Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Βιβλίο Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 2015

 ΔΟΜΙΝΙΚΑΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Βγήκαν Νικητές

Βγήκαν Νικητές

Βρήκαν την Αλήθεια

Η Χουάνα Βεντούρα άρχισε να κάνει μελέτη την περίοδο της απαγόρευσης, και βαφτίστηκε το 1960 στον ποταμό Οσάμα. Κάποτε ένας ευαγγελικός πάστορας στον Άγιο Δομίνικο είπε ότι ήθελε να τη βάλει φυλακή επειδή του έπαιρνε τους ενορίτες του. Προσπαθώντας να τη γελοιοποιήσει και να αποδείξει ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι ψεύτες, την κάλεσε στην εκκλησία του για να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με τα καινούρια της πιστεύω.

«Ο πάστορας μου έκανε τρεις ερωτήσεις», αναφέρει η Χουάνα. «“Γιατί δεν ψηφίζετε; Γιατί δεν πηγαίνετε στον πόλεμο; Και γιατί αποκαλείστε Μάρτυρες του Ιεχωβά;” Σε κάθε ερώτηση απαντούσα με εδάφια από τη Γραφή, και οι ενορίτες τα έβρισκαν στη δική τους. Έμεναν έκπληκτοι με όσα διάβαζαν. Πολλοί συνειδητοποίησαν ότι είχαν βρει την αλήθεια.  Όλοι τους άρχισαν Γραφική μελέτη και τελικά 25 άτομα αφιερώθηκαν στον Ιεχωβά». Αυτό το εντυπωσιακό περιστατικό συνέβαλε στη μεγαλύτερη εξάπλωση του έργου στον Άγιο Δομίνικο.

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά Βγήκαν Νικητές

Μετά τη δολοφονία του Τρουχίγιο, επικράτησε μεγάλη πολιτική αστάθεια. Το Βιβλίο Έτους 1963 ανέφερε: “Στους δρόμους υπήρχαν παντού στρατιώτες και καθημερινά γίνονταν απεργίες και βίαια επεισόδια”. Παρά τον πολιτικό αναβρασμό, το έργο κηρύγματος και μαθήτευσης επεκτεινόταν και, μέχρι τα τέλη του υπηρεσιακού έτους 1963, ο αριθμός των ευαγγελιζομένων είχε ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, φτάνοντας τους 1.155.

Το 1962, επισκέφτηκε τη Δομινικανή Δημοκρατία ο Νάθαν Νορ από τα παγκόσμια κεντρικά γραφεία και φρόντισε να δρομολογηθεί η αγορά ενός οικοπέδου με σκοπό να χτιστούν μεγαλύτερες εγκαταστάσεις για το γραφείο τμήματος. Έτσι, θα καλύπτονταν καλύτερα οι ανάγκες του έργου που εξαπλωνόταν γοργά. Χτίστηκε, λοιπόν, ένα διώροφο κτίριο και μια Αίθουσα Βασιλείας. Την ομιλία αφιέρωσης εκφώνησε το Σάββατο 12 Οκτωβρίου 1963 ο Φρέντερικ Φρανς, επισκέπτης από τα παγκόσμια κεντρικά γραφεία. Ήταν ολοφάνερο ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είχαν βγει νικητές. Λίγο αργότερα, ήρθαν στη χώρα ο Χάρι και η Πακίτα Ντάφιλντ, οι τελευταίοι ιεραπόστολοι που απελάθηκαν από την Κούβα.

Αύξηση Παρά την Επανάσταση

Στις 24 Απριλίου 1965, ξέσπασε επανάσταση στη χώρα. Στις δύσκολες μέρες που ακολούθησαν, ο λαός του Ιεχωβά συνέχισε να ευημερεί πνευματικά. Μάλιστα, το 1970 υπήρχαν 3.378 ευαγγελιζόμενοι σε 63 εκκλησίες. Οι περισσότεροι από τους μισούς είχαν γνωρίσει την αλήθεια τα τελευταία πέντε χρόνια. Το Βιβλίο Έτους 1972 έγραψε: «Αυτοί  οι άνθρωποι προέρχονταν από όλα τα κοινωνικά στρώματα—ήταν μηχανικοί αυτοκινήτων, αγρότες, οδηγοί λεωφορείων, λογιστές, οικοδόμοι, ξυλουργοί, δικηγόροι, οδοντίατροι, ακόμη και πρώην πολιτικοί. Όλους αυτούς τους ένωσε κάτι κοινό, η αγάπη τους για την αλήθεια και τον Ιεχωβά».