Ρύθμιση προσβασιμότητας

Επιλέξτε γλώσσα

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Πλησιάστε τον Ιεχωβά

 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16

“Να Ασκείτε Δικαιοσύνη” Καθώς Περπατάτε με τον Θεό

“Να Ασκείτε Δικαιοσύνη” Καθώς Περπατάτε με τον Θεό

1-3. (α) Γιατί είμαστε υπόχρεοι στον Ιεχωβά; (β) Τι μας ζητάει σε ανταπόδοση ο στοργικός μας Διασώστης;

ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ότι είστε παγιδευμένοι σε ένα πλοίο που βουλιάζει. Τη στιγμή που νομίζετε ότι δεν υπάρχει ελπίδα, φτάνει ένας διασώστης και σας τραβάει για να σας σώσει. Πόση ανακούφιση νιώθετε καθώς ο διασώστης σάς απομακρύνει από τον κίνδυνο και λέει: «Τώρα είστε ασφαλής»! Δεν θα νιώθατε υπόχρεοι σε αυτό το άτομο; Κυριολεκτικά, θα του χρωστούσατε τη ζωή σας.

2 Από μερικές απόψεις, αυτό δείχνει τι έχει κάνει για εμάς ο Ιεχωβά. Ασφαλώς του είμαστε υπόχρεοι. Σε τελική ανάλυση, Αυτός έχει προμηθεύσει το λύτρο, καθιστώντας δυνατό το να διασωθούμε από τα δεσμά της αμαρτίας και του θανάτου. Νιώθουμε ασφαλείς γνωρίζοντας ότι, όσο εμείς ασκούμε πίστη σε εκείνη την πολύτιμη θυσία, οι αμαρτίες μας συγχωρούνται και το αιώνιο μέλλον μας είναι εξασφαλισμένο. (1 Ιωάννη 1:7· 4:9) Όπως είδαμε στο Κεφάλαιο 14, το λύτρο αποτελεί υπέρτατη έκφραση της αγάπης και της δικαιοσύνης του Ιεχωβά. Πώς πρέπει να ανταποκριθούμε εμείς;

3 Είναι κατάλληλο να εξετάσουμε τι ζητάει από εμάς σε ανταπόδοση ο στοργικός μας Διασώστης. Ο Ιεχωβά λέει μέσω του προφήτη Μιχαία: «Αυτός σου είπε, άνθρωπε χωματένιε, τι είναι καλό. Και τι σου ζητάει ο Ιεχωβά σε ανταπόδοση παρά να ασκείς δικαιοσύνη και να αγαπάς την καλοσύνη και να είσαι μετριόφρων καθώς περπατάς με τον Θεό σου;» (Μιχαίας 6:8) Σημειώστε ότι ένα από τα πράγματα που μας ζητάει ο Ιεχωβά σε ανταπόδοση είναι να “ασκούμε δικαιοσύνη”. Πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό;

Επιδίωξη “Αληθινής Δικαιοσύνης”

4. Πώς γνωρίζουμε ότι ο Ιεχωβά αναμένει από εμάς να ζούμε σε αρμονία με τους δίκαιους κανόνες του;

4 Ο Ιεχωβά αναμένει από εμάς να ζούμε σύμφωνα με τους κανόνες  του περί ορθού και εσφαλμένου. Εφόσον οι κανόνες του είναι δίκαιοι, επιδιώκουμε δικαιοσύνη όταν συμμορφωνόμαστε με αυτούς. «Μάθετε να κάνετε το καλό· αναζητήστε τη δικαιοσύνη», αναφέρει το εδάφιο Ησαΐας 1:17. Ο Λόγος του Θεού μάς προτρέπει να “εκζητούμε δικαιοσύνη”. (Σοφονίας 2:3) Επίσης μας παροτρύνει να “ντυθούμε τη νέα προσωπικότητα που δημιουργήθηκε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού με αληθινή δικαιοσύνη”. (Εφεσίους 4:24) Η αληθινή δικαιοσύνη αποκλείει τη βία, την ακαθαρσία και την ανηθικότητα επειδή αυτά παραβιάζουν καθετί άγιο.—Ψαλμός 11:5· Εφεσίους 5:3-5.

5, 6. (α) Γιατί δεν αποτελεί φορτίο για εμάς το να συμμορφωνόμαστε με τους κανόνες του Ιεχωβά; (β) Πώς δείχνει η Γραφή ότι η επιδίωξη της δικαιοσύνης είναι μια συνεχής διαδικασία;

5 Μήπως είναι φορτίο για εμάς το να συμμορφωνόμαστε με τους δίκαιους κανόνες του Ιεχωβά; Όχι. Η καρδιά που ελκύεται στον Ιεχωβά δεν ενοχλείται από τις απαιτήσεις του. Επειδή αγαπάμε τον Θεό μας και όλα όσα αυτός αντιπροσωπεύει, θέλουμε να ζούμε με τρόπο που να τον ευαρεστεί. (1 Ιωάννη 5:3) Θυμηθείτε ότι ο Ιεχωβά «αγαπάει τις δίκαιες πράξεις». (Ψαλμός 11:7) Αν θέλουμε να μιμούμαστε πραγματικά τη θεϊκή δικαιοσύνη, πρέπει να φτάσουμε στο σημείο να αγαπάμε όσα αγαπάει ο Ιεχωβά και να μισούμε όσα μισεί αυτός.—Ψαλμός 97:10.

6 Δεν είναι εύκολο για ατελείς ανθρώπους να επιδιώκουν δικαιοσύνη. Πρέπει να βγάλουμε από πάνω μας την παλιά προσωπικότητα με τις αμαρτωλές συνήθειές της και να φορέσουμε τη νέα. Η Γραφή λέει ότι η νέα προσωπικότητα «γίνεται νέα» μέσω ακριβούς γνώσης. (Κολοσσαείς 3:9, 10) Οι λέξεις «γίνεται νέα» υποδηλώνουν ότι το να φοράμε τη νέα προσωπικότητα είναι μια συνεχής διαδικασία που απαιτεί επιμελή προσπάθεια. Όσο σκληρά και αν προσπαθούμε να κάνουμε το σωστό, σε ορισμένες περιπτώσεις η αμαρτωλή μας φύση μάς κάνει να σφάλλουμε σε σκέψεις, λόγια ή πράξεις.—Ρωμαίους 7:14-20· Ιακώβου 3:2.

7. Πώς πρέπει να θεωρούμε τις αστοχίες στις προσπάθειες που καταβάλλουμε προκειμένου να επιδιώκουμε δικαιοσύνη;

7 Πώς πρέπει να θεωρούμε τις αστοχίες στις προσπάθειες  που καταβάλλουμε προκειμένου να επιδιώκουμε δικαιοσύνη; Φυσικά, δεν πρέπει να ελαχιστοποιούμε τη σοβαρότητα της αμαρτίας. Ταυτόχρονα, ποτέ δεν πρέπει να παραιτηθούμε, νιώθοντας ότι οι ελλείψεις μας μάς κάνουν ακατάλληλους να υπηρετούμε τον Ιεχωβά. Ο φιλεύσπλαχνος Θεός μας έχει κάνει προμήθειες για να αποκαταστήσει τους ειλικρινά μετανοημένους στην εύνοιά του. Εξετάστε τα καθησυχαστικά λόγια του αποστόλου Ιωάννη: «Σας τα γράφω αυτά για να μη διαπράξετε αμαρτία». Αλλά κατόπιν πρόσθεσε ρεαλιστικά: «Εντούτοις, αν κανείς διαπράξει αμαρτία [εξαιτίας της κληρονομημένης ατέλειας], έχουμε βοηθό προς τον Πατέρα, τον Ιησού Χριστό». (1 Ιωάννη 2:1) Ναι, ο Ιεχωβά έχει προμηθεύσει τη λυτρωτική θυσία του Ιησού ώστε να μπορούμε να Τον υπηρετούμε με αποδεκτό τρόπο παρά την αμαρτωλή μας φύση. Δεν μας υποκινεί αυτό να θέλουμε να κάνουμε το καλύτερο ώστε να ευαρεστούμε τον Ιεχωβά;

Τα Καλά Νέα και η Θεϊκή Δικαιοσύνη

8, 9. Πώς φανερώνει τη δικαιοσύνη του Ιεχωβά η διακήρυξη των καλών νέων;

8 Μπορούμε να ασκούμε δικαιοσύνη—στην πραγματικότητα, να μιμούμαστε τη θεϊκή δικαιοσύνη—συμμετέχοντας πλήρως στο κήρυγμα των καλών νέων της Βασιλείας του Θεού σε άλλους. Ποια σχέση υπάρχει μεταξύ της δικαιοσύνης του Ιεχωβά και των καλών νέων;

9 Ο Ιεχωβά δεν θα φέρει το τέλος σε αυτό το πονηρό σύστημα χωρίς να φροντίσει να ακουστεί πρώτα η προειδοποίηση. Στην προφητεία του σχετικά με το τι θα λάβαινε χώρα στη διάρκεια του καιρού του τέλους, ο Ιησούς είπε: «Σε όλα τα έθνη πρέπει πρώτα να κηρυχτούν τα καλά νέα». (Μάρκος 13:10· Ματθαίος 24:3) Η χρήση της λέξης «πρώτα» υπονοεί ότι μετά το παγκόσμιο έργο κηρύγματος θα συμβούν και άλλα γεγονότα. Εκείνα τα γεγονότα περιλαμβάνουν την προειπωμένη μεγάλη θλίψη, η οποία θα σημάνει καταστροφή για τους πονηρούς και θα ανοίξει το δρόμο για έναν δίκαιο νέο κόσμο. (Ματθαίος 24:14, 21, 22) Ασφαλώς, κανένας δεν μπορεί να κατηγορήσει δικαιολογημένα τον Ιεχωβά ότι είναι άδικος απέναντι στους πονηρούς. Φροντίζοντας να ακουστεί η προειδοποίηση, δίνει σε αυτά τα  άτομα επαρκείς ευκαιρίες να αλλάξουν τις οδούς τους και να ξεφύγουν από την καταστροφή.—Ιωνάς 3:1-10.

Εκδηλώνουμε θεϊκή δικαιοσύνη όταν μεταδίδουμε αμερόληπτα τα καλά νέα στους άλλους

10, 11. Πώς αντανακλά τη θεϊκή δικαιοσύνη η συμμετοχή μας στο κήρυγμα των καλών νέων;

10 Πώς αντανακλά τη θεϊκή δικαιοσύνη το ότι κηρύττουμε τα καλά νέα; Πρώτα από όλα, είναι σωστό να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να βοηθούμε άλλους να αποκτήσουν σωτηρία. Εξετάστε και πάλι το παράδειγμα της διάσωσης από ένα πλοίο που βουλιάζει. Ενώ βρίσκεστε στην ασφάλεια της σωσίβιας λέμβου, σίγουρα θα θέλατε να βοηθήσετε άλλους που είναι ακόμη στο νερό. Παρόμοια, και εμείς έχουμε υποχρέωση απέναντι σε εκείνους που παλεύουν ακόμη μέσα στα «νερά» αυτού του πονηρού κόσμου. Είναι αλήθεια ότι πολλοί απορρίπτουν το άγγελμά μας. Αλλά όσο ο Ιεχωβά συνεχίζει να είναι υπομονετικός, εμείς έχουμε την ευθύνη να τους δώσουμε την ευκαιρία να «φτάσουν σε μετάνοια» και έτσι να αποκτήσουν την προοπτική της σωτηρίας.—2 Πέτρου 3:9.

11 Κηρύττοντας τα καλά νέα σε όλους όσους συναντάμε, εκδηλώνουμε δικαιοσύνη με έναν ακόμη σημαντικό τρόπο: Δείχνουμε αμεροληψία. Θυμηθείτε ότι «ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης, αλλά σε κάθε έθνος όποιος τον φοβάται και εργάζεται δικαιοσύνη είναι ευπρόσδεκτος σε αυτόν». (Πράξεις 10:34, 35) Για να μιμούμαστε τη δικαιοσύνη Του, δεν πρέπει να προδικάζουμε τους ανθρώπους. Αντίθετα, πρέπει να μεταδίδουμε τα καλά νέα στους άλλους ανεξαρτήτως της φυλής, της κοινωνικής θέσης ή της οικονομικής τους κατάστασης. Με αυτόν τον τρόπο δίνουμε την ευκαιρία σε όλους όσους θα προσέξουν να ακούσουν και να ανταποκριθούν στα καλά νέα.—Ρωμαίους 10:11-13.

Πώς Φερόμαστε στους Άλλους

12, 13. (α) Γιατί δεν πρέπει να σπεύδουμε να γινόμαστε κριτές των άλλων; (β) Τι σημαίνει η συμβουλή του Ιησού «μην κρίνετε» και «μην καταδικάζετε»;

12 Μπορούμε επίσης να ασκούμε δικαιοσύνη αν φερόμαστε στους άλλους όπως φέρεται ο Ιεχωβά σε εμάς. Είναι πολύ εύκολο να γίνουμε κριτές των άλλων, επικρίνοντας τα σφάλματά τους και αμφισβητώντας τα κίνητρά τους. Αλλά ποιος από εμάς θα ήθελε να ελέγχει ο Ιεχωβά εξονυχιστικά τα κίνητρά  μας και τα ελαττώματά μας με ανελεήμονα τρόπο; Ο Ιεχωβά δεν μας αντιμετωπίζει με αυτόν τον τρόπο. Ο ψαλμωδός παρατήρησε: «Αν παρατηρούσες σφάλματα, Γιαχ, Ιεχωβά, ποιος θα μπορούσε να σταθεί;» (Ψαλμός 130:3) Δεν είμαστε ευγνώμονες που ο δίκαιος και ελεήμων Θεός μας επιλέγει να μην εμμένει στις αποτυχίες μας; (Ψαλμός 103:8-10) Πώς πρέπει, λοιπόν, να φερόμαστε στους άλλους;

13 Αν εκτιμούμε την ελεήμονα φύση της δικαιοσύνης του Θεού, δεν θα σπεύδουμε να κρίνουμε τους άλλους σε ζητήματα που δεν μας αφορούν ή που είναι λιγότερο σημαντικά. Στην Επί του Όρους Ομιλία του, ο Ιησούς προειδοποίησε: «Μην κρίνετε για να μην κριθείτε». (Ματθαίος 7:1) Σύμφωνα με την αφήγηση του Λουκά, ο Ιησούς πρόσθεσε: «Μην καταδικάζετε, και δεν πρόκειται να καταδικαστείτε». (Λουκάς 6:37) Ο Ιησούς έδειξε ότι γνώριζε πως οι ατελείς άνθρωποι έχουν την τάση να είναι επικριτικοί. Όποιος από τους ακροατές του είχε τη συνήθεια να κρίνει τους άλλους αυστηρά έπρεπε να τη σταματήσει.

14. Για ποιους λόγους “δεν πρέπει να κρίνουμε” τους άλλους;

14 Γιατί “δεν πρέπει να κρίνουμε” τους άλλους; Κατ’ αρχάς, η εξουσία μας είναι περιορισμένη. Ο μαθητής Ιάκωβος μας υπενθυμίζει: «Ένας είναι νομοθέτης και κριτής»—ο Ιεχωβά. Συνεπώς ο Ιάκωβος ρωτάει εύστοχα: «Εσύ ποιος είσαι που κρίνεις τον πλησίον σου;» (Ιακώβου 4:12· Ρωμαίους 14:1-4) Επίσης, η αμαρτωλή μας φύση μπορεί πολύ εύκολα να κάνει τις κρίσεις μας άδικες. Πολλές τάσεις και κίνητρα—μεταξύ άλλων, η προκατάληψη, η πληγωμένη υπερηφάνεια, η ζήλια και η αυτοδικαίωση—μπορούν να διαστρεβλώσουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τους συνανθρώπους μας. Έχουμε και επιπρόσθετους περιορισμούς, και όταν τους αναλογιζόμαστε, αυτό πρέπει να μας συγκρατεί από το να σπεύδουμε να βρίσκουμε σφάλματα στους άλλους. Δεν μπορούμε να διαβάζουμε τις καρδιές ούτε μπορούμε να γνωρίζουμε όλες τις προσωπικές περιστάσεις των άλλων. Ποιοι είμαστε λοιπόν εμείς που θα αποδώσουμε εσφαλμένα κίνητρα στους ομοπίστους ή θα επικρίνουμε τις προσπάθειες που καταβάλλουν στην υπηρεσία του Θεού; Πόσο καλύτερο είναι να μιμούμαστε τον Ιεχωβά  ψάχνοντας να βρούμε το καλό στους αδελφούς και στις αδελφές μας αντί να συγκεντρώνουμε την προσοχή μας στις αποτυχίες τους!

15. Ποια λόγια και μεταχείριση δεν έχουν θέση στους λάτρεις του Θεού, και γιατί;

15 Τι θα πούμε για τα μέλη της οικογένειάς μας; Δυστυχώς, στο σημερινό κόσμο μερικές από τις σκληρότερες κρίσεις ακούγονται στον τόπο που θα έπρεπε να είναι καταφύγιο ειρήνης—στο σπίτι. Δεν είναι ασυνήθιστο να ακούει κανείς για καταπιεστικούς συζύγους, άντρες και γυναίκες, ή γονείς που «καταδικάζουν» τα μέλη της οικογένειάς τους σε έναν συνεχή καταιγισμό φραστικής ή σωματικής κακομεταχείρισης. Αλλά τα σκληρά λόγια, ο πικρός σαρκασμός και η κακομεταχείριση δεν έχουν θέση στους λάτρεις του Θεού. (Εφεσίους 4:29, 31· 5:33· 6:4) Η συμβουλή του Ιησού «μην κρίνετε» και «μην καταδικάζετε» δεν παύει να εφαρμόζεται όταν είμαστε στο σπίτι. Θυμηθείτε ότι η άσκηση δικαιοσύνης περιλαμβάνει το να  φερόμαστε στους άλλους όπως φέρεται ο Ιεχωβά σε εμάς. Ο Θεός μας ποτέ δεν είναι σκληρός ή βάναυσος στην πολιτεία του απέναντί μας. Αντίθετα, «είναι πολύ τρυφερός σε στοργή» προς εκείνους που τον αγαπούν. (Ιακώβου 5:11) Τι έξοχο παράδειγμα προς μίμηση!

Οι Πρεσβύτεροι Υπηρετούν «για Κρίση»

16, 17. (α) Τι αναμένει ο Ιεχωβά από τους πρεσβυτέρους; (β) Τι πρέπει να γίνει όταν ένας αμαρτωλός δεν εκδηλώνει γνήσια μετάνοια, και γιατί;

16 Όλοι έχουμε ευθύνη να ασκούμε δικαιοσύνη, αλλά οι πρεσβύτεροι στη Χριστιανική εκκλησία έχουν ιδιαίτερη ευθύνη στον τομέα αυτόν. Προσέξτε την προφητική περιγραφή για τους «άρχοντες», ή πρεσβυτέρους, την οποία κατέγραψε ο Ησαΐας: «Δείτε! Βασιλιάς θα βασιλέψει για δικαιοσύνη· και άρχοντες θα άρχουν για κρίση». (Ησαΐας 32:1) Ναι, ο Ιεχωβά αναμένει από τους πρεσβυτέρους να υπηρετούν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Πώς μπορούν να το κάνουν αυτό;

17 Αυτοί οι άντρες που έχουν τα πνευματικά προσόντα γνωρίζουν πολύ καλά ότι η δικαιοσύνη απαιτεί να διατηρείται η εκκλησία καθαρή. Μερικές φορές, οι πρεσβύτεροι είναι υποχρεωμένοι να κρίνουν περιπτώσεις σοβαρής αδικοπραγίας. Όταν το κάνουν αυτό, θυμούνται ότι η θεϊκή δικαιοσύνη επιδιώκει να δείχνει έλεος όπου αυτό είναι δυνατόν. Έτσι προσπαθούν να οδηγήσουν τον αμαρτωλό σε μετάνοια. Αλλά τι συμβαίνει όταν ο αμαρτωλός δεν εκδηλώνει γνήσια μετάνοια παρά τις προσπάθειες που γίνονται για να βοηθηθεί; Με τέλεια δικαιοσύνη, ο Λόγος του Ιεχωβά ορίζει ότι πρέπει να γίνει ένα σταθερό βήμα: «Να απομακρύνετε τον πονηρό άνθρωπο από ανάμεσά σας». Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αποβληθεί από την εκκλησία. (1 Κορινθίους 5:11-13· 2 Ιωάννη 9-11) Οι πρεσβύτεροι λυπούνται όταν χρειάζεται να κάνουν κάτι τέτοιο, αλλά αναγνωρίζουν ότι αυτό είναι αναγκαίο προκειμένου να προστατέψουν την ηθική και πνευματική καθαρότητα της εκκλησίας. Ακόμη και τότε, ελπίζουν ότι κάποια μέρα ο αμαρτωλός θα συνέλθει και θα επιστρέψει στην εκκλησία.—Λουκάς 15:17, 18.

18. Τι έχουν οι πρεσβύτεροι κατά νου όταν δίνουν Γραφικές συμβουλές σε άλλους;

18 Το να υπηρετούν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης περιλαμβάνει  επίσης το να δίνουν Γραφικές συμβουλές όποτε χρειάζεται. Φυσικά, οι πρεσβύτεροι δεν ψάχνουν να βρουν ελαττώματα στους άλλους. Ούτε αρπάζουν κάθε ευκαιρία για να δώσουν διόρθωση. Αλλά ένας ομόπιστος ίσως κάνει «κάποιο εσφαλμένο βήμα προτού το αντιληφθεί». Το να θυμούνται ότι η θεϊκή δικαιοσύνη δεν είναι βάναυση ούτε άσπλαχνη θα υποκινήσει τους πρεσβυτέρους να “προσπαθήσουν να διορθώσουν αυτόν τον άνθρωπο με πνεύμα πραότητας”. (Γαλάτες 6:1) Συνεπώς, οι πρεσβύτεροι δεν θα μαλώσουν κάποιον που έσφαλε ούτε θα χρησιμοποιήσουν σκληρά λόγια. Αντίθετα, η συμβουλή που δίνεται με αγάπη ενθαρρύνει αυτόν που τη λαβαίνει. Ακόμη και όταν παρέχουν συγκεκριμένο έλεγχο—τονίζοντας ευθέως τις συνέπειες μιας άσοφης πορείας—οι πρεσβύτεροι έχουν κατά νου ότι ο ομόπιστος που έσφαλε είναι πρόβατο στο ποίμνιο του Ιεχωβά. * (Λουκάς 15:7) Όταν η συμβουλή ή ο έλεγχος υποκινείται σαφώς από αγάπη και δίνεται με αγάπη, είναι πιθανότερο να διορθώσει αυτόν που έσφαλε.

19. Ποιες αποφάσεις καλούνται να πάρουν οι πρεσβύτεροι, και πού πρέπει να βασίζουν αυτές τις αποφάσεις;

19 Οι πρεσβύτεροι συχνά καλούνται να πάρουν αποφάσεις που επηρεάζουν τους ομοπίστους τους. Παραδείγματος χάρη, οι πρεσβύτεροι συναθροίζονται σε τακτά διαστήματα για να εξετάσουν αν άλλοι αδελφοί στην εκκλησία έχουν τα προσόντα να συστηθούν ως πρεσβύτεροι ή διακονικοί υπηρέτες. Οι πρεσβύτεροι γνωρίζουν τη σπουδαιότητα του να είναι αμερόληπτοι. Αφήνουν τις απαιτήσεις του Θεού για αυτούς τους διορισμούς να τους κατευθύνουν όταν παίρνουν αποφάσεις, χωρίς να βασίζονται σε προσωπικά αισθήματα. Ενεργούν λοιπόν “χωρίς να προδικάζουν, μη κάνοντας τίποτα με προκατειλημμένη διάθεση”.—1 Τιμόθεο 5:21.

20, 21. (α) Τι προσπαθούν να είναι οι πρεσβύτεροι, και γιατί; (β) Τι μπορούν να κάνουν οι πρεσβύτεροι για να βοηθήσουν τις «καταθλιμμένες ψυχές»;

 20 Οι πρεσβύτεροι ασκούν θεϊκή δικαιοσύνη και με άλλους τρόπους. Αφού προείπε ότι οι πρεσβύτεροι θα υπηρετούσαν «για κρίση», ο Ησαΐας συνέχισε: «Ο καθένας τους θα είναι σαν καταφύγιο από τον άνεμο και κρυψώνα από την καταιγίδα, σαν ρεύματα νερού σε άνυδρη χώρα, σαν τη σκιά μεγάλου βράχου σε εξαντλημένη γη». (Ησαΐας 32:2) Οι πρεσβύτεροι, λοιπόν, προσπαθούν να αποτελούν πηγή παρηγοριάς και αναζωογόνησης για τους συλλάτρεις τους.

21 Σήμερα, με όλα τα προβλήματα που τείνουν να αποκαρδιώνουν, πολλοί χρειάζονται ενθάρρυνση. Πρεσβύτεροι, τι μπορείτε να κάνετε για να βοηθήσετε τις «καταθλιμμένες ψυχές»; (1 Θεσσαλονικείς 5:14) Να τους ακούτε με συμπόνια. (Ιακώβου 1:19) Ίσως έχουν ανάγκη να μοιραστούν την «έντονη ανησυχία» της καρδιάς τους με κάποιον που εμπιστεύονται.  (Παροιμίες 12:25) Διαβεβαιώστε τους ότι είναι επιθυμητοί, πολύτιμοι και αγαπητοί—ναι, στον Ιεχωβά καθώς και στους αδελφούς και στις αδελφές τους. (1 Πέτρου 1:22· 5:6, 7) Επιπλέον, μπορείτε να προσεύχεστε μαζί τους και για χάρη τους. Το να ακούν έναν πρεσβύτερο να λέει μια εγκάρδια προσευχή για χάρη τους μπορεί να είναι άκρως παρηγορητικό. (Ιακώβου 5:14, 15) Οι στοργικές προσπάθειες που καταβάλλετε για να βοηθάτε τα καταθλιμμένα άτομα δεν θα περάσουν απαρατήρητες από τον Θεό της δικαιοσύνης.

Οι πρεσβύτεροι αντανακλούν τη δικαιοσύνη του Ιεχωβά όταν ενθαρρύνουν τους αποκαρδιωμένους

22. Με ποιους τρόπους μπορούμε να μιμούμαστε τη δικαιοσύνη του Ιεχωβά, και με ποιο αποτέλεσμα;

22 Αληθινά, πλησιάζουμε περισσότερο τον Ιεχωβά μιμούμενοι τη δικαιοσύνη του! Όταν υποστηρίζουμε τους δίκαιους κανόνες του, όταν μεταδίδουμε σε άλλους τα ζωοσωτήρια καλά νέα και όταν επιλέγουμε να βλέπουμε το καλό στους άλλους αντί να ψάχνουμε να βρούμε τα σφάλματά τους, τότε εκδηλώνουμε θεϊκή δικαιοσύνη. Πρεσβύτεροι, όταν προστατεύετε την καθαρότητα της εκκλησίας, όταν δίνετε εποικοδομητική Γραφική συμβουλή, όταν παίρνετε αμερόληπτες αποφάσεις και όταν ενθαρρύνετε τους αποκαρδιωμένους, αντανακλάτε τη θεϊκή δικαιοσύνη. Πόσο πρέπει να χαίρεται η καρδιά του Ιεχωβά όταν κοιτάζει από τους ουρανούς και βλέπει το λαό του να προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο που μπορούν για να “ασκούν δικαιοσύνη” καθώς περπατούν με τον Θεό τους!

^ παρ. 18 Στο εδάφιο 2 Τιμόθεο 4:2, η Γραφή λέει ότι οι πρεσβύτεροι πρέπει μερικές φορές “να ελέγχουν, να επιτιμούν, να προτρέπουν”. Η λέξη παρακαλέω του Κειμένου η οποία αποδίδεται “προτρέπω” μπορεί να σημαίνει «ενθαρρύνω». Η συγγενική λέξη παράκλητος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιον που ενεργεί ως υποστηρικτής σε ένα νομικό ζήτημα. Συνεπώς, ακόμη και όταν οι πρεσβύτεροι παρέχουν σταθερό έλεγχο, πρέπει να είναι βοηθοί εκείνων που χρειάζονται πνευματική ενίσχυση.

Μάθετε Περισσότερα

Γιατί Μερικοί Αποκόπτονται;

Πώς ωφελεί η στοργική διαπαιδαγώγηση του Θεού το μετανοημένο παραβάτη;

Χριστιανοί Πρεσβύτεροι—“Συνεργάτες για τη Χαρά Μας”

Με ποιους τρόπους βοηθούν οι πρεσβύτεροι τους αδελφούς και τις αδελφές τους να είναι χαρούμενοι στην υπηρεσία του Θεού;