Ρύθμιση προσβασιμότητας

Επιλέξτε γλώσσα

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Πλησιάστε τον Ιεχωβά

 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26

Ένας Θεός που Είναι “Πρόθυμος να Συγχωρεί”

Ένας Θεός που Είναι “Πρόθυμος να Συγχωρεί”

1-3. (α) Ποιο βαρύ φορτίο βάσταζε ο ψαλμωδός Δαβίδ, και πώς βρήκε παρηγοριά για την ταραγμένη του καρδιά; (β) Όταν αμαρτάνουμε, ποιο επακόλουθο φορτίο μπορεί να βαστάζουμε, αλλά για ποιο πράγμα μάς διαβεβαιώνει ο Ιεχωβά;

«ΤΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ μου πέρασαν πάνω από το κεφάλι μου», έγραψε ο ψαλμωδός Δαβίδ. «Σαν ένα βαρύ φορτίο, είναι πολύ βαριά για εμένα. Παρέλυσα και συντρίφτηκα τρομερά». (Ψαλμός 38:4, 8) Ο Δαβίδ γνώριζε πόσο βαρύ μπορούσε να είναι το φορτίο μιας ένοχης συνείδησης. Αλλά βρήκε παρηγοριά για την ταραγμένη του καρδιά. Κατανοούσε ότι, ενώ ο Ιεχωβά μισεί την αμαρτία, δεν μισεί τον αμαρτωλό αν μετανοήσει αληθινά και απορρίψει την αμαρτωλή του πορεία. Με πλήρη πίστη στο γεγονός ότι ο Ιεχωβά είναι πρόθυμος να δείχνει έλεος στους μετανοημένους, ο Δαβίδ είπε: «Εσύ, Ιεχωβά, είσαι . . . πρόθυμος να συγχωρείς».—Ψαλμός 86:5.

2 Όταν αμαρτάνουμε, και εμείς μπορεί να βαστάζουμε το συντριπτικό φορτίο μιας πληγωμένης συνείδησης. Αυτό το αίσθημα των τύψεων είναι υγιές. Μπορεί να μας υποκινήσει να κάνουμε θετικά βήματα για να διορθώσουμε τα λάθη μας. Υπάρχει, όμως, ο κίνδυνος να μας κυριεύσει η ενοχή. Η καρδιά μας που μας καταδικάζει μπορεί να επιμένει ότι ο Ιεχωβά δεν θα μας συγχωρήσει, όσο και αν έχουμε μετανοήσει. Αν μας «καταπιεί» η ενοχή, ο Σατανάς ίσως προσπαθήσει να μας κάνει να παραιτηθούμε, να νιώσουμε ότι ο Ιεχωβά μάς θεωρεί ανάξιους, ακατάλληλους για να τον υπηρετούμε.—2 Κορινθίους 2:5-11.

3 Μήπως έτσι βλέπει τα ζητήματα ο Ιεχωβά; Κάθε άλλο! Η συγχωρητικότητα είναι μια πτυχή της μεγάλης αγάπης του Ιεχωβά. Στο Λόγο του, μας διαβεβαιώνει ότι όταν εκδηλώνουμε γνήσια, εγκάρδια μετάνοια, αυτός είναι πρόθυμος να συγχωρεί. (Παροιμίες 28:13) Για να μη μας φανεί ποτέ ανέφικτη η συγχώρηση του Ιεχωβά, ας εξετάσουμε γιατί και πώς συγχωρεί εκείνος.

 Γιατί Είναι “Πρόθυμος να Συγχωρεί” ο Ιεχωβά

4. Τι θυμάται ο Ιεχωβά σχετικά με τη φύση μας, και πώς επηρεάζει αυτό τον τρόπο που μας μεταχειρίζεται;

4 Ο Ιεχωβά γνωρίζει τους περιορισμούς μας. «Αυτός γνωρίζει καλά την πλάση μας, θυμάται ότι είμαστε χώμα», λέει το εδάφιο Ψαλμός 103:14. Δεν ξεχνάει ότι είμαστε χωματένια πλάσματα, με ελαττώματα ή αδυναμίες ως αποτέλεσμα της ατέλειας. Η έκφραση “γνωρίζει την πλάση μας” μάς θυμίζει ότι η Γραφή παρομοιάζει τον Ιεχωβά με αγγειοπλάστη και εμάς με τα πήλινα σκεύη που φτιάχνει. * (Ιερεμίας 18:2-6) Ο Μεγάλος Αγγειοπλάστης προσαρμόζει την πολιτεία του με εμάς σύμφωνα με την αδυναμία της αμαρτωλής μας φύσης και τον τρόπο που ανταποκρινόμαστε ή δεν ανταποκρινόμαστε στην καθοδήγησή του.

5. Πώς περιγράφει η επιστολή προς τους Ρωμαίους την ισχυρή λαβή της αμαρτίας;

5 Ο Ιεχωβά κατανοεί πόσο ισχυρή είναι η αμαρτία. Ο Λόγος του περιγράφει την αμαρτία ως μια κραταιά δύναμη που έχει πιάσει τον άνθρωπο στη θανατηφόρα λαβή της. Πόσο ισχυρή είναι η λαβή της αμαρτίας; Στην επιστολή προς τους Ρωμαίους, ο απόστολος Παύλος εξηγεί: Είμαστε «κάτω από την αμαρτία», όπως είναι οι στρατιώτες κάτω από τις διαταγές του διοικητή τους (Ρωμαίους 3:9)· η αμαρτία “βασιλεύει” στην ανθρωπότητα (Ρωμαίους 5:21)· «κατοικεί» μέσα μας (Ρωμαίους 7:17, 20)· ο “νόμος” της επενεργεί διαρκώς σε εμάς, προσπαθώντας ουσιαστικά να ελέγχει την πορεία μας. (Ρωμαίους 7:23, 25) Με τι ισχυρή λαβή σφίγγει η αμαρτία την ξεπεσμένη σάρκα μας!—Ρωμαίους 7:21, 24.

6, 7. (α) Πώς θεωρεί ο Ιεχωβά εκείνους που επιζητούν το έλεός του με συντετριμμένη καρδιά; (β) Γιατί δεν πρέπει να εκμεταλλευόμαστε το έλεος του Θεού;

6 Συνεπώς, ο Ιεχωβά γνωρίζει ότι δεν είναι εφικτό να του δείχνουμε τέλεια υπακοή, όσο ένθερμα και αν το λαχταρούμε αυτό. Μας διαβεβαιώνει με αγάπη πως, όταν επιζητούμε το έλεός του με συντετριμμένη καρδιά, θα μας δίνει συγχώρηση. Το εδάφιο Ψαλμός 51:17 αναφέρει: «Οι θυσίες στον Θεό είναι το συντετριμμένο πνεύμα· καρδιά συντετριμμένη και  καταθλιμμένη, Θεέ, δεν θα καταφρονήσεις». Ο Ιεχωβά ποτέ δεν θα απορρίψει ούτε θα αποδιώξει μια καρδιά «συντετριμμένη και καταθλιμμένη» από το φορτίο της ενοχής.

7 Μήπως, όμως, αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να εκμεταλλευόμαστε το έλεος του Θεού, χρησιμοποιώντας την αμαρτωλή μας φύση ως δικαιολογία για να αμαρτάνουμε; Και βέβαια όχι! Ο Ιεχωβά δεν κατευθύνεται από τα συναισθήματα και μόνο. Το έλεός του έχει όρια. Σε καμιά περίπτωση δεν θα συγχωρήσει εκείνους οι οποίοι με σκληρή καρδιά πράττουν εσκεμμένα την αμαρτία χωρίς να δείχνουν μετάνοια. (Εβραίους 10:26) Από την άλλη μεριά, όταν βλέπει μια συντετριμμένη καρδιά, είναι πρόθυμος να συγχωρεί. Ας εξετάσουμε τώρα κάποια από τα εκφραστικά λόγια που χρησιμοποιούνται στη Γραφή για να περιγράψουν αυτή τη θαυμαστή πτυχή της αγάπης του Ιεχωβά.

Με Πόσο Πλήρη Τρόπο Συγχωρεί ο Ιεχωβά;

8. Τι κάνει στην ουσία ο Ιεχωβά όταν συγχωρεί τις αμαρτίες μας, και ποια πεποίθηση μας δίνει αυτό;

8 Ο μετανοημένος Δαβίδ είπε: «Την αμαρτία μου εξομολογήθηκα τελικά σε εσένα, και το σφάλμα μου δεν το κάλυψα. . . . Και εσύ συγχώρησες το σφάλμα των αμαρτιών μου». (Ψαλμός 32:5) Η λέξη «συγχώρησες» αποδίδει μια εβραϊκή λέξη που βασικά σημαίνει «σηκώνω», «βαστάζω». Η χρήση της εδώ υποδηλώνει την απομάκρυνση «της ενοχής, της αδικίας, της παράβασης». Έτσι λοιπόν, ο Ιεχωβά στην ουσία σήκωσε τις αμαρτίες του Δαβίδ και τις απομάκρυνε. Αυτό αναμφίβολα καταπράυνε τα αισθήματα ενοχής που βάσταζε ο Δαβίδ. (Ψαλμός 32:3) Και εμείς επίσης μπορούμε να έχουμε απόλυτη πεποίθηση στον Θεό ο οποίος απομακρύνει τις αμαρτίες εκείνων που επιζητούν τη συγχώρησή του με βάση την πίστη τους στη λυτρωτική θυσία του Ιησού.—Ματθαίος 20:28.

9. Πόσο μακριά από εμάς βάζει ο Ιεχωβά τις αμαρτίες μας;

9 Ο Δαβίδ χρησιμοποίησε μια ακόμη ζωντανή έκφραση για να περιγράψει τη συγχωρητικότητα του Ιεχωβά: «Όσο μακριά είναι η ανατολή από τη δύση, τόσο μακριά από εμάς έβαλε τις παραβάσεις μας». (Ψαλμός 103:12) Πόσο μακριά είναι η ανατολή από τη δύση; Κατά μία έννοια, η ανατολή βρίσκεται πάντοτε στη μεγαλύτερη δυνατή απόσταση από τη δύση. Τα δύο σημεία δεν μπορούν ποτέ να συναντηθούν. Κάποιος λόγιος παρατηρεί  ότι αυτή η έκφραση σημαίνει «όσο πιο μακριά γίνεται· όσο πιο μακριά μπορούμε να φανταστούμε». Τα θεόπνευστα λόγια του Δαβίδ μάς λένε πως όταν ο Ιεχωβά συγχωρεί, βάζει τις αμαρτίες μας όσο πιο μακριά από εμάς μπορούμε να φανταστούμε.

«Οι αμαρτίες σας . . . θα γίνουν λευκές σαν το χιόνι»

10. Όταν ο Ιεχωβά συγχωρεί τις αμαρτίες μας, γιατί δεν πρέπει να νιώθουμε ότι φέρουμε πάνω μας την κηλίδα αυτών των αμαρτιών στην υπόλοιπη ζωή μας;

10 Έχετε προσπαθήσει ποτέ να βγάλετε μια κηλίδα από ένα ανοιχτόχρωμο ρούχο; Ίσως η κηλίδα να παρέμεινε, όσο και αν προσπαθήσατε να τη βγάλετε. Προσέξτε πώς περιγράφει ο Ιεχωβά την ικανότητα που έχει να συγχωρεί: «Αν οι αμαρτίες σας είναι κατακόκκινες, θα γίνουν λευκές σαν το χιόνι· αν είναι ερυθρές σαν την πορφύρα, θα γίνουν σαν το μαλλί». (Ησαΐας 1:18) Η «πορφύρα» ήταν ένα από τα σκούρα χρώματα των βαμμένων υφασμάτων. * Με τις δικές μας προσπάθειες ποτέ δεν μπορούμε να απομακρύνουμε την κηλίδα της αμαρτίας. Αλλά  ο Ιεχωβά μπορεί να πάρει αμαρτίες που είναι κατακόκκινες και πορφυρόχρωμες και να τις κάνει λευκές σαν το χιόνι ή σαν το άβαφο μαλλί. Όταν ο Ιεχωβά συγχωρεί τις αμαρτίες μας, δεν πρέπει να νιώθουμε ότι φέρουμε πάνω μας την κηλίδα αυτών των αμαρτιών στην υπόλοιπη ζωή μας.

11. Με ποια έννοια πετάει ο Ιεχωβά τις αμαρτίες μας πίσω από την πλάτη του;

11 Σε έναν συγκινητικό ύμνο ευγνωμοσύνης που συνέθεσε ο Εζεκίας αφού επέζησε από μια θανατηφόρα ασθένεια, είπε στον Ιεχωβά: «Πέταξες πίσω από την πλάτη σου όλες τις αμαρτίες μου». (Ησαΐας 38:17) Ο Ιεχωβά εδώ απεικονίζεται σαν να παίρνει τις αμαρτίες ενός μετανοημένου παραβάτη και να τις πετάει πίσω Του, όπου ούτε τις βλέπει ούτε τους δίνει πλέον σημασία. Σύμφωνα με μια πηγή, η ιδέα που μεταδίδεται μπορεί να εκφραστεί ως εξής: «Έκανες [τις αμαρτίες μου] σαν να μην είχαν συμβεί». Δεν μας καθησυχάζει αυτό;

12. Πώς δείχνει ο προφήτης Μιχαίας ότι, όταν ο Ιεχωβά συγχωρεί, αφαιρεί τις αμαρτίες μας μόνιμα;

12 Σε μια υπόσχεση αποκατάστασης, ο προφήτης Μιχαίας εξέφρασε την πεποίθησή του ότι ο Ιεχωβά θα συγχωρούσε το μετανοημένο λαό του: «Ποιος Θεός είναι όμοιός σου, που να . . . παραβλέπει την παράβαση του υπολοίπου της κληρονομιάς του; . . . Και θα ρίξεις στα βάθη της θάλασσας όλες τις αμαρτίες τους». (Μιχαίας 7:18, 19) Φανταστείτε τι σήμαιναν αυτά τα λόγια για εκείνους που ζούσαν στους Βιβλικούς χρόνους. Υπήρχε περίπτωση να βρεθεί κάτι που είχε ριχτεί «στα βάθη της θάλασσας»; Τα λόγια του Μιχαία δείχνουν, λοιπόν, πως όταν ο Ιεχωβά συγχωρεί, αφαιρεί τις αμαρτίες μας μόνιμα.

13. Τι σημαίνουν τα λόγια του Ιησού: «Συγχώρησέ μας τα χρέη μας»;

13 Ο Ιησούς χρησιμοποίησε τη σχέση ανάμεσα στους πιστωτές και στους χρεώστες για να δείξει παραστατικά τη συγχωρητικότητα του Ιεχωβά. Ο Ιησούς μάς παρότρυνε να προσευχόμαστε: «Συγχώρησέ μας τα χρέη μας». (Ματθαίος 6:12) Ο Ιησούς παρομοίασε έτσι τις αμαρτίες με χρέη. (Λουκάς 11:4) Όταν αμαρτάνουμε, γινόμαστε «χρεώστες» στον Ιεχωβά. Σχετικά με την έννοια του ρήματος ἄφες του Κειμένου, ρήμα το οποίο αποδίδεται «συγχώρησε», ένα σύγγραμμα αναφέρει: «Αφήνω ή παραιτούμαι από ένα χρέος, μη απαιτώντας την εξόφλησή του».  Κατά μία έννοια, όταν ο Ιεχωβά συγχωρεί, διαγράφει το χρέος που διαφορετικά θα υπολογιζόταν εις βάρος μας. Επομένως, οι μετανοημένοι αμαρτωλοί μπορούν να παρηγορηθούν. Ο Ιεχωβά ποτέ δεν θα απαιτήσει πληρωμή για ένα χρέος το οποίο έχει διαγράψει!—Ψαλμός 32:1, 2.

14. Ποια εικόνα φέρνει στο νου η φράση «να εξαλειφθούν οι αμαρτίες σας»;

14 Η συγχωρητικότητα του Ιεχωβά περιγράφεται ακόμη στο εδάφιο Πράξεις 3:19: «Μετανοήστε, λοιπόν, και μεταστραφείτε για να εξαλειφθούν οι αμαρτίες σας». Το ρήμα ἐξαλείφω σημαίνει μεταξύ άλλων «σβήνω, . . . διαγράφω ή καταστρέφω». Σύμφωνα με μερικούς λόγιους, η εικόνα που παρουσιάζεται είναι η εικόνα ενός ατόμου το οποίο σβήνει κάτι που έγραψε. Πώς ήταν αυτό δυνατόν; Το μελάνι που χρησιμοποιούνταν συνήθως στην αρχαία εποχή φτιαχνόταν από ένα μείγμα το οποίο περιλάμβανε άνθρακα, πηκτίνη και νερό. Λίγο μετά τη χρησιμοποίηση αυτού του μελανιού, το άτομο μπορούσε να πάρει ένα βρεγμένο σφουγγάρι και να σβήσει όσα είχε γράψει. Εδώ υπάρχει μια όμορφη εικόνα του ελέους του Ιεχωβά. Όταν συγχωρεί τις αμαρτίες μας, είναι σαν να παίρνει ένα σφουγγάρι και να τις σβήνει.

Ο Ιεχωβά θέλει να γνωρίζουμε πως είναι “πρόθυμος να συγχωρεί”

15. Τι θέλει ο Ιεχωβά να γνωρίζουμε για αυτόν;

15 Όταν στοχαζόμαστε αυτές τις ποικίλες λεκτικές εικόνες, δεν είναι σαφές ότι ο Ιεχωβά θέλει να γνωρίζουμε πως είναι αληθινά πρόθυμος να συγχωρεί τις αμαρτίες μας εφόσον διαπιστώνει ότι έχουμε μετανοήσει ειλικρινά; Δεν είναι ανάγκη να φοβόμαστε ότι θα χρησιμοποιήσει αυτές τις αμαρτίες εις βάρος μας στο μέλλον. Αυτό φαίνεται από κάτι άλλο που αποκαλύπτει η Γραφή για το μεγάλο έλεος του Ιεχωβά: Όταν συγχωρεί, ξεχνάει.

«Την Αμαρτία τους Δεν θα τη Θυμάμαι Πια»

16, 17. Όταν η Γραφή λέει ότι ο Ιεχωβά ξεχνάει τις αμαρτίες μας, τι σημαίνει αυτό, και γιατί απαντάτε έτσι;

16 Ο Ιεχωβά υποσχέθηκε σχετικά με τα μέλη της νέας διαθήκης: «Θα συγχωρήσω το σφάλμα τους, και την αμαρτία τους δεν θα τη θυμάμαι πια». (Ιερεμίας 31:34) Μήπως αυτό σημαίνει πως όταν ο Ιεχωβά συγχωρεί δεν είναι πια σε θέση να επαναφέρει στη μνήμη του τις αμαρτίες; Κάθε άλλο. Η Γραφή μάς λέει για τις αμαρτίες πολλών ατόμων τα οποία ο Ιεχωβά  συγχώρησε, περιλαμβανομένου και του Δαβίδ. (2 Σαμουήλ 11:1-17· 12:13) Προφανώς ο Ιεχωβά εξακολουθεί να γνωρίζει τα σφάλματα που διέπραξαν. Το ιστορικό των αμαρτιών τους, καθώς και αυτό της μετάνοιάς τους και της συγχώρησής τους από τον Θεό, έχει διατηρηθεί για το δικό μας όφελος. (Ρωμαίους 15:4) Τι εννοεί, λοιπόν, η Γραφή όταν λέει ότι ο Ιεχωβά δεν “θυμάται” τις αμαρτίες εκείνων που συγχωρεί;

17 Το εβραϊκό ρήμα που αποδίδεται «θα . . . θυμάμαι» υποδηλώνει περισσότερα από την απλή επαναφορά του παρελθόντος στη μνήμη. Το Θεολογικό Εγχειρίδιο της Παλαιάς Διαθήκης (Theological Wordbook of the Old Testament) σημειώνει ότι περιλαμβάνει «την επιπρόσθετη έννοια της ανάληψης κατάλληλης δράσης». Με αυτή την έννοια, λοιπόν, η “ενθύμηση” της αμαρτίας συνεπάγεται την ανάληψη δράσης εναντίον των αμαρτωλών.  (Ωσηέ 9:9) Αλλά όταν ο Θεός λέει «την αμαρτία τους δεν θα τη θυμάμαι πια», μας διαβεβαιώνει ότι, από τη στιγμή που θα συγχωρήσει τους μετανοημένους αμαρτωλούς, δεν θα δράσει εναντίον τους για αυτές τις αμαρτίες σε κάποιον μελλοντικό χρόνο. (Ιεζεκιήλ 18:21, 22) Επομένως, ο Ιεχωβά ξεχνάει με την έννοια ότι δεν επαναφέρει στο προσκήνιο ξανά και ξανά τις αμαρτίες μας για να μας κατηγορεί ή να μας τιμωρεί επανειλημμένα. Δεν είναι παρηγορητικό να γνωρίζουμε ότι ο Θεός μας συγχωρεί και ξεχνάει;

Τι θα Λεχθεί για τις Συνέπειες;

18. Γιατί η συγχώρηση δεν σημαίνει ότι ο μετανοημένος αμαρτωλός απαλλάσσεται από όλες τις συνέπειες της εσφαλμένης πορείας του;

18 Μήπως η προθυμία με την οποία συγχωρεί ο Ιεχωβά σημαίνει ότι ο μετανοημένος αμαρτωλός απαλλάσσεται από όλες τις συνέπειες της εσφαλμένης πορείας του; Κάθε άλλο. Δεν μπορούμε να αμαρτάνουμε ατιμωρητί. Ο Παύλος έγραψε: «Ό,τι σπέρνει ο άνθρωπος, αυτό και θα θερίσει». (Γαλάτες 6:7) Μπορεί να αντιμετωπίσουμε ορισμένες συνέπειες των πράξεών μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι, αφού ο Ιεχωβά δώσει συγχώρηση, φέρνει δεινά πάνω μας. Όταν ανακύπτουν δυσκολίες, ο Χριστιανός δεν πρέπει να πιστεύει: “Ίσως να με τιμωρεί ο Ιεχωβά για περασμένες αμαρτίες”. (Ιακώβου 1:13) Από την άλλη μεριά, ο Ιεχωβά δεν μας προφυλάσσει από όλες τις επιπτώσεις των εσφαλμένων πράξεών μας. Ένα διαζύγιο, μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, κάποια σεξουαλικά μεταδιδόμενη ασθένεια, η απώλεια της εμπιστοσύνης ή του σεβασμού—όλα αυτά μπορεί να είναι οι θλιβερές, αναπόφευκτες συνέπειες της αμαρτίας. Θυμηθείτε ότι, ακόμη και αφού συγχώρησε τον Δαβίδ για τις αμαρτίες που διέπραξε σε σχέση με τη Βηθ-σαβεέ και τον Ουρία, ο Ιεχωβά δεν προστάτεψε τον Δαβίδ από τις καταστροφικές συνέπειες που επακολούθησαν.—2 Σαμουήλ 12:9-12.

19-21. (α) Πώς ωφελούσε και το θύμα και τον παραβάτη ο νόμος που καταγράφεται στα εδάφια Λευιτικό 6:1-7; (β) Αν άλλα άτομα έχουν υποστεί βλάβη εξαιτίας των αμαρτιών μας, τι πρέπει να κάνουμε εμείς για να ευαρεστηθεί ο Ιεχωβά;

19 Οι αμαρτίες μας μπορεί να έχουν επιπρόσθετες συνέπειες, ιδιαίτερα αν άλλοι υπέστησαν βλάβη από τις πράξεις μας.  Σκεφτείτε, για παράδειγμα, την αφήγηση του 6ου κεφαλαίου του Λευιτικού. Ο Μωσαϊκός Νόμος ασχολείται εδώ με την περίπτωση στην οποία κάποιο άτομο διαπράττει ένα σοβαρό αδίκημα αφαιρώντας από κάποιον συμπατριώτη του Ισραηλίτη αγαθά μέσω κλοπής, αρπαγής ή απάτης. Ο αμαρτωλός αρνείται κατόπιν ότι είναι ένοχος, τολμώντας μάλιστα να ορκιστεί ψευδώς σχετικά με αυτό. Υπάρχουν μόνο τα αντικρουόμενα λόγια των δύο πλευρών. Αργότερα, όμως, η συνείδηση του παραβάτη αρχίζει να τον τύπτει και ομολογεί την αμαρτία του. Για να λάβει συγχώρηση από τον Θεό, πρέπει να κάνει ακόμη τρία πράγματα: να επιστρέψει όσα πήρε, να πληρώσει στο θύμα συνολικό πρόστιμο 20 τοις εκατό της αξίας των κλοπιμαίων και να προσφέρει ένα κριάρι ως προσφορά για ενοχή. Κατόπιν, ο νόμος αναφέρει: «Ο ιερέας θα κάνει εξιλέωση για αυτόν ενώπιον του Ιεχωβά και έτσι θα του δοθεί συγχώρηση».—Λευιτικό 6:1-7.

20 Αυτός ο νόμος αποτελούσε μια γεμάτη έλεος προμήθεια από τον Θεό. Ωφελούσε το θύμα, τα υπάρχοντα του οποίου επιστρέφονταν και το οποίο χωρίς αμφιβολία ένιωθε μεγάλη ανακούφιση όταν ο παραβάτης τελικά αναγνώριζε την αμαρτία του. Συγχρόνως, ο νόμος ωφελούσε το άτομο που υποκινούνταν τελικά από τη συνείδησή του να παραδεχτεί την ενοχή του και να επανορθώσει για το αδίκημα που είχε διαπράξει. Πράγματι, αν είχε αρνηθεί να το κάνει αυτό, δεν θα συγχωρούνταν από τον Θεό.

21 Αν και εμείς δεν είμαστε υπό το Μωσαϊκό Νόμο, αυτός ο Νόμος μάς παρέχει ενόραση στο νου του Ιεχωβά και στην άποψή του για τη συγχώρηση. (Κολοσσαείς 2:13, 14) Αν άλλα άτομα έχουν υποστεί βλάβη εξαιτίας των αμαρτιών μας, ο Θεός ευαρεστείται όταν κάνουμε ό,τι μπορούμε για να επανορθώσουμε το σφάλμα μας. (Ματθαίος 5:23, 24) Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει το να αναγνωρίσουμε την αμαρτία μας, να παραδεχτούμε την ενοχή μας και μάλιστα να ζητήσουμε συγνώμη από το θύμα. Κατόπιν μπορούμε να κάνουμε έκκληση στον Ιεχωβά με βάση τη θυσία του Ιησού και να λάβουμε τη διαβεβαίωση ότι έχουμε συγχωρηθεί από τον Θεό.—Εβραίους 10:21, 22.

22. Τι μπορεί να συνοδεύει τη συγχώρηση του Ιεχωβά;

22 Όπως κάθε στοργικός γονέας, ο Ιεχωβά μπορεί να δώσει συγχώρηση μαζί με κάποια διαπαιδαγώγηση. (Παροιμίες  3:11, 12) Ένας μετανοημένος Χριστιανός ίσως χρειαστεί να εγκαταλείψει το προνόμιο που είχε να υπηρετεί ως πρεσβύτερος, διακονικός υπηρέτης ή ολοχρόνιος κήρυκας των καλών νέων. Μπορεί να του είναι οδυνηρό να χάσει για κάποια περίοδο προνόμια τα οποία θεωρούσε πολύτιμα. Αυτή η διαπαιδαγώγηση, όμως, δεν σημαίνει ότι ο Ιεχωβά αρνείται να τον συγχωρήσει. Πρέπει να θυμόμαστε ότι η διαπαιδαγώγηση από τον Ιεχωβά αποδεικνύει την αγάπη του για εμάς. Το να την αποδεχτούμε και να τη θέσουμε σε εφαρμογή προάγει τα καλύτερα συμφέροντά μας.—Εβραίους 12:5-11.

23. Γιατί δεν πρέπει να συμπεράνουμε ποτέ ότι έχουμε ξεπεράσει τα όρια του ελέους του Ιεχωβά, και γιατί πρέπει να μιμούμαστε τη συγχωρητικότητά του;

23 Πόσο αναζωογονητικό είναι να γνωρίζουμε ότι ο Θεός μας είναι “πρόθυμος να συγχωρεί”! Παρά τα λάθη που τυχόν έχουμε κάνει, ποτέ δεν πρέπει να συμπεράνουμε ότι έχουμε ξεπεράσει τα όρια του ελέους του Ιεχωβά. Αν μετανοήσουμε αληθινά, αν κάνουμε ενέργειες για να επανορθώσουμε το κακό και αν προσευχηθούμε ένθερμα για συγχώρηση με βάση το χυμένο αίμα του Ιησού, μπορούμε να είμαστε πλήρως πεπεισμένοι ότι ο Ιεχωβά θα μας συγχωρήσει. (1 Ιωάννη 1:9) Ας μιμούμαστε τη συγχωρητικότητά του στις μεταξύ μας σχέσεις. Εξάλλου, αν ο Ιεχωβά, ο οποίος δεν αμαρτάνει, μπορεί να μας συγχωρεί με τόση αγάπη, δεν πρέπει και εμείς οι αμαρτωλοί άνθρωποι να κάνουμε το καλύτερο για να συγχωρούμε ο ένας τον άλλον;

^ παρ. 4 Η εβραϊκή λέξη που αποδίδεται «την πλάση μας» χρησιμοποιείται επίσης για τα πήλινα σκεύη τα οποία φτιάχνει ένας αγγειοπλάστης.—Ησαΐας 29:16.

^ παρ. 10 Κάποιος λόγιος λέει ότι η πορφύρα «ήταν ανεξίτηλο χρώμα. Δεν ξέβαφε ούτε από την υγρασία ούτε από τη βροχή ούτε από το πλύσιμο ούτε από την πολλή χρήση».

Μάθετε Περισσότερα

Τι Σημαίνει για Εσάς η Συγχωρητικότητα του Ιεχωβά;

Ο τρόπος με τον οποίο πολιτεύτηκε ο Ιεχωβά με αμαρτωλούς στο παρελθόν μάς διδάσκει πολλά για την προθυμία του να συγχωρεί.

Πώς να Συγχωρείτε

Γιατί μερικές φορές είναι τόσο δύσκολο να συγχωρήσει κανείς; Δείτε πώς μπορούν να βοηθήσουν οι συμβουλές της Αγίας Γραφής.

Θα με Βοηθήσει ο Θεός αν Προσευχηθώ;

Νοιάζεται ο Θεός για τα προβλήματά μας;