Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Βιβλίο Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 2015

 ΔΟΜΙΝΙΚΑΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Ποιος Είναι η Κεφαλή;

Ποιος Είναι η Κεφαλή;

«Η Αδελφότητά τους θα Μείνει Ακέφαλη»

Στις 13 Ιουλίου 1957, ο Λουίς Αρζένο Κολόν έγραψε στον Υπουργό Επικρατείας: «Ένα παλιό ρητό λέει: “Το φίδι πρέπει να το χτυπήσεις στο κεφάλι”. Για να εξαφανίσουμε λοιπόν την αίρεση των Μαρτύρων του Ιεχωβά από τη χώρα, πρέπει πρώτα να διώξουμε με κάποιον τρόπο τους ιεραποστόλους τους. Έτσι, η αδελφότητά τους θα μείνει ακέφαλη και η ιδεολογία τους θα ξεχαστεί».

Λίγο αργότερα, ο Υπουργός Ασφαλείας, Αρτούρο Εσπαϊγιάτ, διέταξε τους δέκα εναπομείναντες ιεραποστόλους να φύγουν από τη χώρα. Στις 21 Ιουλίου 1957, ο Ρόι Μπραντ έγραψε επιστολή στον Τρουχίγιο ζητώντας να τον συναντήσει για να του εξηγήσει πώς είχε η κατάσταση. Η επιστολή μεταξύ άλλων ανέφερε: «Η εκστρατεία μίσους που έχουν εξαπολύσει ορισμένα άτομα στη χώρα εναντίον του ονόματος του Ιεχωβά Θεού είναι ίδια με την εκστρατεία που είχαν εξαπολύσει παραπληροφορημένα άτομα εναντίον των αποστόλων του Ιησού». Ο αδελφός Μπραντ πρότεινε ύστερα στον Τρουχίγιο να διαβάσει τα κεφάλαια 2 έως 6 του βιβλίου των Πράξεων, και εξήγησε: «Η λογική και ξεκάθαρη συμβουλή του Δικαστή Γαμαλιήλ συνεχίζει να έχει και σήμερα την ίδια ισχύ που είχε και τότε». Κατόπιν, ο αδελφός Μπραντ παρέθεσε με κεφαλαία γράμματα τα λόγια των  εδαφίων Πράξεις 5:38, 39: «ΑΦΗΣΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΕΠΕΙΔΗ, ΑΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΤΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΟΤΙ ΠΟΛΕΜΑΤΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ». Οι εκκλήσεις του όμως έπεσαν στο κενό. Στις 3 Αυγούστου 1957, οι ιεραπόστολοι οδηγήθηκαν στο αεροδρόμιο και απελάθηκαν.

“Ο Ιησούς Είναι η Κεφαλή”

Ο Ντόναλντ Νόουιλς σε ηλικία μόλις 20 ετών επέβλεπε το έργο του γραφείου τμήματος

Τι θα έκαναν τώρα οι ντόπιοι αδελφοί και αδελφές χωρίς τους ιεραποστόλους; Θα έμεναν όντως “ακέφαλοι” όπως είχε πει ο Λουίς Αρζένο Κολόν; Σε καμία περίπτωση, επειδή «η κεφαλή του σώματος, της εκκλησίας», είναι ο Ιησούς. (Κολ. 1:18) Και όντως ο λαός του Ιεχωβά στη Δομινικανή Δημοκρατία δεν έμεινε “ακέφαλος”. Ο Ιεχωβά και η οργάνωσή του συνέχισαν να τους φροντίζουν.

 Αφότου απελάθηκαν οι ιεραπόστολοι, το έργο του γραφείου τμήματος διορίστηκε να επιβλέπει ο Ντόναλντ Νόουιλς. Ήταν μόλις 20 ετών και είχε βαφτιστεί πριν από τέσσερα χρόνια. Αν και είχε υπηρετήσει λίγους μήνες στο έργο περιοχής, δεν είχε καθόλου πείρα στον καινούριο του διορισμό. Το γραφείο του βρισκόταν σε έναν μικρό και λιτό χώρο του σπιτιού του, το οποίο ήταν φτιαγμένο από ξύλο και γαλβανισμένο σίδερο, είχε χωματένιο πάτωμα και βρισκόταν στο Γκαλέι, μια πολύ επικίνδυνη περιοχή της Σιουδάδ Τρουχίγιο. Με τη βοήθεια του Φέλιξ Μάρτε, ο Ντόναλντ έφτιαχνε αντίτυπα της Σκοπιάς για ολόκληρη τη χώρα.

Σκοπιά του 1958 τυπωμένη σε πολύγραφο

Η Μαίρη Γκλας, της οποίας ο σύζυγος, ο Ενρίκε, βρισκόταν τότε στη φυλακή, βοηθούσε τον αδελφό Νόουιλς. «Σχολούσα από την εργασία μου στις 5 το απόγευμα», εξηγεί, «και πήγαινα στο γραφείο του για να δακτυλογραφήσω τη Σκοπιά. Στη συνέχεια, εκείνος έφτιαχνε αντίτυπα με τον πολύγραφο, και μια αδελφή από το Σαντιάγο, με το κωδικό όνομα “άγγελος”, έβαζε τα πολυγραφημένα περιοδικά στον  πάτο ενός 17κιλου τενεκέ λαδιού. Κατόπιν, τοποθετούσε ένα κομμάτι ύφασμα και από πάνω έβαζε πατάτες, κασσάβα ή τάρο και τα σκέπαζε με λινάτσα. Ύστερα, πήγαινε με τη συγκοινωνία στα βόρεια της χώρας και άφηνε ένα αντίτυπο σε κάθε εκκλησία. Οι οικογένειες το δανείζονταν με τη σειρά ώστε να μπορούν να το μελετήσουν όλοι μαζί.

»Έπρεπε να είμαστε πολύ προσεκτικοί», αναφέρει η Μαίρη, «επειδή παντού στο δρόμο υπήρχαν πράκτορες της κυβέρνησης, οι οποίοι προσπαθούσαν να ανακαλύψουν πού τυπωνόταν Η Σκοπιά. Δεν τα κατάφεραν όμως ποτέ. Ο Ιεχωβά πάντα μας προστάτευε».