Ρύθμιση προσβασιμότητας

Επιλέξτε γλώσσα

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Βιβλίο Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 2015

 ΔΟΜΙΝΙΚΑΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Δεν θα Πάψω να Είμαι Μάρτυρας του Ιεχωβά

Άνα Μαρία (Μαίρη) Γκλας

Δεν θα Πάψω να Είμαι Μάρτυρας του Ιεχωβά
  • ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ 1935

  • ΒΑΦΤΙΣΤΗΚΕ 1956

  • ΙΣΤΟΡΙΚΟ Νεαρή αφοσιωμένη Καθολική που γνώρισε τη Γραφική αλήθεια και αντιμετώπισε με θάρρος την εναντίωση από την οικογένειά της, την Εκκλησία και το Κράτος.

ΗΜΟΥΝ πολύ θρησκευόμενη και ενεργό μέλος της Καθολικής Εκκλησίας. Έψελνα στην εκκλησιαστική χορωδία και συνόδευα ιερείς που πήγαιναν σε διάφορα ησυχαστήρια της χώρας για να τελέσουν τη Θεία Λειτουργία. Το 1955, όμως, η αδελφή μου μού μίλησε για τον ερχόμενο Παράδεισο. Μου έδωσε μια Αγία Γραφή, το βιβλιάριο «Τούτο το Ευαγγέλιον της Βασιλείας» και το βιβλίο «Έστω ο Θεός Αληθής». Έμεινα έκπληκτη από όσα έμαθα, γι’ αυτό ρώτησα κάποιον ιερέα αν θα μπορούσα να διαβάσω τη Γραφή. Εκείνος μου είπε ότι θα “έχανα τα λογικά μου”, αλλά εγώ αποφάσισα να τη διαβάσω.

Αργότερα, μετακόμισα στο σπίτι των παππούδων μου στην Μπόκα Τσίκα, όπου ένας ιερέας με ρώτησε γιατί δεν πήγαινα στην εκκλησία. Του εξήγησα ότι, από την έρευνά μου, είχα διαπιστώσει πως πολλά δόγματα της εκκλησίας  δεν βασίζονται στη Γραφή. Εκείνος εξαγριώθηκε και μου είπε φωνάζοντας: «Άκου νεαρή μου, είσαι ένα πρόβατο που έχει ξεστρατίσει από το ποίμνιό μου».

«Όχι», του απάντησα, «εσείς είστε αυτός που έχει ξεστρατίσει από το ποίμνιο του Ιεχωβά, επειδή τα πρόβατα ανήκουν στον Ιεχωβά, όχι σε ανθρώπους».

Δεν ξαναπάτησα στην εκκλησία. Μετακόμισα στο σπίτι της αδελφής μου, και βαφτίστηκα έξι μόλις μήνες από τότε που πρωτοάκουσα για την αλήθεια. Αμέσως, άρχισα το τακτικό σκαπανικό. Έναν χρόνο αργότερα, παντρεύτηκα τον Ενρίκε Γκλας, ο οποίος υπηρετούσε ως επίσκοπος περιοχής. Κάποια φορά που κάναμε έργο σε ένα πάρκο στη Λα Ρομάνα, η αστυνομία συνέλαβε τον Ενρίκε. Καθώς τον έπαιρναν, έτρεξα από πίσω τους και είπα: «Είμαι και εγώ Μάρτυρας του Ιεχωβά. Και εγώ κήρυττα. Γιατί δεν παίρνετε και εμένα;» Παρ’ όλα αυτά, δεν με συνέλαβαν.

Ο Ενρίκε είχε ήδη περάσει εφτάμισι χρόνια σε φυλακές. Αυτή τη φορά καταδικάστηκε σε 20 μήνες φυλάκιση. Πήγαινα να τον δω κάθε Κυριακή. Σε κάποια επίσκεψή μου, ένας υπεύθυνος της φυλακής με ρώτησε: «Γιατί είσαι εδώ;»

«Ο άντρας μου έχει φυλακιστεί επειδή είναι Μάρτυρας του Ιεχωβά», του απάντησα.

«Είσαι νέα και έχεις μέλλον μπροστά σου», μου είπε. «Γιατί χάνεις το χρόνο σου με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά;»

«Είμαι και εγώ Μάρτυρας του Ιεχωβά», απάντησα. «Ακόμη και αν με σκοτώσετε εφτά φορές και με αναστήσετε άλλες τόσες, δεν θα πάψω να είμαι Μάρτυρας του Ιεχωβά». Μη θέλοντας να ακούσει τίποτε άλλο, με διέταξε να φύγω.

Έπειτα από την άρση της απαγόρευσης, ο Ενρίκε και εγώ υπηρετήσαμε πολλά χρόνια στο έργο περιοχής και περιφερείας. Ο Ενρίκε πέθανε στις 8 Μαρτίου 2008. Εγώ συνεχίζω να υπηρετώ ως τακτική σκαπάνισσα.