Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Βιβλίο Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 2015

Πριν από Εκατό Χρόνια—1915

Πριν από Εκατό Χρόνια—1915

 «Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ που διανύουμε είναι περίοδος δοκιμασιών», ανέφερε Η Σκοπιά 1 Μαρτίου 1915. * «Μήπως στο παρελθόν ήμασταν δραστήριοι απλώς επειδή ελπίζαμε να λάβουμε την ένδοξη μεταλλαγή μας το 1914 ή επειδή αγαπούμε πραγματικά τον ΚΥΡΙΟ και θέλουμε να μείνουμε όσιοι σε Αυτόν, στο Άγγελμά Του και στην αδελφότητα;» Στη διάρκεια του 1915, ορισμένοι Σπουδαστές της Γραφής έδιναν μάχη με την αποθάρρυνση. Την ίδια στιγμή, όμως, πολλοί άνθρωποι στον κόσμο έδιναν ένα διαφορετικό είδος μάχης.

Οι φλόγες του Μεγάλου Πολέμου, που αργότερα ονομάστηκε Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, είχαν αρχίσει να τυλίγουν την Ευρώπη. Η μηχανοποίηση του πολέμου άλλαζε πλέον τη φύση των εχθροπραξιών και επηρέαζε σε πρωτοφανή κλίμακα τον άμαχο πληθυσμό. Για παράδειγμα, το 1915 γερμανικά υποβρύχια άρχισαν να χτενίζουν τις θάλασσες γύρω από τη Μεγάλη Βρετανία. Στις 7 Μαΐου 1915, ένα τέτοιο υποβρύχιο τορπίλισε το βρετανικό υπερωκεάνιο Λουζιτάνια που μετέφερε απλούς πολίτες, στέλνοντας στο βυθό πάνω από 1.100 άτομα.

Το Ζήτημα της Ουδετερότητας

Οι Σπουδαστές της Γραφής δεν ήθελαν να συμμετάσχουν σε αυτόν τον πόλεμο. Ωστόσο, δεν είχαν κατανοήσει πλήρως ότι οι Χριστιανοί πρέπει να παραμένουν αυστηρά ουδέτεροι. Μερικοί, παρότι δεν κατατάσσονταν εθελοντικά, δέχονταν να στρατολογηθούν και επιδίωκαν κάποια μορφή άοπλης υπηρεσίας. Άλλοι που εξαναγκάζονταν να πάνε στα χαρακώματα πίστευαν ότι μπορούσαν απλώς «να πυροβολούν στον αέρα».

Η Σκοπιά 15 Ιουλίου 1915 ανέφερε τι συνέβη σε έναν Ούγγρο στρατιώτη, ο οποίος είχε βαφτιστεί το διάστημα που ανέρρωνε από κάποιον τραυματισμό του στη μάχη και αργότερα επέστρεψε στο μέτωπο. Η αφήγηση περιγράφει τι έγινε εκεί: «[Οι Ούγγροι στρατιώτες] έφτασαν σε απόσταση 250 περίπου μέτρων από το ρωσικό στρατό και τους δόθηκε η εντολή να  τοποθετήσουν τις ξιφολόγχες στα όπλα τους και να επιτεθούν. Ο Ούγγρος αδελφός, που βρισκόταν στην πίσω πλευρά του λόχου, ήθελε απλώς να προστατέψει τη ζωή του. Έτσι λοιπόν, όταν ήρθε αντιμέτωπος με έναν Ρώσο στρατιώτη, προσπάθησε να του χτυπήσει το όπλο για να του πέσει από τα χέρια. Εκείνη τη στιγμή, διαπίστωσε ότι και ο Ρώσος προσπαθούσε να κάνει το ίδιο . . . Ο Ρώσος άφησε το όπλο να γλιστρήσει από τα χέρια του και ξέσπασε σε κλάματα. Τότε, ο αδελφός μας κοίταξε πιο προσεκτικά τον “εχθρό” του και είδε ότι, στο σακάκι της στολής του, φορούσε την καρφίτσα με το “Σταυρό και το Στέμμα”! Ο Ρώσος ήταν πνευματικός αδελφός του!» *

Η Σκοπιά 1 Σεπτεμβρίου 1915 δημοσίευσε ένα άρθρο με θέμα «Χριστιανικό Καθήκον και Πόλεμος», το οποίο εξέταζε το ζήτημα της Χριστιανικής ουδετερότητας. Το άρθρο τόνιζε: «Όταν κάποιος κατατάσσεται στο στρατό και φοράει τη στολή, αυτό σημαίνει ότι αναγνωρίζει και αποδέχεται τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις που έχει ένας στρατιώτης. . . . Υπό αυτές τις συνθήκες όμως, δεν θα έχανε ένα άτομο τη Χριστιανική του ταυτότητα;» Με τον καιρό, έγινε σαφές ότι οι Χριστιανοί δεν έπρεπε να έχουν καμία απολύτως σχέση με τον πόλεμο.

Προσαρμογές στα Κεντρικά Γραφεία

Το 1915, ζητήθηκε από εβδομήντα μέλη της οικογένειας Μπέθελ στη Νέα Υόρκη να φύγουν από το Μπέθελ λόγω έλλειψης χρηματικών πόρων, και να συνεχίσουν την υπηρεσία τους στον αγρό. Συγκεκριμένα τους ειπώθηκε: «Επειδή δεν πρέπει να δημιουργήσουμε χρέη ούτε και να θέσουμε σε κίνδυνο το έργο, πάρθηκε η απόφαση να περικοπούν έξοδα από κάθε πτυχή των δραστηριοτήτων μας».

Ο Κλέιτον Γούντγουορθ και δύο ακόμα αδελφοί συνυπέγραψαν μια επιστολή εκ μέρους των εβδομήντα μελών που έφευγαν. Αυτή δημοσιεύτηκε στη Σκοπιά 1 Μαΐου 1915. Οι αδελφοί  ανέφεραν ότι έφευγαν «χαρούμενοι και ευγνώμονες για τις πολλές ευλογίες και τα προνόμια» που είχαν απολαύσει «ως μέλη της “Οικογένειας Μπέθελ”».

Παρότι η αλλαγή διορισμού δεν ήταν ευχάριστη, έδωσε στους αδελφούς την ευκαιρία να δείξουν τι είχαν στην καρδιά τους. Θα παρέμεναν πιστοί στον Θεό ή θα ανέπτυσσαν πικρία; Ο αδελφός Γούντγουορθ συνέχισε να κηρύττει, αργότερα επέστρεψε στο Μπέθελ, και το 1919 έγινε ο πρώτος εκδότης του περιοδικού Ο Χρυσούς Αιών, γνωστό σήμερα ως Ξύπνα! Σε αυτόν το διορισμό παρέμεινε μέχρι το 1946.

Ευκαιρίες για Υπηρεσία

Στη διάρκεια του 1915, της δύσκολης εκείνης χρονιάς, Η Σκοπιά παρότρυνε τους αδελφούς μας να συνεχίσουν να κηρύττουν. Μάλιστα, δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή σε άτομα που είχαν δείξει ενδιαφέρον στο παρελθόν. Το τεύχος 15 Δεκεμβρίου 1915 έγραψε: «Έχουμε δημιουργήσει καταλόγους με ονόματα ανθρώπων από όλη τη χώρα, οι οποίοι μας έχουν στείλει τις κάρτες τους ζητώντας έντυπα. . . . Προτείνουμε, λοιπόν, να τους επισκεφτείτε . . . προκειμένου να διαπιστώσετε αν εξακολουθούν να ενδιαφέρονται για την αλήθεια ή όχι». Στόχος ήταν να αναζωπυρωθεί το ενδιαφέρον τους ώστε να γίνει «φλογερός ζήλος για τον Θεό και την Αλήθεια».

Εκείνη την εποχή, όπως και σήμερα, ήταν σημαντικό για τους Χριστιανούς να παραμένουν προσηλωμένοι στα συμφέροντα της Βασιλείας. «Εμείς που έχουμε αφυπνιστεί πνευματικά πρέπει να είμαστε πολύ δραστήριοι και ζηλωτές στην υπηρεσία του Θεού», έγραψε Η Σκοπιά 15 Φεβρουαρίου 1915. Προτρέποντας τους υπηρέτες του Θεού να παραμένουν σε επιφυλακή, ανέφερε: «Χρειάζεται να προσέχουμε. Τι να προσέχουμε; Πρωτίστως τον εαυτό μας—να μην πέσουμε στις παγίδες αυτού του κόσμου».

Το εδάφιο του έτους για το 1916 παρότρυνε τους αδελφούς να παραμένουν «δυνατοί στην πίστη», σύμφωνα με το εδάφιο Ρωμαίους 4:20 από τη Μετάφραση Βασιλέως Ιακώβου. Αυτή η σκέψη θα στήριζε τους πιστούς όλη εκείνη τη χρονιά, μια χρονιά που θα έφερνε τις δικές της δοκιμασίες.

^ παρ. 1 Όλες οι παραθέσεις από το περιοδικό Σκοπιά του 1915 είναι από τα αγγλικά τεύχη.

^ παρ. 4 Επί χρόνια, οι Σπουδαστές της Γραφής φορούσαν ως αναγνωριστικό έμβλημα μια καρφίτσα που απεικόνιζε έναν σταυρό και ένα στέμμα. Το ίδιο έμβλημα εμφανιζόταν πολλά χρόνια στο εξώφυλλο της Σκοπιάς. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έπαψαν να το χρησιμοποιούν στις αρχές της δεκαετίας του 1930.