Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Βιβλίο Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 2015

 ΚΗΡΥΓΜΑ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΓΗ

Ευρώπη

Ευρώπη
  • ΧΩΡΕΣ 47

  • ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ 741.311.996

  • ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΟΜΕΝΟΙ 1.611.036

  • ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ 847.343

Η Τάξη της Επισκέφτηκε την Αίθουσα Βασιλείας

Φινλανδία: Μαθητές της τετάρτης δημοτικού επισκέπτονται την Αίθουσα Βασιλείας

Η Ίνες, μαθήτρια της τετάρτης δημοτικού στη Φινλανδία, άκουσε ότι στο μάθημα των θρησκευτικών η τάξη της θα συζητούσε για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Έτσι λοιπόν, αποφάσισε να καλέσει τους συμμαθητές της στην Αίθουσα Βασιλείας. Η ιδέα άρεσε και στους μαθητές και στη δασκάλα.

Την επόμενη εβδομάδα, οι 38 μαθητές ανέβηκαν στα ποδήλατά τους και πήγαν στην αίθουσα, η οποία  απέχει πέντε περίπου χιλιόμετρα από το σχολείο. Μαζί με τα παιδιά ήρθαν δύο δασκάλες και ο διευθυντής. Στην αίθουσα, τους περίμεναν δύο αδελφοί και τρεις αδελφές. Καθώς τους πρόσφεραν διάφορα κεράσματα, οι μαθητές έκαναν ερωτήσεις για την αίθουσα και για τους Μάρτυρες: «Τι γίνεται στις συναθροίσεις;» «Τι είναι εκείνο το δωμάτιο;» εννοώντας τη βιβλιοθήκη. «Γιατί αυτό το έξι, πάνω στον τοίχο, διαιρείται με το δέκα;» Τα παιδιά αναφέρονταν στο εδάφιο του έτους που ήταν το Ματθαίος 6:10.

Επειδή το σχολείο συμμετέχει σε ένα πρόγραμμα για την καταπολέμηση του εκφοβισμού στα σχολεία, οι αδελφοί έδειξαν στα παιδιά το βίντεο Νίκησε τον Νταή Χωρίς να τον Αγγίξεις που βρίσκεται στο jw.org. Τους έδειξαν επίσης και άλλα τμήματα του ιστότοπου και έβαλαν να παίξει και ένας ύμνος. Η επίσκεψη κράτησε περίπου μία ώρα.

Ο διευθυντής, οι δασκάλες και τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με την επίσκεψη. Μάλιστα, ο διευθυντής έδειξε ενδιαφέρον για το υλικό που υπάρχει στον ιστότοπό μας επειδή, όπως είπε, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στο μάθημα των θρησκευτικών. Χάρηκε επίσης όταν έμαθε ότι μπορούσαν να επισκεφτούν την αίθουσα και άλλες τάξεις. Την επόμενη κιόλας μέρα, μια ακόμα δασκάλα ζήτησε να επισκεφτεί την αίθουσα με την τάξη της.

Βρήκε Θησαυρό στα Σκουπίδια

Η Κριστίνα, που ζει στη Ρουμανία, δεν πήγε ποτέ σχολείο και δεν έμαθε ούτε να διαβάζει ούτε να γράφει. Ήταν πάμφτωχη και επιβίωνε ψάχνοντας να βρει τενεκεδάκια και πλαστικά μπουκάλια στη χωματερή της πόλης. Μια μέρα, είδε στα σκουπίδια κάτι που τράβηξε την προσοχή της—Γραφικά έντυπα με όμορφες εικόνες ευτυχισμένων ανθρώπων. Σκέφτηκε μέσα της: “Δεν μπορεί, κάπου θα υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι”. Περίεργη να μάθει τι έλεγαν τα έντυπα, ζήτησε από έναν γνωστό της να της τα διαβάσει. Όταν  κατάλαβε ότι μιλούσαν για το Λόγο του Θεού, στενοχωρήθηκε πολύ που κάποιοι τα είχαν πετάξει στα σκουπίδια. Η Κριστίνα συνέχισε να ψάχνει στη χωματερή για βιβλιάρια, φυλλάδια και περιοδικά. Μερικά από αυτά που έβρισκε ήταν ολόκληρα, ενώ άλλα ήταν σκισμένα. Σιγά σιγά έμαθε να διαβάζει για να μπορεί να ωφελείται περισσότερο από τα έντυπα.

 Αργότερα, η Κριστίνα ήρθε σε επαφή με τους Μάρτυρες και ξεκίνησε μελέτη. Είναι πολύ χαρούμενη για το ότι ο Ιεχωβά την έλκυσε κοντά του μέσω εντύπων που κάποιοι άλλοι δεν είχαν εκτιμήσει. Τώρα παρακολουθεί τις συναθροίσεις και τη συναρπάζουν τα όσα μαθαίνει. Μια από τις μεγαλύτερες χαρές της είναι ότι έχει ολοκαίνουρια περιοδικά, βιβλία και βιβλιάρια, για τα οποία δεν χρειάζεται να ψάχνει πια στη χωματερή. Η Κριστίνα όντως βρήκε θησαυρό στα σκουπίδια!

Μια «Δασική» Γραφική Μελέτη

Γερμανία: Η Μάργκρετ διεξάγει Γραφική μελέτη στο δάσος

Κάθε πρωί η Μάργκρετ από τη Γερμανία βγάζει βόλτα το σκύλο της σε ένα κοντινό δάσος. «Προσπαθώ να μιλάω στους περαστικούς», λέει η ίδια. «Αν έχουν διάθεση για συζήτηση, ανοίγω κάποιο Γραφικό θέμα».

Κάποτε η Μάργκρετ συνάντησε μια 70χρονη κυρία, που είχε βγάλει και εκείνη βόλτα το σκύλο της, και άρχισε να συζητάει μαζί της. Η κυρία έδειχνε να απολαμβάνει τη συζήτηση και, μεταξύ άλλων, είπε ότι προσεύχεται στον Θεό και ότι διαβάζει τη Γραφή καθημερινά. Από τότε, οι δυο τους συναντιούνταν κάθε μέρα και μιλούσαν για πνευματικά ζητήματα. Κάποια στιγμή η κυρία τη ρώτησε: «Πώς και ξέρεις τόσα πράγματα από τη Γραφή;» «Είμαι Μάρτυρας του Ιεχωβά», απάντησε η Μάργκρετ.

Παρότι της πρότεινε πολλές φορές να κάνουν οικιακή Γραφική μελέτη, η κυρία δεν ήθελε. Ωστόσο, οι συζητήσεις συνεχίστηκαν. Λίγους μήνες αργότερα, η Μάργκρετ της πρότεινε πάλι να μελετήσουν. Αυτή τη φορά, η κυρία τής εκμυστηρεύτηκε ότι φοβόταν να κάνει μελέτη, επειδή ο άντρας με τον οποίο συζούσε αντιπαθούσε τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.

 Την επόμενη φορά που η Μάργκρετ πήγε βόλτα στο δάσος, πήρε μαζί της μια Γραφή και το βιβλίο Τι Διδάσκει η Γραφή. Όταν συνάντησε την κυρία, της είπε με θάρρος: «Αυτή τη φορά δεν θα σου προσφέρω οικιακή Γραφική μελέτη, αλλά “δασική” Γραφική μελέτη». Με δάκρυα στα μάτια, η κυρία δέχτηκε αμέσως. Τώρα έρχεται στο δάσος για να κάνει μελέτη έξι μέρες την εβδομάδα. Ανάλογα με την εποχή και τον καιρό, η Μάργκρετ πρέπει να διεξάγει τη μελέτη κρατώντας ομπρέλα και φακό.

Εννοούσε «Ναι» και Κατάλαβαν «Όχι»

Μια αδελφή ονόματι Ντελφίν, στη Βουλγαρία, μελετούσε τη Γραφή με την Ιρίνα. Η Ιρίνα εκτιμούσε τα όσα μάθαινε και παρακολουθούσε τακτικά τις συναθροίσεις. Ο άντρας της, όμως, ο οποίος ήθελε να την απομακρύνει εντελώς από τους Μάρτυρες, πήρε την οικογένεια και πήγε σε ένα χωριουδάκι στη Σουηδία, με αποτέλεσμα να χάσει η Ιρίνα την επαφή με την Ντελφίν. Ωστόσο, δύο σκαπάνισσες, η Αλεξάντρα και η Ρεμπέκα, συνάντησαν την Ιρίνα, η οποία δεν μιλούσε καθόλου σουηδικά. Οι αδελφές έβγαλαν το βιβλιάριο Καλά Νέα για τους Ανθρώπους Όλων των Εθνών και το έδωσαν στην Ιρίνα για να διαβάσει το άγγελμα στα βουλγαρικά. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια του βιβλιαρίου, τη ρώτησαν αν ήθελε να της φέρουν έντυπα στη γλώσσα της, και η Ιρίνα κούνησε ζωηρά το κεφάλι της αριστερά δεξιά. Οι αδελφές, λοιπόν, έφυγαν έχοντας την εντύπωση ότι δεν ενδιαφέρεται.

Κάποια στιγμή, η Αλεξάντρα θυμήθηκε ότι σε λίγες εβδομάδες θα ερχόταν η Λίντα, μια Σουηδέζα αδελφή που υπηρετεί στη Βουλγαρία. Σκέφτηκε, λοιπόν, ότι ίσως η Ιρίνα ανταποκρινόταν αν άκουγε την αλήθεια στη γλώσσα της. Όταν ήρθε η Λίντα, επισκέφτηκαν μαζί την Ιρίνα, η οποία είπε ότι προσευχόταν στον Ιεχωβά κάθε βράδυ, ζητώντας του να τη βοηθήσει να συνεχίσει τη μελέτη της. Μάλιστα, όταν έβγαινε  έξω, έπαιρνε μαζί της και το βουλγαρικό βιβλίο Τι Διδάσκει η Γραφή, έτσι ώστε να το δείξει στους Μάρτυρες σε περίπτωση που τους συναντούσε στο δρόμο. Δυστυχώς, όμως, δεν συνάντησε ποτέ κανέναν. Φανταστείτε πόσο χάρηκε η Ιρίνα όταν της έδωσαν περισσότερα έντυπα στη γλώσσα της!

Αφού έφυγαν, η Λίντα ρώτησε την Αλεξάντρα πώς είχε βγάλει το συμπέρασμα ότι η Ιρίνα δεν ενδιαφερόταν. Η Αλεξάντρα τής είπε ότι η Ιρίνα είχε κουνήσει το κεφάλι της με τρόπο που έδειχνε άρνηση. Τότε η Λίντα χαμογέλασε και της εξήγησε πως, όταν οι Βούλγαροι κουνάνε το κεφάλι τους πάνω κάτω σημαίνει ότι διαφωνούν, και όταν το κουνάνε αριστερά δεξιά σημαίνει ότι συμφωνούν. Η Ιρίνα, μέχρι να μάθει τη σουηδική γλώσσα, συνεχίζει τη μελέτη της στα βουλγαρικά. Συνδέθηκε και πάλι με την Ντελφίν και κάνει μελέτη μέσω Ίντερνετ.

Το Καλό Παράδειγμα του Πατέρα

Η Χεμίμα, που ζει στην Ισπανία, διδάχτηκε την αλήθεια από παιδί. Ωστόσο, όταν ήταν εφτά χρονών, ο κόσμος της γκρεμίστηκε. Η μητέρα της αποφάσισε ότι δεν ήθελε πια να είναι Μάρτυρας του Ιεχωβά και χώρισε με τον πατέρα της. Στα 13 της, η Χεμίμα έκοψε κάθε επαφή με τους Μάρτυρες και δεν άφησε κανένα περιθώριο στον πατέρα της να τη βοηθήσει πνευματικά.

Καθώς μεγάλωνε, εντάχθηκε σε κοινωνικά και πολιτικά κινήματα, αναζητώντας «δικαιοσύνη» για το λαό. Τα χρόνια πέρασαν, και κάποια στιγμή η Χεμίμα έμεινε άνεργη. Τότε ο πατέρας της ο Ντομίνγκο, που είναι ελαιοχρωματιστής, την προσέλαβε στη δουλειά του.

Μια μέρα, ενώ δούλευαν και συζητούσαν, ο Ντομίνγκο τής πρότεινε να μελετήσουν τη Γραφή. Εκείνη αρνήθηκε, αλλά του είπε ότι αν ποτέ ενδιαφερόταν θα του το έλεγε. Συνήθως, την ώρα της δουλειάς, ο Ντομίνγκο άκουγε  ηχογραφήσεις των περιοδικών και της Γραφής, αλλά η Χεμίμα προτιμούσε να ακούει ποπ μουσική φορώντας τα ακουστικά της.

Το Νοέμβριο του 2012, ο Ντομίνγκο, που είχε ξαναπαντρευτεί, προσκλήθηκε στη Βιβλική Σχολή για Αντρόγυνα Χριστιανών. Το γεγονός ότι ο πατέρας της θα παρακολουθούσε κάποια Βιβλική σχολή για δύο μήνες και μετά θα τα άφηνε όλα για να πάει οπουδήποτε τον έστελναν εντυπωσίασε τη Χεμίμα. Για πρώτη φορά, συνειδητοποίησε πόσο βαθιά ήταν ριζωμένη η αλήθεια στην καρδιά του πατέρα της και ήθελε να καταλάβει πού οφειλόταν αυτό.

Σταμάτησε, λοιπόν, να ακούει τη μουσική της και άρχισε να ακούει τις ηχογραφήσεις του πατέρα της. Μάλιστα, του έκανε διάφορες ερωτήσεις. Μια μέρα που ο Ντομίνγκο ήταν πάνω στη σκάλα και έβαφε, του είπε: «Θυμάσαι που σου είχα πει πως αν ήθελα να μελετήσω τη Γραφή θα σου το έλεγα; Ήρθε, λοιπόν, η μεγάλη ώρα».

Ο Ντομίνγκο δεν πίστευε στα αφτιά του. Τον Ιανουάριο του 2013, άρχισαν να κάνουν μελέτη δύο φορές την εβδομάδα. Από τον Απρίλιο, όμως, που ξεκίνησε η σχολή συνέχισαν τη μελέτη μέσω Ίντερνετ. Η Χεμίμα ήρθε στην αποφοίτηση και ενθουσιάστηκε με το πρόγραμμα. Βαφτίστηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2013.

«Ο Ιεχωβά έχει κάνει πολλή υπομονή μαζί μου, και δεν με εγκατέλειψε ούτε για μια στιγμή», λέει η Χεμίμα. «Μου χάρισε ό,τι δεν βρήκα ποτέ σε αυτόν τον κόσμο—αληθινούς φίλους. Το δώρο της παγκόσμιας αδελφότητας με κάνει να εκτιμώ ακόμα πιο πολύ την αγάπη του Ιεχωβά».

Ο Σεβασμός Έχει Δύναμη

Στις 30 Μαρτίου 2014, ο Βασίλι, που είναι πολλά χρόνια μέλος της οικογένειας Μπέθελ στη Ρωσία, συμμετείχε στη δημόσια μαρτυρία με σταντ κοντά στο γραφείο τμήματος  όταν τον πλησίασε κάποιο περιπολικό. Ένας αστυνομικός βγήκε και του ζήτησε ευγενικά να φύγει, επειδή ορισμένοι στην περιοχή είχαν παραπονεθεί. Ένας άλλος αστυνομικός βιντεοσκοπούσε τη συζήτηση. Ο Βασίλι σκέφτηκε ότι θα ήταν καλύτερο να υπακούσει στην εντολή της αστυνομίας και να μη διεκδικήσει τα δικαιώματά του. Όλη αυτή την ώρα, είχαν μαζευτεί αρκετοί περαστικοί για να δουν τι συνέβαινε. Ο Βασίλι έφυγε, αλλά ύστερα από δυο μέρες ζήτησε να δει το διοικητή του αστυνομικού τμήματος, και το αίτημά του έγινε δεκτό. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο Βασίλι ευχαρίστησε το διοικητή για το σημαντικό έργο που προσφέρει η αστυνομία στην κοινωνία, καθώς και για την ευγένεια με την οποία του είχε μιλήσει ο αστυνομικός στο δρόμο. Τότε ο διοικητής είπε στον υποδιοικητή: «Στα 32 χρόνια που υπηρετώ στο σώμα, δεν έχω ακούσει ποτέ και κανέναν να μας ευχαριστεί για το έργο μας!» Όταν ο Βασίλι τού εξήγησε ότι το έργο της δημόσιας μαρτυρίας μας είναι απολύτως νόμιμο, ο διοικητής τον ρώτησε γιατί δεν έφερε αντίρρηση στους αστυνομικούς, εφόσον ήξερε ότι είχε το δίκιο με το μέρος του. Ο Βασίλι απάντησε: «Επειδή σέβομαι την αστυνομία. Φαντάζεστε τι γνώμη θα σχημάτιζε ο κόσμος που ήταν μπροστά, αν έλεγα ότι η αστυνομία δεν γνωρίζει το νόμο;» Ο διοικητής και ο υποδιοικητής δεν έκρυψαν την ευγνωμοσύνη τους και διαβεβαίωσαν τον Βασίλι ότι δεν επρόκειτο να τον ξαναενοχλήσουν στο έργο που κάνει με το σταντ.