γιατί αναφέρονται και αυτά τα στοιχεία στο εδάφιο Μάρκος 12:30; (β) Τι σημαίνει να υπηρετούμε τον Ιεχωβά ολόψυχα;

19 Τι σημαίνει να υπηρετούμε τον Θεό ολόψυχα; Η ψυχή αναφέρεται σε ολόκληρο το άτομο, με όλες τις σωματικές και διανοητικές του ικανότητες. Εφόσον η ψυχή περιλαμβάνει την καρδιά, τη διάνοια και τη δύναμη, γιατί αναφέρονται και αυτά τα στοιχεία στο εδάφιο Μάρκος 12:30; Εξετάστε ένα παράδειγμα. Στους Βιβλικούς χρόνους, κάποιος μπορεί να πουλούσε τον εαυτό του (την ψυχή του) στη δουλεία. Εντούτοις, ο δούλος μπορεί να μην υπηρετούσε τον κύριό του ολόκαρδα. Μπορεί να μη χρησιμοποιούσε όλη τη δύναμή του ή όλες τις διανοητικές του ικανότητες για να προωθεί τα συμφέροντα του κυρίου του. (Κολοσσαείς 3:22) Κατά συνέπεια, ο Ιησούς προφανώς ανέφερε και αυτά τα στοιχεία για να τονίσει ότι δεν πρέπει να φειδόμαστε τίποτα όσον αφορά την υπηρεσία μας προς τον Θεό. Το να υπηρετούμε τον Θεό ολόψυχα σημαίνει να δίνουμε τον εαυτό μας, χρησιμοποιώντας τη δύναμη και την ενεργητικότητά μας στην υπηρεσία του στον πληρέστερο δυνατό βαθμό.

20 Μήπως το να υπηρετούμε ολόψυχα σημαίνει ότι όλοι πρέπει να δαπανούμε την ίδια ποσότητα χρόνου και ενεργητικότητας στη διακονία; Αυτό θα ήταν αδύνατον, επειδή οι περιστάσεις και οι ικανότητες διαφέρουν από άτομο σε άτομο. Για παράδειγμα, ένας νεαρός με καλή υγεία και σωματική αντοχή ίσως είναι σε θέση να δαπανάει περισσότερο χρόνο στο  κήρυγμα από κάποιον του οποίου οι δυνάμεις φθίνουν λόγω της προχωρημένης ηλικίας. Κάποιο ανύπαντρο άτομο που δεν έχει οικογενειακές υποχρεώσεις ίσως είναι σε θέση να κάνει περισσότερα από κάποιον που έχει να φροντίσει οικογένεια. Αν έχουμε τη δύναμη και τις περιστάσεις που μας επιτρέπουν να κάνουμε πολλά στη διακονία, πόσο ευγνώμονες πρέπει να είμαστε! Φυσικά, ποτέ δεν πρέπει να έχουμε επικριτικό πνεύμα, συγκρίνοντας τον εαυτό μας με άλλους σε αυτόν τον τομέα. (Ρωμαίους 14:10-12) Απεναντίας, θέλουμε να χρησιμοποιούμε τη δύναμή μας για να ενθαρρύνουμε άλλους.

21. Ποιος είναι ο καλύτερος και σημαντικότερος τρόπος για να χρησιμοποιούμε τη δύναμή μας;

21 Ο Ιεχωβά έχει θέσει το τέλειο παράδειγμα χρησιμοποιώντας τη δύναμή του ορθά. Εμείς θέλουμε να τον μιμούμαστε όσο καλύτερα μπορούμε ως ατελείς άνθρωποι. Μπορούμε να χρησιμοποιούμε τη δύναμή μας ορθά αποδίδοντας αξιοπρέπεια σε εκείνους πάνω στους οποίους έχουμε κάποια εξουσία. Επιπλέον, θέλουμε να εκτελούμε ολόψυχα το ζωοσωτήριο έργο κηρύγματος που μας έχει αναθέσει ο Ιεχωβά να επιτελέσουμε. (Ρωμαίους 10:13, 14) Να θυμάστε ότι ο Ιεχωβά ευαρεστείται όταν δίνετε το καλύτερο που εσείς—η ψυχή σας—μπορείτε να δώσετε. Δεν σας υποκινεί η καρδιά σας να θέλετε να κάνετε ό,τι μπορείτε για να υπηρετείτε έναν Θεό που έχει τόση κατανόηση και αγάπη; Δεν υπάρχει καλύτερος ή σημαντικότερος τρόπος για να χρησιμοποιείτε τη δύναμή σας.

^ παρ. 10 Στους Βιβλικούς χρόνους, η εβραϊκή λέξη που εδώ αποδίδεται «ραβδί» σήμαινε μια βέργα ή ένα μπαστούνι σαν αυτό που χρησιμοποιούσε ο βοσκός για να καθοδηγεί τα πρόβατά του. (Ψαλμός 23:4) Παρόμοια, «το ραβδί» της εξουσίας των γονέων υποδηλώνει στοργική καθοδήγηση, όχι σκληρή ή βάναυση τιμωρία.

Μάθετε Περισσότερα

Θα Κάνετε Εσείς Θυσίες για τη Βασιλεία;

Μάθετε πώς μπορούμε να χρησιμοποιούμε το χρόνο, τα χρήματα, τις δυνάμεις και τις ικανότητές μας για να υποστηρίζουμε τη Βασιλεία του Θεού.