Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Πλησιάστε τον Ιεχωβά

 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12

«Μήπως Υπάρχει Αδικία στον Θεό;»

«Μήπως Υπάρχει Αδικία στον Θεό;»

1. Πώς μπορεί να μας επηρεάζουν οι αδικίες;

ΜΙΑ ηλικιωμένη χήρα χάνει τις οικονομίες μιας ζωής εξαιτίας κάποιας απάτης. Ένα αβοήθητο βρέφος εγκαταλείπεται από τον άκαρδο γονέα. Κάποιος άνθρωπος φυλακίζεται για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε. Πώς αντιδράτε εσείς σε αυτά τα περιστατικά; Πιθανώς, όλα σας αναστατώνουν, και δικαιολογημένα. Εμείς οι άνθρωποι έχουμε έντονο το αίσθημα του ορθού και του εσφαλμένου. Όταν διαπράττεται κάποια αδικία, εξοργιζόμαστε. Θέλουμε να αποζημιωθεί το θύμα και να οδηγηθεί ο παραβάτης στη δικαιοσύνη. Αν δεν συμβεί αυτό, μπορεί να αναρωτιόμαστε: “Βλέπει άραγε ο Θεός τι συμβαίνει; Γιατί δεν κάνει κάτι;”

2. Πώς αντέδρασε ο Αββακούμ στην αδικία, και γιατί δεν τον επέκρινε ο Ιεχωβά για αυτό;

2 Σε όλη την ιστορία, οι πιστοί υπηρέτες του Ιεχωβά έκαναν παρόμοιες ερωτήσεις. Παραδείγματος χάρη, ο προφήτης Αββακούμ προσευχήθηκε στον Θεό: «Γιατί με κάνεις να βλέπω τέτοια φοβερή αδικία; Γιατί επιτρέπεις να απλώνεται παντού η βία, η ανομία, το έγκλημα και η σκληρότητα;» (Αββακούμ 1:3, Σύγχρονη Αγγλική Μετάφραση [Contemporary English Version]) Ο Ιεχωβά δεν επέκρινε τον Αββακούμ για το ειλικρινές ερώτημά του, επειδή Αυτός έχει ενσταλάξει στους ανθρώπους την έννοια της δικαιοσύνης. Ναι, ο Ιεχωβά μάς έχει ευλογήσει παρέχοντάς μας ένα μικρό μέρος από το βαθύ του αίσθημα δικαιοσύνης.

Ο Ιεχωβά Μισεί την Αδικία

3. Γιατί μπορεί να λεχθεί ότι ο Ιεχωβά είναι πιο ενήμερος από εμάς για τις αδικίες;

3 Ο Ιεχωβά δεν παραβλέπει την αδικία. Βλέπει τι συμβαίνει. Σχετικά με τις ημέρες του Νώε, η Γραφή μάς λέει: «Ο Ιεχωβά . . . είδε ότι η κακία του ανθρώπου ήταν άφθονη στη γη και ότι κάθε τάση των σκέψεων της καρδιάς του ήταν μόνο  κακή όλο τον καιρό». (Γένεση 6:5) Σκεφτείτε τις προεκτάσεις αυτής της δήλωσης. Συχνά, η αντίληψή μας περί αδικίας βασίζεται σε λίγα περιστατικά που τυχόν έχουμε ακούσει ή αντιμετωπίσει προσωπικά. Σε αντίθεση, ο Ιεχωβά είναι ενήμερος για τις αδικίες που διαπράττονται σε παγγήινη κλίμακα. Βλέπει τα πάντα! Επιπλέον, μπορεί να διακρίνει τις τάσεις της καρδιάς—τον εξαχρειωμένο τρόπο σκέψης που βρίσκεται πίσω από τις άδικες πράξεις.—Ιερεμίας 17:10.

4, 5. (α) Πώς δείχνει η Γραφή ότι ο Ιεχωβά ενδιαφέρεται για εκείνους που έχουν υποστεί άδικη μεταχείριση; (β) Πώς έχει υποστεί και ο ίδιος ο Ιεχωβά αδικία;

4 Αλλά ο Ιεχωβά δεν παρατηρεί απλώς την αδικία. Ενδιαφέρεται, επίσης, για αυτούς που έχουν γίνει θύματά της. Όταν ο λαός του υφίστατο σκληρή μεταχείριση από εχθρικά έθνη, ο Ιεχωβά θλιβόταν «για το στεναγμό που τους προκαλούσαν εκείνοι που τους καταδυνάστευαν και εκείνοι που τους καταπίεζαν». (Κριτές 2:18) Ίσως έχετε προσέξει ότι όσο περισσότερο βλέπουν την αδικία ορισμένοι τόσο πιο αναίσθητοι γίνονται απέναντί της. Δεν συμβαίνει το ίδιο με τον Ιεχωβά! Αυτός έχει δει την αδικία σε όλη της την έκταση επί 6.000 περίπου χρόνια, αλλά το μίσος του για αυτήν δεν έχει μειωθεί. Αντίθετα, η Γραφή μάς διαβεβαιώνει ότι πράγματα όπως η «ψεύτικη γλώσσα», τα «χέρια που χύνουν αθώο αίμα» και ο “ψευδομάρτυρας που ξεστομίζει ψέματα” του είναι απεχθή.—Παροιμίες 6:16-19.

5 Εξετάστε, επίσης, την ισχυρή επίκριση του Ιεχωβά κατά των άδικων ηγετών του Ισραήλ. «Δεν είναι δουλειά σας να γνωρίζετε δικαιοσύνη;» ενέπνευσε τον προφήτη του να τους ρωτήσει. Αφού περιέγραψε παραστατικά την από μέρους τους κατάχρηση δύναμης, ο Ιεχωβά προείπε το αποτέλεσμα για αυτούς τους διεφθαρμένους ανθρώπους: «Θα καλούν τον Ιεχωβά σε βοήθεια, αλλά δεν θα τους απαντάει. Και θα κρύψει το πρόσωπό του από αυτούς εκείνον τον καιρό, καθόσον διέπραξαν κακά πράγματα με τις ενέργειές τους». (Μιχαίας 3:1-4) Πόσο απεχθάνεται ο Ιεχωβά την αδικία! Μα και ο ίδιος την έχει νιώσει από πρώτο χέρι! Επί χιλιάδες χρόνια, ο Σατανάς τον ονειδίζει άδικα. (Παροιμίες 27:11) Επιπλέον,  ο Ιεχωβά υπέστη την πιο φρικτή πράξη αδικίας όταν ο Γιος του, ο οποίος «δεν διέπραξε αμαρτία», εκτελέστηκε σαν εγκληματίας. (1 Πέτρου 2:22· Ησαΐας 53:9) Σαφώς, ο Ιεχωβά ούτε παραβλέπει τη θλιβερή κατάσταση εκείνων που υποφέρουν από την αδικία ούτε αδιαφορεί για αυτή την κατάσταση.

6. Πώς μπορεί να αντιδρούμε εμείς όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με την αδικία, και γιατί;

6 Εντούτοις, όταν παρατηρούμε την αδικία—ή όταν εμείς πέφτουμε θύματα άδικης μεταχείρισης—είναι φυσικό να αντιδρούμε έντονα. Είμαστε πλασμένοι κατά την εικόνα του Θεού, και η αδικία είναι διαμετρικά αντίθετη με όλα όσα αντιπροσωπεύει ο Ιεχωβά. (Γένεση 1:27) Γιατί επιτρέπει λοιπόν ο Θεός την αδικία;

Το Ζήτημα της Κυριαρχίας του Θεού

7. Περιγράψτε πώς αμφισβητήθηκε η κυριαρχία του Ιεχωβά.

7 Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα σχετίζεται με το ζήτημα της κυριαρχίας. Όπως είδαμε, ο Δημιουργός έχει το δικαίωμα να κυβερνάει τη γη και όλους όσους κατοικούν σε αυτήν. (Ψαλμός 24:1· Αποκάλυψη 4:11) Νωρίς στην ανθρώπινη ιστορία, όμως, αμφισβητήθηκε η κυριαρχία του Ιεχωβά. Πώς συνέβη αυτό; Ο Ιεχωβά έδωσε εντολή στον πρώτο άνθρωπο, τον Αδάμ, να μη φάει από ένα συγκεκριμένο δέντρο στον κήπο που αποτελούσε το παραδεισένιο σπίτι του. Και αν παρήκουε; «Οπωσδήποτε θα πεθάνεις», του είπε ο Θεός. (Γένεση 2:17) Η εντολή του Θεού δεν προξένησε δυσκολίες στον Αδάμ ή στη σύζυγό του, την Εύα. Εντούτοις, ο Σατανάς έπεισε την Εύα ότι ο Θεός ήταν υπέρμετρα περιοριστικός. Τι θα γινόταν αν η Εύα έτρωγε από το δέντρο; Ο Σατανάς τής είπε κατηγορηματικά: «Οπωσδήποτε δεν θα πεθάνετε. Διότι ο Θεός γνωρίζει πως, την ίδια ημέρα που θα φάτε από αυτό, είναι βέβαιο ότι τα μάτια σας θα ανοιχτούν και εσείς θα γίνετε σαν τον Θεό, γνωρίζοντας το καλό και το κακό».—Γένεση 3:1-5.

8. (α) Τι υπονόησε ο Σατανάς με τις δηλώσεις του προς την Εύα; (β) Τι αμφισβήτησε ο Σατανάς όσον αφορά την κυριαρχία του Θεού;

8 Με αυτή τη δήλωση ο Σατανάς υπονόησε ότι ο Ιεχωβά όχι μόνο είχε αποκρύψει ουσιώδεις πληροφορίες από την Εύα  αλλά και ότι της είχε πει ψέματα. Ο Σατανάς απέφυγε προσεκτικά να αμφισβητήσει το γεγονός της κυριαρχίας του Θεού. Αλλά αμφισβήτησε το κατά πόσο αυτή ήταν δικαιωματική, ορθή και δίκαιη. Με άλλα λόγια, υποστήριξε ότι ο Ιεχωβά δεν ασκούσε την κυριαρχία Του με δίκαιο τρόπο και έχοντας υπόψη τα καλύτερα συμφέροντα των υπηκόων Του.

9. (α) Για τον Αδάμ και την Εύα, ποια ήταν η συνέπεια της ανυπακοής, και ποια ζωτικά ερωτήματα ήγειρε αυτό; (β) Γιατί ο Ιεχωβά δεν κατέστρεψε απλώς τους στασιαστές;

9 Στη συνέχεια, και ο Αδάμ και η Εύα παρήκουσαν τον Ιεχωβά τρώγοντας από το απαγορευμένο δέντρο. Η ανυπακοή τους είχε ως επακόλουθο να τους επιβληθεί η ποινή του θανάτου, όπως ακριβώς είχε ορίσει ο Θεός. Το ψέμα του Σατανά ήγειρε μερικά ζωτικά ερωτήματα. Έχει στ’ αλήθεια ο Ιεχωβά το δικαίωμα να κυβερνάει την ανθρωπότητα ή μήπως ο άνθρωπος πρέπει να αυτοκυβερνάται; Ασκεί την κυριαρχία του ο Ιεχωβά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο; Ο Ιεχωβά θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την παντοδυναμία του για να καταστρέψει τους στασιαστές εκείνη ακριβώς τη στιγμή. Αλλά τα ερωτήματα που τέθηκαν αφορούσαν τη διακυβέρνηση του Θεού, όχι τη δύναμή του. Η καταστροφή, λοιπόν, του Αδάμ, της Εύας και του Σατανά δεν θα επιβεβαίωνε την ορθότητα της διακυβέρνησης του Θεού. Θα μπορούσε μάλιστα να εγείρει περαιτέρω αμφιβολίες για τη διακυβέρνησή του. Ο μόνος τρόπος για να καθοριστεί αν οι άνθρωποι μπορούσαν να αυτοκυβερνηθούν με επιτυχία, ανεξάρτητα από τον Θεό, ήταν να περάσει κάποιος χρόνος.

10. Τι έχει αποκαλύψει η ιστορία σχετικά με την ανθρώπινη διακυβέρνηση;

10 Τι έχει αποκαλύψει το πέρασμα του χρόνου; Στις χιλιετίες που ακολούθησαν, οι άνθρωποι πειραματίστηκαν με πολλές μορφές διακυβέρνησης, περιλαμβανομένης της απολυταρχίας, της δημοκρατίας, του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού. Το τελικό αποτέλεσμα όλων αυτών συνοψίζεται στο ειλικρινές σχόλιο της Γραφής: «Ο άνθρωπος εξουσιάζει τον άνθρωπο προς βλάβη του». (Εκκλησιαστής 8:9) Εύλογα, ο προφήτης Ιερεμίας δήλωσε: «Γνωρίζω καλά, Ιεχωβά, ότι δεν  ανήκει στο χωματένιο άνθρωπο η οδός του. Στον άνθρωπο που περπατάει δεν ανήκει το να κατευθύνει το βήμα του».—Ιερεμίας 10:23.

11. Γιατί επέτρεψε ο Ιεχωβά να υποστεί παθήματα η ανθρώπινη φυλή;

11 Ο Ιεχωβά γνώριζε εξαρχής ότι η ανεξαρτησία, δηλαδή η αυτοκυβέρνηση, του ανθρώπου θα κατέληγε σε πολλά παθήματα. Μήπως ήταν άδικο, λοιπόν, να επιτρέψει να εξελιχθεί το αναπόφευκτο; Καθόλου! Για παράδειγμα: Υποθέστε ότι έχετε ένα παιδί που χρειάζεται να κάνει κάποια εγχείρηση για να θεραπευτεί από μια πάθηση που απειλεί τη ζωή του. Αντιλαμβάνεστε ότι η επέμβαση θα προκαλέσει κάποια ταλαιπωρία στο παιδί σας, και αυτό σας θλίβει βαθιά. Ταυτόχρονα, γνωρίζετε ότι η εγχείρηση θα βοηθήσει το παιδί σας να απολαμβάνει καλύτερη υγεία αργότερα στη ζωή. Παρόμοια, ο Θεός γνώριζε—και μάλιστα προείπε—ότι το να επιτρέψει την ανθρώπινη διακυβέρνηση θα συνοδευόταν από κάποιον πόνο και παθήματα. (Γένεση 3:16-19) Αλλά γνώριζε επίσης ότι η διαρκής και ουσιαστική ανακούφιση θα ήταν εφικτή μόνο αν επέτρεπε σε όλη την ανθρωπότητα να δει την κακή καρποφορία του στασιασμού. Με αυτόν τον τρόπο το ζήτημα θα μπορούσε να λυθεί μόνιμα, για όλη την αιωνιότητα.

Το Ζήτημα της Ακεραιότητας του Ανθρώπου

12. Όπως φάνηκε στην περίπτωση του Ιώβ, ποια κατηγορία προσήψε στους ανθρώπους ο Σατανάς;

12 Υπάρχει και μια ακόμη πτυχή αυτού του ζητήματος. Αμφισβητώντας το κατά πόσο η διακυβέρνηση του Θεού ήταν δικαιωματική και δίκαιη, ο Σατανάς δεν συκοφάντησε μόνο τον Ιεχωβά όσον αφορά την κυριαρχία Του, αλλά συκοφάντησε και τους υπηρέτες του Θεού σχετικά με την ακεραιότητά τους. Σημειώστε, για παράδειγμα, τι είπε ο Σατανάς στον Ιεχωβά για τον δίκαιο Ιώβ: «Δεν έστησες ο ίδιος περίφραξη γύρω του και γύρω από το σπίτι του και γύρω από όλα όσα έχει; Το έργο των χεριών του το ευλόγησες και τα ζωντανά  του πληθύνθηκαν στη γη. Αλλά άπλωσε τώρα το χέρι σου, παρακαλώ, και άγγιξε όλα όσα έχει και δες αν δεν σε καταραστεί κατά πρόσωπο».—Ιώβ 1:10, 11.

13. Τι υπονοούσε ο Σατανάς με τις κατηγορίες του που αφορούσαν τον Ιώβ, και πώς περιλαμβάνει αυτό όλους τους ανθρώπους;

13 Ο Σατανάς ισχυρίστηκε ότι ο Ιεχωβά χρησιμοποιούσε την προστατευτική Του δύναμη για να εξαγοράσει την αφοσίωση του Ιώβ. Αυτό με τη σειρά του υπονοούσε ότι η ακεραιότητα του Ιώβ ήταν προσποιητή, ότι λάτρευε τον Θεό μόνο για όσα μπορούσε να πάρει σε αντάλλαγμα. Ο Σατανάς υποστήριξε ότι, αν ο Ιώβ έχανε την ευλογία του Θεού, ακόμη και εκείνος ο άνθρωπος θα καταριόταν τον Δημιουργό του. Ο Σατανάς γνώριζε ότι ο Ιώβ ήταν άνθρωπος εξαιρετικά «άμεμπτος και ευθύς, που φοβάται τον Θεό και απομακρύνεται από το κακό». * Αν λοιπόν ο Σατανάς μπορούσε να διαρρήξει την ακεραιότητα του Ιώβ, τι θα σήμαινε αυτό για την υπόλοιπη ανθρωπότητα; Με αυτόν τον τρόπο ο Σατανάς στην ουσία αμφισβητούσε την οσιότητα όλων όσων θέλουν να υπηρετούν τον Θεό. Όντως, διευρύνοντας το ζήτημα, ο Σατανάς είπε στον Ιεχωβά: «Όλα όσα έχει ο άνθρωπος [όχι μόνο ο Ιώβ] θα τα δώσει για χάρη της ψυχής του».—Ιώβ 1:8· 2:4.

14. Τι έχει δείξει η ιστορία σχετικά με την κατηγορία του Σατανά κατά των ανθρώπων;

14 Η ιστορία έχει δείξει ότι πολλοί, σαν τον Ιώβ, έχουν παραμείνει όσιοι στον Ιεχωβά κάτω από δοκιμασίες—σε αντίθεση με τον ισχυρισμό του Σατανά. Έχουν κάνει την καρδιά του Ιεχωβά να χαίρεται μέσω της πιστής πορείας τους, και αυτό έχει δώσει στον Ιεχωβά μια απάντηση για τον καυχησιάρικο ονειδισμό που εξέφερε ο Σατανάς, ότι δηλαδή οι άνθρωποι θα πάψουν να υπηρετούν τον Θεό όταν υποστούν δυσκολίες. (Εβραίους 11:4-38) Ναι, τα άτομα που έχουν δίκαιη καρδιά αρνούνται να στρέψουν τα νώτα τους στον Θεό. Ακόμη και όταν αντιμετωπίζουν τις πλέον οδυνηρές καταστάσεις, στηρίζονται  όλο και περισσότερο στον Ιεχωβά για να τους δώσει τη δύναμη να υπομείνουν.—2 Κορινθίους 4:7-10.

15. Ποιο ερώτημα μπορεί να ανακύψει σχετικά με τις περασμένες και τις μελλοντικές κρίσεις του Θεού;

15 Αλλά η άσκηση δικαιοσύνης από μέρους του Ιεχωβά περιλαμβάνει περισσότερα από τα ζητήματα της κυριαρχίας του και της ακεραιότητας του ανθρώπου. Η Γραφή μάς παρέχει ένα υπόμνημα των κρίσεων του Ιεχωβά σε σχέση με άτομα, ακόμη και με ολόκληρα έθνη. Επίσης περιέχει προφητείες για κρίσεις που θα αποδώσει στο μέλλον. Γιατί μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά ήταν και θα συνεχίσει να είναι δίκαιος στις κρίσεις του;

Γιατί η Δικαιοσύνη του Θεού Είναι Ανώτερη

Ο Ιεχωβά ποτέ δεν θα “σαρώσει τον δίκαιο μαζί με τον πονηρό”

16, 17. Ποια παραδείγματα δείχνουν ότι οι άνθρωποι έχουν περιορισμένη αντίληψη όσον αφορά την αληθινή δικαιοσύνη;

16 Αναφορικά με τον Ιεχωβά, μπορεί να λεχθεί ορθά: «Όλες οι οδοί του είναι δικαιοσύνη». (Δευτερονόμιο 32:4) Κανένας μας δεν μπορεί να ισχυριστεί κάτι τέτοιο για τον εαυτό του, επειδή πολύ συχνά η περιορισμένη αντίληψή μας θολώνει το αίσθημά μας περί ορθού. Πάρτε για παράδειγμα τον Αβραάμ. Αυτός απηύθυνε μια έκκληση στον Ιεχωβά σχετικά με την καταστροφή των Σοδόμων—παρά την πονηρία που αφθονούσε εκεί. Ρώτησε τον Ιεχωβά: «Θα σαρώσεις άραγε τον δίκαιο μαζί με τον πονηρό;» (Γένεση 18:23-33) Φυσικά, η απάντηση ήταν όχι. Μόνο όταν ο δίκαιος Λωτ και οι κόρες του έφτασαν με ασφάλεια στην πόλη Σηγώρ, ο Ιεχωβά «έκανε να βρέξει θειάφι και φωτιά» πάνω στα Σόδομα. (Γένεση 19:22-24) Σε αντιδιαστολή, ο Ιωνάς «άναψε από θυμό» όταν ο Θεός εκδήλωσε έλεος στο λαό της Νινευή. Επειδή ο Ιωνάς είχε ήδη εξαγγείλει την καταστροφή τους, θα ήταν ικανοποιημένος να τους δει να εξοντώνονται—παρά την εγκάρδια μετάνοιά τους.—Ιωνάς 3:10–4:1.

17 Ο Ιεχωβά διαβεβαίωσε τον Αβραάμ ότι η άσκηση της δικαιοσύνης Του δεν περιλαμβάνει μόνο την καταστροφή των πονηρών αλλά και τη σωτηρία των δικαίων. Από την άλλη  μεριά, ο Ιωνάς έπρεπε να μάθει ότι ο Ιεχωβά είναι ελεήμων. Αν οι πονηροί αλλάξουν τις οδούς τους, είναι “πρόθυμος να συγχωρεί”. (Ψαλμός 86:5) Ανόμοια με μερικούς ανασφαλείς ανθρώπους, ο Ιεχωβά δεν παρέχει δυσμενή κρίση απλώς και μόνο για να κάνει επίδειξη της δύναμής του, ούτε διστάζει να εκδηλώσει συμπόνια φοβούμενος ότι θα θεωρηθεί αδύναμος. Η τακτική του είναι να δείχνει έλεος οποτεδήποτε υπάρχει βάση για αυτό.—Ησαΐας 55:7· Ιεζεκιήλ 18:23.

18. Δείξτε από τη Γραφή ότι ο Ιεχωβά δεν ενεργεί με βάση το απλό συναίσθημα.

18 Ωστόσο, ο Ιεχωβά δεν τυφλώνεται από το απλό συναίσθημα. Όταν ο λαός του βυθίστηκε στην ειδωλολατρία, ο Ιεχωβά διακήρυξε σταθερά: «Θα σε κρίνω σύμφωνα με τις οδούς σου και θα φέρω πάνω σου όλα τα απεχθή σου πράγματα. Και το μάτι μου δεν θα σε λυπηθεί ούτε θα νιώσω συμπόνια, γιατί πάνω σου θα στρέψω τις οδούς σου». (Ιεζεκιήλ 7:3, 4) Έτσι λοιπόν, όταν οι άνθρωποι σκληρυνθούν στην πορεία τους, ο Ιεχωβά κρίνει ανάλογα. Αλλά η κρίση του βασίζεται σε αδιάσειστες αποδείξεις. Γι’ αυτό, όταν έφτασε στα αφτιά του μια δυνατή “κραυγή παραπόνου” σχετικά με τα Σόδομα και τα Γόμορρα, ο Ιεχωβά δήλωσε: «Έχω αποφασίσει να κατεβώ για να δω αν ενεργούν εξ ολοκλήρου σύμφωνα με την κραυγή που έφτασε σε εμένα σχετικά με αυτό». (Γένεση 18:20, 21) Πόσο ευγνώμονες μπορούμε να είμαστε που ο Ιεχωβά δεν μοιάζει με πολλούς ανθρώπους που σπεύδουν να βγάλουν συμπεράσματα προτού ακούσουν όλα τα γεγονότα! Αληθινά, ο Ιεχωβά είναι όπως τον παρουσιάζει η Γραφή, «Θεός πιστότητας, στον οποίο δεν υπάρχει αδικία».—Δευτερονόμιο 32:4.

Να Έχετε Εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη του Ιεχωβά

19. Τι μπορούμε να κάνουμε αν τυχόν μας προβληματίζουν ερωτήματα σχετικά με την άσκηση δικαιοσύνης από μέρους του Ιεχωβά;

19 Η Γραφή δεν καλύπτει κάθε ερώτημα σχετικά με τις πράξεις του Ιεχωβά στο παρελθόν ούτε παρέχει κάθε λεπτομέρεια για το πώς θα αποδώσει ο Ιεχωβά κρίση σε άτομα και ομάδες στο μέλλον. Όταν μας προβληματίζουν αφηγήσεις ή προφητείες στη Γραφή από τις οποίες λείπουν τέτοιες λεπτομέρειες,  μπορούμε να δείχνουμε την οσιότητα που έδειξε και ο προφήτης Μιχαίας, ο οποίος έγραψε: «Θα εκδηλώνω στάση προσμονής για τον Θεό της σωτηρίας μου».—Μιχαίας 7:7.

20, 21. Γιατί μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά θα κάνει πάντοτε το ορθό;

20 Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι, σε κάθε περίσταση, ο Ιεχωβά θα κάνει το ορθό. Ακόμη και όταν οι άνθρωποι φαίνεται να αγνοούν τις αδικίες, ο Ιεχωβά υπόσχεται: «Η εκδίκηση είναι δική μου· εγώ θα ανταποδώσω». (Ρωμαίους 12:19) Αν εκδηλώνουμε στάση προσμονής, θα αντανακλούμε τη σταθερή πεποίθηση που εξέφρασε ο απόστολος Παύλος: «Μήπως υπάρχει αδικία στον Θεό; Ποτέ να μη συμβεί αυτό!»—Ρωμαίους 9:14.

21 Στο μεταξύ, ζούμε σε “κρίσιμους καιρούς, δύσκολους στην αντιμετώπισή τους”. (2 Τιμόθεο 3:1) Η αδικία και οι «πράξεις καταδυνάστευσης» έχουν προξενήσει πολλές περιπτώσεις σκληρής κακομεταχείρισης. (Εκκλησιαστής 4:1) Ωστόσο, ο Ιεχωβά δεν έχει αλλάξει. Εξακολουθεί να μισεί την αδικία, και ενδιαφέρεται βαθιά για όσους είναι θύματά της. Αν παραμένουμε όσιοι στον Ιεχωβά και στην κυριαρχία του, εκείνος θα μας δίνει τη δύναμη να υπομένουμε ως τον προσδιορισμένο καιρό οπότε θα διορθώσει όλες τις αδικίες υπό τη διακυβέρνηση της Βασιλείας του.—1 Πέτρου 5:6, 7.

^ παρ. 13 Ο Ιεχωβά είπε για τον Ιώβ: «Δεν υπάρχει όμοιός του στη γη». (Ιώβ 1:8) Πιθανώς, λοιπόν, ο Ιώβ να έζησε μετά το θάνατο του Ιωσήφ και προτού γίνει ο Μωυσής ο διορισμένος ηγέτης του Ισραήλ. Συνεπώς, εκείνον τον καιρό μπορούσε να λεχθεί ότι κανένας δεν είχε ακεραιότητα σαν του Ιώβ.

Μάθετε Περισσότερα

Η ΣΚΟΠΙΑ

Θεϊκές Κρίσεις—Έδειχναν Ασπλαχνία;

Για να απαντήσουμε, ας εξετάσουμε δύο Γραφικά παραδείγματα θεϊκής κρίσης—τον Κατακλυσμό των ημερών του Νώε και τον αφανισμό των Χαναναίων.

Η ΣΚΟΠΙΑ

Θα Εμπιστευτείτε τον Θεό;

Ανακαλύψτε την ικανοποίηση που νιώθει κάποιος γνωρίζοντας τον Θεό ως έμπιστο Φίλο.