Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Πλησιάστε τον Ιεχωβά

 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14

Ο Ιεχωβά Προμηθεύει το «Λύτρο σε Αντάλλαγμα για Πολλούς»

Ο Ιεχωβά Προμηθεύει το «Λύτρο σε Αντάλλαγμα για Πολλούς»

1, 2. Πώς περιγράφει η Γραφή την κατάσταση της ανθρωπότητας, και ποια είναι η μόνη διέξοδος;

«ΟΛΗ μαζί η δημιουργία στενάζει και πονάει». (Ρωμαίους 8:22) Με αυτά τα λόγια περιγράφει ο απόστολος Παύλος τη θλιβερή κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Από ανθρώπινη άποψη, δεν φαίνεται να υπάρχει διέξοδος από τα παθήματα, την αμαρτία και το θάνατο. Αλλά ο Ιεχωβά δεν έχει τους ανθρώπινους περιορισμούς. (Αριθμοί 23:19) Ο Θεός της δικαιοσύνης μάς έχει προσφέρει μια διέξοδο από τη στενοχώρια μας. Αυτή η διέξοδος λέγεται λύτρο.

2 Το λύτρο είναι το μεγαλύτερο δώρο του Ιεχωβά προς την ανθρωπότητα. Καθιστά εφικτή την απελευθέρωσή μας από την αμαρτία και το θάνατο. (Εφεσίους 1:7) Είναι το θεμέλιο της ελπίδας της αιώνιας ζωής, είτε στον ουρανό είτε σε μια παραδεισένια γη. (Λουκάς 23:43· Ιωάννης 3:16· 1 Πέτρου 1:4) Αλλά τι ακριβώς είναι το λύτρο; Πώς μας διδάσκει για την ανυπέρβλητη δικαιοσύνη του Ιεχωβά;

Πώς Προέκυψε η Ανάγκη για Λύτρο

3. (α) Γιατί έγινε απαραίτητο το λύτρο; (β) Γιατί δεν μπορούσε ο Θεός να μειώσει απλώς τη θανατική ποινή για τους απογόνους του Αδάμ;

3 Το λύτρο έγινε απαραίτητο εξαιτίας της αμαρτίας του Αδάμ. Παρακούοντας τον Θεό, ο Αδάμ άφησε στους απογόνους του μια κληρονομιά αρρώστιας, λύπης, πόνου και θανάτου. (Γένεση 2:17· Ρωμαίους 8:20) Ο Θεός δεν μπορούσε να υποκύψει στο συναίσθημα και απλώς να μειώσει τη θανατική ποινή. Αν το έκανε αυτό θα αγνοούσε τον ίδιο του το νόμο: «Ο μισθός που πληρώνει η αμαρτία είναι θάνατος». (Ρωμαίους 6:23) Και αν ο Ιεχωβά ακύρωνε τους δικούς του κανόνες δικαιοσύνης, τότε θα βασίλευε χάος και ανομία σε όλο το σύμπαν!

4, 5. (α) Πώς συκοφάντησε ο Σατανάς τον Θεό, και γιατί ήταν υποχρεωμένος ο Ιεχωβά να απαντήσει στις προκλήσεις αυτές; (β) Ποια κατηγορία ήγειρε ο Σατανάς σχετικά με τους όσιους υπηρέτες του Ιεχωβά;

 4 Όπως είδαμε στο Κεφάλαιο 12, ο στασιασμός στην Εδέμ ήγειρε ακόμη μεγαλύτερα ζητήματα. Ο Σατανάς αμαύρωσε το καλό όνομα του Θεού. Στην ουσία, κατηγόρησε τον Ιεχωβά ότι είναι ψεύτης και σκληρός δικτάτορας, ο οποίος στέρησε την ελευθερία από τα δημιουργήματά του. (Γένεση 3:1-5) Ματαιώνοντας φαινομενικά το σκοπό που είχε ο Θεός να γεμίσει τη γη με δίκαιους ανθρώπους, ο Σατανάς χαρακτήρισε επίσης τον Θεό αποτυχημένο. (Γένεση 1:28· Ησαΐας 55:10, 11) Αν ο Ιεχωβά είχε αφήσει αυτές τις προκλήσεις αναπάντητες, πολλά από τα νοήμονα πλάσματά του θα μπορούσαν κάλλιστα να χάσουν κάπως την εμπιστοσύνη τους στη διακυβέρνησή του.

5 Ο Σατανάς επίσης συκοφάντησε τους όσιους υπηρέτες του Ιεχωβά, κατηγορώντας τους ότι Τον υπηρετούν υποκινούμενοι μόνο από ιδιοτελή κίνητρα και ότι, αν τεθούν κάτω από πίεση, κανείς τους δεν θα παραμείνει πιστός στον Θεό. (Ιώβ 1:9-11) Αυτά τα ζητήματα ήταν πολύ σπουδαιότερα από τη δυσχερή θέση του ανθρώπου. Ο Ιεχωβά εύλογα ένιωσε υποχρεωμένος να απαντήσει στις συκοφαντικές κατηγορίες του Σατανά. Αλλά πώς μπορούσε ο Θεός να τακτοποιήσει αυτά τα ζητήματα και ταυτόχρονα να σώσει την ανθρωπότητα;

Λύτρο—Κάτι το Ισοδύναμο

6. Ποιες είναι μερικές εκφράσεις που χρησιμοποιούνται στη Γραφή για να περιγράψουν το μέσο που παρέχει ο Θεός για τη διάσωση της ανθρωπότητας;

6 Η λύση που έδωσε ο Ιεχωβά αποκάλυπτε ταυτόχρονα υπέρτατο έλεος και τεράστια δικαιοσύνη—ήταν κάτι που κανένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε ποτέ να επινοήσει. Εντούτοις, ήταν εξαιρετικά απλή. Αναφέρεται με διάφορους τρόπους: εξαγορά, συμφιλίωση, απολύτρωση, εξιλασμός και εξιλέωση. (Ψαλμός 49:8· Δανιήλ 9:24· Γαλάτες 3:13· Κολοσσαείς 1:20· Εβραίους 2:17) Αλλά η έκφραση που ίσως περιγράφει καλύτερα τα ζητήματα είναι αυτή που χρησιμοποίησε ο ίδιος ο Ιησούς όταν είπε: «Ο Γιος του ανθρώπου ήρθε, όχι για να τον  διακονήσουν, αλλά για να διακονήσει και να δώσει την ψυχή του λύτρο σε αντάλλαγμα για πολλούς».—Ματθαίος 20:28.

7, 8. (α) Τι σημαίνει ο όρος «λύτρο» στις Γραφές; (β) Με ποιον τρόπο περιλαμβάνει το λύτρο ισοδυναμία;

7 Τι είναι λύτρο; Αυτή η ελληνική λέξη προέρχεται από ένα ρήμα που σημαίνει «ελευθερώνω, απαλλάσσω». Τη χρησιμοποιούσαν για να αναφερθούν στα χρήματα που πληρώνονταν ως αντάλλαγμα για την απελευθέρωση των αιχμαλώτων πολέμου. Βασικά, λοιπόν, το λύτρο μπορεί να οριστεί ως κάτι που πληρώνεται για να εξαγοράσει κάτι άλλο. Στις Εβραϊκές Γραφές, η λέξη που αποδίδεται «λύτρο» (κόφερ) προέρχεται από ένα ρήμα το οποίο σημαίνει «καλύπτω». Για παράδειγμα, ο Θεός είπε στον Νώε ότι έπρεπε να “καλύψει” (ένας τύπος της ίδιας λέξης) την κιβωτό με πίσσα. (Γένεση 6:14) Αυτό μας βοηθάει να καταλάβουμε ότι λυτρώνω σημαίνει επίσης καλύπτω τις αμαρτίες.—Ψαλμός 65:3.

8 Είναι αξιοσημείωτο ότι το Θεολογικό Λεξικό της Καινής Διαθήκης (Theological Dictionary of the New Testament) παρατηρεί πως αυτή η λέξη (κόφερ) «πάντοτε υποδηλώνει ισοδυναμία», ή αντιστοιχία. Έτσι λοιπόν, το κάλυμμα της κιβωτού της διαθήκης είχε σχήμα αντίστοιχο με την ίδια την κιβωτό. Παρόμοια, για να απολυτρωθεί, ή να καλυφτεί, η αμαρτία, πρέπει να πληρωθεί ένα τίμημα που αντιστοιχεί πλήρως ή καλύπτει πλήρως τη βλάβη που προξένησε η αμαρτία. Ο Νόμος του Θεού προς τον Ισραήλ δήλωνε λοιπόν: «Ψυχή θα είναι αντί ψυχής, μάτι αντί ματιού, δόντι αντί δοντιού, χέρι αντί χεριού, πόδι αντί ποδιού».—Δευτερονόμιο 19:21.

9. Γιατί πρόσφεραν θυσίες ζώων οι πιστοί, και πώς θεωρούσε αυτές τις θυσίες ο Ιεχωβά;

9 Οι πιστοί, από τον Άβελ και έπειτα, πρόσφεραν θυσίες ζώων στον Θεό. Κάνοντάς το αυτό, καταδείκνυαν ότι αναγνώριζαν πως ήταν αμαρτωλοί και πως είχαν ανάγκη από απολύτρωση, και έδειχναν την πίστη τους στην υπόσχεση του Θεού για απελευθέρωση μέσω του “σπέρματός” του. (Γένεση 3:15· 4:1-4· Λευιτικό 17:11· Εβραίους 11:4) Ο Ιεχωβά έβλεπε με  εύνοια αυτές τις θυσίες και χορηγούσε στους λάτρεις του καλή υπόσταση. Παρ’ όλα αυτά, στην καλύτερη περίπτωση, οι προσφορές ζώων ήταν μόνο σύμβολα. Τα ζώα δεν μπορούσαν να καλύψουν πραγματικά την αμαρτία του ανθρώπου, επειδή είναι κατώτερα από τους ανθρώπους. (Ψαλμός 8:4-8) Γι’ αυτό, η Γραφή αναφέρει: «Δεν είναι δυνατόν το αίμα ταύρων και τράγων να αφαιρεί αμαρτίες». (Εβραίους 10:1-4) Αυτές οι θυσίες ήταν απλώς εξεικονιστικές ή συμβολικές της αληθινής λυτρωτικής θυσίας που επρόκειτο να έρθει.

Ένα «Αντίστοιχο Λύτρο»

10. (α) Σε ποιον έπρεπε να αντιστοιχεί ο λυτρωτής, και γιατί; (β) Γιατί ήταν απαραίτητη μόνο μία ανθρώπινη θυσία;

10 «Σε σχέση με τον Αδάμ όλοι πεθαίνουν», είπε ο απόστολος Παύλος. (1 Κορινθίους 15:22) Συνεπώς το λύτρο έπρεπε να περιλαμβάνει το θάνατο του ακριβούς αντίστοιχου του Αδάμ—ενός τέλειου ανθρώπου. (Ρωμαίους 5:14) Κανένα άλλο πλάσμα δεν μπορούσε να ισορροπήσει την πλάστιγγα της δικαιοσύνης. Μόνο ένας τέλειος άνθρωπος, κάποιος που δεν υπόκειτο στην Αδαμιαία θανατική ποινή, μπορούσε να προσφέρει ένα «αντίστοιχο λύτρο»—κάποιος που αντιστοιχούσε τέλεια στον Αδάμ. (1 Τιμόθεο 2:6) Δεν θα ήταν απαραίτητο να θυσιαστούν αμέτρητα εκατομμύρια άνθρωποι ώστε να αντιστοιχούν σε κάθε απόγονο του Αδάμ. Ο απόστολος Παύλος εξήγησε: «Μέσω ενός ανθρώπου [του Αδάμ] μπήκε η αμαρτία στον κόσμο και μέσω της αμαρτίας ο θάνατος». (Ρωμαίους 5:12) Και «εφόσον ο θάνατος είναι μέσω ενός ανθρώπου», ο Θεός φρόντισε για την απολύτρωση της ανθρωπότητας «μέσω ενός ανθρώπου». (1 Κορινθίους 15:21) Πώς;

«Αντίστοιχο λύτρο για όλους»

11. (α) Πώς θα “γευόταν θάνατο για κάθε άνθρωπο” ο λυτρωτής; (β) Γιατί δεν θα μπορούσαν να ωφεληθούν από το λύτρο ο Αδάμ και η Εύα; (Βλέπε υποσημείωση.)

11 Ο Ιεχωβά διευθέτησε ώστε ένας τέλειος άνθρωπος να θυσιάσει εθελοντικά τη ζωή του. Σύμφωνα με το εδάφιο Ρωμαίους 6:23, «ο μισθός που πληρώνει η αμαρτία είναι θάνατος». Θυσιάζοντας τη ζωή του, ο λυτρωτής θα “γευόταν θάνατο για κάθε άνθρωπο”. Με άλλα λόγια, θα πλήρωνε το μισθό για την αμαρτία  του Αδάμ. (Εβραίους 2:9· 2 Κορινθίους 5:21· 1 Πέτρου 2:24) Αυτό θα είχε τεράστιες νομικές συνέπειες. Ακυρώνοντας τη θανατική ποινή που είχε επιβληθεί στους υπάκουους απογόνους του Αδάμ, το λύτρο θα έκοβε ακριβώς στη ρίζα της την καταστροφική δύναμη της αμαρτίας. *Ρωμαίους 5:16.

12. Δείξτε με παράδειγμα πώς η πληρωμή ενός χρέους μπορεί να ωφελήσει πολλούς ανθρώπους.

12 Να ένα παράδειγμα: Φανταστείτε ότι ζείτε σε μια πόλη της οποίας οι περισσότεροι κάτοικοι εργάζονται σε ένα μεγάλο εργοστάσιο. Εσείς και οι γείτονές σας αμείβεστε καλά για τον κόπο σας και ζείτε άνετα. Μια μέρα όμως το εργοστάσιο κλείνει τις πόρτες του. Για ποιο λόγο; Ο διευθυντής του εργοστασίου αποδείχτηκε διεφθαρμένος και οδήγησε την επιχείρηση σε χρεοκοπία. Εσείς και οι γείτονές σας, που ξαφνικά μείνατε χωρίς δουλειά, δεν μπορείτε να πληρώσετε τους λογαριασμούς σας. Γαμήλιοι σύντροφοι, παιδιά και πιστωτές υποφέρουν εξαιτίας της διαφθοράς εκείνου του ενός ανθρώπου. Υπάρχει διέξοδος; Ναι! Ένας πλούσιος ευεργέτης αποφασίζει να παρέμβει. Γνωρίζει την αξία της εταιρίας. Επίσης συμπονάει τους πολλούς εργαζομένους σε αυτήν και τις οικογένειές τους. Γι’ αυτό, φροντίζει να πληρώσει το χρέος της εταιρίας και να ανοίξει ξανά το εργοστάσιο. Η παραγραφή αυτού του ενός χρέους φέρνει ανακούφιση στους πολλούς εργαζομένους, στις οικογένειές τους και στους πιστωτές. Παρόμοια, η παραγραφή του χρέους του Αδάμ φέρνει οφέλη σε αμέτρητα εκατομμύρια ανθρώπους.

Ποιος Προμηθεύει το Λύτρο;

13, 14. (α) Πώς προμήθευσε ο Ιεχωβά το λύτρο για την ανθρωπότητα; (β) Σε ποιον πληρώνεται το λύτρο, και γιατί είναι απαραίτητη αυτή η πληρωμή;

13 Μόνο ο Ιεχωβά μπορούσε να προμηθεύσει «το Αρνί . . . το οποίο αφαιρεί την αμαρτία του κόσμου». (Ιωάννης 1:29) Αλλά ο  Θεός δεν έστειλε έναν οποιονδήποτε άγγελο για να σώσει την ανθρωπότητα. Αντίθετα, έστειλε Αυτόν που μπορούσε να δώσει την ύστατη, οριστική απάντηση στην κατηγορία του Σατανά κατά των υπηρετών του Ιεχωβά. Ναι, ο Ιεχωβά έκανε την υπέρτατη θυσία να στείλει τον μονογενή του Γιο, για τον οποίο «έτρεφε ιδιαίτερη συμπάθεια». (Παροιμίες 8:30) Πρόθυμα, ο Γιος του Θεού «άδειασε τον εαυτό του» από την ουράνια φύση του. (Φιλιππησίους 2:7) Θαυματουργικά, ο Ιεχωβά μετέφερε τη ζωή και το πρότυπο της προσωπικότητας του πρωτότοκου ουράνιου Γιου του στη μήτρα μιας Ιουδαίας παρθένας, η οποία ονομαζόταν Μαρία. (Λουκάς 1:27, 35) Ως άνθρωπος, θα ονομαζόταν Ιησούς. Αλλά από νομική άποψη, θα μπορούσε να ονομαστεί δεύτερος Αδάμ, επειδή αντιστοιχούσε τέλεια στον Αδάμ. (1 Κορινθίους 15:45, 47) Ο Ιησούς μπορούσε λοιπόν να προσφέρει τον εαυτό του για θυσία ως λύτρο για την αμαρτωλή ανθρωπότητα.

14 Σε ποιον θα πληρωνόταν αυτό το λύτρο; Το εδάφιο Ψαλμός 49:7 αναφέρει συγκεκριμένα ότι το λύτρο πληρώνεται «στον Θεό». Αλλά ο Ιεχωβά δεν είναι εκείνος που κάνει εξαρχής τη διευθέτηση του λύτρου; Ναι, αλλά αυτό δεν μειώνει το λύτρο κάνοντάς το μια άσκοπη, μηχανική συναλλαγή—σαν να παίρνει κάποιος χρήματα από τη μια τσέπη και να τα βάζει στην άλλη. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι το λύτρο δεν αποτελεί υλική συναλλαγή, αλλά νομική πράξη. Κάνοντας την προμήθεια για την πληρωμή του λύτρου, ακόμη και με τεράστιο προσωπικό κόστος, ο Ιεχωβά επιβεβαίωσε την αδιασάλευτη προσκόλλησή του στη δική του τέλεια δικαιοσύνη.—Γένεση 22:7, 8, 11-13· Εβραίους 11:17· Ιακώβου 1:17.

15. Γιατί ήταν απαραίτητο να υποφέρει και να πεθάνει ο Ιησούς;

15 Την άνοιξη του 33 Κ.Χ., ο Ιησούς Χριστός υποβλήθηκε πρόθυμα σε μια δοκιμασία που οδήγησε στην πληρωμή του λύτρου. Επέτρεψε να τον συλλάβουν με βάση ψεύτικες κατηγορίες, να τον καταδικάσουν και να τον καρφώσουν σε ένα ξύλο εκτέλεσης. Ήταν όντως απαραίτητο να υποφέρει τόσο ο Ιησούς; Ναι, διότι έπρεπε να τακτοποιηθεί το ζήτημα της ακεραιότητας των υπηρετών του Θεού. Είναι σημαντικό ότι ο Θεός δεν επέτρεψε να θανατωθεί το βρέφος Ιησούς από τον  Ηρώδη. (Ματθαίος 2:13-18) Αλλά όταν ο Ιησούς ήταν ενήλικος, μπόρεσε να αντέξει τις σφοδρές επιθέσεις του Σατανά με πλήρη κατανόηση των ζητημάτων. * Παραμένοντας «όσιος, άκακος, αμόλυντος, χωρισμένος από τους αμαρτωλούς» παρά τη φρικτή μεταχείριση, ο Ιησούς απέδειξε οριστικά και αμετάκλητα ότι ο Ιεχωβά έχει υπηρέτες που παραμένουν πιστοί υπό δοκιμασία. (Εβραίους 7:26) Δεν είναι παράξενο λοιπόν που τη στιγμή πριν από το θάνατό του ο Ιησούς αναφώνησε θριαμβευτικά: «Έχει επιτελεστεί!»—Ιωάννης 19:30.

Ολοκληρώνει το Απολυτρωτικό του Έργο

16, 17. (α) Πώς συνέχισε το απολυτρωτικό του έργο ο Ιησούς; (β) Γιατί ήταν απαραίτητο να εμφανιστεί ο Ιησούς «μπροστά στο πρόσωπο του Θεού για εμάς»;

16 Ο Ιησούς δεν είχε ολοκληρώσει ακόμη το απολυτρωτικό του έργο. Την τρίτη ημέρα μετά το θάνατο του Ιησού, ο Ιεχωβά τον ήγειρε από τους νεκρούς. (Πράξεις 3:15· 10:40) Μέσω αυτής της μνημειώδους πράξης, ο Ιεχωβά όχι μόνο αντάμειψε τον Γιο του για την πιστή του υπηρεσία αλλά του έδωσε και την ευκαιρία να ολοκληρώσει το απολυτρωτικό του έργο ως Αρχιερέα του Θεού. (Ρωμαίους 1:4· 1 Κορινθίους 15:3-8) Ο απόστολος Παύλος εξηγεί: «Όταν ο Χριστός ήρθε ως αρχιερέας . . . , μπήκε, όχι με το αίμα τράγων και νεαρών ταύρων, αλλά με το δικό του αίμα, μία φορά για πάντα στον άγιο τόπο και εξασφάλισε αιώνια απελευθέρωση για εμάς. Διότι ο Χριστός μπήκε, όχι σε κάποιον άγιο τόπο φτιαγμένο από χέρια, ο οποίος είναι αντίγραφο της πραγματικότητας, αλλά στον ίδιο τον ουρανό, για να εμφανιστεί τώρα μπροστά στο πρόσωπο του Θεού για εμάς».—Εβραίους 9:11, 12, 24.

 17 Ο Χριστός δεν μπορούσε να πάρει το φυσικό του αίμα στον ουρανό. (1 Κορινθίους 15:50) Αντίθετα, πήρε εκείνο το οποίο συμβόλιζε αυτό το αίμα: τη νομική αξία της θυσιασμένης τέλειας ανθρώπινης ζωής του. Κατόπιν, μπροστά στο πρόσωπο του Θεού, παρουσίασε επίσημα την αξία αυτής της ζωής ως λύτρο σε αντάλλαγμα για την αμαρτωλή ανθρωπότητα. Δέχτηκε ο Ιεχωβά εκείνη τη θυσία; Ναι, και αυτό έγινε φανερό την Πεντηκοστή του 33 Κ.Χ., όταν το άγιο πνεύμα εκχύθηκε πάνω σε περίπου 120 μαθητές στην Ιερουσαλήμ. (Πράξεις 2:1-4) Μολονότι αυτό ήταν συναρπαστικό, το λύτρο μόλις άρχιζε τότε να παρέχει θαυμαστά οφέλη.

Οφέλη από το Λύτρο

18, 19. (α) Ποιες δύο ομάδες ατόμων ωφελούνται από τη συμφιλίωση που κατέστησε δυνατή το αίμα του Χριστού; (β) Για τα μέλη του “μεγάλου πλήθους”, ποια είναι μερικά τωρινά και μελλοντικά οφέλη του λύτρου;

18 Στην επιστολή του προς τους Κολοσσαείς, ο Παύλος εξηγεί ότι ο Θεός θεώρησε καλό μέσω του Χριστού να συμφιλιώσει με τον εαυτό Του όλα τα άλλα πράγματα κάνοντας ειρήνη μέσω του αίματος που έχυσε ο Ιησούς πάνω στο ξύλο του βασανισμού. Ο Παύλος εξηγεί επίσης ότι αυτή η συμφιλίωση αφορά δύο διαφορετικές ομάδες ατόμων, δηλαδή «τα πράγματα που βρίσκονται στους ουρανούς» και «τα πράγματα που βρίσκονται πάνω στη γη». (Κολοσσαείς 1:19, 20· Εφεσίους 1:10) Η πρώτη ομάδα αποτελείται από 144.000 Χριστιανούς που έχουν λάβει την ελπίδα να υπηρετούν ως ουράνιοι ιερείς και να κυβερνούν τη γη ως βασιλιάδες με τον Χριστό Ιησού. (Αποκάλυψη 5:9, 10· 7:4· 14:1-3) Μέσω αυτών, τα οφέλη από το λύτρο θα εφαρμοστούν σταδιακά στην υπάκουη ανθρωπότητα σε μια περίοδο χιλίων ετών.—1 Κορινθίους 15:24-26· Αποκάλυψη 20:6· 21:3, 4.

19 «Τα πράγματα που βρίσκονται πάνω στη γη» είναι τα άτομα που έχουν την προοπτική να απολαύσουν τέλεια ζωή στον Παράδεισο στη γη. Τα εδάφια Αποκάλυψη 7:9-17 τους περιγράφουν ως «ένα μεγάλο πλήθος» το οποίο θα επιζήσει από την ερχόμενη «μεγάλη θλίψη». Αλλά δεν χρειάζεται να περιμένουν μέχρι τότε για να απολαύσουν τα οφέλη από το λύτρο. Έχουν ήδη  “πλύνει τις στολές τους και τις έχουν κάνει λευκές με το αίμα του Αρνιού”. Επειδή ασκούν πίστη στο λύτρο, ακόμη και τώρα λαβαίνουν πνευματικά οφέλη από αυτή τη στοργική διευθέτηση. Έχουν ανακηρυχτεί δίκαιοι ως φίλοι του Θεού! (Ιακώβου 2:23) Ως αποτέλεσμα της θυσίας του Ιησού, μπορούν να “πλησιάζουν με παρρησία το θρόνο της παρ’ αξία καλοσύνης”. (Εβραίους 4:14-16) Όταν σφάλλουν, λαβαίνουν πραγματική συγχώρηση. (Εφεσίους 1:7) Παρά το ότι είναι ατελείς, απολαμβάνουν μια καθαρισμένη συνείδηση. (Εβραίους 9:9· 10:22· 1 Πέτρου 3:21) Η συμφιλίωση με τον Θεό, λοιπόν, δεν είναι μια εξέλιξη στην οποία ελπίζουν, αλλά μια τωρινή πραγματικότητα! (2 Κορινθίους 5:19, 20) Στη διάρκεια της Χιλιετίας, θα “ελευθερωθούν από την υποδούλωση στη φθορά” σταδιακά και τελικά θα “έχουν την ένδοξη ελευθερία των παιδιών του Θεού”.—Ρωμαίους 8:21.

20. Πώς επηρεάζεστε εσείς προσωπικά όταν στοχάζεστε το λύτρο;

20 «Ευχαριστίες ας δοθούν στον Θεό μέσω του Ιησού Χριστού» για το λύτρο! (Ρωμαίους 7:25) Το λύτρο είναι απλό όσον αφορά την αρχή στην οποία βασίζεται, αλλά έχει τόσο μεγάλο βάθος ώστε μας γεμίζει με δέος. (Ρωμαίους 11:33) Και καθώς εμείς στοχαζόμαστε το λύτρο με εκτίμηση, αυτό αγγίζει την καρδιά μας, φέρνοντάς μας ακόμη πιο κοντά στον Θεό της δικαιοσύνης. Σαν τον ψαλμωδό, έχουμε κάθε λόγο να αινούμε τον Ιεχωβά ως αυτόν που «αγαπάει τη δικαιοσύνη και την κρίση».—Ψαλμός 33:5.

^ παρ. 11 Ο Αδάμ και η Εύα δεν θα μπορούσαν να ωφεληθούν από το λύτρο. Ο Μωσαϊκός Νόμος ανέφερε την εξής αρχή σχετικά με κάποιον εκούσιο δολοφόνο: «Δεν πρέπει να δεχτείτε λύτρο για την ψυχή δολοφόνου που είναι άξιος θανάτου». (Αριθμοί 35:31) Σαφώς, ο Αδάμ και η Εύα ήταν άξιοι θανάτου επειδή εσκεμμένα και εν γνώσει τους παρήκουσαν τον Θεό. Με αυτόν τον τρόπο παραιτήθηκαν από την προοπτική της αιώνιας ζωής.

^ παρ. 15 Προκειμένου να αντισταθμίσει την αμαρτία του Αδάμ, ο Ιησούς έπρεπε να πεθάνει, όχι ως τέλειο παιδί, αλλά ως τέλειος άντρας. Θυμηθείτε ότι η αμαρτία του Αδάμ ήταν εσκεμμένη και διαπράχθηκε με πλήρη γνώση της σοβαρότητας της πράξης και των συνεπειών της. Για να γίνει λοιπόν «ο τελευταίος Αδάμ» και να καλύψει εκείνη την αμαρτία, ο Ιησούς έπρεπε να επιλέξει ώριμα και συνειδητά να διακρατήσει την ακεραιότητά του στον Ιεχωβά. (1 Κορινθίους 15:45, 47) Έτσι λοιπόν, ολόκληρη η πιστή πορεία της ζωής του Ιησού—και ο θυσιαστικός του θάνατος—αποτέλεσε “μια πράξη δικαίωσης”.—Ρωμαίους 5:18, 19.