Ρύθμιση προσβασιμότητας

Επιλέξτε γλώσσα

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Βιβλίο Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 2015

 ΔΟΜΙΝΙΚΑΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Το Κήρυγμα Συνεχίζεται

Το Κήρυγμα Συνεχίζεται

Οι Ιεραπόστολοι Συνεχίζουν το Έργο υπό την Επιφάνεια

Η απαγόρευση του έργου σήμανε την αρχή μιας εξαιρετικά δύσκολης περιόδου για τους αδελφούς. “Οι Αίθουσες Βασιλείας σφραγίστηκαν και το έργο μας κρίθηκε παράνομο”, ανέφερε η ιεραπόστολος Άλμα Πάρσον. “Οι αγαπητοί μας αδελφοί κυριολεκτικά δεινοπάθησαν”. Πολλοί έχασαν τη δουλειά τους και αρκετοί φυλακίστηκαν. Ωστόσο, η αδελφή Άλμα θυμάται με συγκίνηση: “Η κατεύθυνση και η προστασία  του Ιεχωβά ήταν ολοφάνερες. Είδαμε το χέρι του αμέτρητες φορές”. Δείχνοντας εμπιστοσύνη στην κατεύθυνση του Ιεχωβά, οι αδελφοί συνέχισαν το έργο υπό την επιφάνεια.

Μιλώντας για την εποχή που οι αδελφοί δεν επιτρεπόταν να συναθροίζονται, ο Λέναρτ Τζόνσον ανέφερε: “Αρχίσαμε να κάνουμε τις συναθροίσεις διακριτικά σε σπίτια αδελφών και μαζευόμασταν λίγοι κάθε φορά. Μελετούσαμε άρθρα της Σκοπιάς που είχαν τυπωθεί σε πολύγραφο. Όλοι εκτιμούσαμε βαθιά την πνευματική δύναμη που μας έδινε ο Ιεχωβά μέσω εκείνων των μικρών ομάδων μελέτης”.

Ο Ρόι και η Χουανίτα Μπραντ παρέμειναν στο διορισμό τους στη διάρκεια της απαγόρευσης

Στο μεταξύ, η κυβέρνηση είχε αρχίσει να παρακολουθεί όλο και πιο στενά τους αδελφούς και να τους παρενοχλεί σε μεγάλο βαθμό. Οι αδελφοί όμως δεν πτοήθηκαν. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1950, ο υπουργός Ουνγκρία, σε επιστολή του προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έγραψε τα εξής: «Ο κ. Λι Ρόι Μπραντ και άλλοι καθοδηγητές των Μαρτύρων του Ιεχωβά έχουν κληθεί κατ’ επανάληψη στο γραφείο μου και τους έχει δοθεί η εντολή να σταματήσουν οποιαδήποτε προπαγάνδα υπέρ του παράνομου στη χώρα κινήματός τους. Εντούτοις, δεν έχουν υπακούσει σε αυτή την εντολή. Καθημερινά, έρχονται πληροφορίες από διάφορες περιοχές της χώρας που αναφέρουν ότι αυτοί οι άνθρωποι συνεχίζουν να προωθούν μυστικά την προπαγάνδα τους, αψηφώντας τις κυβερνητικές αποφάσεις». Ολοκληρώνοντας την επιστολή του, ζήτησε να απελαθούν οι «βασικοί αλλοδαποί καθοδηγητές» των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

«Πηγή Ενίσχυσης»

Στα τέλη του 1950, επισκέφτηκαν τη χώρα ο αδελφός Νορ και ο αδελφός Χένσελ. Λίγο αργότερα, κάποιοι από τους  ιεραποστόλους που υπηρετούσαν εκεί διορίστηκαν στην Αργεντινή, στη Γουατεμάλα και στο Πόρτο Ρίκο. Άλλοι άρχισαν να εργάζονται προκειμένου να παραμείνουν στη χώρα. Για παράδειγμα, ο αδελφός Μπραντ εργάστηκε στην εταιρία ηλεκτρισμού, ενώ άλλοι εργάστηκαν ως καθηγητές αγγλικών. Το Βιβλίο Έτους 1951 έγραψε για αυτούς τους ιεραποστόλους: «Το γεγονός ότι έμειναν στη χώρα και δεν το έβαλαν στα πόδια αποτελεί πηγή ενίσχυσης για τους πιστούς ακολούθους του Κυρίου που γνώρισαν την αλήθεια από αυτούς. Οι αδελφοί χαίρονται πραγματικά που τους βλέπουν να συνεχίζουν το έργο τους με θάρρος».

“Το γεγονός ότι έμειναν στη χώρα αποτέλεσε πηγή ενίσχυσης για τους πιστούς”

Η Ντόροθι Λόρενς ήταν από τους ιεραποστόλους που έκαναν μαθήματα αγγλικών. Παράλληλα, μελετούσε τη Γραφή με ενδιαφερόμενα άτομα, πολλά από τα οποία γνώρισαν την αλήθεια.

Οι όσιοι λάτρεις του Ιεχωβά επινόησαν και άλλους τρόπους για να συνεχίσουν το έργο τους παρά τη συνεχή παρακολούθηση. Ορισμένες φορές, έκοβαν τμήματα κάποιου βιβλίου και έβαζαν διπλωμένες σελίδες στην τσέπη του πουκαμίσου ή στην τσάντα με τα ψώνια ώστε να κηρύττουν χωρίς να τραβούν την προσοχή. Επίσης, τροποποίησαν τις εκθέσεις υπηρεσίας αγρού για να μοιάζουν με κατάλογο για ψώνια. Αντί για βιβλία, βιβλιάρια, περιοδικά,  επανεπισκέψεις και ώρες, οι εκθέσεις τους περιλάμβαναν παπάγιες, φασόλια, αβγά, λάχανο και σπανάκι. Τα πολυγραφημένα αντίγραφα της Σκοπιάς αποκαλούνταν γιούκα, από το φυτό γιούκα, ή αλλιώς κασσάβα, το οποίο είναι πολύ συνηθισμένο στην περιοχή.

Το Έργο Μαθήτευσης Συνεχίζεται

Στις 16 Ιουνίου 1954, ο Ραφαέλ Τρουχίγιο υπέγραψε ένα κονκορδάτο με το Βατικανό, βάσει του οποίου χορηγούνταν ειδικά προνόμια στους Ρωμαιοκαθολικούς ιερείς της Δομινικανής Δημοκρατίας. Είχαν ήδη περάσει περίπου τέσσερα χρόνια από τότε που οι Μάρτυρες είχαν τεθεί εκτός νόμου. Εντούτοις, το 1955 οι ευαγγελιζόμενοι είχαν φτάσει τους 478. Πώς ήταν δυνατόν να υπάρχει τέτοια αύξηση παρά τις δύσκολες συνθήκες που επικρατούσαν; «Το μυστικό της δύναμής μας είναι το πνεύμα του Ιεχωβά», ανέφερε μια έκθεση στο Βιβλίο Έτους 1956. «Οι αδελφοί είναι ενωμένοι και δυνατοί στην πίστη και προχωρούν με θάρρος».

Τον Ιούλιο του 1955, παραδόθηκε στον Τρουχίγιο μια επίσημη επιστολή από τα παγκόσμια κεντρικά γραφεία. Η επιστολή  εξηγούσε λεπτομερώς την ουδέτερη στάση των Μαρτύρων του Ιεχωβά και ζητούσε από τον Τρουχίγιο να “άρει την απαγόρευση που είχε επιβληθεί στους Μάρτυρες του Ιεχωβά και στη Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά”. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα;